அக்நிபுராணம்

ஸமஸ்தாவயவேப்யஸ்த்வம் ப்ரு'தக்பூதோ வ்யவஸ்திதஃ । கோஹமித்யத்ர நிபுணம் பூத்வா சிந்தய பார்திவ ௩௮௦.

நீ எல்லா உறுப்புகளிலிருந்தும் தனித்துவமாக நிற்கின்றாய்; 'நான் யார்?' என்று ஆழமாக சிந்தி, அரசே.

ஶ்ரேயோऽர்தமுத்யதஃ ப்ரஷ்ட்ரம் கபிலர்ஷிமஹம் த்விஜ । தஸ்யாஶஃ கபிலர்ஷேஸ்த்வம் மத் க்ரு'தே ஜ்ஞாநதோ புவி ௩௮௦.

நல்லதற்காக உன்னை வினவ வந்தவன் நானே கபில முனிவன்; உனது நம்பிக்கை என்னவென்றால், என் காரணமாக கபிலர் பூமியில் ஞானம் அளிப்பார் என்பதே.

ப்ராஹ்மண உவாச பூயஃ ப்ரு'ச்சஸி கிம் ஶ்ரேயஃ பரமார்தந்ந ப்ரு'ச்சஸி । ஶ்ரேயாம்ஸ்யபரமார்தாநி அஶேஷாண்யேவ பூபதே ।। ௩௮௦.

பிராமணன் சொன்னார்: நீ மீண்டும் நல்லதைப் பற்றி கேட்கிறாய்; ஆனால் உண்மையான பொருளை விசாரிப்பதில்லை. அரசே, நல்லவை எல்லாம் உண்மையானவை அல்ல.

தேவதாராதநம் க்ரு'த்வா தநஸம்பத்திமிச்சதி । புத்ராநிச்சதி ராஜ்யஞ்ச ஶ்ரேயஸ்தஸ்யைவ கிம் ந்ரு'பஃ ।। ௩௮௦.

தெய்வங்களை வழிபட்டபின், ஒருவர் செல்வம், வளம், பிள்ளைகள், அரசாட்சி ஆகியவற்றை விரும்புகிறார்; அரசே, இது அவருக்கே உயர்ந்த நன்மையா?

விவேகிநஸ்து ஸம்யோகஃ ஶ்ரேயோ யஃ பரமாத்மநஃ । யஜ்ஞாதிகா க்ரியா ந ஸ்யாத் நாஸ்தி த்ரவ்யோபபத்திதா ।। ௩௮௦.

புத்திசாலிக்கு, பரமாத்மாவுடன் ஒன்றாக இருப்பதே உயர்ந்த நன்மை; யாகம் போன்ற கிரியைகள் பொருள் இல்லாமல் நடக்க முடியாது.

பரமார்தாத்மநோர்யோகஃ பரமார்த இதீஷ்யதே । ஏகோ வ்யாபீ ஸமஃ ஶுத்தோ நிர்குணஃ ப்ரக்ரு'தேஃ பரஃ ।। ௩௮௦.

பரமார்த்த ஆத்மாவுடன் ஒன்றாக இருப்பதே உண்மையான பொருள்; அது ஒன்றே, எல்லா இடத்திலும் நிறைந்தது, சமம், தூய்மை, குணமற்றது, இயற்கையைத் தாண்டியது.

ஜந்மவ்ரு'த்த்யாதிரஹித ஆத்மா ஸர்வகதோऽவ்யயஃ । பரம் ஜ்ஞாநமயோऽஸங்கீ குணஜாத்யாதிபிர்விபுஃ ।। ௩௮௦.

ஆத்மா பிறப்பு, வளர்ச்சி முதலியவற்றிலிருந்து விலகியது, எல்லா இடத்திலும் நிறைந்தது, அழியாதது; அது உயர்ந்தது, ஞானம் நிறைந்தது, பற்றில்லாதது, குணம், வகை முதலியவற்றைத் தாண்டியது.

