அக்நிபுராணம்

ஸம்பூர்ணமண்டலம் வ்யோம்நி ஶிவகல்லோலபூர்ணிதம் । ததா ஹ்ரு'த்‌கமலே த்யாயேத்தந்மத்யே ஸ்வதநும் ஸ்மரேத் ௩௭௫.

வானில் முழு வட்டத்தை, சிவனின் அலைகளால் நிரம்பியதை தியானிக்க வேண்டும்; அதுபோல் இதய தாமரையில் நடுவில் தன் உருவத்தை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

அக்நிருவாச யதாத்மமாத்ரம் நிர்பாஸம் ஸ்திமிதோததிவத் ஸ்திதம் । சைதந்யரூபவத்த்யாநம் தத் ஸமாதிரிஹோச்யதே ।। ௩௭௬.

அக்னி சொன்னார்: ஆத்மா மட்டும் அமைதியான கடலைப் போல ஒளிரும் போது, அந்த சைதன்ய ரூபமான தியானமே இங்கு சமாதி என்று கூறப்படுகிறது.

த்யாயந்மநஃ ஸந்நிவேஶ்ய யஸ்திஷ்டேதசலஸ்திரஃ । நிர்வாதாநலவத்யோகீ ஸமாதிஸ்தஃ ப்ரகீர்த்திதஃ ।। ௩௭௬.

மனம் தியானத்தில் நிலைத்து, அசையாமல், அசராமல், காற்றில்லா நெருப்பைப் போல அமைந்து இருப்பவர், சமாதியில் நிலைத்த யோகி என அழைக்கப்படுகிறார்.

ந ஶ்ர்ரு'ணோதி ந சாக்ராதி ந பஶ்யதி ந வம்யதி । ந ச ஸபர்ஶம் விஜாநாதி ந ஸங்கல்பயதே மநஃ ।। ௩௭௬.

அவர் கேட்கவும் செய்யார், மணமும் அறியார், காணவும் பேசவும் செய்யார்; தொடுதலும் உணரார், மனதில் எண்ணமும் எழாது.

ந சாபிமந்யதே கிஞ்சிந்ந ச புத்யதி காஷ்டவத் । ஏவமீஶ்வரஸம்லீநஃ ஸமாதிஸ்தஃ ஸ கீயதே ।। ௩௭௬.

எதையும் தன் என நினைப்பதும் இல்லை, மரக்கட்டையைப் போல விழிப்பதும் இல்லை; இப்படியாக இறைவனுடன் ஒன்றாகி இருப்பவரே சமாதியில் நிலைத்தவர் எனப்படுகிறார்.

யதா தீபோ நிவாதஸ்தோ நேங்கதே ஸோபமா ஸ்ம்ரு'தா । த்யாயதோ விஷ்ணுமாத்மாநம் ஸமாதிஸ்தஸ்ய யோகிநஃ ।। ௩௭௬.

காற்று இல்லாத இடத்தில் விளக்கு அசையாமல் எரிகிறதுபோல், விஷ்ணுவை தன் ஆன்மாவாக நினைத்து தியானிக்கும் யோகிக்கு மனம் நிலையாக அமைந்துவிடும்.

உபஸர்காஃ ப்ரவர்த்தந்தே திவ்யாஃ ஸித்திப்ரஸூசகாஃ । பாதிதஃ ஶ்ராவணோ தாதுர்தஶநஸ்பாங்கவேதநாஃ ।। ௩௭௬.

தெய்வீக சக்திகள் தோன்றும் முன் சில அறிகுறிகள் உண்டாகும்: காதில் ஓசை கேட்பது, உடல் நடுக்கம், பற்கள் மற்றும் உறுப்புகளில் உணர்வு ஏற்படுவது போன்றவை.

ப்ரார்தயந்தி ச தம் தேவா போகைர்திவ்யைஶ்ச யோகிநம் । ந்ரு'பாஶ்ச ப்ரு'திவீதாநைர்தநைஸ்ச ஸுதநாதிபாஃ ।। ௩௭௬.

