அக்நிபுராணம்

ஶரீரம் ரதமித்யாஹுரிந்த்ரியாண்யஸ்ய வாஜிநஃ । மநஶ்ச ஸாரதிஃ ப்ரோக்தஃ ப்ராணாயாமஃ கஶஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௭௩.

உடலை ரதம் என்று கூறுவர்; இந்திரியங்கள் அதன் குதிரைகள்; மனம் சாரதி; மூச்சை அடக்கம் என்பது கசை எனக் கருதப்படுகிறது.

ஜ்ஞாநவைராக்யரஶ்மிப்யாம் ஸாயயா வித்ரு'தம் மநஃ । ஶநைர்நிஶ்சலதாமேதி ப்ராணாயாமைகஸம்ஹிதம் ।। ௩௭௩.

அறிவும் விரக்தியும் எனும் கதிர்களால் பிடிக்கப்பட்ட மனம், மெதுவாக அசையாமல், மூச்சை அடக்கத்துடன் ஒன்றாகும்.

ஜலபிந்தும் [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php குஶாக்ரேண] மாஸே மாஸே பிபேத்து யஃ । ஸம்வத்ஸரஶதம் ஸாக்ரம் ப்ராணாயாமஶ்ச தத்ஸமஃ ।। ௩௭௩.

ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு துளி நீரை ஒரு தருமணல் முனையில் பருகும் ஒருவர் நூறு ஆண்டுகளும் அதற்கு மேல் வாழ்வார்; அந்த அளவுக்கு மூச்சை அடக்கம் சமம்.

இந்த்ரியாணி ப்ரஸக்தாநி ப்ரவிஶ்ய விஷயோததௌ । ஆஹ்ரு'த்ய யோ நிக்ரு'ஹ்ணாதி ப்ரத்யாஹாரஃ ஸ உச்யதே ।। ௩௭௩.

இந்திரியங்கள் பொருள்களின் கடலில் மூழ்கி இருக்கும்போது, அவற்றை மீட்டு அடக்குவது ‘பிரத்யாஹாரம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.

உத்தரேதாத்மநாத்மாநம் மஜ்ஜமாநம் யதாம்பஸி । போகநத்யதிவேகேந ஜ்ஞாநவ்ரு'க்ஷம் ஸமாஶ்ரயேத் ।। ௩௭௩.

தண்ணீரில் மூழ்கும் போல் தன்னைத் தானே உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும்; அனுபவம் எனும் ஆற்றின் வேகத்தில் அடித்துச் செல்லப்படும்போது, அறிவெனும் மரத்தில் அடைக்கலம் புக வேண்டும்.

அக்நிருவாச த்யை சிந்தாயாம் ஸ்ம்ரு'தோ தாதுர்விஷ்ணுசிந்தா முஹுர்முஹுஃ । அநாக்ஷிப்தேந மநஸா த்யாநமித்யபிதீயதே ।। ௩௭௪.

அக்னி கூறினார்: சிந்தனை என்பது தியானம் என நினைவுபடுத்தப்படுகிறது; விஷ்ணுவை மீண்டும் மீண்டும் மனதைச் சிதறாமல் நினைப்பது தியானம் எனப்படுகிறது.

ஆத்மநஃ ஸமநஸ்கஸ்ய முக்தாஶேஷோபதஸ்ய ச । ப்ரஹ்மசிந்தாஸமா ஶக்திர்த்யாநம் நாம ததுச்யதே ।। ௩௭௪.

மனம் நிலையாக, எல்லா தடைகளும் நீங்கியவருக்கு, பரம்பொருளை நினைக்கும் சக்தி போன்றதே தியானம் என்று கூறப்படுகிறது.

த்யேயாலம்பநஸம்ஸ்தஸ்ய ஸத்ரு'ஶப்ரத்யயஸ்ய ச । ப்ரத்யயாந்தரநிர்முக்தஃ ப்ரத்யயோ த்யாநமுச்யதே ।। ௩௭௪.

