அக்நிபுராணம்

ரு'துருவாச । க்ஷுதஸ்தி யஸ்ய புக்தேऽந்நே துஷ்டிர்ப்ராஹ்மண ஜாயதே । ந மே க்ஷுதபவத்த்ரு'ப்திம் கஸ்மாத்த்வம் பரிப்ரு'ச்சஸி ।। ௩௮௦.

ருது சொன்னார்: 'உணவு உண்டால் பசியும், பண்டிதனுக்குத் திருப்தியும் ஏற்படும்; எனக்கு பசியோ திருப்தியோ இல்லை — நீ இதை ஏன் என்னிடம் கேட்கிறாய்?'

க்ஷுத்த்ரு'ஷ்ணே தேஹதர்ம்மாக்யே ந மமைதே யதோ த்விஜ । ப்ரு'ஷ்டோஹம் யத்த்வாயா ப்ரூயாம்௩ த்ரு'ப்திரஸ்த்யேவ மே ஸதா ।। ௩௮௦.

பசி, தாகம் ஆகியவை உடலுக்குரிய இயல்புகள், எனக்கு அல்ல, இரு பிறப்பாளா; நீ கேட்டதால் சொல்கிறேன் — எனக்கு எப்போதும் திருப்தி இருக்கிறது.

ஸோऽஹம் காந்தா௫ ந சாகந்தா நைகதேஶநிகேதநஃ । த்வம் சாந்யோ ந பவேந்நாபி நாந்யஸ்த்வக்தோऽஸ்மி வா ப்யஹம் ।। ௩௮௦.

நான் செல்லுபவன், ஆனால் வருபவனல்ல; ஒரே இடத்தில் தங்குபவனும் அல்ல; நீ வேறு அல்ல, நானும் உன்னிலிருந்து வேறல்ல, நம்மைத் தவிர வேறொருவரும் இல்லை.

ம்ரு'ண்மயம் ஹி க்ரு'ஹம் யத்வந்ம்ரு'தாலிப்தம் ஸ்திரீபபேத் । பார்திவோऽயம் ததா தேஹஃ பார்திவைஃ பரமாணுபிஃ ।। ௩௮௦.

மண் வீடு, மண்ணால் பூசப்பட்டால் உறுதியடைவது போல, இந்த உடலும் பூமியில் உள்ள அணுக்களால் ஆனது.

ரு'துரஸ்மி தவாசார்ய்யஃ ப்ரஜ்ஞாதாநாய தே த்விஜ । இஹாகதோऽஹம் யாஸ்யாமி பரமார்தஸ்தவோதிதஃ ।। ௩௮௦.

நான் ருது, உன் ஆசான்; அறிவை உனக்குக் கொடுக்க வந்தேன், இரு பிறப்பாளா; இப்போது நான் போகிறேன், உனக்கு உயர்ந்த உண்மை வெளிப்பட்டது.

ஏகமேவமிதம் வித்தி ந பேதஃ ஸகலம் ஜகத் । வாஸுதேவாபிதேயஸ்ய ஸ்வரூபம் பரமாத்மநஃ ।। ௩௮௦.

இதையெல்லாம் ஒன்று என்று அறிந்திடு; இந்த உலகில் வேறுபாடு இல்லை; வாசுதேவனென அழைக்கப்படும் பரமாத்மாவின் இயல்பிது.

ரு'துர்வர்ஷஸஹஸ்ராந்தே புநஸ்தந்நகரம் யயௌ । நிதாகம் நகரப்ராந்தே ஏகாந்தே ஸ்திதமவ்ரவீத் ௩௮௦.

ஆயிரம் வருடங்கள் முடிந்தபின், ருது மீண்டும் அந்த நகருக்குச் சென்றார்; நகரின் வெளிவாசலில் தனியாக நின்ற நிதாகனிடம் பேசினார்.

நிதாக உவாச போ விப்ர ஜநஸம்வாதோ மஹாநேஷ நரேஶ்வர । ப்ரவிவீக்ஷ்ய புரம் ரம்யம் தேநாத்ர ஸ்தீயதே மயா ।। ௩௮௦.

