அக்நிபுராணம்

ஶிவிகாதாருஸங்காதோ ரசநாஸ்திதிஸம்ஸ்திதஃ । அந்விஷ்யதாம் ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட தத்பேதே ஶிவிகா த்வயா ।। ௩௮௦.

பல்லக்கு பல மரத்துண்டுகள் சேர்த்து உருவாக்கப்பட்டது; அரசர்களில் சிறந்தவரே, இதை நீ ஆராய்ந்து பார்—அது உடைந்தால், அது இனி பல்லக்கு அல்ல.

புமாந் ஸ்த்ரீ கௌரயம் வாஜீ குஞ்ஜரோ விஹகஸ்தருஃ । தேஹேஷு லோகஸம்ஜ்ஞேயம் விஜ்ஞேயா கர்மஹேதுஷு ।। ௩௮௦.

ஆண், பெண், பசு, குதிரை, யானை, பறவை, மரம்—இவை எல்லாம் உடல்களுக்கே உலகத்தில் பெயர் வந்துள்ளன; இவை எல்லாம் செய்கையின் காரணமாகும் என்பதை அறிந்து கொள்.

ஜிஹ்வா வ்ரவீத்யஹமிதி தந்தௌஷ்டௌ தாலுகம் ந்ரு'ப । ஏதே நாஹம் யதஃ ஸர்வ்வேவாங்நிபாதநஹேதவஃ ।। ௩௮௦.

நாக்கு 'நான் பேசுகிறேன்' என்று சொல்கிறது; ஆனால் பற்கள், உதடு, வாய் மேல்பக்கம் இவை ஒன்றும் பேசவில்லை; இவை எல்லாம் சொற்களை உருவாக்கும் கருவிகள் மட்டுமே.

கிம் ஹேதுபிர்வதத்யேஷா வாகேவாஹமிதி ஸ்வயம் । ததாபி வாங்நாஹமேததுக்தம் மித்யா ந யுஜ்யதே ।। ௩௮௦.

இந்த வார்த்தை 'நான் பேசுகிறேன்' என்று ஏன் சொல்கிறது? இருந்தாலும், வார்த்தையே 'நான்' என்று உண்மையில் சொல்ல முடியாது; அது சரியானது அல்ல.

பிண்டஃ ப்ரு'தக்‌ யதஃ பும்ஸஃ ஶிரஃபாய்வாதிலக்ஷணஃ । ததோऽஹமிதி குத்ரைதாம் ஸம்ஜ்ஞாம் ராஜந் கரோம்யஹம் ।। ௩௮௦.

தலை, கால் போன்ற உறுப்புகளால் உடல் தனித்துவம் பெற்றது; அரசே, அப்படி இருக்க, நான் எப்படி 'நான்' என்று சொல்ல முடியும்?

யதந்யோऽஸ்தி பரஃ கோபி மத்தஃ பார்திவஸத்தம । ததேஷோஹமயம் சாந்யோ வக்துமேவமபீஷ்யதே ।। ௩௮௦.

என்னைவிட்டு வேறொரு தனி பொருள் உண்டெனில், அரசர்களில் சிறந்தவரே, அந்த 'நான்' என்பதும் வேறு ஒன்றே; அதுவும் இப்படியே சொல்லப்படுகிறது.

பரமார்தபேதோ ந நகோ ந பஶுர்நச பாதபஃ । ஶரீராஶ்ச விபேதாஶ்ச ய ஏதே கர்மயோநயஃ ।। ௩௮௦.

உண்மையான பொருளில், யானை, மிருகம், மரம் எதுவும் இல்லை; உடல்களும் அவற்றின் வேறுபாடுகளும் செய்கையின் மூலமே தோன்றுகின்றன.

யஸ்து ராஜேத் யல்லோகே யச்ச ராஜபடாத்மகம் । தச்சாந்யச்ச ந்ரு'பேத்தந்து ந ஸத் ஸம்யகநாமயம் ।। ௩௮௦.

