அக்நிபுராணம்

நாஸிகாபுடமங்குல்யா பீட்யைவ ச பரேண ச । ஔதரம் ரேசயேத்வாயும் ரேசநாத்ரேசகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௭௩.

மூக்கை விரலால் அழுத்தி, மற்றொரு கையினாலும் உதவி செய்து, வயிற்றிலிருந்து வாயுவை வெளியே விட வேண்டும்; வெளியே விடுவதை ரேசகம் என்கிறார்கள்.

பாஹ்யேந வாயுநா தேஹம் த்ரு'திவத் பூரயேத்யதா । ததா பூர்ணஶ்ச ஸந்திஷ்டேத் பூரணாத் பூரகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௭௩.

வெளிப்புற வாயுவை உடலில் உறுதியாக நிரப்ப வேண்டும்; நிரப்பியபின் முழுமையாக நிறைந்து அமைதியாக இருக்க வேண்டும்; இதை பூரகம் என்கிறார்கள்.

. ந முஞ்சதி ந க்ரு'ஹ்ணாதி வாயுமந்தர்பஹிஃ ஸ்திதம் । ஸம்பூர்ணகும்பவத்திஷ்டேதசலஃ ஸ து கும்பகஃ ।। ௩௭௩.

வாயுவை வெளியே விடாமல், உள்ளே இழுக்காமல், உள்ளோடு வெளியோடு அசையாமல், நிரம்பிய குடம் போல அமைதியாக இருக்க வேண்டும்; இதுவே கும்பகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கந்யகஃ ஸக்ரு'துத்‌காதஃ ஸ வை த்வாதஶமாத்ரிகஃ । மத்யமஶ்ச த்விருத்‌காதஶ்சதுர்விம்ஶதிமாத்ரிகஃ ।। ௩௭௩.

‘கன்னிகை’ என்பது ஒரே மூச்சில் செய்யப்படுவது; இது பன்னிரண்டு அளவுக்கு நீளமாகும். ‘மத்தியம்’ என்பது இரண்டு மூச்சில் செய்யப்படுவது; இது இருபத்து நான்கு அளவுக்கு நீளமாகும்.

உத்தமஶ்ச த்ரிருத்‌காதஃ ஷட்‌த்ரிம்ஶத்தாலமாத்ரிகஃ । ஸ்வேதகம்பாபிகாதாநாம் ஜநநஶ்சோத்தமோத்தமஃ ।। ௩௭௩.

‘உத்தமம்’ என்பது மூன்று மூச்சில் செய்யப்படுவது; இது முப்பத்து ஆறு அளவுக்கு நீளமாகும். வியர்வை, நடுக்கம் போன்றவற்றை உண்டாக்குவதில் இது மிக உயர்ந்ததாகும்.

அஜிதாந்நாருஹேத்‌பூமிம் ஹிக்காஶ்வாஸாதயஸ்ததா । ஜிதே ப்ராணே ஸ்வல்பதோஷவிண்மூத்ராதி ப்ரஜாயதே ।। ௩௭௩.

உணவை அடக்காமல் இருந்தால், வியற்கை, மூச்சுத்திணறல் போன்ற நோய்கள் ஏற்படுகின்றன; ஆனால் மூச்சை அடக்கினால் சிறிய குறைகள் மட்டும், மலமும் சிறுநீரும் தான் ஏற்படும்.

ஆரோக்யம் ஶீக்ரகாமித்வமுத்ஸாஹஃ ஸ்வரஸௌஷ்டவம் । பலவர்ணப்ரஸாதஶ்ச ஸர்வதோஷக்ஷயஃ பலம் ।। ௩௭௩.

ஆரோக்கியம், விரைவான இயக்கம், உற்சாகம், இனிய குரல், பலம், நல்ல நிறம், எல்லா குறைகளும் நீங்குதல் ஆகியவை இதன் பலன்கள்.

ஜபத்யாநம் விநாகர்பஃ ஸ கர்பஸ்தத்ஸமந்விதஃ । இந்த்ரியாணாம் ஜயார்தாய ஸ கர்பம் தாரயேத்பரம் ।। ௩௭௩.

