அக்நிபுராணம்

மயா தத் க்ரியதே தேவ யதா யத்ர பவித்ரகம்। அவித்நம் து பவேதத்ர குரு நாத ஜயாவ்யய

பவித்ரம் எங்கு வேண்டுமானாலும், அதைப் பயன்படுத்தி நான் செய்கிறேன், தேவனே. இதில் எந்தத் தடையும் இல்லாமல், வெற்றி மற்றும் நிலைத்தன்மை அருளும்.

ப்ரார்த்ய தந்மண்டலாயாதௌ காயத்ர்யா பந்தயேந்நரஃ। ஓம் நாராயணாய வித்மஹே வாஸுதேவாய தீமஹி

அந்த மண்டலத்தின் ஆரம்பத்தில், காயத்ரி மந்திரத்துடன் பவித்ரத்தை கட்ட வேண்டும்: ஓம், நாராயணனை நாம் அறிந்து, வாசுதேவனை தியானிக்கிறோம்.

தந்நோ விஷ்ணுஃ ப்ரசோதயாத் தேவதேவாநுரூபதஃ। ஜாநூருநாபிநாஸாந்தம் ப்ரதிமாஸு பவித்ரகம்

விஷ்ணு நம்மை ஊக்கப்படுத்தட்டும்; தேவதேவனுக்கு ஏற்ப, முழங்கால் முதல் நாபி, மூக்கு வரை பவித்ரம் உருவப்படத்தில் இடப்படுகிறது.

பாதாந்தா வநமாலா ஸ்யாதஷ்டோத்தரஸஹஸ்ரதஃ । மாலாம் து கல்பஸாத்யாம் வா த்விகுணம் ஷோடஶாங்குலாம்

மாலையை பாதம் வரை நீட்ட வேண்டும், அல்லது ஆயிரத்து எட்டு மலர்களைக் கொண்ட வனமாலை போல் இருக்கலாம்; அல்லது விதிப்படி இரட்டிப்பு நீளமான, பதினாறு விரல் நீளமுள்ள மாலையாக இருக்கலாம்.

கர்ணிகா கேஶரம் பத்ரம் மந்த்ராத்யம் மண்டலாந்தகம்। மண்டலாங்குலமாத்ரைகசக்ராப்ஜாத்யௌ பவித்ரகம்

மாலையின் நடு, கம்பளி, இலை, மந்திரம், சுற்று முடிவு ஆகியவை; ஒரு சக்கரத்துடன் ஒரு தாமரை போல், ஒரு விரல் அளவு சுற்று கொண்ட பவித்ரம்.

ஸ்தண்டிலேऽங்குலமாநேந ஆத்மநஃ ஸப்தவிம்ஶதிஃ। ஆசார்ய்யாணாம் ச ஸூத்ராணி பித்ரு'மாத்ராதிபுஸ்தகே

பீடத்தில், ஒருவரது விரல் அளவில் இருபத்தேழு; ஆசான்களுக்கு, பிதா, மாதா முதலியோருக்கான நூல்கள் நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

நாப்யந்தம் த்வாதஶக்ரந்திம் ததா கந்தபவித்ரகே। த்வ்யங்குலாத் கல்பநாதௌ த்விர்மாலா சாஷ்டோத்தரம் ஶதம்

உள் பகுதியில் பன்னிரண்டு முடிச்சுகள், அதேபோல் வாசனை பவித்ரத்திலும்; தொடக்கத்தில் இரண்டு விரல் நீளம், இரட்டை மாலை நூற்றொன்பது.

அதவார்கசதுர்விம்ஶஷட்த்ரிம்ஶந்மாலிகா த்விஜஃ। அநாமாமத்யமாங்குஷ்டைர்மந்தாத்யைஃ மாலிகார்திபிஃ

அல்லது சூரியனுக்காக இருபத்துநான்கு அல்லது முப்பத்தாறு மலர்களைச் சேர்க்கலாம்; மோதிர விரல், நடுவிரல், பெருவிரல் கொண்டு, மாலை விரும்பும் அனைவரும் மெதுவாக தொடங்கலாம்.

கநிஷ்டா தௌ த்வாதஶ வா க்ரந்தயஃ ஸ்யுஃ பவித்ரகே। ரவேஃ கும்பஹுதாஶாதேஃ ஸம்பவே விஷ்ணுவந்மதம்

சிறுவிரலும் அடுத்த விரலும், அல்லது பன்னிரண்டு முடிச்சுகள் பவித்ரத்தில் இருக்க வேண்டும்; சூரியன், கும்பம், அக்னி ஆகியவற்றில், இது வைஷ்ணவர்களின் கருத்து.

