அக்நிபுராணம்

கரோதி புநாராவ்ரு'த்திஸ்தேஷாமிஹ ந வித்யதே । யஜ்ஞேந தபஸா தாநைர்யே ஹி ஸ்வர்கஜிதோ ஜநாஃ ।। ௩௭௬.

அவர்களுக்கு மீண்டும் பிறவி இல்லை; யாகம், தவம், தானம் மூலமாக விண்ணுலகை வென்றவர்கள் இங்கு திரும்புவதில்லை.

தூமம் நிஶாம் க்ரு'ஷ்ணபக்ஷம் தக்ஷிணாயநமேவ ச । பித்ரு'லோகம் சந்த்ரமஸம் நபோ வாயும் ஜலம் மஹீம் ।। ௩௭௬.

புகை, இரவு, கிருஷ்ணபக்ஷம், தட்சிணாயனம், பித்ருலோகம், சந்திரன், ஆகாயம், காற்று, நீர், பூமி — இவை எல்லாம்.

க்ரமாத்தே ஸம்பவந்தீஹ புநரேவ வ்ரஜந்தி ச । ஏதத்யோ ந விஜாநாதி மார்கத்விதயமாத்மநஃ ।। ௩௭௬.

இவை ஒவ்வொன்றும் வரிசையாக தோன்றி, மீண்டும் திரும்பிச் செல்கின்றன; ஆன்மாவின் இரண்டு வழிகளையும் அறியாதவன்—

தந்தஶூகஃ பதங்கோ வா பவேத்கீடோऽதவா க்ரு'மிஃ । ஹ்ரு'தயே தீபவத்‌ப்ரஹ்ம த்யாநாஜ்ஜீவோ ம்ரு'தோ பவேத் ।। ௩௭௬.

அவன் பாம்பு, பட்டாம்பூச்சி, பூச்சி அல்லது கிருமி ஆகலாம்; ஆனால், இதயத்தில் விளக்காக பிரம்மத்தை தியானித்தால், உயிர் இறப்பில் விடுதலை பெறும்.

ந்யாயாகததநஸ்தத்த்வஜ்ஞாநநிஷ்டோऽதிதிப்ரியஃ । ஶ்ராத்தக்ரு'த்ஸத்யவாதீ ச க்ரு'ஹஸ்தோऽபி விமுச்யதே ।। ௩௭௬.

நியாயமாகச் சம்பாதித்த செல்வம், உண்மையை அறிய விருப்பம், விருந்தினரை நேசிப்பது, ஸ்ராத்தம் செய்வது, உண்மையைப் பேசுவது—இவை எல்லாம் கொண்ட குடும்பஸ்தனும் விடுதலை பெறுவான்.

அக்நிருவாச ப்ரஹ்மஜ்ஞாநம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸம்ஸாராஜ்ஞாநமுக்தயே । அயமாத்மா பரம் ப்ரஹ்ம அஹமஸ்மீதி முச்யதே ।। ௩௭௭.

அக்னி சொன்னார்: உலக பந்தத்திலிருந்து விடுவிக்கும் பிரம்ம அறிவை நான் கூறுகிறேன்: 'இந்த ஆன்மா தான் பரம்பொருள்; நானே அது' என்று உணர்ந்தால் விடுதலை கிடைக்கும்.

தேஹ ஆத்மா ந பவதி த்ரு'ஶ்யத்வாச்ச கடாதிவத் । ப்ரஸுப்தே மரணே தேஹாதாத்மாऽந்யோ ஜ்ஞாயதே த்ருவம் ।। ௩௭௭.

உடல் ஆன்மா அல்ல, ஏனெனில் அது பானை போன்ற பொருளாகக் காணப்படுகிறது; உறக்கத்திலும், மரணத்திலும் ஆன்மா உடலைவிட வேறென்று நிச்சயமாக அறியப்படுகிறது.

தேஹஃ ஸ சேத்‌வ்யவஹரேதவிகார்ய்யாதிஸந்நிபஃ । சக்ஷுராதீநீந்த்ரியாணி நாத்மா வை கரணம் த்வதஃ ।। ௩௭௭.

