அக்நிபுராணம்

தஸ்ய த்வாதஶபிர்மாஸைஃ பரம் ப்ரஹ்மா ப்ரகாஶதே । அணிமாதி கோடிஜப்யால்லக்ஷாத்ஸாரஸ்வதாதிகம் ।। ௩௭௨.

அவருக்கு பன்னிரண்டு மாதங்களில் பரம்பொருள் வெளிப்படும். அணிமா முதலான சக்திகளை கோடி முறை ஜபித்தால், சரஸ்வதி முதலானவற்றின் சாரம் கிடைக்கும்.

வைதிகஸ்தாந்த்ரிகோ மிஶ்ரோ விஷ்ணோர்வை த்ரிவிதோ மகஃ । த்ரயாணாமீப்ஸிதேநைகவிதிநா ஹரிமர்ச்சயேத் ।। ௩௭௨.

வைதிகம், தாந்திரிகம், கலந்தது—இவை விஷ்ணுவின் மூன்று வகை யாகங்கள். இதில் விரும்பிய முறையில் ஹரியை வழிபட வேண்டும்.

ப்ரணம்ய தண்டவத்பமௌ நமஸ்காரேண யோऽர்சயேத் । ஸ யாங்கதிமவாப்நோதி ந தாம் க்ரதுஶதைரபி ।। ௩௭௨.

யார் தரையில் முழுமையாக வணங்கி, மரியாதையுடன் அர்ச்சனை செய்கிறாரோ, அவர் பெறும் நிலையை நூறு யாகங்கள் செய்தாலும் அடைய முடியாது.

யஸ்ய தேவே பரா பக்திர்யதா தேவே ததா குரௌ । தஸ்யைதே கதிதா ஹ்யர்தாஃ ப்ரகாஶந்தே மஹாத்மநஃ ।। ௩௭௨.

யாருக்கு தெய்வத்தில் உன்னதமான பக்தி இருக்கிறதோ, அதுபோல் குருவிலும் பக்தி இருக்கிறதோ, அவருக்கு இங்கு கூறப்பட்ட அர்த்தங்கள் வெளிப்படும், மகானே.

அக்நிருவாச ஆஸநம் கமலாத்யுக்தம் தத்‌பத்‌த்வா சிந்தயேத்பரம் । ஶுசௌ தேஶே ப்ரதிஷ்டாப்ய ஸ்திரமாஸநாமாத்மநஃ ।। ௩௭௩.

அக்னி சொன்னார்: தாமரை முதலானவற்றால் அமைக்கப்பட்ட ஆசனத்தில் அமர்ந்து, பரமத்தை தியானிக்க வேண்டும். தூய இடத்தில் தன்னுக்காக நிலையான ஆசனத்தை அமைக்க வேண்டும்.

நாத்யுச்ச்ரிதம் நாதிநீசம் சேலாஜிநகுஶோத்தரம் । தத்ரைகாக்ரம் மநஃ க்ரு'த்வா யதசித்தேந்த்ரியக்ரியஃ ।। ௩௭௩.

அது அதிக உயரமோ, குறைவோ அல்லாமல், துணி, மான் தோல், தர்ப்பை ஆகியவற்றால் மூடப்பட்டிருக்க வேண்டும். அங்கு மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, மனமும் இச்சைகளும் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

உபவிஶ்யாஸநே யுஞ்ஜ்யாத்யோகமாத்மவிஶுத்தயே । ஸமகாயஶிரக்ரீவம் தாரயந்நசலம் ஸ்திரஃ ।। ௩௭௩.

ஆசனத்தில் அமர்ந்து, ஆன்மா தூய்மை பெற யோகத்தை பயில வேண்டும். உடல், தலை, கழுத்தை நேராகவும் அசையாமல் நிலையாகவும் வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய நாஸிகாக்ரம் ஸ்வந்திஶஶ்சாநவலோகயந் । பார்ஷ்ணிப்யாம் வ்ரு'ஷணௌ ரக்ஷம்ஸ்ததா ப்ரஜநநம் புநஃ ।। ௩௭௩.