அந்த யோகியை தேவர்கள் தெய்வீக இன்பங்களுடன் நாடுகிறார்கள்; மன்னர்கள், பெரும் செல்வம் கொண்டவர்கள், நிலமும் பொருளும் வழங்க வருகிறார்கள்.

வேதாதிஸர்வ்வஶாஸ்த்ரஞ்ச ஸ்வயமேவ ப்ரவர்ததே । அபீஷ்டசந்தோவிஷயம் காவ்யஞ்சாஸ்ய ப்ரவர்த்ததே ।। ௩௭௬.

வேதங்கள் மற்றும் எல்லா சாஸ்திரங்களும் அவனுக்குள் தானாகவே தோன்றுகின்றன; அவன் விரும்பும் கவிதை மற்றும் மற்ற சொற்களும் தானே வெளிப்படுகின்றன.

ரஸாயநாநி திவ்யாநி திவ்யாஶ்சௌஷதயஸ்ததா । ஸமஸ்தாநி ச ஶில்பாநி கலாஃ ஸர்வாஶ்ச விந்ததி ।। ௩௭௬.

அவன் தெய்வீக அமிர்தங்கள், தெய்வீக மருந்துகள், எல்லா கலைகளும், கைதேர்ந்த தொழில்களும் அனைத்தையும் பெறுகிறான்.

ஸுரேந்த்ரகந்யா இத்யாத்யா குணாஶ்ச ப்ரதிபாதயஃ । த்ரு'ணவத்தாந்த்யஜேத் யஸ்து தஸ்ய விஷ்ணுஃ ப்ரஸீததி ।। ௩௭௬.

தேவர்களின் மகளிரின் அருள் போன்ற சிறப்புகள், மற்ற பிரகாசமான பண்புகள் — இவை அனைத்தையும் புல்லாக விட்டு வைக்கும் ஒருவர் மீது விஷ்ணு மகிழ்ச்சி கொள்கிறார்.

அணிமாதிகுணைஶ்வர்ய்யஃ ஶிஷ்யே ஜ்ஞாநம் ப்ரகாஶ்ய ச । புக்த்வா போகாந் யதேச்சாதஸ்தநூந்த்யக்த்வாலயாத்ததஃ ।। ௩௭௬.

அணிமா முதலான சக்திகள் பெற்று, தன் சீடனுக்கு அறிவை வெளிப்படுத்தி, விரும்பிய இன்பங்களை அனுபவித்து, பிறகு உடலை விட்டு பிரியுகிறான்.

திஷ்டேத் ஸ்வாத்மநி விஜ்ஞாந ஆநந்தே ப்ரஹ்மணீஶ்வரே । மலிநோ ஹி யதாதர்ஶ ஆத்மஜ்ஞாநாய ந க்ஷமஃ ।। ௩௭௬.

அவன் தன் ஆன்மாவில், அறிவிலும் ஆனந்தத்திலும், பரம பிரம்மனில் நிலைபெறுகிறான்; அழுக்குள்ள கண்ணாடி போல, தூய்மை இல்லாதவன் ஆன்மா அறிவை பெற முடியாது.

ஸர்வாஶ்ரயாந்நிஜே தேஹே தேஹீ விந்ததி வேதநாம் । யோகயுக்தஸ்து ஸர்வ்வேஷாம் யோகாந்நாப்நோதி வேதநாம் ।। ௩௭௬.

உடல் கொண்டவன் எல்லா பற்றுகளாலும் தன் உடலில் உணர்வுகளை அனுபவிக்கிறான்; ஆனால் யோகத்தில் நிலைபெற்றவன் எந்த ஒன்றாலும் வேதனை அடைவதில்லை.

ஆகாஶமேகம் ஹி யதா கடாதிஷு ப்ரு'தக் பவேத் । ததாத்மைகோ ஹ்யநேகேஷு ஜலாதாரேஷ்விவாம்ஶுமாந் ।। ௩௭௬.

