அக்நிபுராணம்

த்யாயேஜ்ஜபேச்ச ஸததமோங்காரம் பரமக்ஷரம் । மநஃஸ்தித்யர்தமிச்சந்தி ஸ்தூலத்யாநமநுக்ரமாத் ।। ௩௭௪.

ஓம் என்ற பரமமான, அழியாத எழுத்தை எப்போதும் தியானித்து, ஜபிக்க வேண்டும்; மனதை நிலைநிறுத்த இதை விரும்புகிறார்கள், அடுத்தடுத்து வெளிப்படையான தியானத்தையும் மேற்கொள்கிறார்கள்.

தத்‌பூதம் நிஶ்சலீபூதம் லபேத் ஸூக்ஷ்மேऽபி ஸம்ஸ்திதம் । நாபிகந்தே ஸ்திதம் நாலம் தஶாங்குலஸமாயதம் ।। ௩௭௪.

அந்த நிலை அடைந்ததும், அசையாததாகி, நுண்ணிய நிலையில் இருந்தாலும் அடைய முடியும்; நாபியின் அடிப்பகுதியில், பத்து விரல் நீளத்தில் ஒரு தண்டு நிலைபெற்றுள்ளது.

நாலேநாஷ்டதலம் பத்ம த்வாதஶாங்குலவிஸ்த்ரு'தம் । ஸகர்ணிகே கேஸராலே ஸூர்ய்யஸோமாக்நிமண்டலம் ।। ௩௭௪.

அந்த தண்டிலிருந்து, எட்டு இதழ்கள் கொண்ட, பன்னிரண்டு விரல் அகலமான, கருவும் தந்துகளும் உடைய தாமரை மலர், அதில் சூரியன், சந்திரன், அக்னி ஆகிய வட்டங்கள் உள்ளன.

அக்நிமண்டலமத்யஸ்தஃ ஶங்கக்ரகதாதரஃ । பத்மீ சதுர்புஜோ விஷ்ணுரதவாஷ்டபுஜோ ஹரிஃ ।। ௩௭௪.

அந்த அக்னி வட்டத்தின் நடுவில், சங்கு, சக்கரம், மழு ஏந்திய நான்கு கரங்களுடன் தாமரையில் அமர்ந்துள்ள விஷ்ணு, அல்லது எட்டு கரங்களுடன் ஹரி இருக்கிறார்.

ஶார்ங்காக்ஷவலயதரஃ பாஶாங்குஶதரஃ பரஃ । ஸ்வர்ணபர்ணஃ ஶ்வேதவர்ணஃ ஸஶ்ரீவத்ஸஃ ஸகௌஸ்துபஃ ।। ௩௭௪.

அவர் சார்ங்கம் என்ற வில், சக்கரம், வளையல், பாசம், அங்குசம் ஆகியவற்றை ஏந்திய பரமனாகவும், பொன்னிறமும் வெண்மை நிறமும் கொண்டவராகவும், ஸ்ரீவத்ஸமும் கவ்ஸ்துப மணியும் அணிந்தவராகவும் உள்ளார்.

வநமாலீ ஸ்வர்ணஹாரீ ஸ்புரந்மகரகுண்டலஃ । ரத்நோஜ்ஜவலகிரீடஶ்ச பீதாம்பரதரோ மஹாந் ।। ௩௭௪.

அவர் வனமாலை, பொன் சங்கிலி, ஜொலிக்கும் மகரக் குண்டலங்கள், மணிகளால் பிரகாசிக்கும் கிரீடம், மஞ்சள் ஆடை ஆகியவற்றை அணிந்த மகா பெருமான்.

ஸர்வ்வாபரணபூஷாட்யோ விதஸ்திர்வா யதேச்சயா । அஹம் ப்ரஹ்ம ஜ்யோதிராத்மா வாஸுதேவோ விமுக்த ஓம் ।। ௩௭௪.

எல்லா ஆபரணங்களும் அணிந்தவராக, ஒரு விரல் அளவு அல்லது விரும்பிய அளவில் தோன்றும்; 'நான் பிரம்மம், ஜோதி வடிவான ஆத்மா, வாசுதேவன், விடுதலை பெற்றவன், ஓம்' என்று உணர வேண்டும்.

