அக்நிபுராணம்

க்ரீஃட²திர்வ்ரு'ஙோ க்ரஹிஶ்சோரிஃ பா நீரச்சிஶ்ச நாயகாஃ । புவி ஸ்யாத் திங் பவதி ஸஃ பவதஸ்தௌ பவந்தி தே ।। ௩௫௮.

க்ரீரதி, வ்ரினோ, கிரஹி, சோரி, பனி, ரசி, நாயகா ஆகியவை தலைவர்களாகும்; பூவி வகையில் 'திங்' என்பது 'பவதி', 'ச', 'பவதஸ்', 'தௌ', 'பவந்தி', 'தே' என்பன.

பவஸி த்வம் யுவாம் பவதோ யூயம் பவத சாப்யஹம் । பவாம்யாவாம் பவாவஶ்ச பவாமோ ஹ்யேததே குலம் ।। ௩௫௮.

நீ இருக்கிறாய், நீங்கள் இருவரும் இருக்கிறீர்கள், நீங்கள் எல்லோரும் இருக்கிறீர்கள், நானும் இருக்கிறேன்; நாங்கள் இருவரும் இருக்கிறோம், நாங்கள் எல்லோரும் இருக்கிறோம்; இவ்வாறு குடும்பம் விரிவடைகிறது.

ஏதேதே த்வே ததைதந்தே ஏதஸே த்வம் ஹி மேதயா । ஏதேதே ச ஸமேதத்வே ஏதே ஹ்யேதாவஹே தியா ।। ௩௫௮.

இருவர் 'எதேதே', அதுபோல் 'எதந்தே'; 'எதஸே', நீ அறிவுடன் இருக்கிறாய்; 'எதேதே', 'சமேதத்வே', 'எதே', 'எதாவஹே' என்பன அறிவுடன் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

ஏதாமஹே ஹரேர்பக்த்யா பசதீத்யாதி பூர்வ்வவத் । பூயதேऽநுபூயதேऽஸௌ பாவே கர்ம்மணி வை யகி ।। ௩௫௮.

நாம் ஹரியின் பக்தியால் 'எதாமஹே' என்கிறோம்; 'பசதி' முதலானவை முன்னதாகப் போலவே; 'பூயதே', 'அனுபூயதே' என்பவை இருப்பதும் செயலும் குறிக்கும், 'யகி' என்ற பிரத்தியோடு.

வுபூஷதி ஸநீத்யேவம் ணிசி பாசவயதீஶ்வரம் । யஙி வோபூயதே வாத்யம் வோபோதி ஸ்யாச்ச யங்‌லுகி ।। ௩௫௮.

'வுபூஷதி' என்பது ஆசைபடுதல் வகையில் 'ணிச்' பிரத்தியுடன்; 'பாசவயதி' போல ஈஸ்வரருக்காக; 'யங்' பிரத்தியோடு 'வோபூயதே', 'வாத்ய', 'வோபோதி', 'யங்-லுகி' என்பன.

புத்ரீயதி புத்ரகாம்யத்யேவம் படபடாயதே । கடயத்யऽத ஸநி ணிசி புபூஷயதி ரூபகம் ।। ௩௫௮.

'புத்ரியதி' என்பது புத்ரனை விரும்புதல்; அதுபோல் 'படபடாயதே'; 'கடயதி' என்பது காரணமாகும் 'ணிச்' பிரத்தியுடன், 'புபூஷயதி' என்பது ஆசைபடுதல் வடிவம்.

பவேத்பவேதாஞ்ச லிஙி பவேயுஶ்ச பவேஃ பரே । பவேதஞ்ச பவேதைவம் பவேயஞ்ச பவேவ ச பவேம ச ।। ௩௫௮.

இச்சை விதியில் 'பவேத்', 'பவேதா' என்பன; செய்பாட்டில் 'பவேயுஸ்', 'பவேஹ்', 'பவேதா', 'பவேத', 'பவேயன்', 'பவேவ', 'பவேம' என்பன.

ஏதேத ஏதேயாதாமேதேரந் மநஸா ஶ்ரியா । ஏதேதாஶ்ச ஏதேயாதாமேதேத்வமேதேய ஏதேவாஹி ஏதேமஹி ।। ௩௫௮.