ரு'துர்ப்ரஹ்மஸுதோ ஜ்ஞாநீ தச்சிஷ்யோऽபூத் புலத்ஸ்யஜஃ ।। ௩௮௦.

பிரமாவின் மகனான ருது உண்மையான அறிவை அறிவோன்; புலஸ்தியரின் வம்சத்தவர் அவருடைய சீடராக ஆனார்.

நிதாகஃ ப்ராப்தவித்யோऽஸ்மாந்நகரே வை புரே ஸ்திதஃ । தேவிகாயாஸ்தடே தஞ்ச தர்கயாமாஸ வை ரு'துஃ ।। ௩௮௦.

நிதாகன் அறிவை அடைந்து, அந்த நகரில் தங்கியிருந்தான்; தேவிகா நதிக்கரையில் ருது அவரை அணுகி, கேள்விகள் கேட்கத் தொடங்கினார்.

திவ்யே வர்ஷஸஹஸ்ரேऽகாந்நிதாகமவலோகிதும் । நிதாகோ வைஶ்வதேவாந்தே புக்த்வாந்நம் ஶிஷ்யமப்ரவீத் ௩௮௦.

ஆயிரம் தெய்வ வருடங்கள் கடந்தபின், ருது நிதாகனைப் பார்க்க வந்தார்; வைஷ்வதேவ யாகத்தில் உணவு உண்ட பிறகு, நிதாகன் தன் சீடரிடம் பேசினார்.

ரு'துருவாச । க்ஷுதஸ்தி யஸ்ய புக்தேऽந்நே துஷ்டிர்ப்ராஹ்மண ஜாயதே । ந மே க்ஷுதபவத்த்ரு'ப்திம் கஸ்மாத்த்வம் பரிப்ரு'ச்சஸி ।। ௩௮௦.

ருது சொன்னார்: 'உணவு உண்டால் பசியும், பண்டிதனுக்குத் திருப்தியும் ஏற்படும்; எனக்கு பசியோ திருப்தியோ இல்லை — நீ இதை ஏன் என்னிடம் கேட்கிறாய்?'

க்ஷுத்த்ரு'ஷ்ணே தேஹதர்ம்மாக்யே ந மமைதே யதோ த்விஜ । ப்ரு'ஷ்டோஹம் யத்த்வாயா ப்ரூயாம்௩ த்ரு'ப்திரஸ்த்யேவ மே ஸதா ।। ௩௮௦.

பசி, தாகம் ஆகியவை உடலுக்குரிய இயல்புகள், எனக்கு அல்ல, இரு பிறப்பாளா; நீ கேட்டதால் சொல்கிறேன் — எனக்கு எப்போதும் திருப்தி இருக்கிறது.

ஸோऽஹம் காந்தா௫ ந சாகந்தா நைகதேஶநிகேதநஃ । த்வம் சாந்யோ ந பவேந்நாபி நாந்யஸ்த்வக்தோऽஸ்மி வா ப்யஹம் ।। ௩௮௦.

நான் செல்லுபவன், ஆனால் வருபவனல்ல; ஒரே இடத்தில் தங்குபவனும் அல்ல; நீ வேறு அல்ல, நானும் உன்னிலிருந்து வேறல்ல, நம்மைத் தவிர வேறொருவரும் இல்லை.

ம்ரு'ண்மயம் ஹி க்ரு'ஹம் யத்வந்ம்ரு'தாலிப்தம் ஸ்திரீபபேத் । பார்திவோऽயம் ததா தேஹஃ பார்திவைஃ பரமாணுபிஃ ।। ௩௮௦.

மண் வீடு, மண்ணால் பூசப்பட்டால் உறுதியடைவது போல, இந்த உடலும் பூமியில் உள்ள அணுக்களால் ஆனது.

ரு'துரஸ்மி தவாசார்ய்யஃ ப்ரஜ்ஞாதாநாய தே த்விஜ । இஹாகதோऽஹம் யாஸ்யாமி பரமார்தஸ்தவோதிதஃ ।। ௩௮௦.