ஜபமும் தியானமும் இல்லாமல் செய்தால் அது ‘கர்பம்’ எனப்படும்; அவை சேர்ந்து இருந்தால் அது முழுமையான ‘கர்பம்’ ஆகும். இந்திரியங்களை வெல்லும் பொருட்டு அந்த உயர்ந்த ‘கர்பத்தை’ மேற்கொள்ள வேண்டும்.

ஜ்ஞாநவைராக்யயுக்தாப்யாம் ப்ராணாயாமவஶேந ச । இந்த்ரியாம்ஶ்ச விநிர்ஜித்ய ஸர்வமேவ ஜிதம் பவேத் ।। ௩௭௩.

அறிவும் விரக்தியும் கொண்டு, மூச்சை அடக்கி, இந்திரியங்களை வென்றால், எல்லாவற்றையும் வென்றதாகவே ஆகும்.

இந்த்ரியாண்யேவ தத்ஸர்வம் யத் ஸ்வர்கநரகாவுபௌ । நிக்ரு'ஹீதவிஸ்ரு'ஷ்டாநி ஸ்வர்காய நரகாய ச ।। ௩௭௩.

இந்திரியங்கள் தான் சொர்க்கமும் நரகமும் அடைவதற்கான வழிகள். அவை அடக்கப்பட்டால் சொர்க்கம், விடப்பட்டால் நரகம் கிடைக்கும்.

ஶரீரம் ரதமித்யாஹுரிந்த்ரியாண்யஸ்ய வாஜிநஃ । மநஶ்ச ஸாரதிஃ ப்ரோக்தஃ ப்ராணாயாமஃ கஶஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௭௩.

உடலை ரதம் என்று கூறுவர்; இந்திரியங்கள் அதன் குதிரைகள்; மனம் சாரதி; மூச்சை அடக்கம் என்பது கசை எனக் கருதப்படுகிறது.

ஜ்ஞாநவைராக்யரஶ்மிப்யாம் ஸாயயா வித்ரு'தம் மநஃ । ஶநைர்நிஶ்சலதாமேதி ப்ராணாயாமைகஸம்ஹிதம் ।। ௩௭௩.

அறிவும் விரக்தியும் எனும் கதிர்களால் பிடிக்கப்பட்ட மனம், மெதுவாக அசையாமல், மூச்சை அடக்கத்துடன் ஒன்றாகும்.

ஜலபிந்தும் [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php குஶாக்ரேண] மாஸே மாஸே பிபேத்து யஃ । ஸம்வத்ஸரஶதம் ஸாக்ரம் ப்ராணாயாமஶ்ச தத்ஸமஃ ।। ௩௭௩.

ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு துளி நீரை ஒரு தருமணல் முனையில் பருகும் ஒருவர் நூறு ஆண்டுகளும் அதற்கு மேல் வாழ்வார்; அந்த அளவுக்கு மூச்சை அடக்கம் சமம்.

இந்த்ரியாணி ப்ரஸக்தாநி ப்ரவிஶ்ய விஷயோததௌ । ஆஹ்ரு'த்ய யோ நிக்ரு'ஹ்ணாதி ப்ரத்யாஹாரஃ ஸ உச்யதே ।। ௩௭௩.

இந்திரியங்கள் பொருள்களின் கடலில் மூழ்கி இருக்கும்போது, அவற்றை மீட்டு அடக்குவது ‘பிரத்யாஹாரம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.

உத்தரேதாத்மநாத்மாநம் மஜ்ஜமாநம் யதாம்பஸி । போகநத்யதிவேகேந ஜ்ஞாநவ்ரு'க்ஷம் ஸமாஶ்ரயேத் ।। ௩௭௩.

தண்ணீரில் மூழ்கும் போல் தன்னைத் தானே உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும்; அனுபவம் எனும் ஆற்றின் வேகத்தில் அடித்துச் செல்லப்படும்போது, அறிவெனும் மரத்தில் அடைக்கலம் புக வேண்டும்.

