அக்நிபுராணம்

ஸுரேந்த்ரகந்யா இத்யாத்யா குணாஶ்ச ப்ரதிபாதயஃ । த்ரு'ணவத்தாந்த்யஜேத் யஸ்து தஸ்ய விஷ்ணுஃ ப்ரஸீததி ।। ௩௭௬.

தேவர்களின் மகளிரின் அருள் போன்ற சிறப்புகள், மற்ற பிரகாசமான பண்புகள் — இவை அனைத்தையும் புல்லாக விட்டு வைக்கும் ஒருவர் மீது விஷ்ணு மகிழ்ச்சி கொள்கிறார்.

அணிமாதிகுணைஶ்வர்ய்யஃ ஶிஷ்யே ஜ்ஞாநம் ப்ரகாஶ்ய ச । புக்த்வா போகாந் யதேச்சாதஸ்தநூந்த்யக்த்வாலயாத்ததஃ ।। ௩௭௬.

அணிமா முதலான சக்திகள் பெற்று, தன் சீடனுக்கு அறிவை வெளிப்படுத்தி, விரும்பிய இன்பங்களை அனுபவித்து, பிறகு உடலை விட்டு பிரியுகிறான்.

திஷ்டேத் ஸ்வாத்மநி விஜ்ஞாந ஆநந்தே ப்ரஹ்மணீஶ்வரே । மலிநோ ஹி யதாதர்ஶ ஆத்மஜ்ஞாநாய ந க்ஷமஃ ।। ௩௭௬.

அவன் தன் ஆன்மாவில், அறிவிலும் ஆனந்தத்திலும், பரம பிரம்மனில் நிலைபெறுகிறான்; அழுக்குள்ள கண்ணாடி போல, தூய்மை இல்லாதவன் ஆன்மா அறிவை பெற முடியாது.

ஸர்வாஶ்ரயாந்நிஜே தேஹே தேஹீ விந்ததி வேதநாம் । யோகயுக்தஸ்து ஸர்வ்வேஷாம் யோகாந்நாப்நோதி வேதநாம் ।। ௩௭௬.

உடல் கொண்டவன் எல்லா பற்றுகளாலும் தன் உடலில் உணர்வுகளை அனுபவிக்கிறான்; ஆனால் யோகத்தில் நிலைபெற்றவன் எந்த ஒன்றாலும் வேதனை அடைவதில்லை.

ஆகாஶமேகம் ஹி யதா கடாதிஷு ப்ரு'தக் பவேத் । ததாத்மைகோ ஹ்யநேகேஷு ஜலாதாரேஷ்விவாம்ஶுமாந் ।। ௩௭௬.

ஒரே ஆகாயம் பல குடங்களில் தனித்தனியாக தோன்றுவது போல, ஒரே ஆன்மா பலரிலும், வெவ்வேறு நீர்பானைகளில் சூரியன் பிரதிபலிப்பது போல இருக்கிறது.

ப்ரஹ்மகாநிலதேஜாம்ஸி ஜலபூக்ஷிதிதாதவஃ । இமே லோகா ஏஷ சாத்மா தஸ்மாச்ச ஸசராசரம் ।। ௩௭௬.

பிரம்மம், ஆகாயம், காற்று, நெருப்பு, நீர், பூமி, மற்ற அடிப்படை பொருட்கள், இந்த உலகங்கள், இந்த ஆன்மா, நிலைமையுள்ளதும் அசையும் அனைத்தும் அதிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

ம்ரு'த்தண்ட சக்ரஸம்யோகாத் கும்பகாரோ யதா கடம் । கரோதி த்ரு'ணம்ரு'த்காஷ்டைர்க்ரு'ஹம் வா க்ரு'ஹகாரகஃ ।। ௩௭௬.

மண், குச்சி, சக்கரம் சேர்த்து கும்பரன் பானை உருவாக்குவது போல, புல், மண், மரம் கொண்டு வீடு கட்டுபவன் வீடு அமைப்பதைப் போல்,

கரணாந்யேவமாதாய தாஸு தாஸ்விஹ யோநிஷு । ஸ்ரு'ஜத்யாத்மாநமாத்மைவ ஸம்பூய கரணாநி ச ।। ௩௭௬.