தியானப் பொருளில் மனதை நிலைநிறுத்தி, அதற்கேற்ப எண்ணம் இருந்து, மற்ற எண்ணங்கள் இல்லாதபோது, அந்த எண்ணமே தியானம் எனப்படுகிறது.

த்யேயாவஸ்திதசித்தஸ்ய ப்ரதேஶே யத்ர குத்ரசித் । த்யாநமேதத்ஸமுத்திஷ்டம் ப்ரத்யயஸ்யைகபாவநா ।। ௩௭௪.

தியானப் பொருளில் மனம் நிலைபெற்று, எங்கு இருந்தாலும், அந்த எண்ணை ஒரே மனதுடன் நினைப்பதே தியானம் என வரையறுக்கப்படுகிறது.

ஏவம் த்யாநஸமாயுக்தஃ ஸ்வதேஹம் யஃ பரித்யஜத் । குலம் ஸ்வஜநமித்ராணி ஸமுத்‌த்ரு'த்ய ஹரிர்பவேத் ।। ௩௭௪.

இவ்வாறு தியானத்தில் நிலைத்தவர் தம் உடலை விட்டு பிரியும் போது, தம் குடும்பத்தையும், உறவினர்களையும், நண்பர்களையும் உயர்த்தி, ஹரியாக ஆகிறார்.

ஏவம் முஹூர்த்தமர்தம் வா த்யாயேத் யஃ ஶ்ரத்த்யா ஹரிம் । ஸோபி யாம் கதிமாப்நோதி ந தாம் ஸர்வைர்மஹாமகைஃ ।। ௩௭௪.

இவ்வாறு, ஒரு கணம் அல்லது பாதி கணம் கூட ஹரியை நம்பிக்கையுடன் தியானிப்பவர், பெரிய யாகங்கள் அனைத்தாலும் கூட அடைய முடியாத நிலையை அடைவார்.

த்யாதா த்யாநம் ததா த்யேயம் யச்ச த்யாநப்ரயோஜநம் । ஏதச்சதுஷ்டயம் ஜ்ஞாத்வா யோகம் யுஞ்ஜீத தத்த்வவித் ।। ௩௭௪.

தியானம் செய்பவர், தியானம், தியானிக்க வேண்டிய பொருள், தியானத்தின் நோக்கம் — இந்த நான்கு அம்சங்களையும் அறிந்து உண்மையை அறிந்தவர் யோகத்தை ஆழமாக பயில வேண்டும்.

யோகாப்யாஸாத்‌பவேந்முக்திரைஶ்வர்ய்யஞ்சாஷ்டதா மஹத் । ஜ்ஞாநவைராக்யஸம்பந்நஃ ஶ்ரத்ததாநஃ க்ஷமாந்விதஃ ।। ௩௭௪.

யோகப் பயிற்சியால் விடுதலும், எட்டு விதமான பெரிய சக்திகளும் கிடைக்கும்; அறிவும் பற்றின்மையும் நிறைந்தவன், நம்பிக்கையோடும் பொறுமையோடும் இருக்க வேண்டும்.

விஷ்ணுபக்தஃ ஸதோத்ஸாஹீ த்யாதேத்தம் புருஷஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । மூர்தாமூர்த்தம் பரம்ப்ரஹ்ம ஹரேர்த்யாநம் ஹி சிந்தநம் ।। ௩௭௪.

விஷ்ணுவை பக்தியுடன் நினைக்கும், எப்போதும் உற்சாகமுள்ளவன் இவ்வாறு தியானிப்பவன் எனக் கூறப்படுகிறான்; ஹரியைத் தியானிப்பது, உருவும் உருவில்லாத பரம்பிரம்மத்தை மனதில் சிந்திப்பதே.

ஸகலோ நிஷ்கலோ ஜ்ஞேயஃ ஸர்வஜ்ஞஃ பரமோ ஹரிஃ । அணிமாதிகுணைஶ்வர்ய்யம் முக்திர்த்யாநப்ரயோஜநம் ।। ௩௭௪.