ஒரே ஆகாயம் பல குடங்களில் தனித்தனியாக தோன்றுவது போல, ஒரே ஆன்மா பலரிலும், வெவ்வேறு நீர்பானைகளில் சூரியன் பிரதிபலிப்பது போல இருக்கிறது.

ப்ரஹ்மகாநிலதேஜாம்ஸி ஜலபூக்ஷிதிதாதவஃ । இமே லோகா ஏஷ சாத்மா தஸ்மாச்ச ஸசராசரம் ।। ௩௭௬.

பிரம்மம், ஆகாயம், காற்று, நெருப்பு, நீர், பூமி, மற்ற அடிப்படை பொருட்கள், இந்த உலகங்கள், இந்த ஆன்மா, நிலைமையுள்ளதும் அசையும் அனைத்தும் அதிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

ம்ரு'த்தண்ட சக்ரஸம்யோகாத் கும்பகாரோ யதா கடம் । கரோதி த்ரு'ணம்ரு'த்காஷ்டைர்க்ரு'ஹம் வா க்ரு'ஹகாரகஃ ।। ௩௭௬.

மண், குச்சி, சக்கரம் சேர்த்து கும்பரன் பானை உருவாக்குவது போல, புல், மண், மரம் கொண்டு வீடு கட்டுபவன் வீடு அமைப்பதைப் போல்,

கரணாந்யேவமாதாய தாஸு தாஸ்விஹ யோநிஷு । ஸ்ரு'ஜத்யாத்மாநமாத்மைவ ஸம்பூய கரணாநி ச ।। ௩௭௬.

அதேபோல், பல பிறப்புகளில் கருவிகளை எடுத்து, ஆன்மா தன்னைத் தானே உருவாக்கிக் கொள்கிறது; கருவிகளையும் தானே உருவாக்குகிறது.

கர்மணாதோஷமோஹாப்யாமிச்சயைவ ஸ பத்யதே । ஜ்ஞாநாத்விமுச்யதே ஜீவோ தர்மாத் யோகீ ந ரோகபாக் ।। ௩௭௬.

காரியம், குறை, மயக்கம், ஆசை ஆகியவற்றால் மனிதன் பிணைக்கப்படுகிறான்; அறிவால் ஆன்மா விடுதலை பெறுகிறது; தர்மத்தால் யோகி நோய் அடைவதில்லை.

வர்த்யாதாரஸ்நேஹயோகாத் யதா தீபஸ்ய ஸம்ஸ்திதிஃ । விக்ரியாபி ச த்ரு'ஷ்டைவமகாலே ப்ராணஸம்க்ஷயஃ ।। ௩௭௬.

வட்டியும், அடிப்படையும், எண்ணெயும் சேர்ந்து விளக்கு நிலையாக எரிகிறது; அதில் மாற்றம் தெரிந்தாலும், காலம் வந்தபோது உயிர் அணைந்துவிடும்.

அநந்தா ரஶ்மயஸ்தஸ்ய தீபவத் யஃ ஸ்திதோ ஹ்ரு'தி । ஸிதாஸிதாஃ கத்ருநீலாஃ கபிலாஃ பீதலோஹிதாஃ ।। ௩௭௬.

அவனது கதிர்கள் எண்ணிக்கையில்லாமல், இதயத்தில் விளக்குபோல் ஒளிர்கின்றன; அவை வெள்ளை, கருப்பு, மஞ்சள், நீலம், பழுப்பு, மஞ்சள், சிவப்பு நிறங்களாக இருக்கின்றன.

ஊத்‌ர்த்வமேகஃ ஸ்திதஸ்தேஷாம் யோ பித்த்வா ஸூர்ய்யமண்டலம் । ப்ரஹ்மலோகமதிக்ரம்ய தேந யாதி பராங்கதிம் ।। ௩௭௬.

அவற்றில் ஒன்று மேலே சென்று, சூரிய மண்டலத்தைத் துளைத்து, பிரம்மலோகத்தை கடந்துவிட்டு, அதனால் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.

