சித்தவ்ரு'த்திநிரோதஶ்ய ஜீவப்ரஹ்மாத்மநோஃ பரஃ । அஹிஸா ஸத்யமஸ்தேயம் ப்ரஹ்மசர்ய்யாபரிக்ரஹௌ ।। ௩௭௨.
மனத்தின் அலைச்சலை அடக்குவது, உயிரும் பிரம்மமும் ஒன்றாகும் உயர்ந்த நிலை. அஹிம்சை, சத்தியம், திருடாமை, பிரம்மச்சரியம், பற்றின்மை ஆகியவை அதன் அடிப்படைகள்.
யமாஃ பஞ்ச ஸ்ம்ரு'தா விப்ர நியமாத்புக்திமுக்திதாஃ । ஶௌசம் ஸந்தோஷதபஸீ ஸ்வாத்யாயேஶ்வரபூஜநே ।। ௩௭௨.
இந்த ஐந்து யமங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன, அறிவுள்ளவரே; அவற்றை பின்பற்றினால் இன்பமும் முக்தியும் கிடைக்கும். தூய்மை, திருப்தி, தவம், வேதபடிப்பு, இறைவனை வழிபாடு ஆகியவை நியமங்கள்.
பூதாபீஃட²ா ஹ்யஹிம்ஸா ஸ்யாதஹிம்ஸா தர்ம்ம உத்தமஃ । யதா கஜபதேऽந்யாநி பதாநி பதகாமிநாம் ।। ௩௭௨.
அஹிம்சை உயர்ந்த தர்மம், ஏனெனில் அது உயிர்களுக்கு தீங்கு செய்யாமல் காக்கிறது; யானையின் பாதம் பாதையில் பிற விலங்குகளின் தடங்களை மூடுவது போல்.
ஏவம் ஸர்வமஹிம்ஸாயாம் தர்ம்மார்தமபிதீயதே । உத்வேகஜநநம் ஹிம்ஸா ஸந்தாபகரணந்ததா ।। ௩௭௨.
அதேபோல், எல்லா தர்மங்களும் அஹிம்சையால் அடங்கும்; हिंசை துன்பம் மற்றும் கவலை உண்டாக்கும்.
ருக்க்ரு'திஃ ஶோநிதக்ரு'திஃ பைஶுந்யகரணந்ததா । ஹிதஸ்யாதிநிஷேதஶ்ச மர்மோத்காடநமேவ ச ।। ௩௭௨.
அடித்தல், ரத்தம் சிந்தச் செய்வது, பழி கூறுவது, நல்லவற்றை மிகையாகத் தடை செய்வது, உயிருக்கு ஆபத்து விளைவிப்பது — இவை எல்லாம் हिंசையின் வடிவங்கள்.
ஸுகாபஹ்நுதிஃ ஸம்ரோதோ பதோ தஶவிதா ச ஸா । யத்பூதஹிதமத்யந்தம் வசஃ ஸத்யஸ்ய லக்ஷணம் ।। ௩௭௨.
இன்பத்தை மறைப்பது, தடுப்பது, கட்டிப்போடுவது — இவை பத்து வகை हिंசைகள். உயிர்களுக்கு உண்மையில் நல்லது என்னவோ அதையே பேசுவது சத்தியத்தின் குறியீடு.
ஸத்யம் ப்ரூயாத்ப்ரியம் ப்ரூயாந்ந ப்ரூயாத்ஸத்யமப்ரியம் । ப்ரியஞ்ச நாந்ரு'தம் ப்ரூயாதேஷ தர்ம்மஃ ஸநாதநஃ ।। ௩௭௨.
உண்மையை பேச வேண்டும், இனிமையாகவும் பேச வேண்டும்; ஆனால் கடினமான உண்மையை பேச வேண்டாம்; இனிமையான பொய்யையும் பேசக்கூடாது — இது நிலையான தர்மம்.
மைதுநஸ்ய பரித்யாகோ ப்ரஹ்மசர்ய்யந்ததஷ்டதா । ஸ்மரணாம் கீர்த்தநம் கேலிஃ ப்ரேக்ஷணம் குஹ்யபாஷணம் ।। ௩௭௨.
