அக்நிபுராணம்

குணா வர்தந்த இத்யேவ யோऽவதிஷ்டதி நேங்கதே । மாநாவமாநமித்ராரிதுல்யஸ்த்யாகீ ஸ நிர்குணஃ ।। ௩௮௧.

குணங்கள் செய்கின்றன என்று எண்ணி, தானாக அசையாமல் இருப்பவன், மதிப்பிலும் இகழ்ச்சியிலும், நண்பனிலும் பகைவரிலும் சமமாக இருப்பவன், துறவானவன், அவன் குணங்கள் இல்லாதவன்.

ஊர்த்வமூலமதஃ ஶாகமஶ்சத்தம் ப்ராஹுரவ்யயம் । சந்தாம்ஸி யஸ்ய பர்ணாநி யஸ்தம் வேத ஸ வேதவித் ।। ௩௮௧.

மேலே வேரும், கீழே கிளைகளும் கொண்ட அசுவத்த மரம் அழிவில்லாதது என்று கூறுகிறார்கள். அதன் இலைகள் வேதங்கள். இதை உணர்ந்தவன், வேதத்தை உணர்ந்தவனாகிறான்.

த்வௌ பூதஸர்கௌ லோகேऽஸ்மிந் தைவ ஆஸுர ஏவ ச । அஹிம்ஸாதிஃ க்ஷமா சைவ தைவீஸம்பத்திதோ ந்ரு'ணாம் ।। ௩௮௧.

இந்த உலகில் இருவகை உயிர்கள் உள்ளன: தெய்வீகம் மற்றும் அசுரம். அஹிம்சை, பொறுமை போன்றவை மனிதர்களில் தெய்வீகப் பண்புகளிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

ந ஶௌசம் நாபி வாசாரோ ஹ்யாஸுரீஸம்பதோத்பவஃ । நரகத்வாத் க்ரோதகோபகாமஸ்தஸ்மாத்த்ரயம் த்யஜேத் ।। ௩௮௧.

அசுரப் பண்புகளால் தூய்மை அல்லது நல்ல நடத்தை ஏற்படாது; நரகச் சொர்க்கள், கோபம், பேராசை, ஆசை ஆகிய மூன்றையும் விட்டுவிட வேண்டும்.

துஃகஶோகாமயாயாந்நம் தீக்ஷ்ணரூக்ஷந்து ராஜஸம் । அமேத்யோச்சிஷ்டபூத்யந்நம் தாமஸம் நீரஸாதிகம் ।। ௩௮௧.

துயரம், துக்கம், நோய் தரும், மிகக் கசப்பும் கடுமையும் கொண்ட உணவு ராஜசம். அழுக்கானது, மீதமுள்ளது, அழுகிய உணவு, சுவையில்லாதது தாமசம்.

யஷ்டவ்யோ விதிநா யஜ்ஞோ நிஷ்காமாய ஸ ஸாத்த்விகஃ । யஜ்ஞஃ பலாய தம்பாத்மீ ராஜஸஸ்தாமஸஃ க்ரதுஃ ।। ௩௮௧.

விதிப்படி, பலன் வேண்டாமல் செய்யும் யாகம் சாத்த்விகம். பலன் எதிர்பார்த்து அல்லது போலியாக செய்யும் யாகம் ராஜசம் அல்லது தாமசம்.

ஶ்ரத்தாமந்த்ராதிவித்யுக்தம் தபஃ ஶாரீரமுச்யதே । தேவாதிபூஜாऽஹிம்ஸாதி வாங்‌மயம் தப உச்யதே ।। ௩௮௧.

நம்பிக்கையுடன், மந்திரங்களோடு விதிப்படி செய்யும் தவம் உடல் தவம் எனப்படுகிறது. தேவாதி வழிபாடு, அஹிம்சை போன்றவை வாய்தவம் எனப்படுகிறது.

அநுத்தேககரம் வாக்யம் ஸத்யம் ஸ்வாத்யாயஸஜ்ஜபஃ । மாநஸம் சித்தஸம்ஶுத்தேர்மௌநமாத்மவிநிக்ரஹஃ ।। ௩௮௧.