'எதேத', 'எதெயாதாம்', 'எதேரன்' மனமும் செல்வமும் உடன்; 'எதேதாஷ்', 'எதெயாதாஷ்', 'எதெத்வம்', 'எதேய', 'எதேவ', 'எதேமஹி' என்பன.

அஸ்து தாவத்பவதாம் லோடி பவந்து பவதாத்பவ । பவதம் பவத் பவாநி பவாவ ச பவாம் ச ।। ௩௫௮.

ஆணை விதியில், உங்களுக்காக 'அஸ்து', 'பவந்து', 'பவதா', 'பவ', 'பவதாம்', 'பவத்', 'பவானி', 'பவாவ', 'பவாம்' என்பன.

ஏததாமேதேதா மேதந்தாமேதை படாவஹை பசாமஹை । அப்யநந்ததபசதாமபசந்நபசஸ்ததா ।। ௩௫௮.

'எததாம்', 'எதேதா', 'மேதந்தாம்', 'எதை', 'படாவஹை', 'பசாமஹை'; 'அப்யானந்தத்', 'அபசதாம்', 'அபசன்', 'அபசஸ்' என்பன.

அபவதமபவதாபசமபசாவாபசாம ச । ஐததைதேதாமைதத்வம் ஐதே சைதாமஹீரிதம் ।। ௩௫௮.

'அபவதாம்', 'அபவதா', 'பசம்', 'பசாவ', 'பசாம'; 'ஐதத', 'ஐதேதாம்', 'ஐதத்வம்', 'ஐதே', 'ஐதாம' என்பன இவ்வாறு வருகின்றன.

அபூதபூதாமபூவநபூஶ்சபூவமேவ லுங் । ஐதிஷ்டைதிஷாதாம் நராவைதிஷ்டா ஐதிஷீத்ரு'ஶம் ।। ௩௫௮.

கடந்த காலத்தில்: 'அபூத்', 'அபூதாம்', 'அபூவன்', 'அபூச்', 'அபூவம்'; 'அஓரிஸ்ட்' என்ற காலத்தில்: 'ஐதிஷ்ட்', 'ஐதிஷாதாம்', 'நராவைதிஷ்ட', 'ஐதிஷீத்ருஷம்' என்பன.

லிடி பபூவ பபூவதுஃ பபூவுஶ்ச பபூவித । பபூவதுர்பபூவ ச பபூவிவ வபூவிம ।। ௩௫௮.

நிறை காலத்தில்: 'பபூவ', 'பபூவதுஹ்', 'பபூவுஸ்', 'பபூவித', 'பபூவதுர்', 'பபூவ', 'பபூவிவ', 'பபூவிம' என்பன.

பேசே பேசாதே பேசிரே த்வமேதாஞ்சக்ரு'ஷே ததா । ஏதாஞ்சக்ராதே பேசித்வே பேசே பேசிமஹே ததா ।। ௩௫௮.

'பேசே', 'பேசதே', 'பேசிரே', நீ 'எதாஞ்சக்ருஷே' செய்தாய்; 'எதாஞ்சக்ராதே', 'பேசித்வே', 'பேசே', 'பேசிமஹே' என்பனவும்.

லுடி பவிதா பசவிதாரௌ பவிதாரோ ஹராதயஃ । பவிதாஸி பவிதாஸ்தோ பவிதாஸ்மஸ்ததா வயம் ।। ௩௫௮.

எதிர்காலத்தில்: 'பவிதா', 'பவிதாரௌ', 'பவிதாரஹ்' மற்றும் பிறர்; 'பவிதாசி', 'பவிதாஸ்த', 'பவிதாஸ்மா', அதுபோல் 'நாம்' என்பன.

பக்தா பக்தாரௌ பக்தாரஃ பக்தாஸே த்வம் ஶுபௌதநம் । பக்தாத்வே பக்தாஹே சாஹம் பக்தாஸ்மஹே ஹரேஶ்சரும் ।। ௩௫௮.

நீயே சமையல் செய்யும் ஒருவனும், இருவரும், பலரும்; நீயே நல்ல உணவு தயாரிப்பவனும்; சமையல் நேரத்தில், சமையல் நாளிலும் நானும் சமையல் செய்பவனாக இருக்கிறேன்; நாமெல்லாம் ஹரிக்கு அர்ப்பணிக்கப்படும் உணவைச் சமையல் செய்பவர்கள்.