த்யாநாச்ச்ராந்தோ ஜபேந்மந்த்ரம் ஜபாச்ச்ராந்தஶ்ச சிந்தயேத் । ஜபத்யாநாதியுக்தஸ்ய விஷ்ணுஃ ஶீக்ரம் ப்ரஸீததி ।। ௩௭௪.

தியானத்தில் சோர்வுற்றால் மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; ஜபத்தில் சோர்வுற்றால் தியானிக்க வேண்டும்; ஜபமும் தியானமும் மேற்கொள்ளும் ஒருவரிடம் விஷ்ணு விரைவில் திருப்தி அடைவார்.

ஜபயஜ்ஞஸ்ய வை யஜ்ஞாஃ கலாம் நார்ஹந்தி ஷோஃட²ஶீம் । ஜபிநம் நோபஸர்பந்தி வ்யாதயஶ்சாதயோ க்ரஹாஃ ௩௭௪.

ஜபயாகத்தின் பல யாகங்களும், ஜபத்தின் பதினாறாவது பங்கிற்கும் சமம் ஆகாது; ஜபம் செய்யும் ஒருவரை நோய்கள், துன்பங்கள், கிரகங்களின் பாதிப்புகள் அணுகமாட்டா.

அக்நிருவாச வாரணா மநஸோ த்யேயே ஸம்ஸ்திதிர்த்யாநவத் த்விதா । மூர்த்தாமூர்தஹரித்யாநமநோதாரணதோ ஹரிஃ ।। ௩௭௫.

அக்னி சொன்னார்: மனதை தியானத்திற்கு கட்டுப்படுத்துவது இரண்டு வகை, தியானம் போலவே; ஹரியை உருவமாகவும், உருவமற்றதாகவும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தியானிக்க வேண்டும்.

யத்வாஹ்யாவஸ்திதம் லக்ஷஅயம் தஸ்மாந்ந சலதே மநஃ । தாவத் காலம் ப்ரதேஶேஷு தாரணா மநஸி ஸ்திதிஃ ।। ௩௭௫.

மனம் தேர்ந்தெடுத்த குறியிடத்தில் நிலைத்து, அங்கிருந்து அசையாமல் இருக்கும் காலம் முழுவதும் அந்த இடத்தில் நிலைபெறுவது 'தாரணை', அதாவது மனத்தின் நிலை எனப்படுகிறது.

காலாவதி பரிச்சிந்நம் தேஹே ஸம்ஸ்தாபிதம் மநஃ । ந ப்ரச்யவதி யல்லக்ஷ்யாத்தாரணா ஸாऽபிதீயதே ।। ௩௭௫.

நேரம் வரையறுக்கப்பட்டு, உடலில் மனம் நிலைபெற்று, குறியிடத்திலிருந்து அசையாமல் இருந்தால், அதையே தாரணை என்று அழைக்கிறார்கள்.

தாரணா த்வாதஶாயாமா த்யாநம் த்வாதஶதாரணாஃ । த்யாநம் த்வாதஶகம் யாவத்ஸமாதிரபிதீயதே ।। ௩௭௫.

தாரணை பன்னிரண்டு அளவு, தியானம் பன்னிரண்டு தாரணைகள், அப்படி பன்னிரண்டு தியானங்கள் சேர்ந்தால் அதையே சமாதி என்று கூறுகிறார்கள்.

தாரணாப்யாஸயுக்தாத்மா யதி ப்ராணைர்விமுச்யதே । குலைகவிம்ஶமுத்தார்ய்ய ஸ்வர்ய்யாதி பரமம் பதம் ।। ௩௭௫.

தாரணை பயிற்சியில் ஈடுபட்ட ஆத்மா, உயிர் பிரியும் போது, குல வரிசையை தாண்டி, பரம பதத்தை அடைவான்.

