அக்நிபுராணம்

மயி சாநந்யயோகேந பக்திரவ்யபிசாரிணீ । விவிக்ததேஶஸேவித்வமரதிர்ஜநஸம்ஸதி ।। ௩௮௧.

எனது மீது மாற்றமில்லாத, பக்தி நிறைந்த யோகத்துடன் இணைந்திருப்பதும், தனிமையான இடங்களை விரும்புவதும், கூட்டத்தில் ஆர்வம் இல்லாமையும்.

அத்யாத்மஜ்ஞாநநிஷ்டத்வந்தத்த்வஜ்ஞாநாநுதர்ஶநம் । ஓதஜ்ஜ்ஞாநமிதி ப்ரோக்தமஜ்ஞாநம் யததோऽந்யதா ।। ௩௮௧.

ஆத்மா பற்றிய அறிவில் நிலைத்திருப்பதும், உண்மை குறித்து சிந்திப்பதும் அறிவாகக் கூறப்படுகிறது; இதற்கு மாறானது அறியாமை.

ஜ்ஞேயம் யத்தத் ப்ரவக்ஷ்யாமி யம் ஜ்ஞாத்வாऽம்ரு'தமஶ்நுதே । அநாதி பரமம் ப்ரஹ்ம ஸத்த்வம் நாம ததுச்யதே ।। ௩௮௧.

அறிய வேண்டியது என்ன என்பதை நான் கூறுகிறேன்; அதை அறிந்தால் மரணமில்லாத நிலையை அடைவான். அது ஆதியில் இல்லாதது, உயர்ந்தது, பிரம்மம் என்றும், சத்தியம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ஸர்வதஃ பாணிபாதாந்தம் ஸர்வதோऽக்ஷிஶிரோமுகம் । ஸர்வதஃ ஶ்ருதிமல்லோகே ஸர்வமாவ்ரு'த்ய திஷ்டதி ।। ௩௮௧.

எங்கும் கை கால்களாக, எங்கும் கண்கள், தலை, முகம், எங்கும் செவிகள் கொண்டு, எல்லாவற்றையும் ஆட்கொண்டு நிற்கிறது.

ஸர்வேந்த்ரியகுணாபாஸம் ஸர்வேந்தியவிவர்ஜிதம் । அஸக்தம் ஸர்வப்ரு'ச்சைவ நிர்குணம் குணபோக்த்ரு' ச ।। ௩௮௧.

அது எல்லா உணர்வுகளின் பண்புகளாகத் தோன்றினாலும், உணர்வுகள் எதுவும் இல்லாதது; பற்றில்லாதது, எல்லாவற்றையும் தாங்கும், குணங்கள் இல்லாதது, ஆனாலும் குணங்களை அனுபவிப்பது.

அவிபக்தஞ்ச பூதேஷு விபக்தமிவ ச ஸ்திதம் । பூதபர்த்ரு' ச விஜ்ஞேயம் க்ரஸிஷ்ணு ப்ரபவிஷ்ணு ச ।। ௩௮௧.

அது எல்லா உயிர்களிலும் பிரிக்கப்படாமல் இருப்பது போல, பிரிக்கப்படுவது போல் தோன்றுகிறது; உயிர்களுக்கு ஆதரவாகவும், விழுங்குபவனாகவும், சக்தி தருபவனாகவும் அறியப்பட வேண்டும்.

ஜ்யோதிஷாமபி தஜ்ஜயோதிஸ்தமஸஃ பரமுச்யதே । ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞேயம் ஜ்ஞாநகம்யம் ஹ்ரு'தி ஸர்வஸ்ய கிஷ்டிதம் ।। ௩௮௧.

அது எல்லா ஒளிகளிலும் ஒளி, இருளுக்கு அப்பாற்பட்டது; அது அறிவும், அறிய வேண்டியதும், அறிவால் அடையப்படுவதும், எல்லோருடைய இதயத்தில் உறைவது.

