அக்நிபுராணம்

யதோ வேதாஃ புராணாநி வித்யோபநிஷதஸ்ததா । ஶ்லோகாஃ ஸூத்ராணி பாஷ்யாணி யச்சாந்யத்வாங்‌மயம் பவேத் ।। ௩௭௬.

வேதங்கள், புராணங்கள், அறிவு, உபநிஷத்துகள், சுலோகங்கள், சூத்திரங்கள், உரைகள் மற்றும் மற்ற எல்லா மொழிப்பாடுகளும் அவனிடமிருந்து தோன்றுகின்றன.

பித்ரு'யாநோபவீத்யாஶ்ச யதகஸ்த்யஸ்ய சாந்தரம் । தேநாக்நிஹோத்ரிணோ யாந்தி ப்ர்ஜாகாமா திவம் ப்ரதி ।। ௩௭௬.

பித்ரு வழி, உபவீதி, அகத்தியரின் இடைப்பட்ட பாதை ஆகியவற்றால், சந்ததிக்காக விரும்பி அக்னிஹோத்திரம் செய்யும்வர்கள் விண்ணுலகை அடைகிறார்கள்.

யே ச தாநபராஃ ஸம்யகஷ்டாபிஶ்ச குணைர்யுதாஃ । அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்ராணி முநயோ க்ரு'ஹமேதிநஃ ।। ௩௭௬.

தானத்தில் ஈடுபட்டு, எட்டு நல்ல பண்புகளுடன் கூடிய எண்பதாயிரம் முனிவர்கள், அவர்கள் இல்லற வாழ்க்கை நடத்துபவர்கள்.

புநராவர்த்தநே வீஜபூதா தர்ம்மப்ரவர்த்தகாஃ । ஸப்தர்ஷிநாகவீத்யாஶ்ச தேவலோகம் ஸமாஶ்ரிதாஃ ।। ௩௭௬.

அவர்கள் மறுபிறவிக்கான விதையாகவும், தர்மத்தை வளர்ப்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்; சப்தரிஷி மற்றும் நாகர் வழியில் செல்லும் அவர்கள் தேவலோகத்தை அடைந்துள்ளனர்.

தாவந்த ஏவ முநயஃ ஸர்வாரம்பவிவர்ஜ்ஜிதாஃ । தபஸா ப்ரஹ்மசர்யேண ஸங்கத்யாகேந மேதயா ।। ௩௭௬.

அனைத்து முயற்சிகளையும் விட்டு, தவம், பிரம்மச்சரியம், பற்றினைத் துறத்தல், அறிவு ஆகியவற்றால் அவ்வளவு முனிவர்கள் இருக்கின்றனர்.

யத்ர யத்ராவதிஷ்டநேதே யாவதாஹூதஸம்ப்லவம் । வேதாநுவசநம் யஜ்ஞா ப்ரஹ்மசர்ய்யம் தபோ தமஃ ।। ௩௭௬.

அவர்கள் எங்கு வாழ்ந்தாலும், யாகங்களில் அர்ப்பணிப்பு முடியும் வரை, வேதப் பாராயணம், யாகங்கள், பிரம்மச்சரியம், தவம், தன்னடக்கம் ஆகியவை நடைபெறுகின்றன.

ஶ்ரத்தோபவாஸஃ ஸத்யத்வமாத்மநோ ஜ்ஞாநஹேதவஃ । ஸ த்வாஶ்ரமைர்ந்நிதித்யாஸ்யஃ ஸமஸ்தைரேவமேவ து ।। ௩௭௬.

நம்பிக்கை, விரதம், உண்மை, ஆத்ம அறிவு ஆகியவை ஞானத்திற்கு காரணமாகும்; இவ்வாறு எல்லா ஆசிரமங்களிலும் தியானிக்க வேண்டும்.

த்ரஷ்டவ்ய்ஸ்த்வத மந்தவ்யஃ ஶ்ரோதவ்யஶ்ச த்விஜாதிபிஃ । ய ஏவமேநம் விந்தந்தி யே சாரண்யகமாஶ்ரிதாஃ ।। ௩௭௬.

