அக்நிபுராணம்

திஸ்ரோ மாத்ராஸ்த்ரயோ வேதாஃ லோகா பூராதயோ குணாஃ । ஜாக்ரத் ஸ்வப்நஃ ஸுஷுப்திஶ்ச ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶ்வராஃ ।। ௩௭௨.

மூன்று அளவுகள், மூன்று வேதங்கள், பூலோக முதலான உலகங்கள், குணங்கள், விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த தூக்கம், பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரர் —

ப்ரத்யும்நஃ ஶ்ரீர்வாஸுதேவஃ ஸர்வமோங்காரகஃ க்ரமாத் । அமாத்ரோ நஷ்டமாத்ரஶ்ச த்வைதஸ்யாபகமஃ ஶிவஃ ।। ௩௭௨.

பிரத்யும்னன், ஸ்ரீ, வாசுதேவன் — இவர்கள் எல்லாம் ஒவ்வொன்றாக ஓமுடன் தொடர்புடையவர்கள். அளவு இல்லாதது, அழிந்த அளவு என்பது இரட்டையின்மை நீங்கும் நிலை — அது சிவம்.

ஓங்காரோ விதிதோ யேந ஸ முநிர்நேதரோ முநிஃ । சதுர்தீ மாத்ரா காந்தாரீ ப்ரயுக்தா மூர்த்நிலக்ஷ்யதே ।। ௩௭௨.

ஓமின் உண்மையை அறிந்தவனே முனிவன்; மற்றவர்கள் முனிவர்கள் அல்ல. நான்காவது அளவு, காந்தாரி, அதை பயன்படுத்தினால் அது தலையின் மேல் உணரப்படுகிறது.

தத்துரீயம் பரம் ப்ரஹ்ம ஜ்யோதிர்தீபோ கடே யதா । ததா ஹ்ரு'த்பத்மநிலயம் த்யாயேந்நித்யம் ஜபேந்நரஃ ।। ௩௭௨.

அந்த நான்காவது, பரம்பொருள், பானையில் உள்ள விளக்கின் ஒளியைப் போல. அதுபோல், இதய மலரில் எப்போதும் தியானித்து, ஜபம் செய்ய வேண்டும்.

ப்ரணவோ தநுஃ ஶரோ ஹ்யாத்மா ப்ரஹ்ம தல்லக்ஷ்யமுச்யதே । அப்ரமத்தேந வேத்தவ்யம் ஶரவத்தந்மயோ பவேத் ।। ௩௭௨.

ஓம் என்பது வில்லாகும், ஆன்மா அம்பாகும், பரம்பொருள் குறியாகும். கவனமாக அதைக் குறி வைத்து அடைய வேண்டும்; அம்பு போல, அதில் முழுவதும் ஒன்றாக வேண்டும்.

ஏததேகாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம ஏததேகாக்ஷரம் பரம் । ஏததேகாக்ஷரம் ஜ்ஞாத்வா யோ யதிச்சதி தஸ்ய தத் ।। ௩௭௨.

இந்த ஒரு எழுத்து தான் பரமம்; இதுவே பிரம்மம். இதை உணர்ந்தவனுக்கு, அவன் என்ன விரும்பினாலும் அது கிடைக்கும்.

சந்தோऽஸ்ய தேவீ காயத்ரீ அந்தர்ய்யாமீ ரு'ஷிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । தேவதா பரமாத்மாஸ்ய நியோகோ புக்திமுக்தயே ।। ௩௭௨.

இதன் சந்தம் தெய்வீகமான காயத்ரி; உள்ளுறையும் முனிவர் இதற்குத் தெய்வம்; பரமாத்மா தான் தெய்வம்; இதன் நோக்கம் அனுபவம் மற்றும் விடுதலை.

பூரகந்யாத்மநே ஹ்ரு'தயம் புவஃ ப்ராஜாபத்யாத்மநே । ஶிரஃ ஸ்வஃ ஸூர்ய்யாத்மநே ச ஶிகா கவசமுச்யதே ।। ௩௭௨.

