அக்நிபுராணம்

ஸப்தர்ஷிஸ்தாநமாக்ரம்ய ஸ்திதேऽம்பஸி ஶதம் மருத் । முகநிஶ்வாஸதோ விஷ்ணோர்நாஶம் நயதி தாந் கநாந் ।। ௩௬௮.

ஏழு முனிவர்களின் இடத்தை அடைந்து, நீரில் நிலைக்கும் நூறு காற்றுகள், விஷ்ணுவின் வாய்வெளியில் இருந்து எழும் மூச்சால் அந்த மேகங்களை பறக்கச் செய்கின்றன.

வாயும் பீத்வா ஹரிஃ ஶேஷே ஶேதே சைகார்ணவே ப்ரமுஃ । ப்ரஹ்மரூபதறஃ ஸித்தைர்ஜலகைர்முநிபிஸ்துதஃ ।। ௩௬௮.

காற்றை உட்கொண்டு, ஹரி ஒரே பெருங்கடலில் படுத்து Brahmā உருவம் எடுத்து, சித்தர்கள், நீரின்படையினர், முனிவர்கள் புகழ்ந்து நிற்கின்றனர்.

ஆத்மமாயாமயீம் திவ்யாம் யோகநித்ராம் ஸமாஸ்திதஃ । ஆத்மாநம் வாஸுதேவாக்யாம் சிந்தயந்மதுஸூதநஃ ।। ௩௬௮.

தன் மாயையால் ஆன தெய்வீகமான யோகநித்திரையில் அமர்ந்து, மதுசூதனன் தன்னை வாசுதேவன் என்று நினைத்து தியானிக்கின்றான்.

கல்பம் ஶேதே ப்ரபுத்தோऽத ப்ரஹ்மரூபீ ஸ்ரு'ஜத்யऽஸௌ । த்விபரார்தந்ததோ வ்யக்தம் ப்ரக்ரு'தௌ லீயதே த்விஜ ।। ௩௬௮.

ஒரு கல்பம் தூங்கிக் கொண்டு, விழித்தவுடன், பிரம்மா உருவமாக உருவாக்குகின்றான்; இரண்டு பரார்த்தம் முடிந்ததும், வெளிப்பட்டவை அனைத்தும் பிரகிருதியில் கலக்கின்றன, இருமுறை பிறந்தவரே.

ஸ்தாநாத் ஸ்தாநம் தஶகுணமேகஸ்மாத் குண்யதே ஸ்தலே । ததோऽஷ்டாதஶமே பாகே பரார்த்தமபிதீயதே ।। ௩௬௮.

ஒவ்வொரு இடமும் முந்தையதைவிட பத்து மடங்கு பெரியதாகும்; இவ்வாறு பதினெட்டாவது பாகத்தில் பரார்த்தம் எனக் கணிக்கப்படுகிறது.

பரார்தம் த்விகுணம் யத்து ப்ராக்ரு'தஃ ப்ரலயஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । அநாவ்ரு'ஷ்ட்யாऽக்நிஸம்பர்காத் க்ரு'தே ஸம்ஜ்வலநே த்விஜ ।। ௩௬௮.

பரார்த்தத்தின் இரட்டிப்பு அளவு தான் ப்ராகிருதப் பிரளயம் என அழைக்கப்படுகிறது; அது வரட்சி மற்றும் தீயின் தொடுதலால் எரிவதற்காக நிகழ்கிறது, இருமுறை பிறந்தவரே.

மஹதாதேர்விகாரஸ்ய விஶேஷாந்தஸ்ய ஸம்க்ஷயே । க்ரு'ஷ்ணேச்சாகாரிதே தஸ்மிந் ஸம்ப்ராப்தே ப்ரதிஸஞ்சரே ।। ௩௬௮.

மகத் முதலியவற்றின் சிறப்பு மாற்றங்கள் அழிந்தபோது, அந்த நேரத்தில் கிருஷ்ணனின் சித்தத்தால் மீண்டும் திரும்பும் நிகழ்வு நிகழ்கிறது.