அவனை இருமுறை பிறந்தவர்கள் காண வேண்டும், சிந்திக்க வேண்டும், கேட்க வேண்டும்; அவனை அடைவோரும், காடில் வாழ்வோரும் அவ்வாறு செய்கிறார்கள்.

உபாஸதே த்விஜாஃ ஸத்யம் ஶ்ரத்தயா பரயா யுதாஃ । க்ரமாத்தே ஸம்பவந்த்யர்ச்சிம்ரஹஃ ஶுக்லம் ததோத்தரம் ।। ௩௭௬.

இருமுறை பிறந்தவர்கள் உன்னத நம்பிக்கையுடன் சத்தியத்தை வழிபடுகிறார்கள்; அவர்கள் ஒழுங்காக ஒளிரும் பாதை, பகல், சுக்லபட்சம், உத்தராயணம் ஆகியவற்றை அடைகிறார்கள்.

அயநந்தேவலோகஞ்ச ஸவிதாரம் ஸவித்யுதம் । ததஸ்தாந் புருஷோऽப்யேத்ய மாநஸோ ப்ரஹ்மலோகிகாந் ।। ௩௭௬.

அவர்கள் தேவலோகம், சூரியன், மின்னல் ஆகியவற்றை அடைகிறார்கள்; பின்னர் அந்த மனிதன், மனத்தில் பிரம்மலோகத்தில் வாழ்பவர்களை அணுகுகிறான்.

கரோதி புநாராவ்ரு'த்திஸ்தேஷாமிஹ ந வித்யதே । யஜ்ஞேந தபஸா தாநைர்யே ஹி ஸ்வர்கஜிதோ ஜநாஃ ।। ௩௭௬.

அவர்களுக்கு மீண்டும் பிறவி இல்லை; யாகம், தவம், தானம் மூலமாக விண்ணுலகை வென்றவர்கள் இங்கு திரும்புவதில்லை.

தூமம் நிஶாம் க்ரு'ஷ்ணபக்ஷம் தக்ஷிணாயநமேவ ச । பித்ரு'லோகம் சந்த்ரமஸம் நபோ வாயும் ஜலம் மஹீம் ।। ௩௭௬.

புகை, இரவு, கிருஷ்ணபக்ஷம், தட்சிணாயனம், பித்ருலோகம், சந்திரன், ஆகாயம், காற்று, நீர், பூமி — இவை எல்லாம்.

க்ரமாத்தே ஸம்பவந்தீஹ புநரேவ வ்ரஜந்தி ச । ஏதத்யோ ந விஜாநாதி மார்கத்விதயமாத்மநஃ ।। ௩௭௬.

இவை ஒவ்வொன்றும் வரிசையாக தோன்றி, மீண்டும் திரும்பிச் செல்கின்றன; ஆன்மாவின் இரண்டு வழிகளையும் அறியாதவன்—

தந்தஶூகஃ பதங்கோ வா பவேத்கீடோऽதவா க்ரு'மிஃ । ஹ்ரு'தயே தீபவத்‌ப்ரஹ்ம த்யாநாஜ்ஜீவோ ம்ரு'தோ பவேத் ।। ௩௭௬.

அவன் பாம்பு, பட்டாம்பூச்சி, பூச்சி அல்லது கிருமி ஆகலாம்; ஆனால், இதயத்தில் விளக்காக பிரம்மத்தை தியானித்தால், உயிர் இறப்பில் விடுதலை பெறும்.

ந்யாயாகததநஸ்தத்த்வஜ்ஞாநநிஷ்டோऽதிதிப்ரியஃ । ஶ்ராத்தக்ரு'த்ஸத்யவாதீ ச க்ரு'ஹஸ்தோऽபி விமுச்யதே ।। ௩௭௬.

நியாயமாகச் சம்பாதித்த செல்வம், உண்மையை அறிய விருப்பம், விருந்தினரை நேசிப்பது, ஸ்ராத்தம் செய்வது, உண்மையைப் பேசுவது—இவை எல்லாம் கொண்ட குடும்பஸ்தனும் விடுதலை பெறுவான்.

