அக்நிபுராணம்

சீவரம் பிக்ஷுப்ராவ்ரு'த்திராதித்யோ மித்ர ஈரிதஃ । புத்ரஃ ஸூநுஃ பிதா தாதஃ ப்ரு'தாகுர்ய்யாக்ரவ்ரு'ஶ்சிகே ௩௫௭.

'சீவர' என்பது பிக்ஷுவின் உடை, 'பிக்ஷு பிராவிருத்தி' என்பதும் அதேபோல், 'ஆதித்ய' என்பது சூரியன், 'மித்ர' என்பது நண்பன். 'புத்ர' என்பது மகன், 'சூனு' என்பதும் மகன், 'பிதா' என்பது தந்தை, 'தாத' என்பதும் தந்தை, 'ப்ரிதா' என்பது ஓநாய், 'குர்ய' என்பது நாய், 'அக்ர' என்பது பாம்பு, 'விருச்சிக' என்பது பாம்பும், விஷச்சுவும்.

குமார உவாச திங்‌விபக்திம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ததாதேஶம் ஸமாஸதஃ । திஙஸ்த்ரிஷ்வபி வர்த்தந்தே பாவே கர்ம்மணி கர்த்தரி ।। ௩௫௮.

குமாரன் சொன்னான்: வினைமுற்று உருபுகளும் அவற்றின் பொருளும் சுருக்கமாக விளக்கப்படுகின்றன. வினைமுற்றுகள் மூன்று வகையில் வருகின்றன: நிலை, செயல் பொருள், செய்பவர் என்று.

ஸகர்ம்மகாகர்ம்மகாச்ச கர்த்தரி த்விபதே ஸ்ம்ரு'தாஃ । ஸகர்ம்மகாகர்ம்மணி ச ததாதேஶஸ்ததேரிதஃ ।। ௩௫௮.

பொருளுடன் மற்றும் பொருளில்லாமல், செய்பவரில் இரட்டைப் பொருள்கள் என்று நினைக்கப்படுகின்றன. பொருளுடன் மற்றும் பொருளில்லாமல், அவ்வாறு பொருள் கூறப்படுகிறது.

வர்த்தமாநே லடாக்யாதோ வித்யாத்யர்தே லிஙீரிதஃ । வித்யாதௌ லோடாஶிஷி ச பூதாநத்யதநே ச லங் ।। ௩௫௮.

நிகழ்காலத்தில் 'லட்' வடிவம் பயன்படுத்தப்படுகிறது; கட்டளை மற்றும் ஆசைபடுதல் பொருளில் 'லிங்' என்று கூறப்படுகிறது. கட்டளை மற்றும் ஆசீர்வாதம் பொருளில் 'லோட்' மற்றும் 'ஆசிஷ்' பயன்படுத்தப்படுகின்றன; கடந்த காலம் மற்றும் சமீபத்திய கடந்த காலத்தில் 'லண்' பயன்படுத்தப்படுகிறது.

பூதே லுங் லிட் பரோக்ஷேऽத பாவிந்யத்யதநே ச லுட் । லிஙாஶிஷி ச ஶேஷேऽர்தே ல்ரு'ட் பவிஷ்யதி ல்ரு'ங்‌பவேத் ।। ௩௫௮.

கடந்த காலத்திற்கு 'லுண்' மற்றும் 'லிட்' பயன்படுத்தப்படுகின்றன; தொலைவான கடந்த காலம், எதிர்காலம் மற்றும் சமீபத்திய எதிர்காலத்திற்கு 'லுட்' பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆசைபடுதல் மற்றும் ஆசீர்வாதம் பொருளில் மீதமுள்ள இடங்களில் 'ல்ரிட்' பயன்படுத்தப்படுகிறது; எதிர்காலத்திற்கு 'ல்ரிங்' பயன்படுத்தப்படுகிறது.

லிங்நிமித்தே க்ரியாதிபத்தௌ பரே நவாத்மநேபதம் । பூர்வ்வம் ந பரஸ்மைபதந்திப்தஸந்தீதி ப்ரதமஃ புமாந் ।। ௩௫௮.

ஆசைபடுதல் காரணமாக செயல் நிகழும்போது, உருபுகள் ஆத்மநேபதம் ஆகும். முன்பு பரஸ்மைபதம் அல்லாமல், முதலாம் ஒருமை முதன்மை என்று கூறப்படுகிறது.