அதேபோல், பல பிறப்புகளில் கருவிகளை எடுத்து, ஆன்மா தன்னைத் தானே உருவாக்கிக் கொள்கிறது; கருவிகளையும் தானே உருவாக்குகிறது.

கர்மணாதோஷமோஹாப்யாமிச்சயைவ ஸ பத்யதே । ஜ்ஞாநாத்விமுச்யதே ஜீவோ தர்மாத் யோகீ ந ரோகபாக் ।। ௩௭௬.

காரியம், குறை, மயக்கம், ஆசை ஆகியவற்றால் மனிதன் பிணைக்கப்படுகிறான்; அறிவால் ஆன்மா விடுதலை பெறுகிறது; தர்மத்தால் யோகி நோய் அடைவதில்லை.

வர்த்யாதாரஸ்நேஹயோகாத் யதா தீபஸ்ய ஸம்ஸ்திதிஃ । விக்ரியாபி ச த்ரு'ஷ்டைவமகாலே ப்ராணஸம்க்ஷயஃ ।। ௩௭௬.

வட்டியும், அடிப்படையும், எண்ணெயும் சேர்ந்து விளக்கு நிலையாக எரிகிறது; அதில் மாற்றம் தெரிந்தாலும், காலம் வந்தபோது உயிர் அணைந்துவிடும்.

அநந்தா ரஶ்மயஸ்தஸ்ய தீபவத் யஃ ஸ்திதோ ஹ்ரு'தி । ஸிதாஸிதாஃ கத்ருநீலாஃ கபிலாஃ பீதலோஹிதாஃ ।। ௩௭௬.

அவனது கதிர்கள் எண்ணிக்கையில்லாமல், இதயத்தில் விளக்குபோல் ஒளிர்கின்றன; அவை வெள்ளை, கருப்பு, மஞ்சள், நீலம், பழுப்பு, மஞ்சள், சிவப்பு நிறங்களாக இருக்கின்றன.

ஊத்‌ர்த்வமேகஃ ஸ்திதஸ்தேஷாம் யோ பித்த்வா ஸூர்ய்யமண்டலம் । ப்ரஹ்மலோகமதிக்ரம்ய தேந யாதி பராங்கதிம் ।। ௩௭௬.

அவற்றில் ஒன்று மேலே சென்று, சூரிய மண்டலத்தைத் துளைத்து, பிரம்மலோகத்தை கடந்துவிட்டு, அதனால் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.

யதஸ்யாந்யத்ரஶ்மிஶதமூத்‌ர்த்வமேவ வ்யவஸ்திதம் । தேந தேவநிகாயாநி தாமாநி ப்ரதிபத்யதே ।। ௩௭௬.

அவனது நூற்றுக்கணக்கான மற்ற கதிர்களில் மேலே நிலைபெற்றுள்ளவை மூலம், தேவகணங்களின் உலகங்களை அவன் அடைகிறான்.

யே நைகரூபாஶ்சாதஸ்தாத்ரஶ்மயோऽஸ்ய ம்ரு'துப்ரபாஃ । இஹ கர்மோபபோகாய தைஶ்ச ஸஞ்சரதே ஹி ஸஃ ।। ௩௭௬.

அவன் கீழே பரவியிருக்கும் பலவகையான, மென்மையான ஒளிக்கதிர்கள் இங்கு மனிதர்களின் செயல்களின் அனுபவத்திற்காகச் சஞ்சரிக்கின்றன.

புத்தீந்த்ரியாணி ஸர்வாணி மநஃ கர்மேந்த்ரியாணி ச । அஹங்காரஶ்ச புத்திஶ்ச ப்ரு'திவ்யாதீநி சைவ ஹி ।। ௩௭௬.