ஆபோ க்ரஸந்தி வை பூர்ப்வம் பூமேர்கந்தாதிகம் குணம் । ஆத்மகந்தாத்ததோ பூமிஃ ப்ரலயத்வாய கல்பதே ।। ௩௬௮.

முதலில் நீர், பூமியின் மணம் போன்ற குணங்களை உறிஞ்சுகிறது; அதன் சொந்த மணத்தால் பூமி பிரளயத்திற்கு தயாராகிறது.

ரஸாத்மிகாஶ்ச திஷ்டந்தி ஹ்யாபஸ்தாஸாம் ரஸோ குணஃ । பீயதே ஜ்யோதிஷா தாஸு நஷ்டாஸ்வக்நிஶ்ச தீப்ய்தே ।। ௩௬௮.

நீர் ருசியைக் கொண்டதாக உள்ளது; அவற்றின் குணம் ருசி. அவை தீயால் குடிக்கப்படும்போது அழிந்து, அப்போது தீ வெளிப்படையாக எரிகிறது.

ஜ்யோதிஷோऽபி குணம் ரூபம் வாயுர்க்ரஸதி பாஸ்கரம் । நஷ்டே ஜ்யோதிஷி வாயுஶ்ச பலீ தோதூயதே மஹாந் ।। ௩௬௮.

தீயிலிருந்து உருவம் என்ற குணத்தை காற்று உறிஞ்சுகிறது; தீ அழிந்ததும், வலிமையான காற்று பலத்துடன் அசையத் தொடங்குகிறது.

வாயோரபி குணம் ஸ்பர்ஶமாகாஶம் க்ரஸதே ததஃ । வாயௌ நஷ்டே து சாகாஶந்நீரவம் திஷ்டதி த்விஜ ।। ௩௬௮.

பின்னர், காற்றிலிருந்து தொடுதல் என்ற குணத்தை ஆகாயம் உறிஞ்சுகிறது; காற்று அழிந்ததும், இருமுறை பிறந்தவரே, ஒலியற்ற ஆகாயமே மட்டும் மிஞ்சுகிறது.

ஆகாஶஸ்யாத வை ஶப்தம் பூதாதிர்க்ரஸதே ச கம் । அபிமாநாத்மகம் கஞ்ச பூதாதி க்ரஸதே மஹாந் ।। ௩௬௮.

பின்னர், பூதாதி ஆகாயத்தின் ஒலியையும், அகங்காரத்தால் ஆன ஆகாயத்தையும் உறிஞ்சுகிறது; அந்த பூதாதி மகத்தில் கலக்கிறது.

பூமிர்யாதி லயஞ்சாப்ஸு ஆபோ ஜ்யோதிஷி தத்‌வ்ரஜேத் । வாயௌ வாயுஶ்ச கே கஞ்ச அஹங்காரே லயம் ஸ ச ।। ௩௬௮.

பூமி நீரில் கலக்கிறது, நீர் தீயில், தீ காற்றில், காற்று ஆகாயத்தில், ஆகாயம் அகங்காரத்தில், அது மகத்தில் கலக்கிறது.

மஹத்தத்த்வே மஹாந்தஞ்ச ப்ரக்ரு'திர்க்ரஸதே த்விஜ । வ்யக்தாऽவ்யக்தா ச ப்ரக்ரு'திர்வ்யக்தஸ்யாவ்யக்தகே லயஃ ।। ௩௬௮.

பிரகிருதி மகத் தத்துவத்தை தன்னுள் உறிஞ்சுகிறது, இருமுறை பிறந்தவரே; வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் பிரகிருதியில் கலக்கின்றன, வெளிப்பட்டவை மறைவை அடைகின்றன.

புமாநேகாக்ஷரஃ ஶுத்தஃ ஸோऽப்யம்ஶஃ பரமாத்மநஃ । ப்ரக்ரு'திஃ புருஷஶசைசௌ லீயேதே பரமாத்மநி ।। ௩௬௮.

