அக்நிபுராணம்

ரங்காஜீவஶ்சித்ரகரஸ்த்வஷ்டா தக்ஷா ச வர்தகிஃ । நாடிந்தமஃ ஸ்வர்ணகாரோ நாபிதாந்தாவஸாயிநஃ ।। ௩௬௬.

வர்ணங்களை பூசும் ஓவியர் ரங்கஜீவா, படங்களை உருவாக்குபவர் சித்ரகரர், இரும்பு வேலை செய்யும் தொழிலாளி த்வஷ்டா, மரவேலை செய்யும் தச்சர் அல்லது வர்த்தகி; குழல் செய்யும் நபர் நாடிந்தமன், பொன்வளையாளர் ஸ்வர்ணகாரர், மொட்டையடிக்கும் நபர் நாப்பிதர், சடலம் எடுத்துச் செல்லும் நபர் அந்தாவசாயி.

ஜாவாலஃ ஸ்யாதஜாஜீவோ தேவாஜீவஸ்து தேவலஃ । ஜாயாஜீவாஸ்து ஶைலூஷா ப்ரு'தகோ ப்ரு'திபுக்ததா ।। ௩௬௬.

அக்னியை வழிபடுபவர் ஜாவாலன், ஆட்டுக்கடாவை மேய்க்கும் நபர் அஜாஜீவன், தெய்வீகமான மேய்ப்பவர் தேவஜீவன் அல்லது தேவலன்; நாடகத்தில் நடிக்கும் நபர் ஜாயாஜீவன் அல்லது சைலூஷன்; சம்பளத்திற்கு வேலை செய்யும் நபர் ப்ருதகன் அல்லது ப்ருதிபுகன்.

விவர்ணஃ பாமரோ நீசஃ ப்ராக்ரு'தஶ்ச ப்ரு'தக்ஜநஃ । விஹீநோபஸதோ ஜால்மோ ப்ரு'த்யே தாஸேரசேடகாஃ ।। ௩௬௬.

கலப்புச் சாதி, கீழ்மக்கள், சாதாரண மக்கள், ஒழுங்கற்றவர், மோசடி செய்பவர், வேலைக்காரன், அடிமை, கீழ்தர பணியாளர் ஆகியோர் இவ்வாறு அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

படுஸ்து பேஶலோ தக்ஷே ம்ரு'கயுர்லுப்தகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । சண்டாலஸ்து திவாகீர்த்திஃ புஸ்தம் லேப்யாதிகர்ம்மணி ।। ௩௬௬.

நூல் நெசவாளர் படு அல்லது பேஷலன்; வேட்டையாடும் திறமைமிக்கவர் மிருகயு அல்லது லுப்தகன்; சண்டாளன் திவாகீர்த்தி; புத்தகம் புஸ்தம்; பூச்சு போன்ற வேலைகள் லேப்யாதி எனப்படும்.

பஞ்சாலிகா புத்ரிகா ஸ்யாத்வர்கரஸ்தருணஃ பஶுஃ । மஞ்ஜூஷா பேடகஃ பேடா துல்யஸாதாரணௌ ஸமௌ ௩௬௬.

பொம்மை பஞ்சாலிகா அல்லது புத்திரிகா; இளம் மிருகம் வர்க்கரா அல்லது தருண பசு; பெட்டி மஞ்சூஷா, பெட்டகம் பெடகா, பெரிய பெட்டி பெடா; கடைசி இரண்டும் ஒரே மாதிரியும் பொதுவாக பயன்படும்.

அக்நிருவாச ஸாமாந்யாந்யऽத வக்ஷ்யாமி நாமலிங்காநி தச்ச்ரு'ணு । ஸுக்ரு'தீ புண்யவாந் தந்யோ மஹேச்சஸ்து மஹாஶயஃ ।। ௩௬௭.

அக்னி கூறினார்: இப்போது பொதுவான பெயர்களையும் அவற்றின் இனம் பற்றியும் சொல்கிறேன், கேள். நல்லொழுக்கமுள்ளவன், புண்ணியவான், அதிர்ஷ்டசாலி, பெரிய ஆசையுள்ளவன், மனம் பெரியவன்.