நான் ருது, உன் ஆசான்; அறிவை உனக்குக் கொடுக்க வந்தேன், இரு பிறப்பாளா; இப்போது நான் போகிறேன், உனக்கு உயர்ந்த உண்மை வெளிப்பட்டது.

ஏகமேவமிதம் வித்தி ந பேதஃ ஸகலம் ஜகத் । வாஸுதேவாபிதேயஸ்ய ஸ்வரூபம் பரமாத்மநஃ ।। ௩௮௦.

இதையெல்லாம் ஒன்று என்று அறிந்திடு; இந்த உலகில் வேறுபாடு இல்லை; வாசுதேவனென அழைக்கப்படும் பரமாத்மாவின் இயல்பிது.

ரு'துர்வர்ஷஸஹஸ்ராந்தே புநஸ்தந்நகரம் யயௌ । நிதாகம் நகரப்ராந்தே ஏகாந்தே ஸ்திதமவ்ரவீத் ௩௮௦.

ஆயிரம் வருடங்கள் முடிந்தபின், ருது மீண்டும் அந்த நகருக்குச் சென்றார்; நகரின் வெளிவாசலில் தனியாக நின்ற நிதாகனிடம் பேசினார்.

நிதாக உவாச போ விப்ர ஜநஸம்வாதோ மஹாநேஷ நரேஶ்வர । ப்ரவிவீக்ஷ்ய புரம் ரம்யம் தேநாத்ர ஸ்தீயதே மயா ।। ௩௮௦.

நிதாகன் சொன்னான்: 'பிராமணா, இந்த மக்களின் கூடுகை மிகப்பெரியது, அரசர்களே; இந்த அழகிய நகரத்தைப் பார்த்து, நான் இங்கே தங்கியிருக்கிறேன்.'

ரு'துருவாச நராதிபோऽத்ர கதமஃ கதமஶ்சேதரோ ஜநஃ । கத்யதாம் மே த்விஜஶ்ரேஷ்ட த்வமபிஜ்ஞோ த்விஜோத்தம ।। ௩௮௦.

ருது சொன்னார்: 'இங்கே யார் அரசன், யார் மற்றவர்கள்? சிறந்த இரு பிறப்பாளா, நீ அறிவாளி என்பதால் எனக்கு சொல்லு.'

கஜோ யோऽயமதோ ப்ரஹ்மந்நுபர்ய்யேஷ ஸ பூபதிஃ । ரு'துராஹ கஜஃ கோऽத்ர ராஜா சாஹ நிதாககஃ ।। ௩௮௦.

இங்கே கீழே இருப்பது யானை, மேலே இருப்பவர் அரசன், பிராமணா; ருது கேட்டார்: 'இங்கே யார் யானை, யார் அரசன்?' நிதாகன் பதிலளித்தான்.

ரு'துர்நிதாக ஆருஃட³ோ த்ரு'ஷ்டாந்தம் பஶ்ய வாஹநம் । உபர்ய்யஹம் யதா ராஜ த்வமதஃ குஞ்ஜரோ யதா ।। ௩௮௦.

ருது மற்றும் நிதாகன் ஏறினார்கள்: 'இந்த உதாரணத்தைப் பார்; நான் மேலே, நீ கீழே இருப்பது போல், அரசன் மேலே, யானை கீழே.'

ரு'துஃ௭ ப்ராஹ நிதாகந்தம் கதமஸ்த்வாமஹம் வதே । உக்தோ நிதாகஸ்தந்நத்வா ப்ராஹ மே த்வம் குருர்க்ருவம் ।। ௩௮௦.

ருது நிதாகனிடம் கேட்டார்: 'நான் யார், நீ யார்?' நிதாகன் வணங்கி, 'நீங்கள் என் ஆசான் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை' என்றான்.