யார் ஆள்கிறாரோ, உலகத்தில் எது இருக்கிறதோ, அரசனும் அவனது சேவகரும் ஆகியவை—இவை அனைத்தும் வேறு; அரசே, இவை உண்மையான பெயரல்ல.

த்வம் ராஜா ஸர்வலோகஸ்ய பிதுஃ புத்ரோ ரிபோரிபுஃ । பத்ந்யாஃ பதிஃ பிதா ஸூநோஃ கஸ்த்வாம் பூப வதாம்யஹம் ।। ௩௮௦.

நீ எல்லா உலகங்களுக்கும் அரசன், உன் தந்தையின் மகன், பகைவரின் பகைவர், மனைவியின் கணவர், மகனுக்கு தந்தை—அரசே, உன்னை நான் என்ன என்று அழைப்பேன்?

த்வம் கிமேதச்சிரஃ கிந்நு ஶிரஸ்தவ ததோதரம் । கிமு பாதாதிகம் த்வம் வை தவைதத் கிம் மஹீபதே ।। ௩௮௦.

நீ இந்தத் தலைவா? இந்தத் தலை உன்னுடையதா? அதுபோல், வயிறும் உன்னுடையதா? கால்கள் முதலியன நீயா? அரசே, இவை உண்மையில் உன்னுடையதா?

ஸமஸ்தாவயவேப்யஸ்த்வம் ப்ரு'தக்பூதோ வ்யவஸ்திதஃ । கோஹமித்யத்ர நிபுணம் பூத்வா சிந்தய பார்திவ ௩௮௦.

நீ எல்லா உறுப்புகளிலிருந்தும் தனித்துவமாக நிற்கின்றாய்; 'நான் யார்?' என்று ஆழமாக சிந்தி, அரசே.

ஶ்ரேயோऽர்தமுத்யதஃ ப்ரஷ்ட்ரம் கபிலர்ஷிமஹம் த்விஜ । தஸ்யாஶஃ கபிலர்ஷேஸ்த்வம் மத் க்ரு'தே ஜ்ஞாநதோ புவி ௩௮௦.

நல்லதற்காக உன்னை வினவ வந்தவன் நானே கபில முனிவன்; உனது நம்பிக்கை என்னவென்றால், என் காரணமாக கபிலர் பூமியில் ஞானம் அளிப்பார் என்பதே.

ப்ராஹ்மண உவாச பூயஃ ப்ரு'ச்சஸி கிம் ஶ்ரேயஃ பரமார்தந்ந ப்ரு'ச்சஸி । ஶ்ரேயாம்ஸ்யபரமார்தாநி அஶேஷாண்யேவ பூபதே ।। ௩௮௦.

பிராமணன் சொன்னார்: நீ மீண்டும் நல்லதைப் பற்றி கேட்கிறாய்; ஆனால் உண்மையான பொருளை விசாரிப்பதில்லை. அரசே, நல்லவை எல்லாம் உண்மையானவை அல்ல.

தேவதாராதநம் க்ரு'த்வா தநஸம்பத்திமிச்சதி । புத்ராநிச்சதி ராஜ்யஞ்ச ஶ்ரேயஸ்தஸ்யைவ கிம் ந்ரு'பஃ ।। ௩௮௦.

தெய்வங்களை வழிபட்டபின், ஒருவர் செல்வம், வளம், பிள்ளைகள், அரசாட்சி ஆகியவற்றை விரும்புகிறார்; அரசே, இது அவருக்கே உயர்ந்த நன்மையா?

விவேகிநஸ்து ஸம்யோகஃ ஶ்ரேயோ யஃ பரமாத்மநஃ । யஜ்ஞாதிகா க்ரியா ந ஸ்யாத் நாஸ்தி த்ரவ்யோபபத்திதா ।। ௩௮௦.