ப்ரவீணநிபுணாபிஜ்ஞவிஜ்ஞவிஜ்ஞநிஷ்ணாதஶிக்ஷிதாஃ । ஸ்யுர்வதாந்யஸ்தூலலக்ஷதாநஶௌண்டா பஹுப்ரதே ।। ௩௬௭.

திறமைமிக்கவன், நிபுணன், அறிவாளி, புத்திசாலி, நன்கு பயிற்சி பெற்றவன், கொடையளிப்பதில் புகழ்பெற்றவன், அதிகம் கொடுப்பவன்.

க்ரு'தீ க்ரு'தஜ்ஞஃ குஶல ஆஸக்தோத்யுக்த உத்ஸுகஃ । இப்ய ஆட்யஃ பரிவ்ரு'டோ ஹ்யதிபூர்நாயகோऽதிபஃ ।। ௩௬௭.

செயல் திறன் உள்ளவன், நன்றி உணர்வுள்ளவன், திறமைசாலி, பற்றுள்ளவன், முயற்சியுள்ளவன், ஆர்வமுள்ளவன், செல்வம் கொண்டவன், வளமானவன், பெரிதும் வளர்ந்தவன், தலைவன், தலைவர்.

லக்ஷ்மீவாந் லக்ஷ்மணஃ ஶ்ரீலஃ ஸ்வதந்த்ரஃ ஸ்வைர்ய்யऽபாவ்ரு'தஃ । கலபூஃ ஸ்யாத்தஹுகரோ தீர்கஸூத்ரஶ்சிரக்ரியஃ ।। ௩௬௭.

அதிர்ஷ்டசாலி, நல்ல குறியுடன் பிறந்தவன், செல்வம் கொண்டவன், சுயாதீனன், முழு சுதந்திரம் உடையவன்; பெருமை பேசும்வன், கூச்சல் போடும்வன், சோம்பல் செய்பவன், தாமதமாக செயல்படுவவன்.

ஜால்மோऽஸமீக்ஷ்யகாரீ ஸ்யாத் குண்டோ மந்தஃ க்ரியாஸு யஃ । கர்ம்மஶூரஃ கர்ம்மடஃ ஸ்யாத்பக்ஷகோ கஸ்மரோऽத்மரஃ ।। ௩௬௭.

மோசடி செய்பவன் யாராவது யோசனை இல்லாமல் செய்பவன்; சோம்பேறி, செயலில் மெதுவானவன்; உழைப்பாளி, வேலைக்காரன், அதிகம் சாப்பிடுபவன், பேராசை கொண்டவன், மிகுந்த உண்ணும் பழக்கமுள்ளவன்.

லோலுபோ கர்க்லோ க்ரு'த்நுர்விநீதப்ரஶ்ரிதௌ ததா । த்ரு'ஷ்டே த்ரு'ஷ்ணுர்வியாதஶ்ச நிப்ரு'தஃ ப்ரதிபாந்விதே ।। ௩௬௭.

பெரிய ஆசை கொண்டவன், பேராசை உள்ளவன், பேராசை பிடித்தவன், பணிவானவன், அடக்கம் உடையவன், துணிச்சலுள்ளவன், தைரியசாலி, அமைதி இல்லாதவன், அமைதியானவன், புத்திசாலி.

ப்ரகல்போ பீருகோ பீருர்வந்தாருரபிவாதகே । பூஷ்ணுர்பவிஷ்ணுர்பவிதா ஜ்ஞாதா விதுரவிந்துகௌ ।। ௩௬௭.

தன்னம்பிக்கை உள்ளவன், பயப்படுகிறவன், அஞ்சும் மனம் கொண்டவன், மரியாதையுடன் வணங்குபவன், வருங்காலத்தில் இருப்பவன், வளர்கின்றவன், வளரப்போகிறவன், அறிவுள்ளவன், ஞானி, கல்வியுள்ளவன்.

மத்தஶௌண்டோத்கடக்ஷீவாஶ்சண்டஸ்த்வத்யந்தகோபநஃ । தேவாநஞ்சதி தேவத்ர்யங் விஶ்வத்ர்யங் விஶ்வகஞ்சதி ।। ௩௬௭.