நாத்யஸ்மாத்‌த்வைதஸம்ஸ்காரஸம்ஸ்க்ரு'தம் மாநஸம் ததா । ரு'துஃ ப்ராஹ நிதாகந்தம் ப்ரஹ்மஜ்ஞாநாய சாகதஃ । பரமார்தம் ஸாரபூதமத்வைதம் தர்ஶிதம் மயா ।। ௩௮௦.

இவ்வாறு இருமை எண்ணங்கள் மனதை உண்மையில் வடிவமைக்க முடியாது; ருது நிதாகனிடம் சொன்னார்: 'பிரம்ம அறிவுக்காக வந்தேன்; அத்வைதத்தின் சாரமான உயர்ந்த உண்மையை உனக்குக் காட்டினேன்.'

ப்ராஹ்மண உவாச நிதாகோऽப்யுபதேஶேந தேநாத்வைதபரோऽபவத் । ஸர்வபூதாந்யபேதேந தத்ரு'ஶே ஸ ததாத்மநி ।। ௩௮௦.

பிராமணர் சொன்னார்: 'அந்த உபதேசத்தால், நிதாகனும் அத்வைதத்தில் மனம் செலுத்தினான்; எல்லா உயிர்களையும் தன்மையில் வேறுபாடின்றி கண்டான்.'

அவாப முக்தி ஜ்ஞாநாத்ஸ ததா த்வம் முக்திமாப்ஸ்யஸி । ஏகஃ ஸமஸ்தம் த்வஞ்சாஹம் விஷ்ணுஃ ஸர்வகதோ யதஃ ।। ௩௮௦.

அறிவால் அவன் முக்தியை அடைந்தான்; அதுபோல நீயும் முக்தியை அடைவாய். விஷ்ணு எங்கும் நிறைந்திருப்பதால், நீயும் நானும் ஒரே ஆத்மா.

பீதநீலாதிபேதேந யதைகம் த்ரு'ஶ்யதே தமஃ । ப்ராந்தித்ரு'ஷ்டிபிராத்மாபி ததைகஃ ஸ ப்ரு'தக் ப்ரு'தக் ।। ௩௮௦.

பசுமை, நீலம் போன்ற நிறங்களால் இருள் ஒரேதாக இருந்தாலும் பலவாறு தோன்றும்; அதுபோலவே, ஒரே ஆத்மாவும், மயக்கம் கொண்ட பார்வையால் பலவாறு காணப்படுகிறது.

ஸம்ஸாராஜ்ஞாநவ்ரு'க்ஷாரிஜ்ஞாநம் ப்ரஹ்மேதி சிந்தய ।। ௩௮௦.

இந்த உலக அறியாமை எனும் மரத்தை அழிக்கும் அறிவே பரமம் என்று அறிந்து கொள்.

அக்நிருவாச கீதாஸாரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸர்வகீதோத்தமோத்தமம் । க்ரு'ஷ்ணோऽர்ஜுநாய யமாஹ புரா வை புக்திமுக்திதம் ।। ௩௮௧.

அக்னி சொன்னார்: எல்லா கீதைகளிலும் சிறந்த கீதையின் சாரத்தை நான் கூறுகிறேன்; அது கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு முன்பே உபதேசித்தது, இன்பத்தையும் விடுதலையையும் தரும்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச கதாஸுரகதாஸுர்வா ந ஶோச்யோ தேஹவாநஜஃ । ஆத்மாऽஜரோऽமரோऽபேத்யஸ்தஸ்மாச்சோகாதிகம் த்யஜேத் ।। ௩௮௧.

பெருமான் சொன்னார்: உயிர் உடலை விட்டு சென்றாலும், இல்லையென்றாலும், உடலோடு பிறந்தவன் துக்கப்பட வேண்டியவன் அல்ல; ஆத்மா முதுமையற்றது, மரணமற்றது, அழிக்க முடியாதது; ஆகவே துக்கம் முதலானவற்றை விட்டு விடு.