மூக்கின் முனையை பார்த்து, வேறு எந்த திசையிலும் பார்ப்பதை தவிர்த்து, குதிகால் மூலம் விந்தனை பாதுகாத்து, அதுபோல் பிறப்புறுப்பையும் பாதுகாக்க வேண்டும்.

உருப்யாமுபரிஸ்தாப்ய பாஹூ திர்ய்யக் ப்ரயத்நதஃ । தக்ஷிணம் கரப்ரு'ஷ்டஞ்ச ந்யஸேத்வாமதலோபரி ।। ௩௭௩.

முழங்கால்களின் மேல் கரங்களை குறுக்காக வைத்து, வலது கைபிறகை இடது கைபத்தியில் வைக்க வேண்டும்.

உந்நம்ய ஶநகைர்வக்த்த்ரம் முகம் விஷ்டப்ய சாக்ரதஃ । ப்ராணஃ ஸ்வதேஹஜோ வாயுஸ்தஸ்யாயாமோ நிரோதநம் ।। ௩௭௩.

முகத்தை மெதுவாக உயர்த்தி, வாயை முன்னால் உறுதியாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்; உடலில் உள்ள வாயுவை கட்டுப்படுத்துவதே பிராணாயாமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

நாஸிகாபுடமங்குல்யா பீட்யைவ ச பரேண ச । ஔதரம் ரேசயேத்வாயும் ரேசநாத்ரேசகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௭௩.

மூக்கை விரலால் அழுத்தி, மற்றொரு கையினாலும் உதவி செய்து, வயிற்றிலிருந்து வாயுவை வெளியே விட வேண்டும்; வெளியே விடுவதை ரேசகம் என்கிறார்கள்.

பாஹ்யேந வாயுநா தேஹம் த்ரு'திவத் பூரயேத்யதா । ததா பூர்ணஶ்ச ஸந்திஷ்டேத் பூரணாத் பூரகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௭௩.

வெளிப்புற வாயுவை உடலில் உறுதியாக நிரப்ப வேண்டும்; நிரப்பியபின் முழுமையாக நிறைந்து அமைதியாக இருக்க வேண்டும்; இதை பூரகம் என்கிறார்கள்.

. ந முஞ்சதி ந க்ரு'ஹ்ணாதி வாயுமந்தர்பஹிஃ ஸ்திதம் । ஸம்பூர்ணகும்பவத்திஷ்டேதசலஃ ஸ து கும்பகஃ ।। ௩௭௩.

வாயுவை வெளியே விடாமல், உள்ளே இழுக்காமல், உள்ளோடு வெளியோடு அசையாமல், நிரம்பிய குடம் போல அமைதியாக இருக்க வேண்டும்; இதுவே கும்பகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கந்யகஃ ஸக்ரு'துத்‌காதஃ ஸ வை த்வாதஶமாத்ரிகஃ । மத்யமஶ்ச த்விருத்‌காதஶ்சதுர்விம்ஶதிமாத்ரிகஃ ।। ௩௭௩.

‘கன்னிகை’ என்பது ஒரே மூச்சில் செய்யப்படுவது; இது பன்னிரண்டு அளவுக்கு நீளமாகும். ‘மத்தியம்’ என்பது இரண்டு மூச்சில் செய்யப்படுவது; இது இருபத்து நான்கு அளவுக்கு நீளமாகும்.

உத்தமஶ்ச த்ரிருத்‌காதஃ ஷட்‌த்ரிம்ஶத்தாலமாத்ரிகஃ । ஸ்வேதகம்பாபிகாதாநாம் ஜநநஶ்சோத்தமோத்தமஃ ।। ௩௭௩.