மதுபானம் அருந்தும் பழக்கம் உள்ளவன், குடிகாரன், கோபமான பார்வையுள்ளவன், மிகுந்த கோபம் கொண்டவன்; தேவர்களை அணுகுபவர் தேவானஞ்சதி, ஞானிகளை அணுகுபவர் விஷ்வத்ரியன், எல்லோரையும் அணுகுபவர் விஷ்வகஞ்சதி.

யஃ ஸஹாஞ்சதி ஸ ஸத்ர்யங் ஸ திர்ய்யங் யஸ்திரோऽஞ்சதி । வாசோயுக்திஃ படுர்வாக்மீ வாவதூகஶ்ச வக்தரி ।। ௩௬௭.

ஒன்றாக சேர்ந்து செல்லுபவர் சாத்ரியன்; பக்கமாக நகருபவர் திரியன்; பேச்சில் திறமை உள்ளவன், நவநாகரிகன், அதிகம் பேசுபவன், பேச்சாளன்.

ஸ்யாஜ்ஜல்பகஸ்து வாசாலோ வாசாடோ பஹுகர்ஹ்யவாக் । அபத்வஸ்தோ திக்‌க்ரு'தஃ ஸ்யாத்‌ பத்தே கீலிதஸம்யதௌ ।। ௩௬௭.

அதிகமாக பேசுபவர் ஜல்பகன், வார்த்தை அதிகம் பேசுபவர் வாக்சாலன், நீளமான பேச்சு பேசுபவர் வாக்சாடன், அவமானப்படுத்தப்பட்ட பேச்சாளன்; அழிந்தவன், பழிக்கப்பட்டவன், கட்டப்பட்டவன், கட்டுப்பட்டவன்.

வரணஃ ஶப்தநோ நாந்தீவாதீ நாந்தீகரஃ ஸமாஃ । வ்யஸநார்த்தோபரக்தௌ த்வௌ பத்தே கீலிதஸம்யதௌ ।। ௩௬௭.

வாரணன் என்பது கதவுக்காப்பாளர்; ஷப்தனன் என்பது அறிவிப்பாளர்; நாந்திவாதி என்பது நல்ல நிகழ்ச்சியில் இசை வாசிப்பவர்; நாந்தீகரன் என்பது நாந்தி ஆரம்பிப்பவர்; சமா என்பது சமமானவர்கள்; வியசனன், ஆர்த்தன் என்பவர்கள் துன்பம் அடைந்தவர்கள்; பத்தன், கீலிதன் என்பவர்கள் கட்டப்பட்டவர்கள்.

விஹஸ்தவ்யாகுலௌ துல்யௌ ந்ரு'ஶம்ஸக்ரூரகாதுகாஃ । பாபோ தூர்த்தோ வஞ்சகஃ ஸ்யாந்மூர்கே வைதேஹவாலிஶௌ ।। ௩௬௭.

விஹஸ்தன், வியாகுலன் என்பவர்கள் கைகள் கட்டப்பட்டு கலங்கியவர்கள்; துல்யன் என்பது சமமானவர்; ந்ருஶம்சன், க்ரூரகாதுகன் என்பவர்கள் கொடூரமான கொலைகாரர்கள்; பாபி என்பது பாவம் செய்தவர்; தூர்த்தன் என்பது வஞ்சகர்; வஞ்சகன் என்பது ஏமாற்றுபவர்; மூடன் என்பது அறிவில்லாதவன்; வைதேஹன், வாலிஷன் என்பவர்களும் அறிவில்லாதவர்கள்.

கதர்ய்யே க்ரு'பணக்ஷுத்ரௌ மார்கணோ யாசகார்திநௌ । அஹங்காரவாநஹம்யுஃ ஸ்யாச்சுபம்யுஸ்து ஶுபாந்விதஃ ।। ௩௬௭.