பிறரை கலக்கம் செய்யாத உண்மை சொல், வேதபடிப்பு, ஜபம்—இவை மனதின் தூய்மைக்காகும் மனதவம்; மௌனம், சுயகட்டுப்பாடு ஆகியதும் அதேபோல்.

ஸாத்த்விகஞ்ச தபோऽகாமம் ப்லாத்யர்தந்து ராஜஸம் । தாமஸம் பரபீஃட²ாயை ஸாத்த்விகம் தாநமுச்யதே ।। ௩௮௧.

வாசனை இல்லாமல் செய்யும் தவம் சாத்த்விகம்; பலன் எதிர்பார்த்து செய்யும் தவம் ராஜசம்; பிறரை புண்படுத்தும் தவம் தாமசம். சாத்த்விகம் என்பது நல்ல தானம்.

தேஶாதௌ சைவ தாதவ்யமுபகாராய ராஜஸம் । அதேஶாதாவவஜ்ஞாதம் தாமஸம் தாநமீரிதம் ।। ௩௮௧.

சரியான இடத்திலும் நேரத்திலும் பயனுக்காக அளிக்கும் தானம் ராஜசம்; தவறான இடத்திலும் நேரத்திலும் அவமதித்து அளிப்பது தாமசம்.

ஓம்தத்ஸதிதி நிர்தேஶோ ப்ரஹ்மணஸ்த்ரிவிதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । யஜ்ஞதாநாதிகம் கர்ம்ம புக்திமுக்திப்ரதம் ந்ரு'ணம் ।। ௩௮௧.

ஓம், தத், சத் என்ற மூன்று பெயர்களும் பரம்பொருளுக்குரியது என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது. யாகம், தானம் போன்ற செயல்கள் மக்களுக்கு அனுபவத்தையும் விடுதலையையும் தருகின்றன.

அநிஷ்டமிஷ்டம் மிஶஞ்ச த்ரிவிம்தம் கர்மணஃ பலம் । பவத்யத்யாகிநாம் ப்ரேத்ய ந து ஸந்ந்யாஸிநாம் க்கசித் ।। ௩௮௧.

இஷ்டமற்றது, இஷ்டமானது, கலந்தது—இந்த மூன்று விதமான செயல்களின் பலன்கள் துறவாதவர்களுக்கு மரணத்திற்கு பிறகு உண்டாகும்; ஆனால் துறவிகளுக்கு எப்போதும் இல்லை.

தாமஸஃ கர்மஸம்யோகாத் மோஹாத்க்லேஶபயாதிகாத் । ராஜஸஃ ஸாத்த்விகோऽகாமாத் பஞ்சைதே கர்மஹேதவஃ ।। ௩௮௧.

தாமசம் தவறான செயல்களால், அறியாமையால், துன்பம், பயம் போன்றவற்றால் உண்டாகிறது; ராஜசம், சாத்த்விகம், ஆசையின்மை—இந்த ஐந்து செயல்களுக்கு காரணம்.

ஏகம் ஜ்ஞாநம் ஸாத்த்விகம் ஸ்யாத் ப்ரு'தக்‌ ஜ்ஞாந்து ராஜஸம் । அதத்த்வார்தந்தாமஸம் ஸ்யாத் கர்மாகாமாய ஸாத்த்விகம் ।। ௩௮௧.

ஒரே அறிவு சாத்த்விகம்; பலவகை அறிவு ராஜசம்; உண்மைக்கு எதிரான அறிவு தாமசம். ஆசையில்லாமல் செய்யும் செயல் சாத்த்விகம்.

காமாய ராஜஸம் கர்ம மோஹாத் கர்ம து தாமஸம் । ஸித்த்யஸித்த்யோஃ ஸமஃ கர்த்தா ஸாத்த்விகோ ராஜஸோऽத்யபி ।। ௩௮௧.

ஆசைக்காக செய்யும் செயல் ராஜசம்; அறியாமையால் செய்யும் செயல் தாமசம். வெற்றி, தோல்வியில் சமமாக இருப்பவன் சாத்த்விகன்; ராஜசனும் கூட.