பீடஸ்ய பீடமாநம் ஸ்யாந்மேகலாந்தே ச குண்டகே। யதாஶக்தி ஸூத்ரக்ரந்திஃ பரிசாரேத வைஷ்ணவே

பீடத்தின் அளவு, மேகலையின் முடிவில், சுருளில் இருக்க வேண்டும்; இயன்றவரை நூலும் முடிச்சும் வைஷ்ணவ உதவியாளருக்காக அமைக்க வேண்டும்.

ஸூத்ராணி வா ஸப்ததஶ ஸூத்ரேண த்ரிவிபக்தகே । ரோசநாகுருகர்பூரஹரித்ராகுங்குமாதிபிஃ

அல்லது பதினேழு நூல்கள், ஒரு நூலால் மூன்று பிரிவாகப் பிரிக்க வேண்டும்; ரோசனா, அகுரு, கற்பூரம், மஞ்சள், குங்குமம் போன்றவற்றுடன்.

ரஞ்ஜயேச்சந்தநாத்யைர்வா ஸ்நாநஸந்த்யாதிக்ரு'ந்நரஃ। ஏகாதஶ்யாம் யாகக்ரு'ஹே பகவம்தம் ஹரிம் யஜேத்

ஒரு மனிதன் சந்தனம் போன்ற வாசனைப் பொருட்களால் பகவானை அலங்கரித்து, ஸ்நானம், சந்த்யாவந்தனம் போன்ற வழிபாடுகளை செய்து, ஏகாதசி நாளில் யாகசாலையில் ஹரியை பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்.

ஸமஸ்தபரிவாராய பலிம் பீடே ஸமர்சயேத்। க்ஷௌம் க்ஷேத்ரபாலாய த்வாராந்தே த்வாரோபரி ததா ஶ்ரியம்

அனைத்து பரிவாரங்களுக்காக வேதிக்கையில் பலி அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; வாசலின் அருகில் நிலத்தை காக்கும் காவலருக்கு vasthram அளிக்க வேண்டும்; அதுபோலவே, வாசலில் செல்வம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

தாத்ரே தக்ஷே விதாத்ரே ச கங்காஞ்ச யமுநாம் ததா। ஶங்கபத்மநிதீ பூஜ்ய மத்யே வாஸ்த்வபஸாரணம்

தாத்ரு, தக்ஷன், விதாத்ரு, கங்கை, யமுனை, சங்கு, தாமரை, நிதிகள் ஆகியவற்றையும் பக்தியுடன் பூஜிக்க வேண்டும்; இடைப்பட்ட பகுதியில், இடத்தைத் தூய்மைப்படுத்தும் கிரியை செய்ய வேண்டும்.

ஓம் ஹ்ரூம் ஹஃ பட் ஹ்ரம் கந்ததந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ ।। ஓம் ஹ்ரூம் ஹஃ பட் ஹ்ரூம் ரஸதந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ । ஓம் ஹ்ரூம் ஹஃ பட் ஹ்ரும் ரூபதந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ ।। ஓம் ஹ்ரூம் ஹஃ பட் ஹ்ரூம் ஸ்பர்ஶதந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ । ஓம் ஹ்ரூம் ஹஃ பட் ஹ்ரூம் ஶப்ததந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ ।। பஞ்சோத்காதைர்கந்ததந்மாத்ரரூபம் பூமிமண்டலம்। சதுரஸ்ரஞ்ச பீதஞ்ச கடிநம் வஜ்ரலாஞ்சிதம்

ஓம் ஹ்ரூம் ஹ ஹ் பட் ஹ்ரம் என்று வாசனைத் தன்மாத்திரையை, ருசி, ரூபம், தொடுதல், ஒலி ஆகிய ஐந்து தன்மாத்திரைகளையும் முறையே மனதில் திரும்ப அழைத்து, பூமியின் மண்டலத்தை, சதுரமாக, மஞ்சள் நிறத்தில், கடினமாக, வஜ்ர சின்னத்துடன் காண வேண்டும்.

இந்த்ராதிதைவதம் பாதயுக்மமத்யகதம் ஸ்மரேத்। ஶுத்தஞ்ச ரஸதந்மாத்ரம் ப்ரவிலிப்யாத ஸம்ஹரேத்

இரண்டு பாத்களின் நடுவில் இருக்கின்ற பிரதான தெய்வமாக இந்திரனை மனதில் நினைத்து, தூய ருசி தன்மாத்திரையை பூசித்து, அதைத் திரும்ப அழைக்க வேண்டும்.