பூ என்பதுடன் தொடர்புடைய உயிருக்கு இதயம்; புவ: என்பதுடன் தொடர்புடைய உயிருக்கு தலை; ஸ்வ: என்பதுடன் தொடர்புடைய உயிருக்கு சிகை; இவை எல்லாம் கவசம் என அழைக்கப்படுகின்றன.

ஓம்பூர்புவஃ ஸ்வஃ கவசம் ஸத்யாத்மநே ததோऽஸ்த்ரகம் । விந்யஸ்ய பூஜயேத்விஷ்ணும் ஜபேத்வை புக்திமுக்தயே ।। ௩௭௨.

ஓம் பூ: புவ: ஸ்வ: என்பது சத்தியமான உயிருக்கு கவசம்; பிறகு அஸ்திரம். இவற்றை அமைத்தபின், விஷ்ணுவை வழிபட்டு, அனுபவம் மற்றும் விடுதலிக்காக ஜபிக்க வேண்டும்.

ஜுஹுயாச்ச திலாஜ்யாதி ஸர்வம் ஸம்பத்யதே நரே । யஸ்து த்வாதஶஸாஹஸ்ரம் ஜபமந்வஹமாசரேத் ।। ௩௭௨.

எள், நெய் போன்றவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; அப்பொழுது எல்லாம் நன்கு நடைபெறும். யார் தினமும் பன்னிரண்டு ஆயிரம் முறை ஜபம் செய்கிறாரோ,

தஸ்ய த்வாதஶபிர்மாஸைஃ பரம் ப்ரஹ்மா ப்ரகாஶதே । அணிமாதி கோடிஜப்யால்லக்ஷாத்ஸாரஸ்வதாதிகம் ।। ௩௭௨.

அவருக்கு பன்னிரண்டு மாதங்களில் பரம்பொருள் வெளிப்படும். அணிமா முதலான சக்திகளை கோடி முறை ஜபித்தால், சரஸ்வதி முதலானவற்றின் சாரம் கிடைக்கும்.

வைதிகஸ்தாந்த்ரிகோ மிஶ்ரோ விஷ்ணோர்வை த்ரிவிதோ மகஃ । த்ரயாணாமீப்ஸிதேநைகவிதிநா ஹரிமர்ச்சயேத் ।। ௩௭௨.

வைதிகம், தாந்திரிகம், கலந்தது—இவை விஷ்ணுவின் மூன்று வகை யாகங்கள். இதில் விரும்பிய முறையில் ஹரியை வழிபட வேண்டும்.

ப்ரணம்ய தண்டவத்பமௌ நமஸ்காரேண யோऽர்சயேத் । ஸ யாங்கதிமவாப்நோதி ந தாம் க்ரதுஶதைரபி ।। ௩௭௨.

யார் தரையில் முழுமையாக வணங்கி, மரியாதையுடன் அர்ச்சனை செய்கிறாரோ, அவர் பெறும் நிலையை நூறு யாகங்கள் செய்தாலும் அடைய முடியாது.

யஸ்ய தேவே பரா பக்திர்யதா தேவே ததா குரௌ । தஸ்யைதே கதிதா ஹ்யர்தாஃ ப்ரகாஶந்தே மஹாத்மநஃ ।। ௩௭௨.

யாருக்கு தெய்வத்தில் உன்னதமான பக்தி இருக்கிறதோ, அதுபோல் குருவிலும் பக்தி இருக்கிறதோ, அவருக்கு இங்கு கூறப்பட்ட அர்த்தங்கள் வெளிப்படும், மகானே.

அக்நிருவாச ஆஸநம் கமலாத்யுக்தம் தத்‌பத்‌த்வா சிந்தயேத்பரம் । ஶுசௌ தேஶே ப்ரதிஷ்டாப்ய ஸ்திரமாஸநாமாத்மநஃ ।। ௩௭௩.