அனைத்து அறிவு உறுப்புகள், மனம், செயல் உறுப்புகள், அகங்காரம், புத்தி, பூமி முதலான பஞ்சபூதங்கள் அனைத்தும் இங்கே உள்ளன.

அவ்யக்த ஆத்மா ஜ்ஞேத்ரஜ்ஞஃ க்ஷேத்ரஸ்யாஸ்ய நிகத்யதே । ஈஶ்வரஃ ஸர்வபூதஸ்ய ஸந்நஸந் ஸதஸச்ச ஸஃ ।। ௩௭௬.

மறைபட்ட ஆன்மா, அறிவை அறிந்தவன், இக்குலத்தின் அறிந்தவனாகக் கூறப்படுகிறான்; அவன் எல்லா உயிர்களின் ஆண்டவனும், இருப்பதும் இல்லாததும் ஆகியவனும் ஆவான்.

புத்தேருத்பத்திரவ்யக்தா ததோऽஹங்காரஸம்பவஃ । தஸ்மாத் காதீநி ஜாயந்தே ஏகோத்தரகுணாநி து ।। ௩௭௬.

புத்தியின் தோற்றம் மறைபட்டதிலிருந்து வருகிறது; அதன்பின் அகங்காரம் உருவாகிறது; அதிலிருந்து ஆகாயம் முதலான பஞ்சபூதங்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒன்றுக்கு ஒன்று கூடும் பண்புகளுடன் பிறக்கின்றன.

ஶப்தஃ ஸ்பர்ஶஶ்ச ருபஞ்ச ரஸோம் கந்தஶ்ச தத்‌குணாஃ । யோ யஸ்மிந்நாஶ்ரிதஶ்சைஷாம் ஸ தஸ்மிந்நேவ லீயதே ।। ௩௭௬.

ஒலி, தொடுதல், உருவம், சுவை, வாசனை ஆகியவை அவற்றின் பண்புகள்; அவற்றில் எது எதனை சார்ந்திருக்கிறதோ, அவை அதிலேயே கலந்துவிடுகின்றன.

ஸத்த்வம் ரஜஸ்தமஶ்சைவ குணாஸ்தஸ்யைவ கீத்திதாஃ । ரஜஸ்தமோப்யாமாவிஷ்டஶ்சக்ரவத்‌ப்ராம்யதே ஹி ஸஃ ।। ௩௭௬.

சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவை அதன் பண்புகள் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது; ரஜஸ், தமஸ் இரண்டாலும் ஆட்கொள்ளப்பட்டால், அது சக்கரம்போல் சுழல்கிறது.

அநாதிராதிமாந் யஶ்ச ஸ ஏவ புருஷஃ பரஃ । லிங்கேந்த்ரியைருபக்ராஹ்யஃ ஸ விகார உதாஹ்ரு'தஃ ।। ௩௭௬.

ஆரம்பமில்லாதவனும், ஆரம்பம் உடையவனும் ஆன அந்த உயர்ந்த புருஷன், நுண்ணிய அறிவு உறுப்புகளால் அறியப்படுகிறான்; அவன் மாற்றம் என அழைக்கப்படுகிறான்.

யதோ வேதாஃ புராணாநி வித்யோபநிஷதஸ்ததா । ஶ்லோகாஃ ஸூத்ராணி பாஷ்யாணி யச்சாந்யத்வாங்‌மயம் பவேத் ।। ௩௭௬.

வேதங்கள், புராணங்கள், அறிவு, உபநிஷத்துகள், சுலோகங்கள், சூத்திரங்கள், உரைகள் மற்றும் மற்ற எல்லா மொழிப்பாடுகளும் அவனிடமிருந்து தோன்றுகின்றன.

பித்ரு'யாநோபவீத்யாஶ்ச யதகஸ்த்யஸ்ய சாந்தரம் । தேநாக்நிஹோத்ரிணோ யாந்தி ப்ர்ஜாகாமா திவம் ப்ரதி ।। ௩௭௬.