ஶடோऽலஸஸ்தாமஸஃ ஸ்யாத் கார்ய்யாதிதீஶ்ச ஸாத்த்விகீ । கார்ய்யார்தம் ஸா ராஜஸீ ஸ்யாத்விபரீதா து தாமஸீ ।। ௩௮௧.

வஞ்சகமும் சோம்பலும் தாமசம்; கடமையை நோக்கி செல்லும் புத்தி சாத்த்விகம்; செயலை நோக்கி இருப்பது ராஜசம்; எதிர்மறையாக இருப்பது தாமசம்.

மநோத்ரு'திஃ ஸாத்த்விகீ ஸ்யாத் ப்ரீதிகாமேதி ராஜஸீ । தாமஸீ து ப்ரஶோகாதௌ ஸுகம் ஸத்த்வாத்ததந்தகம் ।। ௩௮௧.

மன உறுதி சாத்த்விகம்; இன்பத்தை நாடுவது ராஜசம்; துக்கம் முதலானவற்றால் உண்டாகுவது தாமசம். ஆனந்தம் சுத்தத்திலிருந்து தோன்றி அதில் முடிகிறது.

ஸுகம் தத்ராஜஸஞ்சாக்ரே அந்தே துஃகந்து தாமஸம் । அதஃ ப்ரவ்ரு'த்திர்பூதாநாம் யேந ஸர்வமிதந்ததம் ।। ௩௮௧.

முதலில் இன்பம் தரும் ராஜசம், இறுதியில் துன்பம் தரும்; தாமசம் முழுவதும் துன்பம் தரும். இவ்வாறு உயிர்களின் செயல், இதனால் எல்லாம் நிறைந்துள்ளது.

ஸ்வகர்மணா தமப்யர்ச்ய விஷ்ணும் ஸித்திஞ்ச விந்ததி । கர்மணா மநஸா வாசா ஸர்வாவஸ்தாஸு ஸர்வதா ।। ௩௮௧.

தனது சொந்த செயலால் விஷ்ணுவை வழிபட்டால், ஒருவர் Siddhi-யை அடைகிறான்; செயல், மனம், வாக்கு மூலமாக எல்லா நிலைகளிலும் எப்போதும்.

ப்ரஹ்மாதிஸ்தம்பபர்யந்தம் ஜகத்விஷ்ணுஞ்ச வேத்தி யஃ । ஸித்திமாப்நோதி பகவத்பக்தோ பாகவதோ த்ருவம் ।। ௩௮௧.

பிரம்மா முதல் ஒரு புல் வரை இந்த உலகத்தையும், விஷ்ணுவையும் உணர்ந்து அறிந்தவர், பகவானின் உண்மையான பக்தராகி, நிச்சயமாக உயர்ந்த Siddhi-யை அடைவார்.

அக்நிருவாச யமகீதாம் ப்ரவக்ஷ்யாமி உக்தா யா நாசிகேதஸே । படதாம் ஶ்ர்ரு'ண்வதாம் புக்த்யை முக்த்யை மோக்ஷார்திநாம் ஸதாம் ।। ௩௮௨.

அக்னி சொன்னார்: நான் யமன் நாசிகேதசுக்கு சொன்ன பாடலை விளக்குகிறேன்; அதை மனமுடன் படிப்போரும் கேட்போரும், இன்பம் அல்லது விடுதலை விரும்புவோரும், தங்கள் விருப்பமான பலனை அடைவார்கள்.

யம உவாச ஆஸநம் ஶயநம் யாநபரிதாநக்ரு'ஹாதிகம் । வாஞ்சத்யஹோऽதிமோஹேந ஸுஸ்திரம் ஸ்வயமஸ்திரஃ ।। ௩௮௨.

யமன் சொன்னார்: மனிதன் தானே நிலையில்லாதவன் என்றாலும், மிகுந்த மயக்கத்தில், உறுதியான இருக்கை, படுக்கை, வாகனம், உடை, வீடு போன்றவற்றை விரும்புகிறான்.