உடல் தான் ஆன்மா என்றால், அது மாற்றமில்லாமல் நடக்க வேண்டும்; கண்கள் போன்ற அறிவுப்புலங்கள் ஆன்மா அல்ல, அவை கருவிகள் மட்டுமே.

மநோ தீரபி ஆத்மா ந தீபவத் கரணம் த்வதஃ । ப்ராணோऽப்யாத்மா ந பவதி ஸுஷுப்தே சித்ப்ரபாவதஃ ।। ௩௭௭.

மனமும் புத்தியும் ஆன்மா அல்ல, அவையும் விளக்கு போல கருவிகள்; உயிரும் ஆன்மா அல்ல, ஏனெனில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் அறிவு மட்டும் நிலவுகிறது.

ஜாக்ரத்ஸ்வப்நே ச சைதந்யம் ஸங்கீர்ணத்வாந்ந புத்யதே । விஜ்ஞாநரஹிதஃ ப்ராணஃ ஸுஷுப்தே ஜ்ஞாயதே யதஃ ।। ௩௭௭.

விழிப்பிலும் கனவில் அறிவு கலந்திருக்கிறது, அதனால் தெளிவாக அறிய முடியாது; ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் உயிருக்கு அறிவு இல்லை என்பது தெளிவாக தெரிகிறது.

அதோ நாத்மேந்த்ரியம் தஸ்மாதிந்த்ரியாதிகமாத்மநஃ । அஹங்காராऽபி நைவாத்மா தேஹவத்‌வ்யபிசாரதஃ ।। ௩௭௭.

ஆகவே, ஆன்மா அறிவுப்புலம் அல்ல; அதனால், ஆன்மா அறிவுப்புலங்களையும் அவற்றைச் சார்ந்தவற்றையும் தாண்டியது; அகங்காரமும் ஆன்மா அல்ல, உடலைப் போல அது மாற்றமடைகிறது.

உக்தேப்யோ வ்யதிரிக்தோऽயமாத்மா ஸர்வஹ்ரு'தி ஸ்திதஃ । ஸர்வத்ரஷ்டா ச போக்தா ச நக்தமுஜ்ஜ்வலதீபவத் ।। ௩௭௭.

மேலே கூறியவற்றிலிருந்து வேறாக, இந்த ஆன்மா எல்லோருடைய இதயத்திலும் இருக்கிறது; எல்லாவற்றையும் காண்பவன், அனுபவிப்பவன், இரவில் பிரகாசிக்கும் விளக்கைப் போல்.

ஸமாத்யாரம்பகாலே ச ஏவம் ஸஞ்சிந்தயேந்முநிஃ । யதோ ப்ரஹ்மண ஆகாஶம் காத்வாயுர்வாயுதோऽநலஃ ।। ௩௭௭.

தியானம் தொடங்கும் போது முனிவர் இப்படிச் சிந்திக்க வேண்டும்: பிரம்மத்திலிருந்து ஆகாயம், ஆகாயத்திலிருந்து காற்று, காற்றிலிருந்து நெருப்பு பிறக்கின்றன.

அக்நேராபோ ஜலாத்ப்ரு'த்வீ ததஃ ஸூக்ஷ்மம் ஶரீரகம் । அபஞ்சீக்ரு'தபூதேப்ய ஆஸந் பஞ்சீக்ரு'தாந்யதஃ ।। ௩௭௭.

நெருப்பிலிருந்து நீர், நீரிலிருந்து பூமி உருவாகின்றன; அவற்றிலிருந்து சூட்சும உடலும், ஐந்து பஞ்சீகரிக்காத பூதங்களிலிருந்து பஞ்சீகரிக்கப்பட்ட பூதங்களும் தோன்றுகின்றன.

ஸ்தூலம் ஶரீரம் த்யாத்வாஸ்மால்ல்யம் ப்ரஹ்மணி சிந்தயேத் । பஞ்சோக்ரு'தாநி பூதாநி தத்கார்ய்யஞ்ச விராட்‌ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௩௭௭.

