அக்நிபுராணம்

ரு'துர்நிதாக ஆருஃட³ோ த்ரு'ஷ்டாந்தம் பஶ்ய வாஹநம் । உபர்ய்யஹம் யதா ராஜ த்வமதஃ குஞ்ஜரோ யதா ।। ௩௮௦.

ருது மற்றும் நிதாகன் ஏறினார்கள்: 'இந்த உதாரணத்தைப் பார்; நான் மேலே, நீ கீழே இருப்பது போல், அரசன் மேலே, யானை கீழே.'

ரு'துஃ௭ ப்ராஹ நிதாகந்தம் கதமஸ்த்வாமஹம் வதே । உக்தோ நிதாகஸ்தந்நத்வா ப்ராஹ மே த்வம் குருர்க்ருவம் ।। ௩௮௦.

ருது நிதாகனிடம் கேட்டார்: 'நான் யார், நீ யார்?' நிதாகன் வணங்கி, 'நீங்கள் என் ஆசான் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை' என்றான்.

நாத்யஸ்மாத்‌த்வைதஸம்ஸ்காரஸம்ஸ்க்ரு'தம் மாநஸம் ததா । ரு'துஃ ப்ராஹ நிதாகந்தம் ப்ரஹ்மஜ்ஞாநாய சாகதஃ । பரமார்தம் ஸாரபூதமத்வைதம் தர்ஶிதம் மயா ।। ௩௮௦.

இவ்வாறு இருமை எண்ணங்கள் மனதை உண்மையில் வடிவமைக்க முடியாது; ருது நிதாகனிடம் சொன்னார்: 'பிரம்ம அறிவுக்காக வந்தேன்; அத்வைதத்தின் சாரமான உயர்ந்த உண்மையை உனக்குக் காட்டினேன்.'

ப்ராஹ்மண உவாச நிதாகோऽப்யுபதேஶேந தேநாத்வைதபரோऽபவத் । ஸர்வபூதாந்யபேதேந தத்ரு'ஶே ஸ ததாத்மநி ।। ௩௮௦.

பிராமணர் சொன்னார்: 'அந்த உபதேசத்தால், நிதாகனும் அத்வைதத்தில் மனம் செலுத்தினான்; எல்லா உயிர்களையும் தன்மையில் வேறுபாடின்றி கண்டான்.'

அவாப முக்தி ஜ்ஞாநாத்ஸ ததா த்வம் முக்திமாப்ஸ்யஸி । ஏகஃ ஸமஸ்தம் த்வஞ்சாஹம் விஷ்ணுஃ ஸர்வகதோ யதஃ ।। ௩௮௦.

அறிவால் அவன் முக்தியை அடைந்தான்; அதுபோல நீயும் முக்தியை அடைவாய். விஷ்ணு எங்கும் நிறைந்திருப்பதால், நீயும் நானும் ஒரே ஆத்மா.

பீதநீலாதிபேதேந யதைகம் த்ரு'ஶ்யதே தமஃ । ப்ராந்தித்ரு'ஷ்டிபிராத்மாபி ததைகஃ ஸ ப்ரு'தக் ப்ரு'தக் ।। ௩௮௦.

பசுமை, நீலம் போன்ற நிறங்களால் இருள் ஒரேதாக இருந்தாலும் பலவாறு தோன்றும்; அதுபோலவே, ஒரே ஆத்மாவும், மயக்கம் கொண்ட பார்வையால் பலவாறு காணப்படுகிறது.

ஸம்ஸாராஜ்ஞாநவ்ரு'க்ஷாரிஜ்ஞாநம் ப்ரஹ்மேதி சிந்தய ।। ௩௮௦.

இந்த உலக அறியாமை எனும் மரத்தை அழிக்கும் அறிவே பரமம் என்று அறிந்து கொள்.

அக்நிருவாச கீதாஸாரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸர்வகீதோத்தமோத்தமம் । க்ரு'ஷ்ணோऽர்ஜுநாய யமாஹ புரா வை புக்திமுக்திதம் ।। ௩௮௧.