கதர்யன், கிருபணன், க்ஷுத்ரன் என்பவர்கள் கஞ்சர்கள்; மார்கணன், யாசகன் என்பவர்கள் யாசகர்; அகங்காரவான், அகம்யு என்பவர்கள் பெருமை கொண்டவர்கள்; சுபம்யு என்பது நல்லது; சுபான்விதன் என்பது நல்ல பண்புகள் உடையவன்.

காத்தம் மநோரமம் ருச்யம் ஹ்ரு'த்யாபீஷ்டே ஹ்யபீப்ஸிதே । அஸாரம் பல்கு ஶூந்யம் வை முக்யவர்ய்யவரேண்யகாஃ ।। ௩௬௭.

ஶ்ரேயாந் ஶ்ரேஷ்டஃ புஷ்கலஃ ஸ்யாத்ப்ராக்ர்யாக்ர்யக்ரீயமக்ரிமம் । வட்ரோரு விபுலம் பீநபீவ்நீ து ஸ்தூலபீவரே ।। ௩௬௭.

ஶ்ரேயான் என்பது மேம்பட்டது; ஶ்ரேஷ்டன் என்பது மிகச்சிறந்தது; புஷ்கலம் என்பது நிறைந்தது; ப்ராக், ஆக்ர்ய, அக்ரியம், அக்ரிமம் என்பவை முதன்மை; வட்ரன், உரு என்பவை பெரியது; விபுலம் என்பது விசாலமானது; பீனம், பீவனம் என்பது பருமனானது; ஸ்தூலம், பீவரம் என்பது தடிப்பானது.

ஸ்தோகால்பக்ஷுல்லகாஃ ஸூக்ஷ்மம் ஶ்லக்ஷ்ணம் தப்ரம் க்ரு'ஶந்தநு । மாத்ராகுடீலவகணா பூயிஷ்டம் புருஹம் புரு ।। ௩௬௭.

ஸ்தோகம், அற்பகம், க்ஷுல்லகம் என்பவை சிறியது; ஸூக்ஷ்மம் என்பது நுண்ணியது; ஶ்லக்ஷ்ணம் என்பது மென்மையானது; தப்ரம் என்பது மிகக் குறைவானது; க்ருஶம், தனு என்பவை ஒல்லியானது; மாத்ரா, குடிலம், வகணம் என்பவை மிகச் சிறியது; பூயிஷ்டம், புரு என்பவை அதிகம்.

அகண்டம் பூர்ணஸகலமுபகண்டாந்திகாபிதஃ । ஸமீபே ஸந்நிதாப்யாஸௌ நேதிஷ்டம் ஸுஸமீபகம் ।। ௩௬௭.

அகண்டம் என்பது உடைந்ததல்லாதது; பூர்ணம் என்பது முழுமையானது; ஸகலம் என்பது அனைத்தும் உள்ளது; உபகண்டம், அந்திகம், அபிதம் என்பவை அருகில்; சமீபம், ஸன்னிதி, அப்யாஸம் என்பவை அருகாமை; நெடிஷ்டம் என்பது மிகவும் அருகில்; ஸுசமீபகம் என்பது மிக அருகாமை.

ஸுதூரே து தவிஷ்டம் ஸ்யாத்‌வ்ரு'த்தம் நிஸ்தலவர்துலே । உச்சப்ராம்ஶூந்நதோதக்ரா த்ருவோ நித்யஃ ஸநாதநஃ ।। ௩௬௭.

சுதூரம் என்பது மிகவும் தூரம்; தவிஷ்டம் என்பது எல்லாம் தூரம்; வ்ருத்தம் என்பது வட்டம்; நிஸ்தலம், வர்துலம் என்பவை வட்ட வடிவம்; உச்சம், ப்ராஞ்ஷு, உன்னதம், உத்க்ரம் என்பவை உயரமானவை; த்ருவம் என்பது நிலையானது; நித்யம் என்பது எப்போதும் இருப்பது; ஸனாதனம் என்பது சாச்வதமானது.

ஆவித்தம் குடிலம் புக்நம் வேல்லிதம் வக்ரமித்யபி । சஞ்சலம் சரலஞ்சைவ கடோரம் ஜடரம் த்ரு'ஃட³ம் ।। ௩௬௭.