‘உத்தமம்’ என்பது மூன்று மூச்சில் செய்யப்படுவது; இது முப்பத்து ஆறு அளவுக்கு நீளமாகும். வியர்வை, நடுக்கம் போன்றவற்றை உண்டாக்குவதில் இது மிக உயர்ந்ததாகும்.

அஜிதாந்நாருஹேத்‌பூமிம் ஹிக்காஶ்வாஸாதயஸ்ததா । ஜிதே ப்ராணே ஸ்வல்பதோஷவிண்மூத்ராதி ப்ரஜாயதே ।। ௩௭௩.

உணவை அடக்காமல் இருந்தால், வியற்கை, மூச்சுத்திணறல் போன்ற நோய்கள் ஏற்படுகின்றன; ஆனால் மூச்சை அடக்கினால் சிறிய குறைகள் மட்டும், மலமும் சிறுநீரும் தான் ஏற்படும்.

ஆரோக்யம் ஶீக்ரகாமித்வமுத்ஸாஹஃ ஸ்வரஸௌஷ்டவம் । பலவர்ணப்ரஸாதஶ்ச ஸர்வதோஷக்ஷயஃ பலம் ।। ௩௭௩.

ஆரோக்கியம், விரைவான இயக்கம், உற்சாகம், இனிய குரல், பலம், நல்ல நிறம், எல்லா குறைகளும் நீங்குதல் ஆகியவை இதன் பலன்கள்.

ஜபத்யாநம் விநாகர்பஃ ஸ கர்பஸ்தத்ஸமந்விதஃ । இந்த்ரியாணாம் ஜயார்தாய ஸ கர்பம் தாரயேத்பரம் ।। ௩௭௩.

ஜபமும் தியானமும் இல்லாமல் செய்தால் அது ‘கர்பம்’ எனப்படும்; அவை சேர்ந்து இருந்தால் அது முழுமையான ‘கர்பம்’ ஆகும். இந்திரியங்களை வெல்லும் பொருட்டு அந்த உயர்ந்த ‘கர்பத்தை’ மேற்கொள்ள வேண்டும்.

ஜ்ஞாநவைராக்யயுக்தாப்யாம் ப்ராணாயாமவஶேந ச । இந்த்ரியாம்ஶ்ச விநிர்ஜித்ய ஸர்வமேவ ஜிதம் பவேத் ।। ௩௭௩.

அறிவும் விரக்தியும் கொண்டு, மூச்சை அடக்கி, இந்திரியங்களை வென்றால், எல்லாவற்றையும் வென்றதாகவே ஆகும்.

இந்த்ரியாண்யேவ தத்ஸர்வம் யத் ஸ்வர்கநரகாவுபௌ । நிக்ரு'ஹீதவிஸ்ரு'ஷ்டாநி ஸ்வர்காய நரகாய ச ।। ௩௭௩.

இந்திரியங்கள் தான் சொர்க்கமும் நரகமும் அடைவதற்கான வழிகள். அவை அடக்கப்பட்டால் சொர்க்கம், விடப்பட்டால் நரகம் கிடைக்கும்.

ஶரீரம் ரதமித்யாஹுரிந்த்ரியாண்யஸ்ய வாஜிநஃ । மநஶ்ச ஸாரதிஃ ப்ரோக்தஃ ப்ராணாயாமஃ கஶஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௭௩.

உடலை ரதம் என்று கூறுவர்; இந்திரியங்கள் அதன் குதிரைகள்; மனம் சாரதி; மூச்சை அடக்கம் என்பது கசை எனக் கருதப்படுகிறது.

ஜ்ஞாநவைராக்யரஶ்மிப்யாம் ஸாயயா வித்ரு'தம் மநஃ । ஶநைர்நிஶ்சலதாமேதி ப்ராணாயாமைகஸம்ஹிதம் ।। ௩௭௩.