ஸிப்தஸ்த மத்யமநரோ மிப்வஸ்மஸ்சோத்தமஃ புமாந் । த ஆதாம் அந்தாத்மநே முக்யஃ தாஸாதாம் த்வஞ்ச மத்யமஃ ।। ௩௫௮.

'சிப்', 'தஸ்', 'த' ஆகியவை நடுநபர் உருபுகள்; 'மிப்', 'வஸ்', 'மஸ்' ஆகியவை முதலாம் நபர் உருபுகள். 'த', 'ஆதாம்', 'அந்த' ஆகியவை ஆத்மநேபதத்தின் முக்கிய உருபுகள்; 'தா', 'ஸா', 'தாம்', 'த்வ' ஆகியவை நடுநபர் உருபுகள்.

உத்தம இ வஹி மஹி பூவாத்யா தாதவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । புவிரேதிஃ பசிர்நந்திர்த்வம்ஸிஃ ஶ்ரம்ஸிஃ பதிஸ்த்வதிஃ ।। ௩௫௮.

மண் முதலான தன்மைகள் எல்லாவற்றிலும் சிறந்தவை என்று கருதப்படுகின்றன. பூவில் அடங்கும் வகைகள்: எதி, பசிர், நந்திர், த்வம்சி, ஶ்ரம்சி, படிஸ், த்வதி ஆகியவையாகும்.

ஶீஙஃ க்ரீஃட²ோ ஜுஹோதிஶ்ச ஜஹாதிஶ்ச ததாத்யபி । தீவ்யதிஃ ஸ்வபிதிர்நஹிஃ ஸுநோதிர்வஸிரேச ச ।। ௩௫௮.

ஶீண, க்ரீர, ஜுஹோதி, ஜஹாதி, ததாதி, தீவ்யதி, ஸ்வபிதி, நஹி, ஸுனோதி, வசிர் ஆகியவையும் இதில் அடங்கும்.

துதிர்ம்ரு'ஶதிர்முஞ்சதிஃ ருதிர்புஜிஸ்த்யஜிஸ்தநிஃ । ஶவாதிகே விகரணே மநிஶ்சைவ கரோத்யபி ।। ௩௫௮.

துதிர், ம்ருஷதிர், முன்சதி, ருதி, புஜ், த்யஜிஸ், தனி, ஶவா முதலான வினைகள் பல செயல்களுக்கு பயன்படுத்தப்படுகின்றன; மணி என்பதும் செய்கைக்காக உபயோகிக்கப்படுகிறது.

க்ரீஃட²திர்வ்ரு'ஙோ க்ரஹிஶ்சோரிஃ பா நீரச்சிஶ்ச நாயகாஃ । புவி ஸ்யாத் திங் பவதி ஸஃ பவதஸ்தௌ பவந்தி தே ।। ௩௫௮.

க்ரீரதி, வ்ரினோ, கிரஹி, சோரி, பனி, ரசி, நாயகா ஆகியவை தலைவர்களாகும்; பூவி வகையில் 'திங்' என்பது 'பவதி', 'ச', 'பவதஸ்', 'தௌ', 'பவந்தி', 'தே' என்பன.

பவஸி த்வம் யுவாம் பவதோ யூயம் பவத சாப்யஹம் । பவாம்யாவாம் பவாவஶ்ச பவாமோ ஹ்யேததே குலம் ।। ௩௫௮.

நீ இருக்கிறாய், நீங்கள் இருவரும் இருக்கிறீர்கள், நீங்கள் எல்லோரும் இருக்கிறீர்கள், நானும் இருக்கிறேன்; நாங்கள் இருவரும் இருக்கிறோம், நாங்கள் எல்லோரும் இருக்கிறோம்; இவ்வாறு குடும்பம் விரிவடைகிறது.

ஏதேதே த்வே ததைதந்தே ஏதஸே த்வம் ஹி மேதயா । ஏதேதே ச ஸமேதத்வே ஏதே ஹ்யேதாவஹே தியா ।। ௩௫௮.

இருவர் 'எதேதே', அதுபோல் 'எதந்தே'; 'எதஸே', நீ அறிவுடன் இருக்கிறாய்; 'எதேதே', 'சமேதத்வே', 'எதே', 'எதாவஹே' என்பன அறிவுடன் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

ஏதாமஹே ஹரேர்பக்த்யா பசதீத்யாதி பூர்வ்வவத் । பூயதேऽநுபூயதேऽஸௌ பாவே கர்ம்மணி வை யகி ।। ௩௫௮.

