அக்நிபுராணம்

யத்வாஹ்யாவஸ்திதம் லக்ஷஅயம் தஸ்மாந்ந சலதே மநஃ । தாவத் காலம் ப்ரதேஶேஷு தாரணா மநஸி ஸ்திதிஃ ।। ௩௭௫.

மனம் தேர்ந்தெடுத்த குறியிடத்தில் நிலைத்து, அங்கிருந்து அசையாமல் இருக்கும் காலம் முழுவதும் அந்த இடத்தில் நிலைபெறுவது 'தாரணை', அதாவது மனத்தின் நிலை எனப்படுகிறது.

காலாவதி பரிச்சிந்நம் தேஹே ஸம்ஸ்தாபிதம் மநஃ । ந ப்ரச்யவதி யல்லக்ஷ்யாத்தாரணா ஸாऽபிதீயதே ।। ௩௭௫.

நேரம் வரையறுக்கப்பட்டு, உடலில் மனம் நிலைபெற்று, குறியிடத்திலிருந்து அசையாமல் இருந்தால், அதையே தாரணை என்று அழைக்கிறார்கள்.

தாரணா த்வாதஶாயாமா த்யாநம் த்வாதஶதாரணாஃ । த்யாநம் த்வாதஶகம் யாவத்ஸமாதிரபிதீயதே ।। ௩௭௫.

தாரணை பன்னிரண்டு அளவு, தியானம் பன்னிரண்டு தாரணைகள், அப்படி பன்னிரண்டு தியானங்கள் சேர்ந்தால் அதையே சமாதி என்று கூறுகிறார்கள்.

தாரணாப்யாஸயுக்தாத்மா யதி ப்ராணைர்விமுச்யதே । குலைகவிம்ஶமுத்தார்ய்ய ஸ்வர்ய்யாதி பரமம் பதம் ।। ௩௭௫.

தாரணை பயிற்சியில் ஈடுபட்ட ஆத்மா, உயிர் பிரியும் போது, குல வரிசையை தாண்டி, பரம பதத்தை அடைவான்.

யஸ்மிந் யஸ்மிந் பவேதங்கே யோகிநாம் வ்யாதிஸம்பவஃ । தத்ததங்கம் தியா வ்யாப்ய தாரயேத்தத்த்வதாரணம் ।। ௩௭௫.

யோகிகளுக்கு எந்த உறுப்பில் நோய் ஏற்பட்டாலும், அந்த உறுப்பில் மனதை செலுத்தி, அதை நிலைநிறுத்த வேண்டும்; இதையே தத்துவ தாரணை என்று கூறுவர்.

ஆக்நேயீ வாருணீ சைவ ஐஶாநீ சாம்ரு'தாத்மிகா । ஸாக்நிஃ ஶிகா படந்தா ச விஷ்ணோஃ கார்ய்யா த்விஜோத்தம ।। ௩௭௫.

அக்னி வடிவும், நீர் வடிவும், ஈசான வடிவும், அமிர்தம் போன்ற வடிவும், அக்னி சிகை மற்றும் 'பட்' என்ற எழுத்தும், இவை அனைத்தும் விஷ்ணுவிடம் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும், சிறந்த பிராமணா.

நாஃட²ீபிர்விகடம் திவ்யம் ஶூலாக்ரம் வேதயேச்சுபம் । பாதாங்குஷ்டாத் கபாலாந்தம் ரஶ்மிமண்டலமாவ்ரு'தம் ।। ௩௭௫.

தெய்வீகமான, வலிமையான பெண் வடிவங்களை கொண்டு, நல்லது தரும் சூலத்தின் முனையை, பாதம் முதல் தலை வரை ஒளி வட்டத்தால் சூழப்பட்டு, ஊடுருவ வேண்டும்.

திர்ய்யக்‌சாதோத்‌ர்த்வபாகேப்யஃ ப்ரயாந்த்யோऽதீவ தேஜஸா । சிந்தயேத் ஸாத்கேந்த்ரஸ்தம் யாவத்ஸர்வம் மஹாமுநே ।। ௩௭௫.

