அக்நிபுராணம்

பூதபாவோத்பவகரோ விஸர்கஃ கர்மஸம்ஜ்ஞிதஃ । அதிபூதம் க்ஷரோ பாவஃ புருஷஶ்சாதிதைவதம் ।। ௩௮௧.

உயிர்கள் தோன்றும் செயல் 'கர்மம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. அழியும் இயல்பு 'பூதம்' என்றும், உயிர் 'தெய்வம்' என்றும் கூறப்படுகிறது.

அதியஜ்ஞோஹமேவாத்ர தேஹே தேஹப்ரு'தாம் வர । அந்தகாலே ஸ்மரந்மாஞ்ச மத்பாவம் யாத்யஸம்ஶயஃ ।। ௩௮௧.

உடல் உடையவர்களில் சிறந்தவனே, இந்த உடலில் யாகத்தின் அதிபதி நானே. இறுதியில் என்னை நினைத்து உயிரை விடும் போது, என் நிலையைத் தவறாமல் அடைவான்.

யம் யம் பாவம் ஸ்மாரந்நந்தே த்யஜேத்தேஹந்தமாப்நுயாத் । ப்ராணம் ந்யஸ்ய ப்ருவோர்மத்யே அந்தே ப்ராப்நோதி மத்பரம் ।। ௩௮௧.

யார் இறுதியில் எந்த நிலையை நினைத்து உடலை விட்டு போகிறாரோ, அந்த நிலையை அவர் அடைவார். இறுதியில் உயிரை புருவங்களுக்கு நடுவில் வைத்து விட்டால், என் பரமான நிலையை அடைவான்.

ஓமித்யேகாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம வதந் தேஹம் த்யஜந்ததா । ப்ரஹ்மாதிஸ்தம்பபர்யந்தாஃ ஸர்வே மம விபூதயஃ ।। ௩௮௧.

ஓம் என்ற ஒரு எழுத்தை உச்சரித்து உடலை விட்டு விடும் போது, பிரம்மா முதல் ஒரு புல்லுக்கு முடியிலும் எல்லாவற்றிலும் என் வெளிப்பாடுகள் தான்.

ஶ்ரீமந்தஶ்சோர்ஜிதாஃ ஸர்வே மமாம்ஶாஃ ப்ராணிநஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । அஹமேகோ விஶ்வருப இதி ஜ்ஞாத்வா விமுச்யதே ।। ௩௮௧.

செல்வமும் பெருமையும் உடைய எல்லா உயிர்களும் என் அங்கங்களாகவே நினைக்கப்படுகிறார்கள்; நானே இந்த உலகம் முழுவதும் நிறைந்துள்ளவன் என்று அறிந்தால், அவன் விடுதலை பெறுவான்.

க்ஷேத்ரம் ஶரீரம் யோ வேத்தி க்ஷேத்ரஜ்ஞஃ ஸ ப்ரகீர்த்திஃ । க்ஷேத்ரக்ஷஏத்ரஜ்ஞயோர்ஜ்ஞாநம் யத்தஜ்ஜ்ஞாநம் மதம் மம ।। ௩௮௧.

உடலை 'புலம்' என்று அறிந்தவரே புலத்தை அறிந்தவன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; புலமும், அதை அறிந்தவரும் பற்றிய அறிவே உண்மையான அறிவாக நான் கருதுகிறேன்.

இச்சா த்வேஷஃ ஸுகம் துஃகம் ஸங்காதஶ்சேதநா த்ரு'திஃ । ஏதத்க்ஷேத்ரம் ஸமாஸேந ஸவிகாரமுதாஹ்ரு'தம் ।। ௩௮௧.

ஆசை, வெறுப்பு, இன்பம், துன்பம், உடல் சேர்க்கை, அறிவு, மன உறுதி—இவை எல்லாம் புலத்தின் இயல்புகளாகச் சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டுள்ளன.