அக்நிருவாச த்யை சிந்தாயாம் ஸ்ம்ரு'தோ தாதுர்விஷ்ணுசிந்தா முஹுர்முஹுஃ । அநாக்ஷிப்தேந மநஸா த்யாநமித்யபிதீயதே ।। ௩௭௪.

அக்னி கூறினார்: சிந்தனை என்பது தியானம் என நினைவுபடுத்தப்படுகிறது; விஷ்ணுவை மீண்டும் மீண்டும் மனதைச் சிதறாமல் நினைப்பது தியானம் எனப்படுகிறது.

ஆத்மநஃ ஸமநஸ்கஸ்ய முக்தாஶேஷோபதஸ்ய ச । ப்ரஹ்மசிந்தாஸமா ஶக்திர்த்யாநம் நாம ததுச்யதே ।। ௩௭௪.

மனம் நிலையாக, எல்லா தடைகளும் நீங்கியவருக்கு, பரம்பொருளை நினைக்கும் சக்தி போன்றதே தியானம் என்று கூறப்படுகிறது.

த்யேயாலம்பநஸம்ஸ்தஸ்ய ஸத்ரு'ஶப்ரத்யயஸ்ய ச । ப்ரத்யயாந்தரநிர்முக்தஃ ப்ரத்யயோ த்யாநமுச்யதே ।। ௩௭௪.

தியானப் பொருளில் மனதை நிலைநிறுத்தி, அதற்கேற்ப எண்ணம் இருந்து, மற்ற எண்ணங்கள் இல்லாதபோது, அந்த எண்ணமே தியானம் எனப்படுகிறது.

த்யேயாவஸ்திதசித்தஸ்ய ப்ரதேஶே யத்ர குத்ரசித் । த்யாநமேதத்ஸமுத்திஷ்டம் ப்ரத்யயஸ்யைகபாவநா ।। ௩௭௪.

தியானப் பொருளில் மனம் நிலைபெற்று, எங்கு இருந்தாலும், அந்த எண்ணை ஒரே மனதுடன் நினைப்பதே தியானம் என வரையறுக்கப்படுகிறது.

ஏவம் த்யாநஸமாயுக்தஃ ஸ்வதேஹம் யஃ பரித்யஜத் । குலம் ஸ்வஜநமித்ராணி ஸமுத்‌த்ரு'த்ய ஹரிர்பவேத் ।। ௩௭௪.

இவ்வாறு தியானத்தில் நிலைத்தவர் தம் உடலை விட்டு பிரியும் போது, தம் குடும்பத்தையும், உறவினர்களையும், நண்பர்களையும் உயர்த்தி, ஹரியாக ஆகிறார்.

ஏவம் முஹூர்த்தமர்தம் வா த்யாயேத் யஃ ஶ்ரத்த்யா ஹரிம் । ஸோபி யாம் கதிமாப்நோதி ந தாம் ஸர்வைர்மஹாமகைஃ ।। ௩௭௪.

இவ்வாறு, ஒரு கணம் அல்லது பாதி கணம் கூட ஹரியை நம்பிக்கையுடன் தியானிப்பவர், பெரிய யாகங்கள் அனைத்தாலும் கூட அடைய முடியாத நிலையை அடைவார்.

த்யாதா த்யாநம் ததா த்யேயம் யச்ச த்யாநப்ரயோஜநம் । ஏதச்சதுஷ்டயம் ஜ்ஞாத்வா யோகம் யுஞ்ஜீத தத்த்வவித் ।। ௩௭௪.

தியானம் செய்பவர், தியானம், தியானிக்க வேண்டிய பொருள், தியானத்தின் நோக்கம் — இந்த நான்கு அம்சங்களையும் அறிந்து உண்மையை அறிந்தவர் யோகத்தை ஆழமாக பயில வேண்டும்.