நிதாகன் சொன்னான்: 'பிராமணா, இந்த மக்களின் கூடுகை மிகப்பெரியது, அரசர்களே; இந்த அழகிய நகரத்தைப் பார்த்து, நான் இங்கே தங்கியிருக்கிறேன்.'

ரு'துருவாச நராதிபோऽத்ர கதமஃ கதமஶ்சேதரோ ஜநஃ । கத்யதாம் மே த்விஜஶ்ரேஷ்ட த்வமபிஜ்ஞோ த்விஜோத்தம ।। ௩௮௦.

ருது சொன்னார்: 'இங்கே யார் அரசன், யார் மற்றவர்கள்? சிறந்த இரு பிறப்பாளா, நீ அறிவாளி என்பதால் எனக்கு சொல்லு.'

கஜோ யோऽயமதோ ப்ரஹ்மந்நுபர்ய்யேஷ ஸ பூபதிஃ । ரு'துராஹ கஜஃ கோऽத்ர ராஜா சாஹ நிதாககஃ ।। ௩௮௦.

இங்கே கீழே இருப்பது யானை, மேலே இருப்பவர் அரசன், பிராமணா; ருது கேட்டார்: 'இங்கே யார் யானை, யார் அரசன்?' நிதாகன் பதிலளித்தான்.

ரு'துர்நிதாக ஆருஃட³ோ த்ரு'ஷ்டாந்தம் பஶ்ய வாஹநம் । உபர்ய்யஹம் யதா ராஜ த்வமதஃ குஞ்ஜரோ யதா ।। ௩௮௦.

ருது மற்றும் நிதாகன் ஏறினார்கள்: 'இந்த உதாரணத்தைப் பார்; நான் மேலே, நீ கீழே இருப்பது போல், அரசன் மேலே, யானை கீழே.'

ரு'துஃ௭ ப்ராஹ நிதாகந்தம் கதமஸ்த்வாமஹம் வதே । உக்தோ நிதாகஸ்தந்நத்வா ப்ராஹ மே த்வம் குருர்க்ருவம் ।। ௩௮௦.

ருது நிதாகனிடம் கேட்டார்: 'நான் யார், நீ யார்?' நிதாகன் வணங்கி, 'நீங்கள் என் ஆசான் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை' என்றான்.

நாத்யஸ்மாத்‌த்வைதஸம்ஸ்காரஸம்ஸ்க்ரு'தம் மாநஸம் ததா । ரு'துஃ ப்ராஹ நிதாகந்தம் ப்ரஹ்மஜ்ஞாநாய சாகதஃ । பரமார்தம் ஸாரபூதமத்வைதம் தர்ஶிதம் மயா ।। ௩௮௦.

இவ்வாறு இருமை எண்ணங்கள் மனதை உண்மையில் வடிவமைக்க முடியாது; ருது நிதாகனிடம் சொன்னார்: 'பிரம்ம அறிவுக்காக வந்தேன்; அத்வைதத்தின் சாரமான உயர்ந்த உண்மையை உனக்குக் காட்டினேன்.'

ப்ராஹ்மண உவாச நிதாகோऽப்யுபதேஶேந தேநாத்வைதபரோऽபவத் । ஸர்வபூதாந்யபேதேந தத்ரு'ஶே ஸ ததாத்மநி ।। ௩௮௦.

பிராமணர் சொன்னார்: 'அந்த உபதேசத்தால், நிதாகனும் அத்வைதத்தில் மனம் செலுத்தினான்; எல்லா உயிர்களையும் தன்மையில் வேறுபாடின்றி கண்டான்.'

அவாப முக்தி ஜ்ஞாநாத்ஸ ததா த்வம் முக்திமாப்ஸ்யஸி । ஏகஃ ஸமஸ்தம் த்வஞ்சாஹம் விஷ்ணுஃ ஸர்வகதோ யதஃ ।। ௩௮௦.