பெரிய முனிவரே, பக்கமாகவும் கீழாகவும் மேலாகவும் செல்லும் ஒளிவீசும் நதிகளை, அனைத்தும் முழுமையாக மனதில் கொண்டு தியானிக்க வேண்டும்.

பஸ்மீபூதம் ஶரீரம் ஸ்வந்ததஶ்சைவோபஸம்ஹரேத் । ஶீதஶ்லேஷ்மாதயஃ பாபம் விநஶ்யந்தி த்விஜாதயஃ ।। ௩௭௫.

உடல் சாம்பலாகி விட்டதை உள்ளுக்குள் சேர்த்து தியானிக்க வேண்டும்; அப்போது, குளிர்ச்சி, கபம் மற்றும் பிற குற்றங்கள் இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு அழிந்து விடும்.

ஶிரோ தீரஞ்ச காரஞ்ச கண்டம் சாதோமுகே ஸ்மரேத் । த்யாயேதச்சிந்நசித்தாத்மா பூயோ பூதேந சாத்மநா ।। ௩௭௫.

தலை, புத்தி, கழுத்து ஆகியவை எல்லாம் கீழ்நோக்கி இருப்பதை நினைவில் கொண்டு, மனமும் ஆத்மாவும் ஒருமித்த நிலையில், மீண்டும் மீண்டும் தியானிக்க வேண்டும்.

ஸ்புரச்சீகரஸம்ஸ்பர்ஶப்ரபூதே ஹிமகாமிபிஃ । தாராபிரகிலம் விஶ்வமாபூர்ய்ய புவி சிந்தயேத் ।। ௩௭௫.

பனிக்குடி நீரின் தொடுதலால் நிரம்பிய பெருகும் ஓடைகள் பூமியில் முழு உலகையும் நிரப்புவதை மனதில் கொண்டு தியானிக்க வேண்டும்.

ப்ரஹ்மரந்த்ராச்ச ஸம்க்ஷோபாத்யாவதாதாரமண்டலம் । ஸுஷும்நாந்தர்கதோ பூத்வா ஸம்பூர்ணேந்துக்ரு'தாலயம் ।। ௩௭௫.

பிரம்மரந்த்ரத்திலிருந்து கீழே ஆதார மண்டலத்துவரை, சுஷும்னையில் புகுந்து, முழு சந்திரனால் ஆன இல்லத்தை நிரப்ப வேண்டும்.

ஸம்ப்லாவ்ய ஹிமஸம்ஸ்பர்ஶ தோயேநாம்ரு'தமூர்த்திநா । க்ஷுத் பிபாஸாக்ரமப்ராயஸந்தாபபரிபீஃட²ிதஃ ।। ௩௭௫.

பனிக்குடி நீரால், அமுதம் போன்ற உருவத்தால் முழுமையாக மூழ்க வைத்து, பசி, தாகம் மற்றும் கடும் துயரால் வருந்தினாலும் அதை தாங்க வேண்டும்.

தாரயேத்வாருணீம் மந்த்ரீ துஷ்ட்யர்தம் சாப்யதந்த்ரிதஃ । வாருணீ தாரணா ப்ரோக்தா ஐஶாநீதாரணாம் ஶ்ர்ரு'ஷு ।। ௩௭௫.

வாருணி என்ற அமுதத்தை மந்திரத்தால், திருப்திக்காகவும் மனம் சிதறாமல் தாங்க வேண்டும்; வாருணி தாரணை சொல்லப்பட்டது, இப்போது ஐசானி தாரணையை கேள்.

வ்யோக்நி ப்ரஹ்மமயே பத்மே ப்ராணாபணே க்ஷயங்கதே । ப்ரஸாதம் சிந்தயேத் விஷ்ணோர்யாவச்சிந்தா க்ஷயம் கதா ।। ௩௭௫.