நாம் ஹரியின் பக்தியால் 'எதாமஹே' என்கிறோம்; 'பசதி' முதலானவை முன்னதாகப் போலவே; 'பூயதே', 'அனுபூயதே' என்பவை இருப்பதும் செயலும் குறிக்கும், 'யகி' என்ற பிரத்தியோடு.

வுபூஷதி ஸநீத்யேவம் ணிசி பாசவயதீஶ்வரம் । யஙி வோபூயதே வாத்யம் வோபோதி ஸ்யாச்ச யங்‌லுகி ।। ௩௫௮.

'வுபூஷதி' என்பது ஆசைபடுதல் வகையில் 'ணிச்' பிரத்தியுடன்; 'பாசவயதி' போல ஈஸ்வரருக்காக; 'யங்' பிரத்தியோடு 'வோபூயதே', 'வாத்ய', 'வோபோதி', 'யங்-லுகி' என்பன.

புத்ரீயதி புத்ரகாம்யத்யேவம் படபடாயதே । கடயத்யऽத ஸநி ணிசி புபூஷயதி ரூபகம் ।। ௩௫௮.

'புத்ரியதி' என்பது புத்ரனை விரும்புதல்; அதுபோல் 'படபடாயதே'; 'கடயதி' என்பது காரணமாகும் 'ணிச்' பிரத்தியுடன், 'புபூஷயதி' என்பது ஆசைபடுதல் வடிவம்.

பவேத்பவேதாஞ்ச லிஙி பவேயுஶ்ச பவேஃ பரே । பவேதஞ்ச பவேதைவம் பவேயஞ்ச பவேவ ச பவேம ச ।। ௩௫௮.

இச்சை விதியில் 'பவேத்', 'பவேதா' என்பன; செய்பாட்டில் 'பவேயுஸ்', 'பவேஹ்', 'பவேதா', 'பவேத', 'பவேயன்', 'பவேவ', 'பவேம' என்பன.

ஏதேத ஏதேயாதாமேதேரந் மநஸா ஶ்ரியா । ஏதேதாஶ்ச ஏதேயாதாமேதேத்வமேதேய ஏதேவாஹி ஏதேமஹி ।। ௩௫௮.

'எதேத', 'எதெயாதாம்', 'எதேரன்' மனமும் செல்வமும் உடன்; 'எதேதாஷ்', 'எதெயாதாஷ்', 'எதெத்வம்', 'எதேய', 'எதேவ', 'எதேமஹி' என்பன.

அஸ்து தாவத்பவதாம் லோடி பவந்து பவதாத்பவ । பவதம் பவத் பவாநி பவாவ ச பவாம் ச ।। ௩௫௮.

ஆணை விதியில், உங்களுக்காக 'அஸ்து', 'பவந்து', 'பவதா', 'பவ', 'பவதாம்', 'பவத்', 'பவானி', 'பவாவ', 'பவாம்' என்பன.

ஏததாமேதேதா மேதந்தாமேதை படாவஹை பசாமஹை । அப்யநந்ததபசதாமபசந்நபசஸ்ததா ।। ௩௫௮.

'எததாம்', 'எதேதா', 'மேதந்தாம்', 'எதை', 'படாவஹை', 'பசாமஹை'; 'அப்யானந்தத்', 'அபசதாம்', 'அபசன்', 'அபசஸ்' என்பன.

அபவதமபவதாபசமபசாவாபசாம ச । ஐததைதேதாமைதத்வம் ஐதே சைதாமஹீரிதம் ।। ௩௫௮.

'அபவதாம்', 'அபவதா', 'பசம்', 'பசாவ', 'பசாம'; 'ஐதத', 'ஐதேதாம்', 'ஐதத்வம்', 'ஐதே', 'ஐதாம' என்பன இவ்வாறு வருகின்றன.

அபூதபூதாமபூவநபூஶ்சபூவமேவ லுங் । ஐதிஷ்டைதிஷாதாம் நராவைதிஷ்டா ஐதிஷீத்ரு'ஶம் ।। ௩௫௮.

கடந்த காலத்தில்: 'அபூத்', 'அபூதாம்', 'அபூவன்', 'அபூச்', 'அபூவம்'; 'அஓரிஸ்ட்' என்ற காலத்தில்: 'ஐதிஷ்ட்', 'ஐதிஷாதாம்', 'நராவைதிஷ்ட', 'ஐதிஷீத்ருஷம்' என்பன.