உருவுடன், உருவில்லாமல் இருபடியும் அறியப்பட வேண்டியவன், எல்லாம் அறிந்த பரமன் ஹரி; தியானத்தின் நோக்கம் விடுதலும், அணிமா முதலான சக்திகளும் ஆகும்.

பலேந யோஜகோ விஷ்ணுரதோ த்யாயேத் பரேஶ்வரம் । கச்சம்ஸ்திஷ்டந் ஸ்வபந் ஜாக்ரதுந்மிஷந்நிமிஷந்நபி ।। ௩௭௪.

விளைவுடன் இணைப்பவர் விஷ்ணுவே; ஆகவே, நடந்தாலும், நின்றாலும், உறங்கினாலும், விழித்திருந்தாலும், கண் திறந்தாலும் மூடியாலும், பரம ஈஸ்வரனைத் தியானிக்க வேண்டும்.

ஶுசிர்வாப்யஶுசிர்வாபி த்யாயேத் ஸததமீஶ்வரம் । ஸ்வதேஹாயதநஸ்யாந்தே மநஸி ஸ்தாப்ய கேஶவம் ।। ௩௭௪.

சுத்தமாக இருந்தாலும், சுத்தமில்லாமலிருந்தாலும், எப்போதும் இறைவனைத் தியானிக்க வேண்டும்; தன் உடல் இல்லத்தின் முடிவில், மனதில் கேசவனை வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஹ்ரு'த்பத்மபீடிகாமத்யே த்யாநயோகேந பூஜயேத் । த்யாநயஜ்ஞஃ பரஃ ஶுத்தஃ ஸர்வதோஷக்விர்ஜ்ஜிதஃ ।। ௩௭௪.

இதயம் என்ற தாமரை ஆசனத்தின் நடுவில், தியான யோகத்தால் வழிபட வேண்டும்; தியான யாகம் உயர்ந்தது, தூயது, எல்லா குறைகளும் இல்லாதது.

தேநேஷ்ட்வா முக்திமாப்நோதி வாஹ்யஶுத்தைஶ்ச நாத்வரைஃ । ஹிம்ஸாதோஷவிமுக்தித்வாத்விஶுத்திஶ்சித்தஸாதநஃ ।। ௩௭௪.

இதை அர்ப்பணித்தால் விடுதலை கிடைக்கும்; வெளிப்புற சுத்தமான யாகங்கள் மூலம் அல்ல; இது வன்முறை குற்றம் இல்லாததால், மன ஒழுக்கத்தால் தூய்மை அடையப்படுகிறது.

த்யாநயஜ்ஞஃ பரஸ்தஸ்மாதபவர்கபலப்ரதஃ । தஸ்மாதஶுத்தம் ஸந்த்யஜ்ய ஹ்யநித்யம் வாஹ்யஸாதநம் ।। ௩௭௪.

தியான யாகம் அதைவிட உயர்ந்தது, அது இறுதி விடுதலை எனும் பலனை தரும்; ஆகவே, தூய்மையற்ற, நிலையில்லாத வெளிப்புற வழிகளை விட்டு விட வேண்டும்.

யஜ்ஞாத்யம் கர்ம்ம ஸந்த்யஜ்ய யோகமத்யர்தமப்யஸேத் । விகாரமுக்தமவ்யக்தம் போக்யபோகஸமந்விதம் ।। ௩௭௪.

யாகம் போன்ற கர்மங்களை விட்டு, யோகத்தை மிகுந்த ஆர்வத்துடன் பயில வேண்டும்; மாற்றம் இல்லாதது, வெளிப்படாதது, அனுபவமும் அனுபவிக்கப்படும் பொருள்களும் உடையது.

சிந்தயேத்த்ரு'தயே பூர்வம் க்ரமாதாதௌ குணத்ரயம் । தமஃ ப்ரச்சாத்ய ரஜஸா ஸத்த்வேந ச்சாதயேத்ரஜஃ ।। ௩௭௪.