பிரம்மம் ஆன தாமரையில், உயிரும் அபானமும் அமைதியானபோது, விஷ்ணுவின் அருளை எல்லா சிந்தனையும் தீரும் வரை தியானிக்க வேண்டும்.

மஹாபாவஞ்சபேத் ஸர்வ்வம் ததோ வ்யாபக ஈஶ்வரஃ । அர்த்தேந்தும் பரமம் ஶாந்தம் நிராபாஸந்நிரஞ்ஜநம் ।। ௩௭௫.

பெரும் நிலையை உணர்ந்து, அதன் பின் அனைத்திலும் நிறைந்த இறைவனை, அரைச்சந்திரத்தை, உயர்ந்த அமைதியை, உருவமில்லாத தூய்மையை தியானிக்க வேண்டும்.

அஸத்யம் ஸத்யமாபாதி தாவத்ஸர்வம் சராசரம் । யாவத் ஸ்வஸ்யந்தரூபந்து ந த்ரு'ஷ்டம் குருவக்த்ரதஃ ।। ௩௭௫.

ஆசிரியரின் வாயிலாக தன் சொந்த இயல்பில் எல்லா உயிரும் அசைவும் காணப்படாத வரை, பொய் உண்மையாகத் தோன்றும்.

த்ரு'ஷ்டே தஸ்மிந் பரே தத்த்வே ஆப்ரஹ்ம ஸசராசரம் । ப்ரமாத்ரு'மாநமேயஞ்ச த்யாநஹ்ரு'த்பத்மகல்பநம் ।। ௩௭௫.

அந்த பரமார்த்தத்தை பார்த்தபோது, பிரம்மா முதல் எல்லா உயிரும் அசைவும், அறிவிப்பவர், அளவிடுவது, பொருள், மற்றும் இதய தாமரையின் தியானம் ஆகியவை எல்லாம் கற்பனையாகும்.

மாத்ரு'மோதகவத்ஸர்வம் ஜபஹோமார்சநாதிகம் । விஷ்ணுமந்த்ரேண வா குர்ய்யாதம்ரு'தாம் தாரணாம் வதே ।। ௩௭௫.

தாய் இனிப்பு கொடுப்பதைப் போல, ஜபம், ஹோமம், பூஜை போன்ற அனைத்தையும் விஷ்ணு மந்திரத்துடன் செய்ய வேண்டும்; நான் அமுத தாரணையை அறிவிக்கிறேன்.

ஸம்பூர்ணேந்துநிபம் த்யாயேத் கமலம் தந்த்ரிமுஷ்டிகம் । ஶிரஃஸ்தம் சிந்தயேத் யத்நாச்சஶாங்காயுதவர்சஸம் ।। ௩௭௫.

முழு சந்திரத்தைப் போல ஒளிரும் தாமரையை விரல்களால் பிடித்து, அதை தலைக்கு மேலே, சந்திர ஒளி வீசும் வகையில் கவனமாக தியானிக்க வேண்டும்.

ஸம்பூர்ணமண்டலம் வ்யோம்நி ஶிவகல்லோலபூர்ணிதம் । ததா ஹ்ரு'த்‌கமலே த்யாயேத்தந்மத்யே ஸ்வதநும் ஸ்மரேத் ௩௭௫.

வானில் முழு வட்டத்தை, சிவனின் அலைகளால் நிரம்பியதை தியானிக்க வேண்டும்; அதுபோல் இதய தாமரையில் நடுவில் தன் உருவத்தை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

அக்நிருவாச யதாத்மமாத்ரம் நிர்பாஸம் ஸ்திமிதோததிவத் ஸ்திதம் । சைதந்யரூபவத்த்யாநம் தத் ஸமாதிரிஹோச்யதே ।। ௩௭௬.

அக்னி சொன்னார்: ஆத்மா மட்டும் அமைதியான கடலைப் போல ஒளிரும் போது, அந்த சைதன்ய ரூபமான தியானமே இங்கு சமாதி என்று கூறப்படுகிறது.