மெத்த உடலைத் தியானித்து, பிறகு பிரம்மத்தைச் சிந்தித்தால், ஐந்து கலந்த பூதங்களும் அவற்றின் விளைவுகளும் விராட் என்று அறியப்படுகின்றன.

ஏதத் ஸ்தூலம் ஶரீரம் ஹி ஆத்மநோ ஜ்ஞாநகல்பிதம் । இந்த்ரியைரத விஜ்ஞாநம் தீரா ஜாகரிதம் விதுஃ ।। ௩௭௭.

இந்த மெத்த உடல் ஆன்மாவுக்கான அறிவால் உருவானது; அறிவுப்புலங்களால் விழிப்பு நிலையில் அறிவு ஏற்படுகிறது என்று ஞானிகள் அறிகின்றனர்.

விஶ்வஸ்ததபிமாநீ ஸ்யாத் த்ரயமேநதகாரகம் । அபஞ்சீக்ரு'தபூதாநி தத்கார்தம் லிங்கமுச்யதே ।। ௩௭௭.

இதில் தன்னை அடையாளப்படுத்துபவன் விஷ்வன் எனப்படுவான்; இந்த மூன்று நிலைகளும் செய்பவரல்ல; பஞ்சீகரிக்காத பூதங்கள் தங்களுக்கான பயனை தரும் சூட்சும உடல் எனப்படுகின்றன.

ஸம்யுக்தம் ஸப்ததஶபிர்ஹிரண்யகர்பஸம்ஜ்ஞிதம் । ஶரீரமாத்மநஃ ஸூக்ஷ்மம் லிங்கமித்யபிதீயதே ।। ௩௭௭.

பதினேழு கூறுகளுடன் இணைந்திருப்பதால், அது ஹிரண்யகர்பம் என அழைக்கப்படுகிறது; ஆன்மாவின் சூட்சும உடல் லிங்க சரீரம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஜாக்ரத்ஸம்ஸ்காரஜஃ ஸ்வப்நஃ ப்ரத்யயோ விஷயாத்மகஃ । ஆத்மா ததுபமாநீ ஸ்யாத்தைஜஸோ ஹ்யப்ரபஞ்சதஃ ।। ௩௭௭.

விழிப்பு நிலையில் ஏற்பட்ட வாசனைகளால் கனவு தோன்றுகிறது; அது பொருள்களைக் கொண்டது; அதில் தன்னை அடையாளப்படுத்துபவன் தைஜஸன் எனப்படுவான், ஏனெனில் அது வெளிப்படாதது.

ஸ்தூலஸூக்ஷஅமஶரீராக்யத்வயஸ்யைகம் ஹி காரணம் । ஆத்மா ஜ்ஞாநஞ்ச ஸாபாஸம் ததத்யாஹ்ரு'தமுச்யதே ।। ௩௭௭.

மெத்தையும் நுண்ணும் உடலற்றதுமான இரண்டிற்கும் காரணம் ஒன்றே; அது ஆத்மாவும் அறிவும், அதனுடன் அதன் பிரதிபலிப்பும் சேர்ந்து, அவை மேலே இடப்பட்டவை என்று கூறப்படுகிறது.

ந ஸந்நாஸந்ந ஸதஸதேதத்ஸாவயவம் ந தத் । நிர்கதாவயவம் நேதி நாபிந்நம் பிந்நமேவ ச ।। ௩௭௭.

அது இருப்பதும் அல்ல, இல்லாததும் அல்ல, இரண்டும் அல்ல, இரண்டும் இல்லாததும் அல்ல; அது கூறுகளுடன் கூடியதும் அல்ல, கூறுகள் இல்லாததும் அல்ல; அது பிரிக்கப்படாததும் அல்ல, பிரிக்கப்பட்டதும் அல்ல.

பிந்நாபிந்நம் ஹ்யநிர்வாச்யம் பந்தஸம்ஸாரகாரகம் । ஏகம் ஸ ப்ரஹ்ம விஜ்ஞாநாத் ப்ராப்தம் நைவ ச கர்ம்மபிஃ ।। ௩௭௭.