புத்திசாலிக்கு, பரமாத்மாவுடன் ஒன்றாக இருப்பதே உயர்ந்த நன்மை; யாகம் போன்ற கிரியைகள் பொருள் இல்லாமல் நடக்க முடியாது.

பரமார்தாத்மநோர்யோகஃ பரமார்த இதீஷ்யதே । ஏகோ வ்யாபீ ஸமஃ ஶுத்தோ நிர்குணஃ ப்ரக்ரு'தேஃ பரஃ ।। ௩௮௦.

பரமார்த்த ஆத்மாவுடன் ஒன்றாக இருப்பதே உண்மையான பொருள்; அது ஒன்றே, எல்லா இடத்திலும் நிறைந்தது, சமம், தூய்மை, குணமற்றது, இயற்கையைத் தாண்டியது.

ஜந்மவ்ரு'த்த்யாதிரஹித ஆத்மா ஸர்வகதோऽவ்யயஃ । பரம் ஜ்ஞாநமயோऽஸங்கீ குணஜாத்யாதிபிர்விபுஃ ।। ௩௮௦.

ஆத்மா பிறப்பு, வளர்ச்சி முதலியவற்றிலிருந்து விலகியது, எல்லா இடத்திலும் நிறைந்தது, அழியாதது; அது உயர்ந்தது, ஞானம் நிறைந்தது, பற்றில்லாதது, குணம், வகை முதலியவற்றைத் தாண்டியது.

ரு'துர்ப்ரஹ்மஸுதோ ஜ்ஞாநீ தச்சிஷ்யோऽபூத் புலத்ஸ்யஜஃ ।। ௩௮௦.

பிரமாவின் மகனான ருது உண்மையான அறிவை அறிவோன்; புலஸ்தியரின் வம்சத்தவர் அவருடைய சீடராக ஆனார்.

நிதாகஃ ப்ராப்தவித்யோऽஸ்மாந்நகரே வை புரே ஸ்திதஃ । தேவிகாயாஸ்தடே தஞ்ச தர்கயாமாஸ வை ரு'துஃ ।। ௩௮௦.

நிதாகன் அறிவை அடைந்து, அந்த நகரில் தங்கியிருந்தான்; தேவிகா நதிக்கரையில் ருது அவரை அணுகி, கேள்விகள் கேட்கத் தொடங்கினார்.

திவ்யே வர்ஷஸஹஸ்ரேऽகாந்நிதாகமவலோகிதும் । நிதாகோ வைஶ்வதேவாந்தே புக்த்வாந்நம் ஶிஷ்யமப்ரவீத் ௩௮௦.

ஆயிரம் தெய்வ வருடங்கள் கடந்தபின், ருது நிதாகனைப் பார்க்க வந்தார்; வைஷ்வதேவ யாகத்தில் உணவு உண்ட பிறகு, நிதாகன் தன் சீடரிடம் பேசினார்.

ரு'துருவாச । க்ஷுதஸ்தி யஸ்ய புக்தேऽந்நே துஷ்டிர்ப்ராஹ்மண ஜாயதே । ந மே க்ஷுதபவத்த்ரு'ப்திம் கஸ்மாத்த்வம் பரிப்ரு'ச்சஸி ।। ௩௮௦.

ருது சொன்னார்: 'உணவு உண்டால் பசியும், பண்டிதனுக்குத் திருப்தியும் ஏற்படும்; எனக்கு பசியோ திருப்தியோ இல்லை — நீ இதை ஏன் என்னிடம் கேட்கிறாய்?'

க்ஷுத்த்ரு'ஷ்ணே தேஹதர்ம்மாக்யே ந மமைதே யதோ த்விஜ । ப்ரு'ஷ்டோஹம் யத்த்வாயா ப்ரூயாம்௩ த்ரு'ப்திரஸ்த்யேவ மே ஸதா ।। ௩௮௦.