யோகாப்யாஸாத்‌பவேந்முக்திரைஶ்வர்ய்யஞ்சாஷ்டதா மஹத் । ஜ்ஞாநவைராக்யஸம்பந்நஃ ஶ்ரத்ததாநஃ க்ஷமாந்விதஃ ।। ௩௭௪.

யோகப் பயிற்சியால் விடுதலும், எட்டு விதமான பெரிய சக்திகளும் கிடைக்கும்; அறிவும் பற்றின்மையும் நிறைந்தவன், நம்பிக்கையோடும் பொறுமையோடும் இருக்க வேண்டும்.

விஷ்ணுபக்தஃ ஸதோத்ஸாஹீ த்யாதேத்தம் புருஷஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । மூர்தாமூர்த்தம் பரம்ப்ரஹ்ம ஹரேர்த்யாநம் ஹி சிந்தநம் ।। ௩௭௪.

விஷ்ணுவை பக்தியுடன் நினைக்கும், எப்போதும் உற்சாகமுள்ளவன் இவ்வாறு தியானிப்பவன் எனக் கூறப்படுகிறான்; ஹரியைத் தியானிப்பது, உருவும் உருவில்லாத பரம்பிரம்மத்தை மனதில் சிந்திப்பதே.

ஸகலோ நிஷ்கலோ ஜ்ஞேயஃ ஸர்வஜ்ஞஃ பரமோ ஹரிஃ । அணிமாதிகுணைஶ்வர்ய்யம் முக்திர்த்யாநப்ரயோஜநம் ।। ௩௭௪.

உருவுடன், உருவில்லாமல் இருபடியும் அறியப்பட வேண்டியவன், எல்லாம் அறிந்த பரமன் ஹரி; தியானத்தின் நோக்கம் விடுதலும், அணிமா முதலான சக்திகளும் ஆகும்.

பலேந யோஜகோ விஷ்ணுரதோ த்யாயேத் பரேஶ்வரம் । கச்சம்ஸ்திஷ்டந் ஸ்வபந் ஜாக்ரதுந்மிஷந்நிமிஷந்நபி ।। ௩௭௪.

விளைவுடன் இணைப்பவர் விஷ்ணுவே; ஆகவே, நடந்தாலும், நின்றாலும், உறங்கினாலும், விழித்திருந்தாலும், கண் திறந்தாலும் மூடியாலும், பரம ஈஸ்வரனைத் தியானிக்க வேண்டும்.

ஶுசிர்வாப்யஶுசிர்வாபி த்யாயேத் ஸததமீஶ்வரம் । ஸ்வதேஹாயதநஸ்யாந்தே மநஸி ஸ்தாப்ய கேஶவம் ।। ௩௭௪.

சுத்தமாக இருந்தாலும், சுத்தமில்லாமலிருந்தாலும், எப்போதும் இறைவனைத் தியானிக்க வேண்டும்; தன் உடல் இல்லத்தின் முடிவில், மனதில் கேசவனை வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஹ்ரு'த்பத்மபீடிகாமத்யே த்யாநயோகேந பூஜயேத் । த்யாநயஜ்ஞஃ பரஃ ஶுத்தஃ ஸர்வதோஷக்விர்ஜ்ஜிதஃ ।। ௩௭௪.

இதயம் என்ற தாமரை ஆசனத்தின் நடுவில், தியான யோகத்தால் வழிபட வேண்டும்; தியான யாகம் உயர்ந்தது, தூயது, எல்லா குறைகளும் இல்லாதது.

தேநேஷ்ட்வா முக்திமாப்நோதி வாஹ்யஶுத்தைஶ்ச நாத்வரைஃ । ஹிம்ஸாதோஷவிமுக்தித்வாத்விஶுத்திஶ்சித்தஸாதநஃ ।। ௩௭௪.

இதை அர்ப்பணித்தால் விடுதலை கிடைக்கும்; வெளிப்புற சுத்தமான யாகங்கள் மூலம் அல்ல; இது வன்முறை குற்றம் இல்லாததால், மன ஒழுக்கத்தால் தூய்மை அடையப்படுகிறது.