லிஙாஶிஷி ஸுகம் பூயாத் பூயாஸ்தாம் ஹரிஶங்கரௌ । பூயாஸுஸ்தே ச பூயாஸ்த்வம் யுவாம் பூயாஸ்தமீஶ்வரௌ ।। ௩௫௮.

யாகக் குறியீட்டில் நல்வாழ்க்கை எப்போதும் நிலைக்கட்டும்; ஹரி, சங்கரர் இருவரும் எப்போதும் இருப்பார்களாக; நீயும் எப்போதும் இருப்பாயாக; நீங்களிருவரும் ஆண்டவர்களாக எப்போதும் இருப்பீர்களாக.

பூயாஸ்த யூயம் பூயாஸமஹம் பூயாஸ்ம ஸர்வ்வதா । யக்ஷீஷ்ட ஹ்யேதிஷீயாஸ்தாம் யக்ஷீரந்நேதிஷீய ச ।। ௩௫௮.

நீங்கள் எல்லோரும் எப்போதும் இருப்பீர்களாக; நானும் எப்போதும் இருப்பேனாக; நாமும் எப்போதும் இருப்போமாக; அர்ப்பணம் செய்யப்படட்டும், அது நிலைபெறட்டும், உணவு அர்ப்பணிப்பும் நிலைபெறட்டும்.

யக்ஷீவஹ்யேதிஷீமஹி லிஙி சாயக்ஷ்யதேதி ல்ரு'ங் । அயக்ஷ்யேதாமயக்ஷ்யந்தாயக்ஷ்யேऽயக்ஷ்யேதாம் யுவாம் ।। ௩௫௮.

அர்ப்பணம் செய்யப்படட்டும், நாமும் அதை நிலைநாட்டுவோம்; 'அர்ப்பணம் செய்யப்படட்டும்' என்ற விருப்பத்தைத் தெரிவிக்கும் சொல்லாக; 'அவன் அர்ப்பணம் செய்யட்டும்', 'அவர்கள் செய்யட்டும்', 'நான் செய்யட்டும்', 'நீங்கள் இருவரும் செய்யட்டும்' என்பதாக.

அயக்ஷஅயத்வமைதிஷ்யாவஹ்யைதிஷ்யாமஹ்யரேர்வயம் । ல்ரு'டி ஸ்யாத்பவிஷ்யதீதி ஏதிஷ்யாமஹ ஈத்ரு'ஶம் ।। ௩௫௮.

'அவன் செய்யக் கூடாது', 'செய்யாதீர்கள்', 'நாம் நிலைநாட்டுவோம்', 'இங்கே நிலைநாட்டுவோம்', 'நாம் ஆண்டவருக்காக நிலைநாட்டுவோம்'; எதிர்காலத்தில் 'இது நிகழும்', அதுபோல் 'நாம் நிலைநாட்டுவோம்' என்பதாக.

ஏவம் விபாவயிஷ்யந்தி போபவிஷ்யதி ரூபகம் । கடயேத் படயேத்தத்வத் புத்ரீயதி ச காம்யதி ।। ௩௫௮.

இவ்வாறு அவர்கள் எண்ணுவார்கள், வடிவம் உருவாகும்; ஒருவர் அமைக்க வேண்டும், ஒருவர் பாட வேண்டும்; அதுபோல், ஒருவர் மகனைப் பெற வேண்டும், ஆசை கொள்ள வேண்டும்.

குமார உவாச க்ரு'தஸ்த்ரிஷ்வபி விஜ்ஞேயா பாவே கர்ம்மணி கர்த்தரி । அஜ்ல்யுட் க்திந் கஞோ பாவே யுஜகாரத ஏவ ச ।। ௩௫௯.

குமாரன் சொன்னான்: 'க்ருத்' என்ற பிரத்தியுடன் வரும் வடிவங்கள் மூன்று வகையாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்: நிலை, செயல், செய்பவர்; 'அஜ்', 'யுட்', 'க்தின்', 'க்ஞ' ஆகியவை நிலையைச் சொல்கின்றன; 'யுஜ்', 'கார' என்பதும் அதுபோல்.