த்யாநேநாத்மநி பஶ்யந்தி கேசிதாத்மாநமாத்மநா । அந்யே ஸாங்‌க்யேந யோகேந கர்மயோகேந சாபரே ।। ௩௮௧.

சிலர் தியானத்தின் மூலம் தங்களைத் தாமே உள்ளே காண்கிறார்கள்; மற்றவர்கள் சாங்க்யம், யோகம், அல்லது கர்மயோகம் வழியாக அடைகிறார்கள்.

அந்யே த்வேவமஜாநந்தோ ஶ்ருத்வாந்யேப்ய உபாஸதே । தேபி சாஶு தரந்த்யேவ ம்ரு'த்யும் ஶ்ருதிபராயணாஃ ।। ௩௮௧.

மற்றவர்கள் இவ்வாறு அறியாமல், பிறரிடமிருந்து கேட்டு வழிபடுகிறார்கள்; அவர்கள் கூட, கேட்பதில் நிலைத்திருப்பதால், மரணத்தை விரைவில் கடந்து விடுகிறார்கள்.

ஸத்த்வாத்ஸஞ்ஜாயதே ஜ்ஞாநம் ரஜஸோ லோப ஏவ ச । ப்ரமாதமோஹௌ தமஸோ பவதோ ஜ்ஞாநமேவ ச ।। ௩௮௧.

சத்துவத்திலிருந்து அறிவு பிறக்கிறது; ரஜஸில் ஆசை உண்டாகிறது; தமஸில் தவறு, மயக்கம், அறியாமை ஆகியவை உண்டாகின்றன.

குணா வர்தந்த இத்யேவ யோऽவதிஷ்டதி நேங்கதே । மாநாவமாநமித்ராரிதுல்யஸ்த்யாகீ ஸ நிர்குணஃ ।। ௩௮௧.

குணங்கள் செய்கின்றன என்று எண்ணி, தானாக அசையாமல் இருப்பவன், மதிப்பிலும் இகழ்ச்சியிலும், நண்பனிலும் பகைவரிலும் சமமாக இருப்பவன், துறவானவன், அவன் குணங்கள் இல்லாதவன்.

ஊர்த்வமூலமதஃ ஶாகமஶ்சத்தம் ப்ராஹுரவ்யயம் । சந்தாம்ஸி யஸ்ய பர்ணாநி யஸ்தம் வேத ஸ வேதவித் ।। ௩௮௧.

மேலே வேரும், கீழே கிளைகளும் கொண்ட அசுவத்த மரம் அழிவில்லாதது என்று கூறுகிறார்கள். அதன் இலைகள் வேதங்கள். இதை உணர்ந்தவன், வேதத்தை உணர்ந்தவனாகிறான்.

த்வௌ பூதஸர்கௌ லோகேऽஸ்மிந் தைவ ஆஸுர ஏவ ச । அஹிம்ஸாதிஃ க்ஷமா சைவ தைவீஸம்பத்திதோ ந்ரு'ணாம் ।। ௩௮௧.

இந்த உலகில் இருவகை உயிர்கள் உள்ளன: தெய்வீகம் மற்றும் அசுரம். அஹிம்சை, பொறுமை போன்றவை மனிதர்களில் தெய்வீகப் பண்புகளிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

ந ஶௌசம் நாபி வாசாரோ ஹ்யாஸுரீஸம்பதோத்பவஃ । நரகத்வாத் க்ரோதகோபகாமஸ்தஸ்மாத்த்ரயம் த்யஜேத் ।। ௩௮௧.

அசுரப் பண்புகளால் தூய்மை அல்லது நல்ல நடத்தை ஏற்படாது; நரகச் சொர்க்கள், கோபம், பேராசை, ஆசை ஆகிய மூன்றையும் விட்டுவிட வேண்டும்.

துஃகஶோகாமயாயாந்நம் தீக்ஷ்ணரூக்ஷந்து ராஜஸம் । அமேத்யோச்சிஷ்டபூத்யந்நம் தாமஸம் நீரஸாதிகம் ।। ௩௮௧.