அது பிரிந்ததும், பிரியாததும், உண்மையில் விவரிக்க முடியாததும், பந்தமும் பிறவிப் பிணியும் உண்டாக்கும் காரணமும் ஆகும்; அந்த ஒன்றே பரம்பொருள், அது அறிவால் பெறப்படுகிறது, செய்கைகளால் கிடைக்காது.

ஸர்வாத்மநா ஹீந்த்ரியாணாம் ஸம்ஹாரஃ காரணாத்மநாம் । புத்தேஃ ஸ்தாநம் ஸுஷுப்தம் ஸ்யாத்தத்‌த்வயஸ்யாபிமாநவாந் ।। ௩௭௭.

எல்லா அறிவுப்புலன்களும் காரணமான ஆத்மாவால் அடங்கும்; புத்தியின் இடம் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் உள்ளது; அந்த இரண்டையும் தன்னை என்று எண்ணுபவன் அங்கே இருக்கிறான்.

ப்ராஜ்ஞ ஆத்மா த்ரயஞ்சைதத் ம்காரஃ ப்ரணவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । அகாரஶ்ச உகாரோऽஸௌ மகாரோ ஹ்யயமேவ ச ।। ௩௭௭.

பிராஜ்ஞன் என்ற ஆத்மா இந்த மூன்றும் ஆகும்; 'ம்' என்ற எழுத்து பிரணவம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது; 'அ', 'உ', 'ம்' என்பவை அதன் கூறுகள்.

அஹம் ஸாக்ஷீ ச சிந்மாத்ரோ ஜாக்ரத்ஸ்வப்நாதிகஸ்ய ச । நாஜ்ஞாநஞ்சைவ தத்கார்யம் ஸம்ஸாராதிகபந்தநம் ।। ௩௭௭.

நான் விழிப்பு, கனவு முதலியவற்றிற்கு சாட்சி, தூய அறிவாக இருக்கிறேன்; அறியாமையும் அதன் விளைவுகளும், பிறவிப் பந்தமும் எனக்கு இல்லை.

நித்யஶுத்தபந்தமுக்தஸத்யமாநந்தமத்வயம் । ப்ரஹ்மாஹமஸ்ம்யஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்விமுக்த ஓம் ।। ௩௭௭.

நான் எப்போதும் தூயவன், பந்தத்தோடும் விடுதலியோடும், உண்மை, ஆனந்தம், இரண்டற்றவன்; நான் பரம்பொருள், நான் பரம்பொருள், பரமானந்த ஒளி, விடுதலையடைந்தவன்—ஓம்.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்ஞாநம் ஸமாதிர்பந்தகாதகஃ । சிரமாநந்தகம் ப்ரஹ்மா ஸத்யம் ஜ்ஞாநமநந்தகம் ।। ௩௭௭.

நான் பரம்பொருள், பரஞானம்; சமாதி பந்தத்தை அழிப்பது; பரம்பொருள் என்றென்றும் ஆனந்தம், உண்மை, அறிவு, முடிவில்லாதது.

அயமாத்மா பரம்ப்ரஹ்ம தத்‌ ப்ரஹ்ம த்வமஸீதி ச । குருணா போதிதோ ஜீவோ ஹ்யஹம் ப்ரஹ்மஸ்மி வாஹ்யதஃ ।। ௩௭௭.

இந்த ஆத்மாவே பரம்பொருள்; அந்த பரம்பொருள் 'நீயே அது' என்று கூறப்படுகிறது; ஆசானால் அறிவுறுத்தப்பட்ட உயிர் வெளியில் 'நான் பரம்பொருள்' என்று உணர்கிறான்.

ஸோऽஸாவாதித்யபுருஷஃ ஸோऽஸாவஹமகண்ட ஓம் । முச்யதேऽஸாரஸம்ஸாராத் ப்ரஹ்மஜ்ஞோ ப்ரஹ்ம தத்பவேத் ।। ௩௭௭.

அவனே ஆதித்யபுருஷன், அவனே நானும், துண்டிக்க முடியாதவன்—ஓம்; பொருளில்லாத பிறவிச் சுழற்சியில் இருந்து விடுபட்டு, பரம்பொருளை அறிந்தவன் பரம்பொருளாகிறான்.