த்யாயந்மநஃ ஸந்நிவேஶ்ய யஸ்திஷ்டேதசலஸ்திரஃ । நிர்வாதாநலவத்யோகீ ஸமாதிஸ்தஃ ப்ரகீர்த்திதஃ ।। ௩௭௬.

மனம் தியானத்தில் நிலைத்து, அசையாமல், அசராமல், காற்றில்லா நெருப்பைப் போல அமைந்து இருப்பவர், சமாதியில் நிலைத்த யோகி என அழைக்கப்படுகிறார்.

ந ஶ்ர்ரு'ணோதி ந சாக்ராதி ந பஶ்யதி ந வம்யதி । ந ச ஸபர்ஶம் விஜாநாதி ந ஸங்கல்பயதே மநஃ ।। ௩௭௬.

அவர் கேட்கவும் செய்யார், மணமும் அறியார், காணவும் பேசவும் செய்யார்; தொடுதலும் உணரார், மனதில் எண்ணமும் எழாது.

ந சாபிமந்யதே கிஞ்சிந்ந ச புத்யதி காஷ்டவத் । ஏவமீஶ்வரஸம்லீநஃ ஸமாதிஸ்தஃ ஸ கீயதே ।। ௩௭௬.

எதையும் தன் என நினைப்பதும் இல்லை, மரக்கட்டையைப் போல விழிப்பதும் இல்லை; இப்படியாக இறைவனுடன் ஒன்றாகி இருப்பவரே சமாதியில் நிலைத்தவர் எனப்படுகிறார்.

யதா தீபோ நிவாதஸ்தோ நேங்கதே ஸோபமா ஸ்ம்ரு'தா । த்யாயதோ விஷ்ணுமாத்மாநம் ஸமாதிஸ்தஸ்ய யோகிநஃ ।। ௩௭௬.

காற்று இல்லாத இடத்தில் விளக்கு அசையாமல் எரிகிறதுபோல், விஷ்ணுவை தன் ஆன்மாவாக நினைத்து தியானிக்கும் யோகிக்கு மனம் நிலையாக அமைந்துவிடும்.

உபஸர்காஃ ப்ரவர்த்தந்தே திவ்யாஃ ஸித்திப்ரஸூசகாஃ । பாதிதஃ ஶ்ராவணோ தாதுர்தஶநஸ்பாங்கவேதநாஃ ।। ௩௭௬.

தெய்வீக சக்திகள் தோன்றும் முன் சில அறிகுறிகள் உண்டாகும்: காதில் ஓசை கேட்பது, உடல் நடுக்கம், பற்கள் மற்றும் உறுப்புகளில் உணர்வு ஏற்படுவது போன்றவை.

ப்ரார்தயந்தி ச தம் தேவா போகைர்திவ்யைஶ்ச யோகிநம் । ந்ரு'பாஶ்ச ப்ரு'திவீதாநைர்தநைஸ்ச ஸுதநாதிபாஃ ।। ௩௭௬.

அந்த யோகியை தேவர்கள் தெய்வீக இன்பங்களுடன் நாடுகிறார்கள்; மன்னர்கள், பெரும் செல்வம் கொண்டவர்கள், நிலமும் பொருளும் வழங்க வருகிறார்கள்.

வேதாதிஸர்வ்வஶாஸ்த்ரஞ்ச ஸ்வயமேவ ப்ரவர்ததே । அபீஷ்டசந்தோவிஷயம் காவ்யஞ்சாஸ்ய ப்ரவர்த்ததே ।। ௩௭௬.

வேதங்கள் மற்றும் எல்லா சாஸ்திரங்களும் அவனுக்குள் தானாகவே தோன்றுகின்றன; அவன் விரும்பும் கவிதை மற்றும் மற்ற சொற்களும் தானே வெளிப்படுகின்றன.