அக்னி சொன்னார்: எல்லா கீதைகளிலும் சிறந்த கீதையின் சாரத்தை நான் கூறுகிறேன்; அது கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு முன்பே உபதேசித்தது, இன்பத்தையும் விடுதலையையும் தரும்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச கதாஸுரகதாஸுர்வா ந ஶோச்யோ தேஹவாநஜஃ । ஆத்மாऽஜரோऽமரோऽபேத்யஸ்தஸ்மாச்சோகாதிகம் த்யஜேத் ।। ௩௮௧.

பெருமான் சொன்னார்: உயிர் உடலை விட்டு சென்றாலும், இல்லையென்றாலும், உடலோடு பிறந்தவன் துக்கப்பட வேண்டியவன் அல்ல; ஆத்மா முதுமையற்றது, மரணமற்றது, அழிக்க முடியாதது; ஆகவே துக்கம் முதலானவற்றை விட்டு விடு.

த்யாயதோ விஷயாந் பும்ஸஃ ஸங்கஸ்தேஷூபஜாயதே । ஸங்காத் காமஸ்ததஃ க்ரோதஃ க்ரோதாத்ஸம்மோஹ ஏவ ச ।। ௩௮௧.

ஒருவன் விஷயங்களை எண்ணும்போது, அவற்றில் பற்றுதல் உண்டாகும்; பற்றுதலால் ஆசை பிறக்கும்; ஆசையால் கோபம் உருவாகும்.

ஸம்மோஹாத் ஸ்ம்ரு'திவிப்ரம்ஶோ புத்திநாஶாத் ப்ரணஶ்யதி । துஃஸங்கஹாநிஃ ஸத்ஸங்காந்மோக்ஷகாமீ ச காமநுத் ।। ௩௮௧.

கோபத்தால் மயக்கம் உண்டாகும்; மயக்கத்தால் நினைவு கெட்டுவிடும்; நினைவு கெட்டால் புத்தி அழியும்; புத்தி அழிந்தால் மனிதன் அழிகிறான். தீயவருடன் சேர்வதால் தீங்கு வரும்; நல்லவருடன் சேர்வதால் விடுதலை கிடைக்கும்; விடுதலை விரும்புவோர் ஆசையை விட்டு விடுவார்கள்.

காமத்யாகாதாத்மநிஷ்டஃ ஸ்திரப்ரஜ்ஞஸ்ததோச்யதே । யா நிஶா ஸர்வபூதாநாம் தஸ்யாம் ஜாகர்தி ஸம்யமீ ।। ௩௮௧.

ஆசையை விட்டு ஆத்மாவில் நிலைபெற்றவன் நிலையான ஞானம் உடையவன் என்று அழைக்கப்படுகிறான். எல்லா உயிர்களுக்கும் இரவாக இருப்பதில், கட்டுப்பாடு உடையவன் விழித்திருப்பான்.

யஸ்யாம் ஜாக்ரதி பூதாநி ஸா நிஶா பஶ்யதோ முநேஃ । ஆத்மந்யேவ ச ஸந்துஷ்டஸ்தஸ்ய கார்யம் ந வித்யதே ।। ௩௮௧.

உயிர்கள் விழித்திருக்கும் நேரம், பார்வையுள்ள முனிவருக்கு இரவாகும். ஆத்மாவில் மட்டும் திருப்தி அடைந்தவனுக்கு செய்யவேண்டிய வேலை எதுவும் இல்லை.

நைவ தஸ்ய க்ரு'தே நார்தோ நாக்ரு'தே நேஹ கஶ்சந । தத்த்வவித்து மஹாவாஹோ குணகர்மவிபாகயோஃ ।। ௩௮௧.

அவனுக்கு இவ்வுலகில் செய்த செயலாலும், செய்யாத செயலாலும் எந்த பயனும் இல்லை. பெரிய புயலோனே, உண்மை அறிந்தவன் குணங்களும் செயல்களும் வேறுபடுவதை அறிகிறான்.