அசி தர்ம்மஸ்ய விநய உத்கரஃ ப்ரகரஸ்ததா । தேவோ பத்ரஃ ஶ்ரீகரஶ்ச த்லுடி ரூபந்து ஶோபநம் ।। ௩௫௯.

'அ' என்ற உயிரெழுத்துடன் தர்மம், பணிவு, சிறப்பு, மேன்மை ஆகிய பொருள்கள் வருகின்றன; தேவன், நன்மை, செல்வம் தருவது, 'த்லுட்' பிரத்தியுடன் அழகான வடிவம் என்பதும்.

க்திநி வ்ரு'த்திஸ்துதிமதோ கஞி பாவோऽத யுச்யபி । காரணா பாவநேத்யாதி அகாரே ச சிகித்ஸயா ।। ௩௫௯.

'க்தின்' பிரத்தியுடன் வளர்ச்சி, புகழ் ஆகியவை வருகின்றன; 'க்ஞ' பிரத்தியுடன் இருப்பது, சில சமயம் 'யுசு' உடனும்; காரணம் 'பாவம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; 'அ' உயிரெழுத்து வைத்துச் சிகிச்சை தொடர்பாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

ததா தவ்யோ ஹ்யநீயஶ்ச கர்த்தவ்யம் கரணீயகம் । தேயம் த்யேயஞ்சைவ யதி ண்யதி கார்ய்யஞ்ச க்ரு'த்யகாஃ ।। ௩௫௯.

அதேபோல், 'தவ்ய' மற்றும் 'அனீய' என்பது செய்ய வேண்டியது, செய்யப்பட வேண்டியது எனப் பொருள்படும்; 'தேயம்', 'த்யேய', 'யதி', 'ண்யதி', 'கார்ய', 'க்ருத்ய' ஆகியவை செய்யவேண்டியதைப் பொருள்படும்.

கர்த்தரி க்தாதயோ ஜ்ஞேயா பாவே கர்ம்மணி ச க்கசித் । கதோ க்ராமம் கதோ க்ரம ஆஶ்லிஷ்டஶ்ச குருஸ்த்பயா ।। ௩௫௯.

செய்பவரைச் சொல்வதற்கு 'க்தா' போன்ற பிரத்தியுகள் பயன்படும்; சில சமயம் நிலை அல்லது செயலைக் குறிக்கும்; 'அவன் ஊருக்குப் போனான்', 'அவன் ஊருக்குப் போனான்', 'ஆசிரியரை நீ அணைத்தாய்' என்பதும்.

ஶத்ரு'ங்‌ஶாநசௌ பவந் ஏதமாநோ பவந்த்யபி । புண் த்ரு'சௌ ஸர்வ்பதாதுப்யோ பாவகோ பவிதா ததா ।। ௩௫௯.

'சத்ரு', 'சானசு' பிரத்தியுடன் இருப்பது என்ற பொருள் வருகிறது; 'எதமாந', 'பவந்த்' என்பதும் அதுபோல்; 'பு', 'த்ருசு' பிரத்தியுடன் எல்லா வேர்களிலிருந்தும் இருப்பது, 'பவிதா' என்பதும்.

க்கிபந்தஶ்ச ஸ்வயம்பூஶ்ச பூதே லிடஃ க்கந்ஸு காந ச । பபூவிவாந் பேசிவாம்ஶ்ச பேசாநஃ ஶ்ரத்ததாநகஃ ।। ௩௫௯.

'க்கி' பிரத்தியுடன் 'சுயம்பூ' போன்றவை; கடந்த காலத்தில் 'லிட்', 'க்கன்' முதலியன; 'பபூவிவான்', 'பெசிவான்', 'பெசான', 'ஸ்ரத்ததானக' என்பன.

அணி ஸ்யுஃ கும்பகாராத்யா பூதேப்யுணாதயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । வாயுஃ பாயுஶ்ச காருஃ ஸ்யாத்வஹுலம் சந்தஸீரிதம் ।। ௩௫௯.

'அண்' பிரத்தியுடன் 'கும்பகரன்' போன்ற வடிவங்கள் உருவாகின்றன; கடந்த காலத்தில் 'உண்' முதலிய பிரத்தியுகள் பயன்படுகின்றன; 'வாயு', 'பாயு', 'காரு' என்பன, மேலும் பல வடிவங்கள் வேதங்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.