காம உறவைத் தவிர்ப்பதே பிரம்மச்சரியம் எனப்படுகிறது; அது எட்டு வகை: நினைவில் கொள்வது, புகழ்வது, விளையாடுவது, பார்வையிடுவது, இரகசியமாக பேசுவது —
ஸங்கல்போऽத்யவஸாயஶ்ச க்ரியாநிர்வ்ரு'த்திரேவ ச । ஏதந்மைதுநமஷ்டாங்கம் ப்ரவதந்தி மநீஷிணஃ ।। ௩௭௨.
உள்ளம், உறுதி, செயலின் நிறைவு ஆகியவை — இவை எட்டுபங்குகளாகும் என ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.
ப்ரஹ்மசர்ய்யம் க்ரியாமூலமந்யதா விபலா க்ரியா । வஸிஷ்டஞ்சந்த்ரமாஃ ஶுக்ரோ தேவாசார்ய்யஃ பிதாமஹஃ ।। ௩௭௨.
பிரம்மச்சரியம் எல்லா செயல்களுக்கும் அடிப்படையாகும்; இல்லையெனில் செயல் பயனில்லாமல் போகும். வசிஷ்டர், சந்திரன், சுக்கிரன், தேவர்களின் ஆசான், பிரம்மா —
தபோவ்ரு'த்தா வயோவ்ரு'த்தாஸ்தேऽபி ஸ்த்ரீபிர்விமோஹிதாஃ । கௌஃட²ீ பைஷ்டீ ச மாத்வீ ச விஜ்ஞேயாஸ்த்ரிவிதாஃ ஸுராஃ ।। ௩௭௨.
தவம் செய்தவர்களும், வயதில் முதிர்ந்தவர்களும் கூட பெண்களால் மயங்கிவிடுகிறார்கள். கௌரி, பைஷ்டி, மாத்வி என்ற மூன்று வகை மதுபானங்கள் உள்ளன.
சதுர்தீ ஸ்த்ரீ ஸுரா ஜ்ஞேயா யயேதம் மோஹிதம் ஜகத் । மாத்யதி ப்ரமதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுராம் பீத்வா து மாத்யாதி ।। ௩௭௨.
நான்காவது மதுபானம் பெண்; அதனால் இந்த உலகம் மயங்குகிறது. பெண்ணை பார்த்தால் போதும் மனம் மயங்கும்; மதுபானம் குடித்தால் கூட அதேபோல் மயங்கும்.
யஸ்மாத்த்ரு'ஷ்டமதா நாரீ தஸ்மாத்தாந்நாவலோகயேத் । யத்வா தத்வாऽபரத்ரவ்யமபஹ்ரு'த்ய பலாந்நரஃ ।। ௩௭௨.
அதனால், மனதை மயக்கும் பெண்ணை நோக்க கூடாது. அல்லது, பிறருடைய பொருளை வலுக்கட்டாயமாக எடுத்தால் —
அவஶ்யம் யாதி திர்ய்யக்த்வம் ஜகத்வா சைவாஹுதம் ஹவிஃ । கௌபீநாச்சாதநம் வாஸஃ கந்தா ஶீதநிவாரிணீம் ।। ௩௭௨.
அவன் தவிர்க்க முடியாமல் பிறவி எடுத்து மிருகமாக பிறக்க நேரிடும்; யாகத்தில் அர்ப்பணித்த ஹவி கூட வீணாகும். கொஞ்சம் துணி, உடை, பழைய துணி, குளிர் தவிர்க்கும் போர்வை —
பாதுகே சாபி க்ரு'ஹ்ணீயாத் குர்ய்யாந்நாந்யஸ்ய ஸம்க்ரஹம் । தேஹஸ்திதிநிமித்தஸ்ய வஸ்த்ராதேஃ ஸ்யாத்பரிக்ரஹஃ ।। ௩௭௨.
சிலப்பாதரையும் எடுத்துக்கொள்ளலாம்; ஆனால் வேறு எதையும் சேர்த்துக்கொள்ளக் கூடாது. உடலை பாதுகாக்க தேவையான உடை போன்றவற்றை மட்டும் ஏற்கலாம்.