அமாநித்வமதம்பித்வமஹிஸா க்ஷாந்திரார்ஜவம் । ஆசார்யோபாஸநம் ஶௌசம் ஸ்தௌர்ய்யமாத்மவிநிக்ரஹஃ ।। ௩௮௧.

தாழ்மை, பிம்பம் இல்லாமை, அஹிம்சை, பொறுமை, நேர்மை, ஆசானை மதிப்பது, தூய்மை, நிலைத்த மனம், சுய கட்டுப்பாடு—இவை எல்லாம்.

இந்த்ரியார்தேஷு வைராக்யமநஹங்கார ஏவ ச । ஜந்மம்ரு'த்யுஜராவ்யாதிதுஃகதோஷாநுதர்ஶநம் ।। ௩௮௧.

உணர்வுகளால் வரும் பொருள்களில் பற்றின்மை, அகம்பாவம் இல்லாமை, பிறப்பு, மரணம், முதுமை, நோய், துன்பம் ஆகியவற்றின் குறைகளை எண்ணிப் பார்ப்பது.

ஆஸக்திரநபிஷ்வங்கஃ புத்ரதாரக்ரு'ஹாதிஷு । நித்யஞ்ச ஸமசித்தத்த்வமிஷ்டாநிஷ்டோபபத்திஷு ।। ௩௮௧.

மக்கள், மனைவி, வீடு முதலியவற்றில் பற்றும் பாசமும் இல்லாமல், விருப்பமானதும் விருப்பமற்றதும் நேரிட்டாலும் மனம் எப்போதும் சமமாக இருப்பது.

மயி சாநந்யயோகேந பக்திரவ்யபிசாரிணீ । விவிக்ததேஶஸேவித்வமரதிர்ஜநஸம்ஸதி ।। ௩௮௧.

எனது மீது மாற்றமில்லாத, பக்தி நிறைந்த யோகத்துடன் இணைந்திருப்பதும், தனிமையான இடங்களை விரும்புவதும், கூட்டத்தில் ஆர்வம் இல்லாமையும்.

அத்யாத்மஜ்ஞாநநிஷ்டத்வந்தத்த்வஜ்ஞாநாநுதர்ஶநம் । ஓதஜ்ஜ்ஞாநமிதி ப்ரோக்தமஜ்ஞாநம் யததோऽந்யதா ।। ௩௮௧.

ஆத்மா பற்றிய அறிவில் நிலைத்திருப்பதும், உண்மை குறித்து சிந்திப்பதும் அறிவாகக் கூறப்படுகிறது; இதற்கு மாறானது அறியாமை.

ஜ்ஞேயம் யத்தத் ப்ரவக்ஷ்யாமி யம் ஜ்ஞாத்வாऽம்ரு'தமஶ்நுதே । அநாதி பரமம் ப்ரஹ்ம ஸத்த்வம் நாம ததுச்யதே ।। ௩௮௧.

அறிய வேண்டியது என்ன என்பதை நான் கூறுகிறேன்; அதை அறிந்தால் மரணமில்லாத நிலையை அடைவான். அது ஆதியில் இல்லாதது, உயர்ந்தது, பிரம்மம் என்றும், சத்தியம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ஸர்வதஃ பாணிபாதாந்தம் ஸர்வதோऽக்ஷிஶிரோமுகம் । ஸர்வதஃ ஶ்ருதிமல்லோகே ஸர்வமாவ்ரு'த்ய திஷ்டதி ।। ௩௮௧.

எங்கும் கை கால்களாக, எங்கும் கண்கள், தலை, முகம், எங்கும் செவிகள் கொண்டு, எல்லாவற்றையும் ஆட்கொண்டு நிற்கிறது.

ஸர்வேந்த்ரியகுணாபாஸம் ஸர்வேந்தியவிவர்ஜிதம் । அஸக்தம் ஸர்வப்ரு'ச்சைவ நிர்குணம் குணபோக்த்ரு' ச ।। ௩௮௧.