யஸ்மிந் யஸ்மிந் பவேதங்கே யோகிநாம் வ்யாதிஸம்பவஃ । தத்ததங்கம் தியா வ்யாப்ய தாரயேத்தத்த்வதாரணம் ।। ௩௭௫.

யோகிகளுக்கு எந்த உறுப்பில் நோய் ஏற்பட்டாலும், அந்த உறுப்பில் மனதை செலுத்தி, அதை நிலைநிறுத்த வேண்டும்; இதையே தத்துவ தாரணை என்று கூறுவர்.

ஆக்நேயீ வாருணீ சைவ ஐஶாநீ சாம்ரு'தாத்மிகா । ஸாக்நிஃ ஶிகா படந்தா ச விஷ்ணோஃ கார்ய்யா த்விஜோத்தம ।। ௩௭௫.

அக்னி வடிவும், நீர் வடிவும், ஈசான வடிவும், அமிர்தம் போன்ற வடிவும், அக்னி சிகை மற்றும் 'பட்' என்ற எழுத்தும், இவை அனைத்தும் விஷ்ணுவிடம் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும், சிறந்த பிராமணா.

நாஃட²ீபிர்விகடம் திவ்யம் ஶூலாக்ரம் வேதயேச்சுபம் । பாதாங்குஷ்டாத் கபாலாந்தம் ரஶ்மிமண்டலமாவ்ரு'தம் ।। ௩௭௫.

தெய்வீகமான, வலிமையான பெண் வடிவங்களை கொண்டு, நல்லது தரும் சூலத்தின் முனையை, பாதம் முதல் தலை வரை ஒளி வட்டத்தால் சூழப்பட்டு, ஊடுருவ வேண்டும்.

திர்ய்யக்‌சாதோத்‌ர்த்வபாகேப்யஃ ப்ரயாந்த்யோऽதீவ தேஜஸா । சிந்தயேத் ஸாத்கேந்த்ரஸ்தம் யாவத்ஸர்வம் மஹாமுநே ।। ௩௭௫.

பெரிய முனிவரே, பக்கமாகவும் கீழாகவும் மேலாகவும் செல்லும் ஒளிவீசும் நதிகளை, அனைத்தும் முழுமையாக மனதில் கொண்டு தியானிக்க வேண்டும்.

பஸ்மீபூதம் ஶரீரம் ஸ்வந்ததஶ்சைவோபஸம்ஹரேத் । ஶீதஶ்லேஷ்மாதயஃ பாபம் விநஶ்யந்தி த்விஜாதயஃ ।। ௩௭௫.

உடல் சாம்பலாகி விட்டதை உள்ளுக்குள் சேர்த்து தியானிக்க வேண்டும்; அப்போது, குளிர்ச்சி, கபம் மற்றும் பிற குற்றங்கள் இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு அழிந்து விடும்.

ஶிரோ தீரஞ்ச காரஞ்ச கண்டம் சாதோமுகே ஸ்மரேத் । த்யாயேதச்சிந்நசித்தாத்மா பூயோ பூதேந சாத்மநா ।। ௩௭௫.

தலை, புத்தி, கழுத்து ஆகியவை எல்லாம் கீழ்நோக்கி இருப்பதை நினைவில் கொண்டு, மனமும் ஆத்மாவும் ஒருமித்த நிலையில், மீண்டும் மீண்டும் தியானிக்க வேண்டும்.

ஸ்புரச்சீகரஸம்ஸ்பர்ஶப்ரபூதே ஹிமகாமிபிஃ । தாராபிரகிலம் விஶ்வமாபூர்ய்ய புவி சிந்தயேத் ।। ௩௭௫.

பனிக்குடி நீரின் தொடுதலால் நிரம்பிய பெருகும் ஓடைகள் பூமியில் முழு உலகையும் நிரப்புவதை மனதில் கொண்டு தியானிக்க வேண்டும்.

ப்ரஹ்மரந்த்ராச்ச ஸம்க்ஷோபாத்யாவதாதாரமண்டலம் । ஸுஷும்நாந்தர்கதோ பூத்வா ஸம்பூர்ணேந்துக்ரு'தாலயம் ।। ௩௭௫.