ஶரீரம் தர்ம்மஸம்யுக்தம் ரக்ஷணீயம் ப்ரயத்நதஃ । ஶௌசந்து த்விவிதம் ப்ரோக்தம் வாஹ்யமப்யந்தரம் ததா ।। ௩௭௨.
தர்மத்துடன் கூடிய உடலை மிக கவனமாக பாதுகாக்க வேண்டும். தூய்மை இரண்டு வகை என்று கூறப்படுகிறது: வெளிப்புறமும், உள்ளார்ந்ததும்.
ம்ரு'ஜ்ஜலாப்யாம் ஸ்ம்ரு'தம் வாஹ்யம் பாவஶுத்தேரதாந்தரம் । உபயேந் ஶுசிர்யஸ்து ஸ ஶுசிர்நேதரஃ ஶுசிஃ ।। ௩௭௨.
மண், நீர் கொண்டு வெளிப்புற தூய்மை கிடைக்கும்; மனம் தூய்மையால் உள்ளார்ந்த தூய்மை கிடைக்கும். இரண்டிலும் தூய்மை உள்ளவனே உண்மையில் தூயவன்; இல்லையெனில் தூய்மை இல்லை.
யதா கதஞ்சித்ப்ராப்த்யா ச ஸந்தோஷஸ்துஷ்டிருச்யதே । மநஸஶ்யேந்த்ரியாணாஞ்ச ஐகாக்ர்யம் தப உச்யதே ।। ௩௭௨.
எப்படியாவது எதையாவது பெற்றால் மனநிறைவு, சந்தோஷம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. மனமும், அறிவும் ஒருமுகமாக இருப்பது தான் தவம்.
தஜ்ஜயஃ ஸர்வதர்ம்மேப்யஃ ஸ தர்ம்மஃ பர உச்யதே । வாசிகம் மந்த்ரஜப்யாதி மாநஸம் ராகவர்ஜ்ஜநம் ।। ௩௭௨.
அதை வெல்லுதல் எல்லா தர்மங்களிலும் சிறந்தது; அதுவே உயர்ந்த தர்மம் எனப்படுகிறது. வாயால் செய்யும் தவம் என்பது மந்திரம் உச்சரிப்பது; மனதினால் செய்யும் தவம் என்பது ஆசையை விட்டு விடுவது.
ஶாரீரம் தேவபூஜாதி ஸர்வதந்து த்ரிதா தபஃ । ப்ரணவாத்யாஸ்ததோ வேதாஃ ப்ரணவே பர்யவஸ்திதாஃ ।। ௩௭௨.
உடல் கொண்டு செய்யும் தவம் என்பது தேவதை வழிபாடு முதலியன. இவ்வாறு தவம் மூன்று வகை. வேதங்கள் அனைத்தும் ஓம் என்ற ஒலி முதல் தோன்றுகின்றன; அவை ஓமிலேயே நிலைத்திருக்கின்றன.
வாங்மயஃ ப்ரணவஃ ஸர்வம் தஸ்மாத்ப்ரணவமப்யஸேத் । அகாரஶ்ச ததோகாரோ மகாரஶ்சார்த்தமாத்ரயா ।। ௩௭௨.
ஓம் என்பது முழுவதும் வாயால் உச்சரிக்கப்படும். ஆகவே, ஓம் என்ற ஒலியை பயில வேண்டும். 'அ', 'உ', 'ம்' ஆகிய எழுத்துகளும், அரை அளவும் சேர்ந்து —
திஸ்ரோ மாத்ராஸ்த்ரயோ வேதாஃ லோகா பூராதயோ குணாஃ । ஜாக்ரத் ஸ்வப்நஃ ஸுஷுப்திஶ்ச ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶ்வராஃ ।। ௩௭௨.
மூன்று அளவுகள், மூன்று வேதங்கள், பூலோக முதலான உலகங்கள், குணங்கள், விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த தூக்கம், பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரர் —
ப்ரத்யும்நஃ ஶ்ரீர்வாஸுதேவஃ ஸர்வமோங்காரகஃ க்ரமாத் । அமாத்ரோ நஷ்டமாத்ரஶ்ச த்வைதஸ்யாபகமஃ ஶிவஃ ।। ௩௭௨.