அது எல்லா உணர்வுகளின் பண்புகளாகத் தோன்றினாலும், உணர்வுகள் எதுவும் இல்லாதது; பற்றில்லாதது, எல்லாவற்றையும் தாங்கும், குணங்கள் இல்லாதது, ஆனாலும் குணங்களை அனுபவிப்பது.

அவிபக்தஞ்ச பூதேஷு விபக்தமிவ ச ஸ்திதம் । பூதபர்த்ரு' ச விஜ்ஞேயம் க்ரஸிஷ்ணு ப்ரபவிஷ்ணு ச ।। ௩௮௧.

அது எல்லா உயிர்களிலும் பிரிக்கப்படாமல் இருப்பது போல, பிரிக்கப்படுவது போல் தோன்றுகிறது; உயிர்களுக்கு ஆதரவாகவும், விழுங்குபவனாகவும், சக்தி தருபவனாகவும் அறியப்பட வேண்டும்.

ஜ்யோதிஷாமபி தஜ்ஜயோதிஸ்தமஸஃ பரமுச்யதே । ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞேயம் ஜ்ஞாநகம்யம் ஹ்ரு'தி ஸர்வஸ்ய கிஷ்டிதம் ।। ௩௮௧.

அது எல்லா ஒளிகளிலும் ஒளி, இருளுக்கு அப்பாற்பட்டது; அது அறிவும், அறிய வேண்டியதும், அறிவால் அடையப்படுவதும், எல்லோருடைய இதயத்தில் உறைவது.

த்யாநேநாத்மநி பஶ்யந்தி கேசிதாத்மாநமாத்மநா । அந்யே ஸாங்‌க்யேந யோகேந கர்மயோகேந சாபரே ।। ௩௮௧.

சிலர் தியானத்தின் மூலம் தங்களைத் தாமே உள்ளே காண்கிறார்கள்; மற்றவர்கள் சாங்க்யம், யோகம், அல்லது கர்மயோகம் வழியாக அடைகிறார்கள்.

அந்யே த்வேவமஜாநந்தோ ஶ்ருத்வாந்யேப்ய உபாஸதே । தேபி சாஶு தரந்த்யேவ ம்ரு'த்யும் ஶ்ருதிபராயணாஃ ।। ௩௮௧.

மற்றவர்கள் இவ்வாறு அறியாமல், பிறரிடமிருந்து கேட்டு வழிபடுகிறார்கள்; அவர்கள் கூட, கேட்பதில் நிலைத்திருப்பதால், மரணத்தை விரைவில் கடந்து விடுகிறார்கள்.

ஸத்த்வாத்ஸஞ்ஜாயதே ஜ்ஞாநம் ரஜஸோ லோப ஏவ ச । ப்ரமாதமோஹௌ தமஸோ பவதோ ஜ்ஞாநமேவ ச ।। ௩௮௧.

சத்துவத்திலிருந்து அறிவு பிறக்கிறது; ரஜஸில் ஆசை உண்டாகிறது; தமஸில் தவறு, மயக்கம், அறியாமை ஆகியவை உண்டாகின்றன.

குணா வர்தந்த இத்யேவ யோऽவதிஷ்டதி நேங்கதே । மாநாவமாநமித்ராரிதுல்யஸ்த்யாகீ ஸ நிர்குணஃ ।। ௩௮௧.

குணங்கள் செய்கின்றன என்று எண்ணி, தானாக அசையாமல் இருப்பவன், மதிப்பிலும் இகழ்ச்சியிலும், நண்பனிலும் பகைவரிலும் சமமாக இருப்பவன், துறவானவன், அவன் குணங்கள் இல்லாதவன்.

ஊர்த்வமூலமதஃ ஶாகமஶ்சத்தம் ப்ராஹுரவ்யயம் । சந்தாம்ஸி யஸ்ய பர்ணாநி யஸ்தம் வேத ஸ வேதவித் ।। ௩௮௧.