துயரம், துக்கம், நோய் தரும், மிகக் கசப்பும் கடுமையும் கொண்ட உணவு ராஜசம். அழுக்கானது, மீதமுள்ளது, அழுகிய உணவு, சுவையில்லாதது தாமசம்.

யஷ்டவ்யோ விதிநா யஜ்ஞோ நிஷ்காமாய ஸ ஸாத்த்விகஃ । யஜ்ஞஃ பலாய தம்பாத்மீ ராஜஸஸ்தாமஸஃ க்ரதுஃ ।। ௩௮௧.

விதிப்படி, பலன் வேண்டாமல் செய்யும் யாகம் சாத்த்விகம். பலன் எதிர்பார்த்து அல்லது போலியாக செய்யும் யாகம் ராஜசம் அல்லது தாமசம்.

ஶ்ரத்தாமந்த்ராதிவித்யுக்தம் தபஃ ஶாரீரமுச்யதே । தேவாதிபூஜாऽஹிம்ஸாதி வாங்‌மயம் தப உச்யதே ।। ௩௮௧.

நம்பிக்கையுடன், மந்திரங்களோடு விதிப்படி செய்யும் தவம் உடல் தவம் எனப்படுகிறது. தேவாதி வழிபாடு, அஹிம்சை போன்றவை வாய்தவம் எனப்படுகிறது.

அநுத்தேககரம் வாக்யம் ஸத்யம் ஸ்வாத்யாயஸஜ்ஜபஃ । மாநஸம் சித்தஸம்ஶுத்தேர்மௌநமாத்மவிநிக்ரஹஃ ।। ௩௮௧.

பிறரை கலக்கம் செய்யாத உண்மை சொல், வேதபடிப்பு, ஜபம்—இவை மனதின் தூய்மைக்காகும் மனதவம்; மௌனம், சுயகட்டுப்பாடு ஆகியதும் அதேபோல்.

ஸாத்த்விகஞ்ச தபோऽகாமம் ப்லாத்யர்தந்து ராஜஸம் । தாமஸம் பரபீஃட²ாயை ஸாத்த்விகம் தாநமுச்யதே ।। ௩௮௧.

வாசனை இல்லாமல் செய்யும் தவம் சாத்த்விகம்; பலன் எதிர்பார்த்து செய்யும் தவம் ராஜசம்; பிறரை புண்படுத்தும் தவம் தாமசம். சாத்த்விகம் என்பது நல்ல தானம்.

தேஶாதௌ சைவ தாதவ்யமுபகாராய ராஜஸம் । அதேஶாதாவவஜ்ஞாதம் தாமஸம் தாநமீரிதம் ।। ௩௮௧.

சரியான இடத்திலும் நேரத்திலும் பயனுக்காக அளிக்கும் தானம் ராஜசம்; தவறான இடத்திலும் நேரத்திலும் அவமதித்து அளிப்பது தாமசம்.

ஓம்தத்ஸதிதி நிர்தேஶோ ப்ரஹ்மணஸ்த்ரிவிதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । யஜ்ஞதாநாதிகம் கர்ம்ம புக்திமுக்திப்ரதம் ந்ரு'ணம் ।। ௩௮௧.

ஓம், தத், சத் என்ற மூன்று பெயர்களும் பரம்பொருளுக்குரியது என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது. யாகம், தானம் போன்ற செயல்கள் மக்களுக்கு அனுபவத்தையும் விடுதலையையும் தருகின்றன.

அநிஷ்டமிஷ்டம் மிஶஞ்ச த்ரிவிம்தம் கர்மணஃ பலம் । பவத்யத்யாகிநாம் ப்ரேத்ய ந து ஸந்ந்யாஸிநாம் க்கசித் ।। ௩௮௧.

இஷ்டமற்றது, இஷ்டமானது, கலந்தது—இந்த மூன்று விதமான செயல்களின் பலன்கள் துறவாதவர்களுக்கு மரணத்திற்கு பிறகு உண்டாகும்; ஆனால் துறவிகளுக்கு எப்போதும் இல்லை.