அறிவும் விரக்தியும் எனும் கதிர்களால் பிடிக்கப்பட்ட மனம், மெதுவாக அசையாமல், மூச்சை அடக்கத்துடன் ஒன்றாகும்.

ஜலபிந்தும் [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php குஶாக்ரேண] மாஸே மாஸே பிபேத்து யஃ । ஸம்வத்ஸரஶதம் ஸாக்ரம் ப்ராணாயாமஶ்ச தத்ஸமஃ ।। ௩௭௩.

ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு துளி நீரை ஒரு தருமணல் முனையில் பருகும் ஒருவர் நூறு ஆண்டுகளும் அதற்கு மேல் வாழ்வார்; அந்த அளவுக்கு மூச்சை அடக்கம் சமம்.

இந்த்ரியாணி ப்ரஸக்தாநி ப்ரவிஶ்ய விஷயோததௌ । ஆஹ்ரு'த்ய யோ நிக்ரு'ஹ்ணாதி ப்ரத்யாஹாரஃ ஸ உச்யதே ।। ௩௭௩.

இந்திரியங்கள் பொருள்களின் கடலில் மூழ்கி இருக்கும்போது, அவற்றை மீட்டு அடக்குவது ‘பிரத்யாஹாரம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.

உத்தரேதாத்மநாத்மாநம் மஜ்ஜமாநம் யதாம்பஸி । போகநத்யதிவேகேந ஜ்ஞாநவ்ரு'க்ஷம் ஸமாஶ்ரயேத் ।। ௩௭௩.

தண்ணீரில் மூழ்கும் போல் தன்னைத் தானே உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும்; அனுபவம் எனும் ஆற்றின் வேகத்தில் அடித்துச் செல்லப்படும்போது, அறிவெனும் மரத்தில் அடைக்கலம் புக வேண்டும்.

அக்நிருவாச த்யை சிந்தாயாம் ஸ்ம்ரு'தோ தாதுர்விஷ்ணுசிந்தா முஹுர்முஹுஃ । அநாக்ஷிப்தேந மநஸா த்யாநமித்யபிதீயதே ।। ௩௭௪.

அக்னி கூறினார்: சிந்தனை என்பது தியானம் என நினைவுபடுத்தப்படுகிறது; விஷ்ணுவை மீண்டும் மீண்டும் மனதைச் சிதறாமல் நினைப்பது தியானம் எனப்படுகிறது.

ஆத்மநஃ ஸமநஸ்கஸ்ய முக்தாஶேஷோபதஸ்ய ச । ப்ரஹ்மசிந்தாஸமா ஶக்திர்த்யாநம் நாம ததுச்யதே ।। ௩௭௪.

மனம் நிலையாக, எல்லா தடைகளும் நீங்கியவருக்கு, பரம்பொருளை நினைக்கும் சக்தி போன்றதே தியானம் என்று கூறப்படுகிறது.

த்யேயாலம்பநஸம்ஸ்தஸ்ய ஸத்ரு'ஶப்ரத்யயஸ்ய ச । ப்ரத்யயாந்தரநிர்முக்தஃ ப்ரத்யயோ த்யாநமுச்யதே ।। ௩௭௪.

தியானப் பொருளில் மனதை நிலைநிறுத்தி, அதற்கேற்ப எண்ணம் இருந்து, மற்ற எண்ணங்கள் இல்லாதபோது, அந்த எண்ணமே தியானம் எனப்படுகிறது.

த்யேயாவஸ்திதசித்தஸ்ய ப்ரதேஶே யத்ர குத்ரசித் । த்யாநமேதத்ஸமுத்திஷ்டம் ப்ரத்யயஸ்யைகபாவநா ।। ௩௭௪.

தியானப் பொருளில் மனம் நிலைபெற்று, எங்கு இருந்தாலும், அந்த எண்ணை ஒரே மனதுடன் நினைப்பதே தியானம் என வரையறுக்கப்படுகிறது.