ஒரே எழுத்தாக தூய்மையான புருஷனும் பரமாத்மாவின் ஒரு பகுதியும்; பிரகிருதியும் புருஷனும் பரமாத்மாவில் கலக்கின்றன.

ந ஸந்தி யத்ர ஸர்வேஶே நாமஜாத்யாதிகல்பநாஃ । ஸத்தாமாத்ராத்மகே ஜ்ஞேயே ஜ்ஞாநாத்மந்யாத்மநஃ பரே ।। ௩௬௮.

அங்கு, எல்லாம் ஆளும் இறைவனிடம், பெயர், வகை போன்ற எண்ணங்கள் இல்லை; அப்பரிசுத்தமான இருப்பில், அறிவு வடிவான, உயர்ந்த ஆத்மாவில் தான் அறியப்பட வேண்டியது.

அத ஸப்தத்யதிகத்ரிஶததமோऽத்யாயஃ ஶரீராவயவாஃ அக்நிருவாச ஶ்ரோத்ரம் த்வக்சக்ஷுஷீ ஜிஹ்வா க்ராணம் தீஃ கம் ச பூதகம் । ஶப்தஸ்பர்ஶரூபரஸகந்தாஃ காதிஷு தத்குணாஃ

இப்போது மூவாயிரத்து எழுபதாம் அதிகாரம்: உடல் உறுப்புகள். அக்‌னி கூறினான்: செவி, தோல், கண்கள், நாக்கு, மூக்கு, மனம், ஆகாயம் ஆகியவை பூதங்களுடன் தொடர்புடையவை; ஒலி, தொடுதல், உருவம், ருசி, மணம் ஆகியவை அவற்றின் குணங்கள் ஆகும்.

பாயூபஸ்தௌ கரௌ பாதௌ வாக்பவேத்கர்ம கம் ததா । உத்ஸர்காநந்தகாதாநகதி வாகாதிகர்ம தத்

பிராணி உடலில் பின்பகுதி, பிறப்புறுப்பு, கை, கால், பேசும் வாய் ஆகியவை செயல் உறுப்புகள். அவற்றின் செயல்கள் முறையே கழித்தல், இன்பம், பிடித்தல், நடக்குதல், பேசுதல் என்பவையாகும்.

பஞ்ச கர்மேந்த்ரியாண்யத்ர பஞ்ச புத்தீந்த்ரியாணி ச । இந்த்ரியார்தாஶ்ச பஞ்சைவ மஹாபூதா மநோதிபாஃ

இங்கு ஐந்து செயல் உறுப்புகள், ஐந்து அறிவு உறுப்புகள், ஐந்து அறிவு பொருள்கள், ஐந்து பெரிய மூலகங்கள் உள்ளன; இவை அனைத்தையும் மனம் ஆளுகிறது.

ஆத்மாऽவ்யக்தஶ்சதுர்விம்ஶத்தத்த்வாநி புருஷஃ பரஃ । ஸம்யுக்தஶ்ச வியுக்தஶ்ச யதா மத்ஸ்யோதகே உபே

ஆன்மா வெளிப்படாதது; இருபத்து நான்கு தத்துவங்கள் உள்ளன; அதற்கு மேல் உயர்ந்த புருஷன் இருக்கிறார்; அவர் நீரிலுள்ள மீனைப் போல் சேர்ந்தும் பிரிந்தும் இருக்கிறார்.

அவ்யதமாஶ்ரிதாநீஹ ரஜஃ ஸத்த்வதமாம்ஸி ச । ஆந்தரஃ புருஷோ ஜீவஃ ஸ பரம் ப்ரஹ்ம காரணம்

இங்கு வெளிப்படாதது ராஜஸ், சத்துவம், தமஸ் ஆகியவற்றுக்கு ஆதாரமாகும்; உள்ளார்ந்த புருஷன் ஜீவன்; பரம்பொருள் எல்லாவற்றுக்கும் காரணம்.