அக்னி சொன்னார்: தாமரை முதலானவற்றால் அமைக்கப்பட்ட ஆசனத்தில் அமர்ந்து, பரமத்தை தியானிக்க வேண்டும். தூய இடத்தில் தன்னுக்காக நிலையான ஆசனத்தை அமைக்க வேண்டும்.

நாத்யுச்ச்ரிதம் நாதிநீசம் சேலாஜிநகுஶோத்தரம் । தத்ரைகாக்ரம் மநஃ க்ரு'த்வா யதசித்தேந்த்ரியக்ரியஃ ।। ௩௭௩.

அது அதிக உயரமோ, குறைவோ அல்லாமல், துணி, மான் தோல், தர்ப்பை ஆகியவற்றால் மூடப்பட்டிருக்க வேண்டும். அங்கு மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, மனமும் இச்சைகளும் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

உபவிஶ்யாஸநே யுஞ்ஜ்யாத்யோகமாத்மவிஶுத்தயே । ஸமகாயஶிரக்ரீவம் தாரயந்நசலம் ஸ்திரஃ ।। ௩௭௩.

ஆசனத்தில் அமர்ந்து, ஆன்மா தூய்மை பெற யோகத்தை பயில வேண்டும். உடல், தலை, கழுத்தை நேராகவும் அசையாமல் நிலையாகவும் வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய நாஸிகாக்ரம் ஸ்வந்திஶஶ்சாநவலோகயந் । பார்ஷ்ணிப்யாம் வ்ரு'ஷணௌ ரக்ஷம்ஸ்ததா ப்ரஜநநம் புநஃ ।। ௩௭௩.

மூக்கின் முனையை பார்த்து, வேறு எந்த திசையிலும் பார்ப்பதை தவிர்த்து, குதிகால் மூலம் விந்தனை பாதுகாத்து, அதுபோல் பிறப்புறுப்பையும் பாதுகாக்க வேண்டும்.

உருப்யாமுபரிஸ்தாப்ய பாஹூ திர்ய்யக் ப்ரயத்நதஃ । தக்ஷிணம் கரப்ரு'ஷ்டஞ்ச ந்யஸேத்வாமதலோபரி ।। ௩௭௩.

முழங்கால்களின் மேல் கரங்களை குறுக்காக வைத்து, வலது கைபிறகை இடது கைபத்தியில் வைக்க வேண்டும்.

உந்நம்ய ஶநகைர்வக்த்த்ரம் முகம் விஷ்டப்ய சாக்ரதஃ । ப்ராணஃ ஸ்வதேஹஜோ வாயுஸ்தஸ்யாயாமோ நிரோதநம் ।। ௩௭௩.

முகத்தை மெதுவாக உயர்த்தி, வாயை முன்னால் உறுதியாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்; உடலில் உள்ள வாயுவை கட்டுப்படுத்துவதே பிராணாயாமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

நாஸிகாபுடமங்குல்யா பீட்யைவ ச பரேண ச । ஔதரம் ரேசயேத்வாயும் ரேசநாத்ரேசகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௭௩.

மூக்கை விரலால் அழுத்தி, மற்றொரு கையினாலும் உதவி செய்து, வயிற்றிலிருந்து வாயுவை வெளியே விட வேண்டும்; வெளியே விடுவதை ரேசகம் என்கிறார்கள்.

பாஹ்யேந வாயுநா தேஹம் த்ரு'திவத் பூரயேத்யதா । ததா பூர்ணஶ்ச ஸந்திஷ்டேத் பூரணாத் பூரகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௭௩.

வெளிப்புற வாயுவை உடலில் உறுதியாக நிரப்ப வேண்டும்; நிரப்பியபின் முழுமையாக நிறைந்து அமைதியாக இருக்க வேண்டும்; இதை பூரகம் என்கிறார்கள்.