பசி, தாகம் ஆகியவை உடலுக்குரிய இயல்புகள், எனக்கு அல்ல, இரு பிறப்பாளா; நீ கேட்டதால் சொல்கிறேன் — எனக்கு எப்போதும் திருப்தி இருக்கிறது.

ஸோऽஹம் காந்தா௫ ந சாகந்தா நைகதேஶநிகேதநஃ । த்வம் சாந்யோ ந பவேந்நாபி நாந்யஸ்த்வக்தோऽஸ்மி வா ப்யஹம் ।। ௩௮௦.

நான் செல்லுபவன், ஆனால் வருபவனல்ல; ஒரே இடத்தில் தங்குபவனும் அல்ல; நீ வேறு அல்ல, நானும் உன்னிலிருந்து வேறல்ல, நம்மைத் தவிர வேறொருவரும் இல்லை.

ம்ரு'ண்மயம் ஹி க்ரு'ஹம் யத்வந்ம்ரு'தாலிப்தம் ஸ்திரீபபேத் । பார்திவோऽயம் ததா தேஹஃ பார்திவைஃ பரமாணுபிஃ ।। ௩௮௦.

மண் வீடு, மண்ணால் பூசப்பட்டால் உறுதியடைவது போல, இந்த உடலும் பூமியில் உள்ள அணுக்களால் ஆனது.

ரு'துரஸ்மி தவாசார்ய்யஃ ப்ரஜ்ஞாதாநாய தே த்விஜ । இஹாகதோऽஹம் யாஸ்யாமி பரமார்தஸ்தவோதிதஃ ।। ௩௮௦.

நான் ருது, உன் ஆசான்; அறிவை உனக்குக் கொடுக்க வந்தேன், இரு பிறப்பாளா; இப்போது நான் போகிறேன், உனக்கு உயர்ந்த உண்மை வெளிப்பட்டது.

ஏகமேவமிதம் வித்தி ந பேதஃ ஸகலம் ஜகத் । வாஸுதேவாபிதேயஸ்ய ஸ்வரூபம் பரமாத்மநஃ ।। ௩௮௦.

இதையெல்லாம் ஒன்று என்று அறிந்திடு; இந்த உலகில் வேறுபாடு இல்லை; வாசுதேவனென அழைக்கப்படும் பரமாத்மாவின் இயல்பிது.

ரு'துர்வர்ஷஸஹஸ்ராந்தே புநஸ்தந்நகரம் யயௌ । நிதாகம் நகரப்ராந்தே ஏகாந்தே ஸ்திதமவ்ரவீத் ௩௮௦.

ஆயிரம் வருடங்கள் முடிந்தபின், ருது மீண்டும் அந்த நகருக்குச் சென்றார்; நகரின் வெளிவாசலில் தனியாக நின்ற நிதாகனிடம் பேசினார்.

நிதாக உவாச போ விப்ர ஜநஸம்வாதோ மஹாநேஷ நரேஶ்வர । ப்ரவிவீக்ஷ்ய புரம் ரம்யம் தேநாத்ர ஸ்தீயதே மயா ।। ௩௮௦.

நிதாகன் சொன்னான்: 'பிராமணா, இந்த மக்களின் கூடுகை மிகப்பெரியது, அரசர்களே; இந்த அழகிய நகரத்தைப் பார்த்து, நான் இங்கே தங்கியிருக்கிறேன்.'

ரு'துருவாச நராதிபோऽத்ர கதமஃ கதமஶ்சேதரோ ஜநஃ । கத்யதாம் மே த்விஜஶ்ரேஷ்ட த்வமபிஜ்ஞோ த்விஜோத்தம ।। ௩௮௦.

ருது சொன்னார்: 'இங்கே யார் அரசன், யார் மற்றவர்கள்? சிறந்த இரு பிறப்பாளா, நீ அறிவாளி என்பதால் எனக்கு சொல்லு.'