மேலே வேரும், கீழே கிளைகளும் கொண்ட அசுவத்த மரம் அழிவில்லாதது என்று கூறுகிறார்கள். அதன் இலைகள் வேதங்கள். இதை உணர்ந்தவன், வேதத்தை உணர்ந்தவனாகிறான்.

த்வௌ பூதஸர்கௌ லோகேऽஸ்மிந் தைவ ஆஸுர ஏவ ச । அஹிம்ஸாதிஃ க்ஷமா சைவ தைவீஸம்பத்திதோ ந்ரு'ணாம் ।। ௩௮௧.

இந்த உலகில் இருவகை உயிர்கள் உள்ளன: தெய்வீகம் மற்றும் அசுரம். அஹிம்சை, பொறுமை போன்றவை மனிதர்களில் தெய்வீகப் பண்புகளிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

ந ஶௌசம் நாபி வாசாரோ ஹ்யாஸுரீஸம்பதோத்பவஃ । நரகத்வாத் க்ரோதகோபகாமஸ்தஸ்மாத்த்ரயம் த்யஜேத் ।। ௩௮௧.

அசுரப் பண்புகளால் தூய்மை அல்லது நல்ல நடத்தை ஏற்படாது; நரகச் சொர்க்கள், கோபம், பேராசை, ஆசை ஆகிய மூன்றையும் விட்டுவிட வேண்டும்.

துஃகஶோகாமயாயாந்நம் தீக்ஷ்ணரூக்ஷந்து ராஜஸம் । அமேத்யோச்சிஷ்டபூத்யந்நம் தாமஸம் நீரஸாதிகம் ।। ௩௮௧.

துயரம், துக்கம், நோய் தரும், மிகக் கசப்பும் கடுமையும் கொண்ட உணவு ராஜசம். அழுக்கானது, மீதமுள்ளது, அழுகிய உணவு, சுவையில்லாதது தாமசம்.

யஷ்டவ்யோ விதிநா யஜ்ஞோ நிஷ்காமாய ஸ ஸாத்த்விகஃ । யஜ்ஞஃ பலாய தம்பாத்மீ ராஜஸஸ்தாமஸஃ க்ரதுஃ ।। ௩௮௧.

விதிப்படி, பலன் வேண்டாமல் செய்யும் யாகம் சாத்த்விகம். பலன் எதிர்பார்த்து அல்லது போலியாக செய்யும் யாகம் ராஜசம் அல்லது தாமசம்.

ஶ்ரத்தாமந்த்ராதிவித்யுக்தம் தபஃ ஶாரீரமுச்யதே । தேவாதிபூஜாऽஹிம்ஸாதி வாங்‌மயம் தப உச்யதே ।। ௩௮௧.

நம்பிக்கையுடன், மந்திரங்களோடு விதிப்படி செய்யும் தவம் உடல் தவம் எனப்படுகிறது. தேவாதி வழிபாடு, அஹிம்சை போன்றவை வாய்தவம் எனப்படுகிறது.

அநுத்தேககரம் வாக்யம் ஸத்யம் ஸ்வாத்யாயஸஜ்ஜபஃ । மாநஸம் சித்தஸம்ஶுத்தேர்மௌநமாத்மவிநிக்ரஹஃ ।। ௩௮௧.

பிறரை கலக்கம் செய்யாத உண்மை சொல், வேதபடிப்பு, ஜபம்—இவை மனதின் தூய்மைக்காகும் மனதவம்; மௌனம், சுயகட்டுப்பாடு ஆகியதும் அதேபோல்.

ஸாத்த்விகஞ்ச தபோऽகாமம் ப்லாத்யர்தந்து ராஜஸம் । தாமஸம் பரபீஃட²ாயை ஸாத்த்விகம் தாநமுச்யதே ।। ௩௮௧.

வாசனை இல்லாமல் செய்யும் தவம் சாத்த்விகம்; பலன் எதிர்பார்த்து செய்யும் தவம் ராஜசம்; பிறரை புண்படுத்தும் தவம் தாமசம். சாத்த்விகம் என்பது நல்ல தானம்.