ஸ யாதி பரமம் ஸ்தாநம் யோ வேத்தி புருஷம் பரம் । ஸப்தாऽऽஶயாஃ ஸ்ம்ரு'தா தேஹே ருதிரஸ்யைக ஆஶயஃ

யார் அந்த உயர்ந்த புருஷனை அறிவாரோ, அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்; உடலில் ஏழு பைகள் உள்ளன, அதில் ஒன்று இரத்தத்திற்கான பை என்று கூறப்படுகிறது.

ஶ்லேஷ்மணஶ்சாऽऽமபித்தாப்யாம் பக்வாஶயஸ்து பஞ்சமஃ । வாயுமூத்ராஶயஃ ஸப்த ஸ்த்ரீணாம் கர்பாஶயோऽஷ்டமஃ

ஏழு பைகளில், ஒரு பை சளி, இன்னொன்று செரிக்காத உணவு, மற்றொன்று பித்தம், ஐந்தாவது பெரிய குடல்; காற்று, சிறுநீர் பைகள் ஆறாவது, ஏழாவது; பெண்களில் கருப்பை எட்டாவது பையாகும்.

பித்தாத்பக்வாஶயோऽக்நேஃ ஸ்யாத்யோநிர்விகஶிதா த்யுதௌ । பத்மவத்கர்பாஶயஃ ஸ்யாத்தத்ர தத்தே ஸரக்தகம்

பித்தத்திலிருந்து பெரிய குடல், நெருப்பிலிருந்து பிறப்புறுப்பு உருவாகும்; பிறப்புறுப்பு ஒளியில் விரிந்தது; கருப்பை தாமரையைப் போல், அங்கு இரத்தம் கலந்தவை தங்குகின்றன.

ஶுக்ரம் ஸ்வஶுக்ரதஶ்சாங்கம் குந்தலாந்யத்ர காலதஃ । ந்யஸ்தம் ஶுக்ரமதோ யோநௌ நைதி கர்பாஶயம் முநே

வீரியம், அதிலிருந்து உடல் உறுப்புகள், முடி ஆகியவை காலத்துக்கேற்ப உருவாகும்; வீரியம் பிறப்புறுப்பில் வைப்பட்டாலும், முனிவரே, அது கருப்பையை அடையாது.

ரு'தாவபி ச யோநிஶ்சேத்வாதபித்தகபாவ்ரு'தா । பவேத்ததா விகாஶித்வம் நைவ தஸ்யாம் ப்ரஜாயதே

மாதவிடாய் காலத்திலும், பிறப்புறுப்பு காற்று, பித்தம், சளி மூடியிருந்தால், விரிவாகாது; அங்கு பிள்ளை உருவாகாது.

புக்காத்புக்கஸகப்லீஹக்ரு'தகோஷ்டாங்கஹ்ரு'த்வ்ரணாஃ । தண்டகஶ்ச மஹாபாக நிபத்தாந்யாஶயே மதஃ

புக்கா, புக்கச, பிளீஹை, குடல், இதயம், புண்கள் ஆகியவை, மகானே, தண்டகமும் பைகளில் இணைந்தவை எனக் கூறப்படுகிறது.

ரஸஸ்ய பச்யமாநஸ்ய ஸாராத்பவதி தேஹிநாம் । ப்லீஹா யக்ரு'ச்ச தர்மஜ்ஞ ரக்தபேநாச்ச புக்கஸஃ

உணவு செரிகையில் உருவாகும் சாரத்திலிருந்து உடலுக்கு பிளீஹை, கல்லீரல் உருவாகின்றன; இரத்தம் குமிழியில் இருந்து புக்கச உருவாகிறது, தர்மத்தை அறிந்தவரே.

ரக்தம் பித்தம் ச பவதி ததா தண்டகஸம்ஜ்ஞகஃ । பேதோ ரக்தப்ரஸாராச்ச புக்காயாஃ ஸம்பவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

இரத்தமும் பித்தமும் உருவாகின்றன; அதேபோல் தண்டகம் என்று அழைக்கப்படும் ஒன்றும்; இரத்தம் பரவுவதால் புக்காவின் தோற்றம் நினைவுகூரப்படுகிறது.