ஆவித்தம் என்பது துளையிட்டது; குடிலம் என்பது வளைந்தது; புக்னம் என்பது சுருண்டது; வெல்லிதம் என்பது சுழன்றது; வக்கரம் என்பது வளைந்தது; சஞ்சலம், சரலம் என்பவை நிலை இல்லாதது; கடோரம் என்பது கடினமானது; ஜடரம் என்பது உறுதியானது; த்ருடம் என்பது பலமானது.

ப்ரத்யக்ரோऽபிநவோ நவ்யோ நவீநோ நூதநோ நவஃ । ஏகதாநோऽந்ந்யவ்ரு'த்திருச்சண்டமவிலம்பிதம் ।। ௩௬௭.

ப்ரத்யக்ரம், அபிநவம், நவ்யம், நவீனம், நூதனம், நவம் என்பவை புதியது; ஏகதானம் என்பது ஒரே மாதிரி; அன்னியவ்ருத்தி என்பது வேறு வகை; உச்சண்டம் என்பது மிகக் கொடுமையானது; அவிலம்பிதம் என்பது தாமதமில்லாதது.

உச்சாவசம் நைகபேதம் ஸம்பாதகலிலம் ததா । திமிதம் ஸ்திமிதம் க்லிந்நமபியோகஸ்த்வபிக்ரஹஃ ।। ௩௬௭.

உச்சாவசம் என்பது உயரமும் தாழ்வும்; நைகபேதம் என்பது பலவகை; சம்பாதம், கலிலம் என்பவை கூட்டம் அல்லது குழப்பம்; திமிதம், ஸ்திமிதம் என்பவை மங்கியது; கிளின்னம் என்பது ஈரமானது; அபியோகம் என்பது குற்றச்சாட்டு; அபிக்ரஹம் என்பது பிடித்தல்.

ஸ்பதிர்வ்ரு'த்தௌ ப்ரதா க்யாதௌ ஸமாஹாரஃ ஸமுச்சயஃ । அபஹாரஸ்த்வபசயோ விஹாரஸ்து பரிக்ரமஃ ।। ௩௬௭.

ஸ்பதி என்பது வளர்ச்சி; வ்ருத்தி என்பது பெருக்கம்; ப்ரதா என்பது புகழ்; க்யாதி என்பது நற்பெயர்; சமாஹாரம், சமுச்சயம் என்பவை சேர்க்கை; அபஹாரம் என்பது அகற்றுதல்; அபசயம் என்பது குறைவு; விஹாரம் என்பது உல்லாசம்; பரிக்ரமம் என்பது சுற்றி நடப்பது.

ப்ரத்யாஹார உபாதாநம் நிர்த்தாரோऽப்யவகர்ஷணம் । விக்நோऽந்தராயஃ ப்ரத்யூஹஃ ஸ்யாதாஸ்யா த்வாஸநா ஸ்திதிஃ ।। ௩௬௭.

பிரத்யாஹாரம் என்பது வாஞ்சல்; உபாதானம் என்பது எடுத்துக்கொள்வது; நிர்த்தாரம் என்பது தீர்மானம்; அவ்யவகர்ஷணம் என்பது வாஞ்சல் இல்லாதது; விக்னம், அந்தராயம், பிரத்யூஹம் என்பவை தடைகள்; ஆச்யம் என்பது வாய்; ஆசனம் என்பது இருக்கை; ஸ்திதி என்பது நிலை.

ஸந்நிதிஃ ஸந்நிகர்ஷஃ ஸ்யாத்ஸம்க்ரமோ துர்கஸஞ்சரஃ । உபலம்பஸ்த்வநுபவஃ ப்ரத்யாதேஶோ நிராக்ரு'திஃ ।। ௩௬௭.

ஸன்னிதி, ஸன்னிகர்ஷம் என்பவை அருகாமை; சங்க்ரமம் என்பது மாற்றம்; துர்கசஞ்சாரம் என்பது கடினமான வழி; உபலம்பம் என்பது உணர்வு; அனுபவம் என்பது அனுபவம்; பிரத்யாதேசம் என்பது எதிர்பார்ப்பு; நிராக்ருதி என்பது மறுப்பு.