பித்ரு வழி, உபவீதி, அகத்தியரின் இடைப்பட்ட பாதை ஆகியவற்றால், சந்ததிக்காக விரும்பி அக்னிஹோத்திரம் செய்யும்வர்கள் விண்ணுலகை அடைகிறார்கள்.

யே ச தாநபராஃ ஸம்யகஷ்டாபிஶ்ச குணைர்யுதாஃ । அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்ராணி முநயோ க்ரு'ஹமேதிநஃ ।। ௩௭௬.

தானத்தில் ஈடுபட்டு, எட்டு நல்ல பண்புகளுடன் கூடிய எண்பதாயிரம் முனிவர்கள், அவர்கள் இல்லற வாழ்க்கை நடத்துபவர்கள்.

புநராவர்த்தநே வீஜபூதா தர்ம்மப்ரவர்த்தகாஃ । ஸப்தர்ஷிநாகவீத்யாஶ்ச தேவலோகம் ஸமாஶ்ரிதாஃ ।। ௩௭௬.

அவர்கள் மறுபிறவிக்கான விதையாகவும், தர்மத்தை வளர்ப்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்; சப்தரிஷி மற்றும் நாகர் வழியில் செல்லும் அவர்கள் தேவலோகத்தை அடைந்துள்ளனர்.

தாவந்த ஏவ முநயஃ ஸர்வாரம்பவிவர்ஜ்ஜிதாஃ । தபஸா ப்ரஹ்மசர்யேண ஸங்கத்யாகேந மேதயா ।। ௩௭௬.

அனைத்து முயற்சிகளையும் விட்டு, தவம், பிரம்மச்சரியம், பற்றினைத் துறத்தல், அறிவு ஆகியவற்றால் அவ்வளவு முனிவர்கள் இருக்கின்றனர்.

யத்ர யத்ராவதிஷ்டநேதே யாவதாஹூதஸம்ப்லவம் । வேதாநுவசநம் யஜ்ஞா ப்ரஹ்மசர்ய்யம் தபோ தமஃ ।। ௩௭௬.

அவர்கள் எங்கு வாழ்ந்தாலும், யாகங்களில் அர்ப்பணிப்பு முடியும் வரை, வேதப் பாராயணம், யாகங்கள், பிரம்மச்சரியம், தவம், தன்னடக்கம் ஆகியவை நடைபெறுகின்றன.

ஶ்ரத்தோபவாஸஃ ஸத்யத்வமாத்மநோ ஜ்ஞாநஹேதவஃ । ஸ த்வாஶ்ரமைர்ந்நிதித்யாஸ்யஃ ஸமஸ்தைரேவமேவ து ।। ௩௭௬.

நம்பிக்கை, விரதம், உண்மை, ஆத்ம அறிவு ஆகியவை ஞானத்திற்கு காரணமாகும்; இவ்வாறு எல்லா ஆசிரமங்களிலும் தியானிக்க வேண்டும்.

த்ரஷ்டவ்ய்ஸ்த்வத மந்தவ்யஃ ஶ்ரோதவ்யஶ்ச த்விஜாதிபிஃ । ய ஏவமேநம் விந்தந்தி யே சாரண்யகமாஶ்ரிதாஃ ।। ௩௭௬.

அவனை இருமுறை பிறந்தவர்கள் காண வேண்டும், சிந்திக்க வேண்டும், கேட்க வேண்டும்; அவனை அடைவோரும், காடில் வாழ்வோரும் அவ்வாறு செய்கிறார்கள்.

உபாஸதே த்விஜாஃ ஸத்யம் ஶ்ரத்தயா பரயா யுதாஃ । க்ரமாத்தே ஸம்பவந்த்யர்ச்சிம்ரஹஃ ஶுக்லம் ததோத்தரம் ।। ௩௭௬.

இருமுறை பிறந்தவர்கள் உன்னத நம்பிக்கையுடன் சத்தியத்தை வழிபடுகிறார்கள்; அவர்கள் ஒழுங்காக ஒளிரும் பாதை, பகல், சுக்லபட்சம், உத்தராயணம் ஆகியவற்றை அடைகிறார்கள்.