அக்நிருவாச ப்ரஹ்மஜ்ஞாநம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸம்ஸாராஜ்ஞாநமுக்தயே । அயமாத்மா பரம் ப்ரஹ்ம அஹமஸ்மீதி முச்யதே ।। ௩௭௭.

அக்னி சொன்னார்: உலக பந்தத்திலிருந்து விடுவிக்கும் பிரம்ம அறிவை நான் கூறுகிறேன்: 'இந்த ஆன்மா தான் பரம்பொருள்; நானே அது' என்று உணர்ந்தால் விடுதலை கிடைக்கும்.

தேஹ ஆத்மா ந பவதி த்ரு'ஶ்யத்வாச்ச கடாதிவத் । ப்ரஸுப்தே மரணே தேஹாதாத்மாऽந்யோ ஜ்ஞாயதே த்ருவம் ।। ௩௭௭.

உடல் ஆன்மா அல்ல, ஏனெனில் அது பானை போன்ற பொருளாகக் காணப்படுகிறது; உறக்கத்திலும், மரணத்திலும் ஆன்மா உடலைவிட வேறென்று நிச்சயமாக அறியப்படுகிறது.

தேஹஃ ஸ சேத்‌வ்யவஹரேதவிகார்ய்யாதிஸந்நிபஃ । சக்ஷுராதீநீந்த்ரியாணி நாத்மா வை கரணம் த்வதஃ ।। ௩௭௭.

உடல் தான் ஆன்மா என்றால், அது மாற்றமில்லாமல் நடக்க வேண்டும்; கண்கள் போன்ற அறிவுப்புலங்கள் ஆன்மா அல்ல, அவை கருவிகள் மட்டுமே.

மநோ தீரபி ஆத்மா ந தீபவத் கரணம் த்வதஃ । ப்ராணோऽப்யாத்மா ந பவதி ஸுஷுப்தே சித்ப்ரபாவதஃ ।। ௩௭௭.

மனமும் புத்தியும் ஆன்மா அல்ல, அவையும் விளக்கு போல கருவிகள்; உயிரும் ஆன்மா அல்ல, ஏனெனில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் அறிவு மட்டும் நிலவுகிறது.

ஜாக்ரத்ஸ்வப்நே ச சைதந்யம் ஸங்கீர்ணத்வாந்ந புத்யதே । விஜ்ஞாநரஹிதஃ ப்ராணஃ ஸுஷுப்தே ஜ்ஞாயதே யதஃ ।। ௩௭௭.

விழிப்பிலும் கனவில் அறிவு கலந்திருக்கிறது, அதனால் தெளிவாக அறிய முடியாது; ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் உயிருக்கு அறிவு இல்லை என்பது தெளிவாக தெரிகிறது.

அதோ நாத்மேந்த்ரியம் தஸ்மாதிந்த்ரியாதிகமாத்மநஃ । அஹங்காராऽபி நைவாத்மா தேஹவத்‌வ்யபிசாரதஃ ।। ௩௭௭.

ஆகவே, ஆன்மா அறிவுப்புலம் அல்ல; அதனால், ஆன்மா அறிவுப்புலங்களையும் அவற்றைச் சார்ந்தவற்றையும் தாண்டியது; அகங்காரமும் ஆன்மா அல்ல, உடலைப் போல அது மாற்றமடைகிறது.

உக்தேப்யோ வ்யதிரிக்தோऽயமாத்மா ஸர்வஹ்ரு'தி ஸ்திதஃ । ஸர்வத்ரஷ்டா ச போக்தா ச நக்தமுஜ்ஜ்வலதீபவத் ।। ௩௭௭.

மேலே கூறியவற்றிலிருந்து வேறாக, இந்த ஆன்மா எல்லோருடைய இதயத்திலும் இருக்கிறது; எல்லாவற்றையும் காண்பவன், அனுபவிப்பவன், இரவில் பிரகாசிக்கும் விளக்கைப் போல்.