. ந முஞ்சதி ந க்ரு'ஹ்ணாதி வாயுமந்தர்பஹிஃ ஸ்திதம் । ஸம்பூர்ணகும்பவத்திஷ்டேதசலஃ ஸ து கும்பகஃ ।। ௩௭௩.

வாயுவை வெளியே விடாமல், உள்ளே இழுக்காமல், உள்ளோடு வெளியோடு அசையாமல், நிரம்பிய குடம் போல அமைதியாக இருக்க வேண்டும்; இதுவே கும்பகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கந்யகஃ ஸக்ரு'துத்‌காதஃ ஸ வை த்வாதஶமாத்ரிகஃ । மத்யமஶ்ச த்விருத்‌காதஶ்சதுர்விம்ஶதிமாத்ரிகஃ ।। ௩௭௩.

‘கன்னிகை’ என்பது ஒரே மூச்சில் செய்யப்படுவது; இது பன்னிரண்டு அளவுக்கு நீளமாகும். ‘மத்தியம்’ என்பது இரண்டு மூச்சில் செய்யப்படுவது; இது இருபத்து நான்கு அளவுக்கு நீளமாகும்.

உத்தமஶ்ச த்ரிருத்‌காதஃ ஷட்‌த்ரிம்ஶத்தாலமாத்ரிகஃ । ஸ்வேதகம்பாபிகாதாநாம் ஜநநஶ்சோத்தமோத்தமஃ ।। ௩௭௩.

‘உத்தமம்’ என்பது மூன்று மூச்சில் செய்யப்படுவது; இது முப்பத்து ஆறு அளவுக்கு நீளமாகும். வியர்வை, நடுக்கம் போன்றவற்றை உண்டாக்குவதில் இது மிக உயர்ந்ததாகும்.

அஜிதாந்நாருஹேத்‌பூமிம் ஹிக்காஶ்வாஸாதயஸ்ததா । ஜிதே ப்ராணே ஸ்வல்பதோஷவிண்மூத்ராதி ப்ரஜாயதே ।। ௩௭௩.

உணவை அடக்காமல் இருந்தால், வியற்கை, மூச்சுத்திணறல் போன்ற நோய்கள் ஏற்படுகின்றன; ஆனால் மூச்சை அடக்கினால் சிறிய குறைகள் மட்டும், மலமும் சிறுநீரும் தான் ஏற்படும்.

ஆரோக்யம் ஶீக்ரகாமித்வமுத்ஸாஹஃ ஸ்வரஸௌஷ்டவம் । பலவர்ணப்ரஸாதஶ்ச ஸர்வதோஷக்ஷயஃ பலம் ।। ௩௭௩.

ஆரோக்கியம், விரைவான இயக்கம், உற்சாகம், இனிய குரல், பலம், நல்ல நிறம், எல்லா குறைகளும் நீங்குதல் ஆகியவை இதன் பலன்கள்.

ஜபத்யாநம் விநாகர்பஃ ஸ கர்பஸ்தத்ஸமந்விதஃ । இந்த்ரியாணாம் ஜயார்தாய ஸ கர்பம் தாரயேத்பரம் ।। ௩௭௩.

ஜபமும் தியானமும் இல்லாமல் செய்தால் அது ‘கர்பம்’ எனப்படும்; அவை சேர்ந்து இருந்தால் அது முழுமையான ‘கர்பம்’ ஆகும். இந்திரியங்களை வெல்லும் பொருட்டு அந்த உயர்ந்த ‘கர்பத்தை’ மேற்கொள்ள வேண்டும்.

ஜ்ஞாநவைராக்யயுக்தாப்யாம் ப்ராணாயாமவஶேந ச । இந்த்ரியாம்ஶ்ச விநிர்ஜித்ய ஸர்வமேவ ஜிதம் பவேத் ।। ௩௭௩.

அறிவும் விரக்தியும் கொண்டு, மூச்சை அடக்கி, இந்திரியங்களை வென்றால், எல்லாவற்றையும் வென்றதாகவே ஆகும்.