குணா குணேஷு வர்த்தந்தே இதி மத்வா ந ஸஜ்ஜதே । ஸர்வம் ஜ்ஞாநப்லவேநைவ வ்ரு'ஜிநம் ஸந்தரிஷ்யதி ।। ௩௮௧.

குணங்கள் குணங்களில் நடக்கின்றன என்று அறிந்தவன் பற்றுதல் கொள்ளமாட்டான். அறிவெனும் படகால் எல்லா துன்பங்களையும் கடந்து விடுவான்.

ஜ்ஞாநாக்நிஃ ஸர்வகர்மாணி பஸ்மஸாத் குருதேऽர்ஜுந । ப்ரஹ்மண்யாதாய கர்மாணி ஸங்கந்த்யக்த்வா கரோதி யஃ ।। ௩௮௧.

அறிவின் நெருப்பு எல்லா செயல்களையும் சாம்பலாக்கி விடும், அர்ஜுனா. பற்றுதலை விட்டு, செயல்களை பரமத்தில் அர்ப்பணித்து செய்வவன் பிணைப்பு அடையமாட்டான்.

லிப்யதே ந ஸ பாபேந பத்மபத்ரமிவாம்பஸா । ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநாம் ஸர்வபூதாநி சாத்மநி ।। ௩௮௧.

அவனுக்கு பாவம் ஒட்டாது; அது தாமரை இலைக்கு நீர் ஒட்டாதது போல. அவன் எல்லா உயிர்களிலும் ஆத்மாவை காண்கிறான்; எல்லா உயிர்களும் ஆத்மாவில் இருப்பதை காண்கிறான்.

ந ஹி கல்யாணக்ரு'தம் கஶ்சித்‌துர்கதிம் தாத கச்சதி । தேவீ ஹ்யேஷா குணமயீ மம மாயா துரத்யயா ।। ௩௮௧.

நல்லதை செய்பவன் ஒருவரும் கெட்ட நிலைக்கு போகவில்லை, என் பிள்ளையே. என் இந்த தெய்வீக சக்தி குணங்களால் ஆனது; அதை கடக்க மிகவும் கடினம்.

மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயாமேதாந்தரந்தி தே । ஆர்த்தோ ஜிஜ்ஞாஸுரர்தார்தீ ஜ்ஞாநீ ச பரதர்ஷப ।। ௩௮௧.

ஆனால் என்னை மட்டும் சரணடைபவர்கள் இந்த மாயையை கடந்து விடுவார்கள். பாரதர்களில் சிறந்தவனே, துன்பம் அடைந்தவன், அறிவை நாடுபவன், செல்வம் நாடுபவன், ஞானி ஆகியோர் என்னை வழிபடுகிறார்கள்.

சதுர்விதா பஜந்தே மாம் ஜ்ஞாநீ சைகத்வமாஸ்திதஃ । அக்ஷரம் ப்ரஹ்ம பரமம் ஸ்வபாவோऽத்யாத்மமுச்யதே ।। ௩௮௧.

நான்கு வகை மக்கள் என்னை வழிபடுகிறார்கள்; அதில் ஞானி ஒருமைப்பாட்டில் நிலைபெற்றவன். அழியாத பரமம் தான் பரமம்; அதன் இயல்பு ஆத்மா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பூதபாவோத்பவகரோ விஸர்கஃ கர்மஸம்ஜ்ஞிதஃ । அதிபூதம் க்ஷரோ பாவஃ புருஷஶ்சாதிதைவதம் ।। ௩௮௧.

உயிர்கள் தோன்றும் செயல் 'கர்மம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. அழியும் இயல்பு 'பூதம்' என்றும், உயிர் 'தெய்வம்' என்றும் கூறப்படுகிறது.

அதியஜ்ஞோஹமேவாத்ர தேஹே தேஹப்ரு'தாம் வர । அந்தகாலே ஸ்மரந்மாஞ்ச மத்பாவம் யாத்யஸம்ஶயஃ ।। ௩௮௧.

உடல் உடையவர்களில் சிறந்தவனே, இந்த உடலில் யாகத்தின் அதிபதி நானே. இறுதியில் என்னை நினைத்து உயிரை விடும் போது, என் நிலையைத் தவறாமல் அடைவான்.