யதஸ்யாந்யத்ரஶ்மிஶதமூத்‌ர்த்வமேவ வ்யவஸ்திதம் । தேந தேவநிகாயாநி தாமாநி ப்ரதிபத்யதே ।। ௩௭௬.

அவனது நூற்றுக்கணக்கான மற்ற கதிர்களில் மேலே நிலைபெற்றுள்ளவை மூலம், தேவகணங்களின் உலகங்களை அவன் அடைகிறான்.

யே நைகரூபாஶ்சாதஸ்தாத்ரஶ்மயோऽஸ்ய ம்ரு'துப்ரபாஃ । இஹ கர்மோபபோகாய தைஶ்ச ஸஞ்சரதே ஹி ஸஃ ।। ௩௭௬.

அவன் கீழே பரவியிருக்கும் பலவகையான, மென்மையான ஒளிக்கதிர்கள் இங்கு மனிதர்களின் செயல்களின் அனுபவத்திற்காகச் சஞ்சரிக்கின்றன.

புத்தீந்த்ரியாணி ஸர்வாணி மநஃ கர்மேந்த்ரியாணி ச । அஹங்காரஶ்ச புத்திஶ்ச ப்ரு'திவ்யாதீநி சைவ ஹி ।। ௩௭௬.

அனைத்து அறிவு உறுப்புகள், மனம், செயல் உறுப்புகள், அகங்காரம், புத்தி, பூமி முதலான பஞ்சபூதங்கள் அனைத்தும் இங்கே உள்ளன.

அவ்யக்த ஆத்மா ஜ்ஞேத்ரஜ்ஞஃ க்ஷேத்ரஸ்யாஸ்ய நிகத்யதே । ஈஶ்வரஃ ஸர்வபூதஸ்ய ஸந்நஸந் ஸதஸச்ச ஸஃ ।। ௩௭௬.

மறைபட்ட ஆன்மா, அறிவை அறிந்தவன், இக்குலத்தின் அறிந்தவனாகக் கூறப்படுகிறான்; அவன் எல்லா உயிர்களின் ஆண்டவனும், இருப்பதும் இல்லாததும் ஆகியவனும் ஆவான்.

புத்தேருத்பத்திரவ்யக்தா ததோऽஹங்காரஸம்பவஃ । தஸ்மாத் காதீநி ஜாயந்தே ஏகோத்தரகுணாநி து ।। ௩௭௬.

புத்தியின் தோற்றம் மறைபட்டதிலிருந்து வருகிறது; அதன்பின் அகங்காரம் உருவாகிறது; அதிலிருந்து ஆகாயம் முதலான பஞ்சபூதங்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒன்றுக்கு ஒன்று கூடும் பண்புகளுடன் பிறக்கின்றன.

ஶப்தஃ ஸ்பர்ஶஶ்ச ருபஞ்ச ரஸோம் கந்தஶ்ச தத்‌குணாஃ । யோ யஸ்மிந்நாஶ்ரிதஶ்சைஷாம் ஸ தஸ்மிந்நேவ லீயதே ।। ௩௭௬.

ஒலி, தொடுதல், உருவம், சுவை, வாசனை ஆகியவை அவற்றின் பண்புகள்; அவற்றில் எது எதனை சார்ந்திருக்கிறதோ, அவை அதிலேயே கலந்துவிடுகின்றன.

ஸத்த்வம் ரஜஸ்தமஶ்சைவ குணாஸ்தஸ்யைவ கீத்திதாஃ । ரஜஸ்தமோப்யாமாவிஷ்டஶ்சக்ரவத்‌ப்ராம்யதே ஹி ஸஃ ।। ௩௭௬.

சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவை அதன் பண்புகள் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது; ரஜஸ், தமஸ் இரண்டாலும் ஆட்கொள்ளப்பட்டால், அது சக்கரம்போல் சுழல்கிறது.