தாமஸஃ கர்மஸம்யோகாத் மோஹாத்க்லேஶபயாதிகாத் । ராஜஸஃ ஸாத்த்விகோऽகாமாத் பஞ்சைதே கர்மஹேதவஃ ।। ௩௮௧.

தாமசம் தவறான செயல்களால், அறியாமையால், துன்பம், பயம் போன்றவற்றால் உண்டாகிறது; ராஜசம், சாத்த்விகம், ஆசையின்மை—இந்த ஐந்து செயல்களுக்கு காரணம்.

ஏகம் ஜ்ஞாநம் ஸாத்த்விகம் ஸ்யாத் ப்ரு'தக்‌ ஜ்ஞாந்து ராஜஸம் । அதத்த்வார்தந்தாமஸம் ஸ்யாத் கர்மாகாமாய ஸாத்த்விகம் ।। ௩௮௧.

ஒரே அறிவு சாத்த்விகம்; பலவகை அறிவு ராஜசம்; உண்மைக்கு எதிரான அறிவு தாமசம். ஆசையில்லாமல் செய்யும் செயல் சாத்த்விகம்.

காமாய ராஜஸம் கர்ம மோஹாத் கர்ம து தாமஸம் । ஸித்த்யஸித்த்யோஃ ஸமஃ கர்த்தா ஸாத்த்விகோ ராஜஸோऽத்யபி ।। ௩௮௧.

ஆசைக்காக செய்யும் செயல் ராஜசம்; அறியாமையால் செய்யும் செயல் தாமசம். வெற்றி, தோல்வியில் சமமாக இருப்பவன் சாத்த்விகன்; ராஜசனும் கூட.

ஶடோऽலஸஸ்தாமஸஃ ஸ்யாத் கார்ய்யாதிதீஶ்ச ஸாத்த்விகீ । கார்ய்யார்தம் ஸா ராஜஸீ ஸ்யாத்விபரீதா து தாமஸீ ।। ௩௮௧.

வஞ்சகமும் சோம்பலும் தாமசம்; கடமையை நோக்கி செல்லும் புத்தி சாத்த்விகம்; செயலை நோக்கி இருப்பது ராஜசம்; எதிர்மறையாக இருப்பது தாமசம்.

மநோத்ரு'திஃ ஸாத்த்விகீ ஸ்யாத் ப்ரீதிகாமேதி ராஜஸீ । தாமஸீ து ப்ரஶோகாதௌ ஸுகம் ஸத்த்வாத்ததந்தகம் ।। ௩௮௧.

மன உறுதி சாத்த்விகம்; இன்பத்தை நாடுவது ராஜசம்; துக்கம் முதலானவற்றால் உண்டாகுவது தாமசம். ஆனந்தம் சுத்தத்திலிருந்து தோன்றி அதில் முடிகிறது.

ஸுகம் தத்ராஜஸஞ்சாக்ரே அந்தே துஃகந்து தாமஸம் । அதஃ ப்ரவ்ரு'த்திர்பூதாநாம் யேந ஸர்வமிதந்ததம் ।। ௩௮௧.

முதலில் இன்பம் தரும் ராஜசம், இறுதியில் துன்பம் தரும்; தாமசம் முழுவதும் துன்பம் தரும். இவ்வாறு உயிர்களின் செயல், இதனால் எல்லாம் நிறைந்துள்ளது.

ஸ்வகர்மணா தமப்யர்ச்ய விஷ்ணும் ஸித்திஞ்ச விந்ததி । கர்மணா மநஸா வாசா ஸர்வாவஸ்தாஸு ஸர்வதா ।। ௩௮௧.

தனது சொந்த செயலால் விஷ்ணுவை வழிபட்டால், ஒருவர் Siddhi-யை அடைகிறான்; செயல், மனம், வாக்கு மூலமாக எல்லா நிலைகளிலும் எப்போதும்.