யம் யம் பாவம் ஸ்மாரந்நந்தே த்யஜேத்தேஹந்தமாப்நுயாத் । ப்ராணம் ந்யஸ்ய ப்ருவோர்மத்யே அந்தே ப்ராப்நோதி மத்பரம் ।। ௩௮௧.

யார் இறுதியில் எந்த நிலையை நினைத்து உடலை விட்டு போகிறாரோ, அந்த நிலையை அவர் அடைவார். இறுதியில் உயிரை புருவங்களுக்கு நடுவில் வைத்து விட்டால், என் பரமான நிலையை அடைவான்.

ஓமித்யேகாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம வதந் தேஹம் த்யஜந்ததா । ப்ரஹ்மாதிஸ்தம்பபர்யந்தாஃ ஸர்வே மம விபூதயஃ ।। ௩௮௧.

ஓம் என்ற ஒரு எழுத்தை உச்சரித்து உடலை விட்டு விடும் போது, பிரம்மா முதல் ஒரு புல்லுக்கு முடியிலும் எல்லாவற்றிலும் என் வெளிப்பாடுகள் தான்.

ஶ்ரீமந்தஶ்சோர்ஜிதாஃ ஸர்வே மமாம்ஶாஃ ப்ராணிநஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । அஹமேகோ விஶ்வருப இதி ஜ்ஞாத்வா விமுச்யதே ।। ௩௮௧.

செல்வமும் பெருமையும் உடைய எல்லா உயிர்களும் என் அங்கங்களாகவே நினைக்கப்படுகிறார்கள்; நானே இந்த உலகம் முழுவதும் நிறைந்துள்ளவன் என்று அறிந்தால், அவன் விடுதலை பெறுவான்.

க்ஷேத்ரம் ஶரீரம் யோ வேத்தி க்ஷேத்ரஜ்ஞஃ ஸ ப்ரகீர்த்திஃ । க்ஷேத்ரக்ஷஏத்ரஜ்ஞயோர்ஜ்ஞாநம் யத்தஜ்ஜ்ஞாநம் மதம் மம ।। ௩௮௧.

உடலை 'புலம்' என்று அறிந்தவரே புலத்தை அறிந்தவன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; புலமும், அதை அறிந்தவரும் பற்றிய அறிவே உண்மையான அறிவாக நான் கருதுகிறேன்.

இச்சா த்வேஷஃ ஸுகம் துஃகம் ஸங்காதஶ்சேதநா த்ரு'திஃ । ஏதத்க்ஷேத்ரம் ஸமாஸேந ஸவிகாரமுதாஹ்ரு'தம் ।। ௩௮௧.

ஆசை, வெறுப்பு, இன்பம், துன்பம், உடல் சேர்க்கை, அறிவு, மன உறுதி—இவை எல்லாம் புலத்தின் இயல்புகளாகச் சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டுள்ளன.

அமாநித்வமதம்பித்வமஹிஸா க்ஷாந்திரார்ஜவம் । ஆசார்யோபாஸநம் ஶௌசம் ஸ்தௌர்ய்யமாத்மவிநிக்ரஹஃ ।। ௩௮௧.

தாழ்மை, பிம்பம் இல்லாமை, அஹிம்சை, பொறுமை, நேர்மை, ஆசானை மதிப்பது, தூய்மை, நிலைத்த மனம், சுய கட்டுப்பாடு—இவை எல்லாம்.

இந்த்ரியார்தேஷு வைராக்யமநஹங்கார ஏவ ச । ஜந்மம்ரு'த்யுஜராவ்யாதிதுஃகதோஷாநுதர்ஶநம் ।। ௩௮௧.

உணர்வுகளால் வரும் பொருள்களில் பற்றின்மை, அகம்பாவம் இல்லாமை, பிறப்பு, மரணம், முதுமை, நோய், துன்பம் ஆகியவற்றின் குறைகளை எண்ணிப் பார்ப்பது.