அறிவால் அவன் முக்தியை அடைந்தான்; அதுபோல நீயும் முக்தியை அடைவாய். விஷ்ணு எங்கும் நிறைந்திருப்பதால், நீயும் நானும் ஒரே ஆத்மா.

பீதநீலாதிபேதேந யதைகம் த்ரு'ஶ்யதே தமஃ । ப்ராந்தித்ரு'ஷ்டிபிராத்மாபி ததைகஃ ஸ ப்ரு'தக் ப்ரு'தக் ।। ௩௮௦.

பசுமை, நீலம் போன்ற நிறங்களால் இருள் ஒரேதாக இருந்தாலும் பலவாறு தோன்றும்; அதுபோலவே, ஒரே ஆத்மாவும், மயக்கம் கொண்ட பார்வையால் பலவாறு காணப்படுகிறது.

ஸம்ஸாராஜ்ஞாநவ்ரு'க்ஷாரிஜ்ஞாநம் ப்ரஹ்மேதி சிந்தய ।। ௩௮௦.

இந்த உலக அறியாமை எனும் மரத்தை அழிக்கும் அறிவே பரமம் என்று அறிந்து கொள்.

அக்நிருவாச கீதாஸாரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸர்வகீதோத்தமோத்தமம் । க்ரு'ஷ்ணோऽர்ஜுநாய யமாஹ புரா வை புக்திமுக்திதம் ।। ௩௮௧.

அக்னி சொன்னார்: எல்லா கீதைகளிலும் சிறந்த கீதையின் சாரத்தை நான் கூறுகிறேன்; அது கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு முன்பே உபதேசித்தது, இன்பத்தையும் விடுதலையையும் தரும்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச கதாஸுரகதாஸுர்வா ந ஶோச்யோ தேஹவாநஜஃ । ஆத்மாऽஜரோऽமரோऽபேத்யஸ்தஸ்மாச்சோகாதிகம் த்யஜேத் ।। ௩௮௧.

பெருமான் சொன்னார்: உயிர் உடலை விட்டு சென்றாலும், இல்லையென்றாலும், உடலோடு பிறந்தவன் துக்கப்பட வேண்டியவன் அல்ல; ஆத்மா முதுமையற்றது, மரணமற்றது, அழிக்க முடியாதது; ஆகவே துக்கம் முதலானவற்றை விட்டு விடு.

த்யாயதோ விஷயாந் பும்ஸஃ ஸங்கஸ்தேஷூபஜாயதே । ஸங்காத் காமஸ்ததஃ க்ரோதஃ க்ரோதாத்ஸம்மோஹ ஏவ ச ।। ௩௮௧.

ஒருவன் விஷயங்களை எண்ணும்போது, அவற்றில் பற்றுதல் உண்டாகும்; பற்றுதலால் ஆசை பிறக்கும்; ஆசையால் கோபம் உருவாகும்.

ஸம்மோஹாத் ஸ்ம்ரு'திவிப்ரம்ஶோ புத்திநாஶாத் ப்ரணஶ்யதி । துஃஸங்கஹாநிஃ ஸத்ஸங்காந்மோக்ஷகாமீ ச காமநுத் ।। ௩௮௧.

கோபத்தால் மயக்கம் உண்டாகும்; மயக்கத்தால் நினைவு கெட்டுவிடும்; நினைவு கெட்டால் புத்தி அழியும்; புத்தி அழிந்தால் மனிதன் அழிகிறான். தீயவருடன் சேர்வதால் தீங்கு வரும்; நல்லவருடன் சேர்வதால் விடுதலை கிடைக்கும்; விடுதலை விரும்புவோர் ஆசையை விட்டு விடுவார்கள்.

காமத்யாகாதாத்மநிஷ்டஃ ஸ்திரப்ரஜ்ஞஸ்ததோச்யதே । யா நிஶா ஸர்வபூதாநாம் தஸ்யாம் ஜாகர்தி ஸம்யமீ ।। ௩௮௧.