போகேஷ்வஶக்திஃ ஸததம் ததைவாத்மாவலோகநம் । ஶ்ரேயஃ பரம் மநுஷ்யாணாம் கபிலோத்கீதமேவ ஹி ।। ௩௮௨.

இன்பங்களை அனுபவிக்க முடியாத நிலை என்றும், தன்னைத் தானே ஆராயும் பழக்கம் என்றும், இவைதான் மனிதர்களுக்குச் சிறந்த நன்மை என கபிலர் பாடியுள்ளார்.

ஸர்வ்வத்ர ஸமதர்ஶித்வம் நிர்ம்மமத்வமஸங்கதா । ஶ்ரேயஃ பரம் மநுஷ்யாணாம் கீதம் பஞ்சஶிகேந ஹி ।। ௩௮௨.

எல்லா இடங்களிலும் சமமாக பார்க்கும் மனம், சொந்தம் என்ற உணர்வில்லாமை, பற்றின்மையுடன் வாழ்வது—இவைதான் மனிதர்களுக்குச் சிறந்த நன்மை என பஞ்சசிகன் பாடியுள்ளார்.

ஆகர்பஜந்மபால்யாதிவயோऽவஸ்தாதிவேதநம் । ஶ்ரேயஃ பரம் மநுஷ்யாணாம் கங்காவிஷ்ணுப்ரகீதகம் ।। ௩௮௨.

கருவில் உருவாகுதல், பிறப்பு, பிள்ளைத்தனம் போன்ற எல்லா வயது நிலைகளையும் உணர்ந்து வாழ்வது—இவைதான் மனிதர்களுக்குச் சிறந்த நன்மை என கங்கைவிஷ்ணு பாடியுள்ளார்.

ஆத்யாத்மிகாதிதுஃகாநாமாத்யந்தாதிப்ரதிக்ரியா । ஶ்ரேயஃ பரம் மநுஷ்யாணாம் ஜநகோத்கீதமேவ ச ।। ௩௮௨.

உடல் மற்றும் பிற துன்பங்களின் ஆரம்பம், முடிவு, காரணம் ஆகியவற்றுக்கான தீர்வை அறிதல்—இவைதான் மனிதர்களுக்குச் சிறந்த நன்மை என ஜனகன் பாடியுள்ளார்.

அபிந்நயோர்பேதகரஃ ப்ரத்யயோ யஃ பராத்மநஃ । தச்சாந்திபரமம் ஶ்ரேயோ ப்ரஹ்மோத்கீதமுதாஹ்ரு'தம் ।। ௩௮௨.

ஒருமை கொண்ட பரமாத்மாவும், தனிப்பட்ட ஆத்மாவும் வேறுபடுகின்றன என்று தோன்றும் எண்ணத்தை அமைதிப்படுத்துதல்—இதுவே உயர்ந்த நன்மை என பிரம்மம் பாடியதாகக் கூறப்படுகிறது.

* கர்த்தவ்யமிதி யத்கர்ம்ம ரு'க்யஜுஃஸாமஸம்ஜ்ஞிதம் । குருதே ஶ்ரேயஸே ஸங்காஜ்ஜைகீஷவ்யேண கீயதே ।। ௩௮௨.

செய்ய வேண்டிய காரியங்கள், ரிக், யஜுர், சாமம் என்று அறியப்படும் யாகங்களை பற்றிய செயல்கள், பற்றின்மை கொண்டு நன்மைக்காகச் செய்ய வேண்டும்—இதை ஜெய்கீஷவ்யன் பாடியுள்ளார்.

ஹாநிஃ ஸர்வ்வவிதித்‌ஸாநாமாத்மநஃ ஸுகஹைதுகீ । ஶ்ரேயஃ பரம் மநுஷ்யாணாம் தேவலோத்கீதமீரிதம் ।। ௩௮௨.

எல்லா விதிகளையும் விட்டுவிடுதல் தான் ஆத்மாவின் சந்தோஷத்திற்கு காரணமாகும்—இவைதான் மனிதர்களுக்குச் சிறந்த நன்மை என தேவலர் பாடியுள்ளார்.