லிடி பபூவ பபூவதுஃ பபூவுஶ்ச பபூவித । பபூவதுர்பபூவ ச பபூவிவ வபூவிம ।। ௩௫௮.

நிறை காலத்தில்: 'பபூவ', 'பபூவதுஹ்', 'பபூவுஸ்', 'பபூவித', 'பபூவதுர்', 'பபூவ', 'பபூவிவ', 'பபூவிம' என்பன.

பேசே பேசாதே பேசிரே த்வமேதாஞ்சக்ரு'ஷே ததா । ஏதாஞ்சக்ராதே பேசித்வே பேசே பேசிமஹே ததா ।। ௩௫௮.

'பேசே', 'பேசதே', 'பேசிரே', நீ 'எதாஞ்சக்ருஷே' செய்தாய்; 'எதாஞ்சக்ராதே', 'பேசித்வே', 'பேசே', 'பேசிமஹே' என்பனவும்.

லுடி பவிதா பசவிதாரௌ பவிதாரோ ஹராதயஃ । பவிதாஸி பவிதாஸ்தோ பவிதாஸ்மஸ்ததா வயம் ।। ௩௫௮.

எதிர்காலத்தில்: 'பவிதா', 'பவிதாரௌ', 'பவிதாரஹ்' மற்றும் பிறர்; 'பவிதாசி', 'பவிதாஸ்த', 'பவிதாஸ்மா', அதுபோல் 'நாம்' என்பன.

பக்தா பக்தாரௌ பக்தாரஃ பக்தாஸே த்வம் ஶுபௌதநம் । பக்தாத்வே பக்தாஹே சாஹம் பக்தாஸ்மஹே ஹரேஶ்சரும் ।। ௩௫௮.

நீயே சமையல் செய்யும் ஒருவனும், இருவரும், பலரும்; நீயே நல்ல உணவு தயாரிப்பவனும்; சமையல் நேரத்தில், சமையல் நாளிலும் நானும் சமையல் செய்பவனாக இருக்கிறேன்; நாமெல்லாம் ஹரிக்கு அர்ப்பணிக்கப்படும் உணவைச் சமையல் செய்பவர்கள்.

லிஙாஶிஷி ஸுகம் பூயாத் பூயாஸ்தாம் ஹரிஶங்கரௌ । பூயாஸுஸ்தே ச பூயாஸ்த்வம் யுவாம் பூயாஸ்தமீஶ்வரௌ ।। ௩௫௮.

யாகக் குறியீட்டில் நல்வாழ்க்கை எப்போதும் நிலைக்கட்டும்; ஹரி, சங்கரர் இருவரும் எப்போதும் இருப்பார்களாக; நீயும் எப்போதும் இருப்பாயாக; நீங்களிருவரும் ஆண்டவர்களாக எப்போதும் இருப்பீர்களாக.

பூயாஸ்த யூயம் பூயாஸமஹம் பூயாஸ்ம ஸர்வ்வதா । யக்ஷீஷ்ட ஹ்யேதிஷீயாஸ்தாம் யக்ஷீரந்நேதிஷீய ச ।। ௩௫௮.

நீங்கள் எல்லோரும் எப்போதும் இருப்பீர்களாக; நானும் எப்போதும் இருப்பேனாக; நாமும் எப்போதும் இருப்போமாக; அர்ப்பணம் செய்யப்படட்டும், அது நிலைபெறட்டும், உணவு அர்ப்பணிப்பும் நிலைபெறட்டும்.

யக்ஷீவஹ்யேதிஷீமஹி லிஙி சாயக்ஷ்யதேதி ல்ரு'ங் । அயக்ஷ்யேதாமயக்ஷ்யந்தாயக்ஷ்யேऽயக்ஷ்யேதாம் யுவாம் ।। ௩௫௮.

அர்ப்பணம் செய்யப்படட்டும், நாமும் அதை நிலைநாட்டுவோம்; 'அர்ப்பணம் செய்யப்படட்டும்' என்ற விருப்பத்தைத் தெரிவிக்கும் சொல்லாக; 'அவன் அர்ப்பணம் செய்யட்டும்', 'அவர்கள் செய்யட்டும்', 'நான் செய்யட்டும்', 'நீங்கள் இருவரும் செய்யட்டும்' என்பதாக.