ஸமாத்யாரம்பகாலே ச ஏவம் ஸஞ்சிந்தயேந்முநிஃ । யதோ ப்ரஹ்மண ஆகாஶம் காத்வாயுர்வாயுதோऽநலஃ ।। ௩௭௭.

தியானம் தொடங்கும் போது முனிவர் இப்படிச் சிந்திக்க வேண்டும்: பிரம்மத்திலிருந்து ஆகாயம், ஆகாயத்திலிருந்து காற்று, காற்றிலிருந்து நெருப்பு பிறக்கின்றன.

அக்நேராபோ ஜலாத்ப்ரு'த்வீ ததஃ ஸூக்ஷ்மம் ஶரீரகம் । அபஞ்சீக்ரு'தபூதேப்ய ஆஸந் பஞ்சீக்ரு'தாந்யதஃ ।। ௩௭௭.

நெருப்பிலிருந்து நீர், நீரிலிருந்து பூமி உருவாகின்றன; அவற்றிலிருந்து சூட்சும உடலும், ஐந்து பஞ்சீகரிக்காத பூதங்களிலிருந்து பஞ்சீகரிக்கப்பட்ட பூதங்களும் தோன்றுகின்றன.

ஸ்தூலம் ஶரீரம் த்யாத்வாஸ்மால்ல்யம் ப்ரஹ்மணி சிந்தயேத் । பஞ்சோக்ரு'தாநி பூதாநி தத்கார்ய்யஞ்ச விராட்‌ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௩௭௭.

மெத்த உடலைத் தியானித்து, பிறகு பிரம்மத்தைச் சிந்தித்தால், ஐந்து கலந்த பூதங்களும் அவற்றின் விளைவுகளும் விராட் என்று அறியப்படுகின்றன.

ஏதத் ஸ்தூலம் ஶரீரம் ஹி ஆத்மநோ ஜ்ஞாநகல்பிதம் । இந்த்ரியைரத விஜ்ஞாநம் தீரா ஜாகரிதம் விதுஃ ।। ௩௭௭.

இந்த மெத்த உடல் ஆன்மாவுக்கான அறிவால் உருவானது; அறிவுப்புலங்களால் விழிப்பு நிலையில் அறிவு ஏற்படுகிறது என்று ஞானிகள் அறிகின்றனர்.

விஶ்வஸ்ததபிமாநீ ஸ்யாத் த்ரயமேநதகாரகம் । அபஞ்சீக்ரு'தபூதாநி தத்கார்தம் லிங்கமுச்யதே ।। ௩௭௭.

இதில் தன்னை அடையாளப்படுத்துபவன் விஷ்வன் எனப்படுவான்; இந்த மூன்று நிலைகளும் செய்பவரல்ல; பஞ்சீகரிக்காத பூதங்கள் தங்களுக்கான பயனை தரும் சூட்சும உடல் எனப்படுகின்றன.

ஸம்யுக்தம் ஸப்ததஶபிர்ஹிரண்யகர்பஸம்ஜ்ஞிதம் । ஶரீரமாத்மநஃ ஸூக்ஷ்மம் லிங்கமித்யபிதீயதே ।। ௩௭௭.

பதினேழு கூறுகளுடன் இணைந்திருப்பதால், அது ஹிரண்யகர்பம் என அழைக்கப்படுகிறது; ஆன்மாவின் சூட்சும உடல் லிங்க சரீரம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஜாக்ரத்ஸம்ஸ்காரஜஃ ஸ்வப்நஃ ப்ரத்யயோ விஷயாத்மகஃ । ஆத்மா ததுபமாநீ ஸ்யாத்தைஜஸோ ஹ்யப்ரபஞ்சதஃ ।। ௩௭௭.

விழிப்பு நிலையில் ஏற்பட்ட வாசனைகளால் கனவு தோன்றுகிறது; அது பொருள்களைக் கொண்டது; அதில் தன்னை அடையாளப்படுத்துபவன் தைஜஸன் எனப்படுவான், ஏனெனில் அது வெளிப்படாதது.