ஆசையை விட்டு ஆத்மாவில் நிலைபெற்றவன் நிலையான ஞானம் உடையவன் என்று அழைக்கப்படுகிறான். எல்லா உயிர்களுக்கும் இரவாக இருப்பதில், கட்டுப்பாடு உடையவன் விழித்திருப்பான்.

யஸ்யாம் ஜாக்ரதி பூதாநி ஸா நிஶா பஶ்யதோ முநேஃ । ஆத்மந்யேவ ச ஸந்துஷ்டஸ்தஸ்ய கார்யம் ந வித்யதே ।। ௩௮௧.

உயிர்கள் விழித்திருக்கும் நேரம், பார்வையுள்ள முனிவருக்கு இரவாகும். ஆத்மாவில் மட்டும் திருப்தி அடைந்தவனுக்கு செய்யவேண்டிய வேலை எதுவும் இல்லை.

நைவ தஸ்ய க்ரு'தே நார்தோ நாக்ரு'தே நேஹ கஶ்சந । தத்த்வவித்து மஹாவாஹோ குணகர்மவிபாகயோஃ ।। ௩௮௧.

அவனுக்கு இவ்வுலகில் செய்த செயலாலும், செய்யாத செயலாலும் எந்த பயனும் இல்லை. பெரிய புயலோனே, உண்மை அறிந்தவன் குணங்களும் செயல்களும் வேறுபடுவதை அறிகிறான்.

குணா குணேஷு வர்த்தந்தே இதி மத்வா ந ஸஜ்ஜதே । ஸர்வம் ஜ்ஞாநப்லவேநைவ வ்ரு'ஜிநம் ஸந்தரிஷ்யதி ।। ௩௮௧.

குணங்கள் குணங்களில் நடக்கின்றன என்று அறிந்தவன் பற்றுதல் கொள்ளமாட்டான். அறிவெனும் படகால் எல்லா துன்பங்களையும் கடந்து விடுவான்.

ஜ்ஞாநாக்நிஃ ஸர்வகர்மாணி பஸ்மஸாத் குருதேऽர்ஜுந । ப்ரஹ்மண்யாதாய கர்மாணி ஸங்கந்த்யக்த்வா கரோதி யஃ ।। ௩௮௧.

அறிவின் நெருப்பு எல்லா செயல்களையும் சாம்பலாக்கி விடும், அர்ஜுனா. பற்றுதலை விட்டு, செயல்களை பரமத்தில் அர்ப்பணித்து செய்வவன் பிணைப்பு அடையமாட்டான்.

லிப்யதே ந ஸ பாபேந பத்மபத்ரமிவாம்பஸா । ஸர்வபூதேஷு சாத்மாநாம் ஸர்வபூதாநி சாத்மநி ।। ௩௮௧.

அவனுக்கு பாவம் ஒட்டாது; அது தாமரை இலைக்கு நீர் ஒட்டாதது போல. அவன் எல்லா உயிர்களிலும் ஆத்மாவை காண்கிறான்; எல்லா உயிர்களும் ஆத்மாவில் இருப்பதை காண்கிறான்.

ந ஹி கல்யாணக்ரு'தம் கஶ்சித்‌துர்கதிம் தாத கச்சதி । தேவீ ஹ்யேஷா குணமயீ மம மாயா துரத்யயா ।। ௩௮௧.

நல்லதை செய்பவன் ஒருவரும் கெட்ட நிலைக்கு போகவில்லை, என் பிள்ளையே. என் இந்த தெய்வீக சக்தி குணங்களால் ஆனது; அதை கடக்க மிகவும் கடினம்.

மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயாமேதாந்தரந்தி தே । ஆர்த்தோ ஜிஜ்ஞாஸுரர்தார்தீ ஜ்ஞாநீ ச பரதர்ஷப ।। ௩௮௧.

ஆனால் என்னை மட்டும் சரணடைபவர்கள் இந்த மாயையை கடந்து விடுவார்கள். பாரதர்களில் சிறந்தவனே, துன்பம் அடைந்தவன், அறிவை நாடுபவன், செல்வம் நாடுபவன், ஞானி ஆகியோர் என்னை வழிபடுகிறார்கள்.