முதலில் இதயத்தில், ஒவ்வொன்றாக, மூன்று குணங்களையும் சிந்திக்க வேண்டும்; இருளை, ரஜஸால் மூடி, பின்னர் ரஜஸை சத்த்வத்தால் மூட வேண்டும்.

த்யாயேத்த்ரிமண்டலம் பூர்வம் க்ரு'ஷ்ணாம் ரக்தம் ஸிதம் க்ரமாத் । ஸத்த்வோபாதிகுணாதீதஃ புருஷஃ பஞ்சவிம்ஶகஃ ।। ௩௭௪.

முதலில் மூன்று வட்டங்களை, கருப்பு, சிவப்பு, வெள்ளை என்று வரிசையாக தியானிக்க வேண்டும்; குணங்களைத் தாண்டிய இருபத்தி ஐந்தாவது புருஷன், சத்த்வ குணம் உடையவன்.

த்யேயமேததஶுத்தஞ்ச த்யக்த்வா ஶுத்தம் விசிந்தயேத் । ஐஶ்வர்ய்யம் பங்கஜம் திவ்யம் புருஷோபரி ஸம்ஸ்திதம் ।। ௩௭௪.

இந்த தூய்மையற்ற தியானப் பொருளை விட்டு, தூய்மையானதை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்; தெய்வீகமான சக்தி தாமரை, அந்த புருஷனுக்கு மேலாக அமைந்துள்ளது.

த்வாதஶாங்குலவிஸ்தீர்ணம் ஶுத்தம் விகஶிதம் ஸிதம் । நாலமஷ்டங்குலம் தஸ்ய நாபிகந்தஸமுத்ப்வம் ।। ௩௭௪.

தூய்மையானது, விரிந்தது, வெண்மையானது, பன்னிரண்டு விரல் அகலம் கொண்டது; அதன் தண்டு எட்டு விரல் நீளமாக, நாபி மூலத்திலிருந்து எழுகிறது.

பத்மபத்ராஷ்டகம் ஜ்ஞேயமணிமாதிகுணாஷ்டகம் । கர்ணிகாகேஶரம் நாலம் ஜ்ஞாநவைராக்யபுத்தமம் ।। ௩௭௪.

அந்த தாமரையின் எட்டு இதழ்களும், அணிமா முதலான எட்டு சக்திகளும் அறியப்பட வேண்டும்; நடு பகுதி, நூல்கள், தண்டு ஆகியவை உயர்ந்த அறிவும் பற்றின்மையும் ஆகும்.

விஷ்ணுதர்ம்மஶ்ச தத்கந்தமிதி பத்மம் விசிந்தயேத் । தத்தர்மஜ்ஞாநவைராக்யம் ஶிவைஶ்வர்ய்யமயம் பரம் ।। ௩௭௪.

அதன் மூலமாக விஷ்ணுவின் தர்மம் உள்ளது என்று அந்த தாமரையை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்; அதன் தர்மம் அறிவும் பற்றின்மையும், சிவ சக்திகள் நிறைந்த உயர்ந்தது.

ஜ்ஞாத்வா பத்மாஸநம் ஸர்வம் ஸர்வதுஃகாந்தமாப்நுயாத் । தத்பத்மகர்ணிகாமத்யே ஶுத்ததீபஶிகாக்ரு'தி ।। ௩௭௪.

அந்த தாமரை ஆசனத்தை முழுவதும் அறிந்தவுடன், எல்லா துயரங்களும் முடிவடையும்; அந்த தாமரையின் நடுவில் தூய தீயின் வடிவம் உள்ளது.

அங்குஷ்டமாத்ரமமலம் த்யாயேதோங்காரமீஶ்வரம் । கதம்வகோலகாகாரம் தாரம் ரூபமிவ ஸ்திதம் ।। ௩௭௪.

அங்குஸ்து அளவு, களங்கமில்லாத ஓங்கார ஈஸ்வரனை தியானிக்க வேண்டும்; அது கடம்ப மரம் போல உருண்ட வடிவம், ஓசை வடிவில் நிலைத்துள்ளது.