ஓம் ஹ்ரீம் ஹஃ பட் ஹ்ரூம் ரஸதந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ ।। ஓம் ஹ்ரூம் ஹஃ பட் ரூபதந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ। ஓம் ஹ்ரீம் ஹஃ பட் ஹ்ரூம் ஸ்பர்ஶதந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ ।। ஓம் ஹ்ரீம் ஹஃ பட் ஹ்ரூம் ஶப்ததந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ। ஜாநுநாபிமத்யகதம் ஶ்வேதம் வை பத்மலாஞ்சிதம்। ஶுவலவர்ணம் சார்த்தசந்த்ரம் த்யாயேத்வருணதைவதம்

ஓம் ஹ்ரீம் ஹ ஹ் பட் ஹ்ரூம் என்று ருசி தன்மாத்திரையை, ரூபம், தொடுதல், ஒலி ஆகியவற்றை முறையே திரும்ப அழைத்து, முழங்கால் முதல் நாபி வரை உள்ள இடத்தில் வெண்மையான, தாமரை சின்னத்துடன், அரைச்சந்திர வடிவில், வருணனை தெய்வமாக மனதில் தியானிக்க வேண்டும்.

சதுர்பஶ்ச ததுத்காதைஃ ஶுத்தம் தத்ரஸமாத்ரகம்। ஸம்ஹரேத்ரூபதந்மாத்ரை ரூபமாத்ரே ச ஸம்ஹரேந்

நான்கு தன்மாத்திரைகளை திரும்ப அழைத்து, தூய ருசி தன்மாத்திரையை அகற்ற வேண்டும்; ரூபம் தன்மாத்திரைகளால் ரூபம் தன்மாத்திரையையும் அகற்ற வேண்டும்.

ஓம் ஹ்ரூம் ஹஃ பட் ஹ்ரூம் பூதந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ। ஹ்ரூம் ஹஃ பட் ஹ்ரூம் ஸ்பர்ஶதந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ ।. ஓம் ஹ்ரூம் ஹஃ பட் ஹ்ரூம் ஶப்ததந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ । இதி த்ரிபிஸ்ததுத்காதைஸ்த்ரிகோணம் வஹ்நிமண்டலம்। நாபிகண்டமத்யகதம் ரக்தம் ஸ்வஸ்திகலாஞ்சிதம்

ஓம் ஹ்ரூம் ஹ ஹ் பட் ஹ்ரூம் என்று பூ தன்மாத்திரையை, தொடுதல் தன்மாத்திரையை, ஒலி தன்மாத்திரையை முறையே திரும்ப அழைத்து, மூன்று தன்மாத்திரைகளால் மூலை வடிவில், நாபி முதல் கழுத்து வரை உள்ள இடத்தில் சிவந்த, ஸ்வஸ்திக சின்னத்துடன் அக்னி மண்டலத்தை மனதில் காண வேண்டும்.

த்யாத்வாநலாதிதைவந்தச்சுத்தம் ஸ்பர்ஶே லயம் நயேத்। ஓம் ஹ்ரௌம் ஹஃ பட் ஹ்ரூம் ஸ்பர்ஶதந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ। ஓம் ஹ்ரௌம் ஹஃ பட் ஹ்ரூம் ஶப்ததந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ

அக்னியை பிரதான தெய்வமாக தியானித்து, தூய தொடுதல் தன்மாத்திரையை லயமாக்க வேண்டும்; ஓம் ஹ்ரௌம் ஹ ஹ் பட் ஹ்ரூம் என்று தொடுதல் தன்மாத்திரையை, ஓம் ஹ்ரௌம் ஹ ஹ் பட் ஹ்ரூம் என்று ஒலி தன்மாத்திரையை திரும்ப அழைக்க வேண்டும்.

த்விருத்‌காதைர்தூம்ரவர்ணம் த்யாயேச்சுத்தேந்துலாஞ்சிதம்। ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஶப்தமாத்ரைஃ ஸம்ஹரேத்த்யாநயோகதஃ

இரண்டு தன்மாத்திரைகளை திரும்ப அழைத்து, தூய சந்திர சின்னத்துடன் புகை நிறமானதை தியானிக்க வேண்டும்; தியானம் மற்றும் யோகத்தால் தொடுதல் மற்றும் ஒலி தன்மாத்திரைகளை அகற்ற வேண்டும்.