பிரம்மரந்த்ரத்திலிருந்து கீழே ஆதார மண்டலத்துவரை, சுஷும்னையில் புகுந்து, முழு சந்திரனால் ஆன இல்லத்தை நிரப்ப வேண்டும்.

ஸம்ப்லாவ்ய ஹிமஸம்ஸ்பர்ஶ தோயேநாம்ரு'தமூர்த்திநா । க்ஷுத் பிபாஸாக்ரமப்ராயஸந்தாபபரிபீஃட²ிதஃ ।। ௩௭௫.

பனிக்குடி நீரால், அமுதம் போன்ற உருவத்தால் முழுமையாக மூழ்க வைத்து, பசி, தாகம் மற்றும் கடும் துயரால் வருந்தினாலும் அதை தாங்க வேண்டும்.

தாரயேத்வாருணீம் மந்த்ரீ துஷ்ட்யர்தம் சாப்யதந்த்ரிதஃ । வாருணீ தாரணா ப்ரோக்தா ஐஶாநீதாரணாம் ஶ்ர்ரு'ஷு ।। ௩௭௫.

வாருணி என்ற அமுதத்தை மந்திரத்தால், திருப்திக்காகவும் மனம் சிதறாமல் தாங்க வேண்டும்; வாருணி தாரணை சொல்லப்பட்டது, இப்போது ஐசானி தாரணையை கேள்.

வ்யோக்நி ப்ரஹ்மமயே பத்மே ப்ராணாபணே க்ஷயங்கதே । ப்ரஸாதம் சிந்தயேத் விஷ்ணோர்யாவச்சிந்தா க்ஷயம் கதா ।। ௩௭௫.

பிரம்மம் ஆன தாமரையில், உயிரும் அபானமும் அமைதியானபோது, விஷ்ணுவின் அருளை எல்லா சிந்தனையும் தீரும் வரை தியானிக்க வேண்டும்.

மஹாபாவஞ்சபேத் ஸர்வ்வம் ததோ வ்யாபக ஈஶ்வரஃ । அர்த்தேந்தும் பரமம் ஶாந்தம் நிராபாஸந்நிரஞ்ஜநம் ।। ௩௭௫.

பெரும் நிலையை உணர்ந்து, அதன் பின் அனைத்திலும் நிறைந்த இறைவனை, அரைச்சந்திரத்தை, உயர்ந்த அமைதியை, உருவமில்லாத தூய்மையை தியானிக்க வேண்டும்.

அஸத்யம் ஸத்யமாபாதி தாவத்ஸர்வம் சராசரம் । யாவத் ஸ்வஸ்யந்தரூபந்து ந த்ரு'ஷ்டம் குருவக்த்ரதஃ ।। ௩௭௫.

ஆசிரியரின் வாயிலாக தன் சொந்த இயல்பில் எல்லா உயிரும் அசைவும் காணப்படாத வரை, பொய் உண்மையாகத் தோன்றும்.

த்ரு'ஷ்டே தஸ்மிந் பரே தத்த்வே ஆப்ரஹ்ம ஸசராசரம் । ப்ரமாத்ரு'மாநமேயஞ்ச த்யாநஹ்ரு'த்பத்மகல்பநம் ।। ௩௭௫.

அந்த பரமார்த்தத்தை பார்த்தபோது, பிரம்மா முதல் எல்லா உயிரும் அசைவும், அறிவிப்பவர், அளவிடுவது, பொருள், மற்றும் இதய தாமரையின் தியானம் ஆகியவை எல்லாம் கற்பனையாகும்.

மாத்ரு'மோதகவத்ஸர்வம் ஜபஹோமார்சநாதிகம் । விஷ்ணுமந்த்ரேண வா குர்ய்யாதம்ரு'தாம் தாரணாம் வதே ।। ௩௭௫.

தாய் இனிப்பு கொடுப்பதைப் போல, ஜபம், ஹோமம், பூஜை போன்ற அனைத்தையும் விஷ்ணு மந்திரத்துடன் செய்ய வேண்டும்; நான் அமுத தாரணையை அறிவிக்கிறேன்.