பிரத்யும்னன், ஸ்ரீ, வாசுதேவன் — இவர்கள் எல்லாம் ஒவ்வொன்றாக ஓமுடன் தொடர்புடையவர்கள். அளவு இல்லாதது, அழிந்த அளவு என்பது இரட்டையின்மை நீங்கும் நிலை — அது சிவம்.
ஓங்காரோ விதிதோ யேந ஸ முநிர்நேதரோ முநிஃ । சதுர்தீ மாத்ரா காந்தாரீ ப்ரயுக்தா மூர்த்நிலக்ஷ்யதே ।। ௩௭௨.
ஓமின் உண்மையை அறிந்தவனே முனிவன்; மற்றவர்கள் முனிவர்கள் அல்ல. நான்காவது அளவு, காந்தாரி, அதை பயன்படுத்தினால் அது தலையின் மேல் உணரப்படுகிறது.
தத்துரீயம் பரம் ப்ரஹ்ம ஜ்யோதிர்தீபோ கடே யதா । ததா ஹ்ரு'த்பத்மநிலயம் த்யாயேந்நித்யம் ஜபேந்நரஃ ।। ௩௭௨.
அந்த நான்காவது, பரம்பொருள், பானையில் உள்ள விளக்கின் ஒளியைப் போல. அதுபோல், இதய மலரில் எப்போதும் தியானித்து, ஜபம் செய்ய வேண்டும்.
ப்ரணவோ தநுஃ ஶரோ ஹ்யாத்மா ப்ரஹ்ம தல்லக்ஷ்யமுச்யதே । அப்ரமத்தேந வேத்தவ்யம் ஶரவத்தந்மயோ பவேத் ।। ௩௭௨.
ஓம் என்பது வில்லாகும், ஆன்மா அம்பாகும், பரம்பொருள் குறியாகும். கவனமாக அதைக் குறி வைத்து அடைய வேண்டும்; அம்பு போல, அதில் முழுவதும் ஒன்றாக வேண்டும்.
ஏததேகாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம ஏததேகாக்ஷரம் பரம் । ஏததேகாக்ஷரம் ஜ்ஞாத்வா யோ யதிச்சதி தஸ்ய தத் ।। ௩௭௨.
இந்த ஒரு எழுத்து தான் பரமம்; இதுவே பிரம்மம். இதை உணர்ந்தவனுக்கு, அவன் என்ன விரும்பினாலும் அது கிடைக்கும்.
சந்தோऽஸ்ய தேவீ காயத்ரீ அந்தர்ய்யாமீ ரு'ஷிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । தேவதா பரமாத்மாஸ்ய நியோகோ புக்திமுக்தயே ।। ௩௭௨.
இதன் சந்தம் தெய்வீகமான காயத்ரி; உள்ளுறையும் முனிவர் இதற்குத் தெய்வம்; பரமாத்மா தான் தெய்வம்; இதன் நோக்கம் அனுபவம் மற்றும் விடுதலை.
பூரகந்யாத்மநே ஹ்ரு'தயம் புவஃ ப்ராஜாபத்யாத்மநே । ஶிரஃ ஸ்வஃ ஸூர்ய்யாத்மநே ச ஶிகா கவசமுச்யதே ।। ௩௭௨.
பூ என்பதுடன் தொடர்புடைய உயிருக்கு இதயம்; புவ: என்பதுடன் தொடர்புடைய உயிருக்கு தலை; ஸ்வ: என்பதுடன் தொடர்புடைய உயிருக்கு சிகை; இவை எல்லாம் கவசம் என அழைக்கப்படுகின்றன.
ஓம்பூர்புவஃ ஸ்வஃ கவசம் ஸத்யாத்மநே ததோऽஸ்த்ரகம் । விந்யஸ்ய பூஜயேத்விஷ்ணும் ஜபேத்வை புக்திமுக்தயே ।। ௩௭௨.
ஓம் பூ: புவ: ஸ்வ: என்பது சத்தியமான உயிருக்கு கவசம்; பிறகு அஸ்திரம். இவற்றை அமைத்தபின், விஷ்ணுவை வழிபட்டு, அனுபவம் மற்றும் விடுதலிக்காக ஜபிக்க வேண்டும்.