ஓம் ஹ்ரௌம் ஹஃ பட் ஹ்ரூம் ஶப்ததந்மாத்ரம் ஸம்ஹராமி நமஃ। ஏகோத்காதேந சாகாஶம் ஶுத்தஸ்படிகஸந்நிபம்। நாஸாபுடஶிகாந்தஸ்தமாகாஶாமுபஸம்ஹரேத்

ஓம் ஹ்ரௌம் ஹ ஹ் பட் ஹ்ரூம் என்று ஒலி தன்மாத்திரையை திரும்ப அழைத்து, ஒரு தன்மாத்திரையால் தூய சப்திகம் போல் இருக்கும் ஆகாயத்தை, மூக்கின் முனையில் இருப்பதாகக் கற்பனை செய்து, அதை அகற்ற வேண்டும்.

ஶோஷணாத்யைர்த்தேஶுத்திம் குர்யாதேவம் க்ரமாத்தஃ। ஶுஷ்கம் கலேவரம் த்யாயேத் பாதாத்யஞ்ச ஶிகாந்தகம்

உலர்த்துதல் மற்றும் பிற முறைகளால் இடத்தை இந்த வரிசையில் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்; காலடிகள் முதல் சிகை வரை உடலை உலர்ந்ததாக தியானிக்க வேண்டும்.

யம் பீஜேந வம் பீஜேந ஜ்வாலாமாலாஸமாயுதம் । தேஹம் ரமித்யநேநைவ ப்ரஹ்மரந்த்ராத்விநிர்கதம்

'யம்' மற்றும் 'வம்' என்ற பீஜங்களால் உடலை ஜ்வாலை மாலையால் சூழப்பட்டதாகக் கற்பனை செய்து, அந்த சக்தியால் உடலை பிரம்மரந்திரம் வழியாக வெளியேற்ற வேண்டும்.

பிந்துந்த்யாத்வா சாம்ரு'தஸ்ய தேந பஸ்ம கலேவரம்। ஸம்ப்லாவயேல்லமித்யஸ்மாத் தேஹம் ஸம்பாத்ய திவ்யகம்

பிந்து அமிர்தமாக தியானித்து, அந்த அமிர்தத்தால் உடலை பசுமைபோல் முழுவதும் ஆட்கொண்டு, உடலை தெய்வீகமாக்க வேண்டும்.

ந்யாஸம் க்ரு'த்வா கரே தேஹே மாநஸம் யாகமாசரேத்। விஷ்ணும் ஸாங்கம் ஹ்ரு'தி பத்மே மாநஸைஃ குஸுமாதிபி

கையில், உடலில் நியாசம் செய்து, மனத்தில் யாகம் செய்ய வேண்டும்; இதயத் தாமரையில் மனப்பூக்கள் போன்றவற்றால் விஷ்ணுவையும் அவன் அங்கங்களையும் மனத்தில் பூஜிக்க வேண்டும்.

மூலமந்த்ரேண தேவேஶம்ப்ரார்ச்சயேத்புக்திமுக்திதம்। ஸ்வாகதம் தேவதேவேஶ ஸந்நிதௌ பவ கேஶவ

மூலமந்திரத்தால் அனுபவம் மற்றும் முக்தி தரும் தேவாதி தேவனை அர்ச்சிக்க வேண்டும்; 'ஸ்வாகதம் தேவாதி தேவா, கேசவா, இங்கு வந்து அருள்புரிய வேண்டும்' என்று வேண்ட வேண்டும்.

க்ரு'ஹாண மாநஸீம் பூஜாம் யதார்தம் பரிபாவிதாம்। ஆதாரஶக்திஃ கூர்மாத பூஜ்யோநந்தோ மஹீ ததஃ

உண்மையாக மனதில் உருவாக்கப்பட்ட இந்த மனப்பூஜையை ஏற்க வேண்டும்; ஆதார சக்தி என்றால் ஆமையாகும்; அதன்பின் அனந்தனை, பின்னர் பூமியை பூஜிக்க வேண்டும்.

மத்யேக்ந்யாதௌ ச தர்மாத்யா அதர்மாதீந்த்ரமுக்யகம் । ஸத்த்வாதி மத்யே பத்மஞ்ச மாயாவித்யாக்யதத்த்வகே

நடுவில் அக்னி முதலியவை, தர்மன் முதலியவர்கள், அதர்மன் முதலியவர்களில் இந்திரன் தலைவராக இருப்பது; நடுவில் தாமரை, மாயை, அவித்யை எனும் தத்துவங்களும் உள்ளன.