அக்நிபுராணம்

யஸ்மாத்யதஸ்தஸிலி ச யத்ர தத்ர த்ரலீரிதம் । அஸ்மிந் காலே ஹ்யதுநா ஸ்யாதிதாநீஞ்சைவ தாந்யபி ।। ௩௫௬.

யஸ்மாத், யததசிலி என்பவை தோற்றத்தைச் சொல்வன; யத்ர, தத்ர என்பவை 'ட்ரலி'யால் வெளிப்படுகின்றன. இக்காலத்தில் என்பது 'அஸ்மின் காலே', இப்போது என்பது 'அதுனா', இதானிம், தான்யம் என்பனவும் தற்போது என்பதைக் குறிக்கும்.

ஸர்வஸ்மிந் ஸர்வ்வதா தா ஸ்யாத்தஸ்மிந்காலே ர்ஹிலீரிதம் । தர்ஹி ஹோऽஸ்பிந் கால இஹ கர்ஹி ஸஸ்மிம்ஶ்ச காலகே ।। ௩௫௬.

யதா தாலி தமி கதம் பூர்வ்வஸ்யாந்திஶி ஸஞ்சயேத் । அஸ்தாதி சைவ பூர்வ்வஸ்யாஃ பூர்வ்வாதிக்ராமணீயகாஃ ।। ௩௫௬.

'தாலி', 'தமி' என்பவை எப்படி என்று குறிக்கும், அவை முன்புறத்தைச் சொல்வதற்கு பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். 'அஸ்தாதி', 'பூர்வஸ்யா' என்பவை முன்னதாக, 'பூர்வாதி கிராமணிய' என்பது முன்புள்ள தலைவரைச் சொல்வது.

புரஸ்தாத் ஸஞ்சரேத் கச்சேத் ஸத்யஸ்துல்யேऽஹநீரிதம் । உதிபூர்வ்வாப்தே ச பருத் பூர்வ்வதரே பரார்ய்யபி ।। ௩௫௬.

'புரஸ்தாத்' என்பது முன்னால், 'சஞ்சரேத்' என்பது செல்ல வேண்டும், 'கச்சேத்' என்பது போக வேண்டும், 'சத்யஸ்' என்பது உடனே, 'துல்யே' என்பது சமம், 'அஹனீரிதம்' என்பது அதே நாளில் என்பதாகும். 'உதிபூர்வாப்தே' என்பது கடந்த வருடம், 'பருத்' என்பது முன்னதாக, 'பூர்வதரே' என்பது இன்னும் முன்பாக, 'பரார்ய' என்பது வேறு என்பதாகும்.

ஐஷமோऽஸ்மிந் ஸம்வத்ஸரே ரூபம் ஸமஸி சேரிதம் । ஏத்யவௌ பரேத்யவி ஸ்யாத் பரஸ்மிந்நஹநீரிதம் ।। ௩௫௬.

'ஐஷம' என்பது இவ்வருடத்தில், 'சமசி' என்பது வடிவம், 'செரித' என்பது கூறப்பட்டது. 'எத்யவௌ', 'பரேத்யவி' என்பவை அடுத்த நாளில், 'பரஸ்மின்னஹனீரிதம்' என்பது வேறு நாளில் என்பதாகும்.

அத்யாஸ்மிந்நஹநி த்யே ஸ்யாத் பூர்வ்வேத்யுஶ்ச ததைத்யுஸி । தக்ஷிணஸ்யாந்திஶி வஸேத் தக்ஷிணாத்தக்ஷஇணா த்யுபௌ ।। ௩௫௬.

'அத்யாஸ்மின்னஹனி' என்பது இன்று, 'த்யே' என்பது இந்நாளில், 'பூர்வேத்யு' என்பது கடந்த நாளில், 'தத்ஐத்யுசி' என்பது அந்நாளில் என்பதாகும். 'தக்ஷிணஸ்யா அந்திசி' என்பது தெற்குத் திசையில், 'வசேத்' என்பது தங்க வேண்டும், 'தக்ஷிணாத்' என்பது தெற்கிலிருந்து, 'தக்ஷைணா' என்பது தெற்கைச் சொல்வது, 'த்யுபௌ' என்பது இரு நாட்கள் என்பதாகும்.

உத்தரஸ்யாந்திஶி வஸேதுத்தராதுத்தராத்யுபௌ । உபரி வஸைதுபரிஷ்டாத் பவேத்ரிஷ்டாதி ஊத்‌ர்த்வகாத் ।। ௩௫௬.

'உத்தரஸ்யா அந்திசி' என்பது வடதிசையில், 'வசேத்' என்பது தங்க வேண்டும், 'உத்தராத்' என்பது வடக்கிலிருந்து, 'உத்தராட்யுபௌ' என்பது வடக்கு சார்ந்த இரண்டும். 'உபரி' என்பது மேலே, 'வசைது பரிஷ்டாத்' என்பது மேலே தங்க வேண்டும், 'பவேத்' என்பது இருக்க வேண்டும், 'ரிஷ்டாதி' என்பது மேல்புறம், 'ஊர்த்வகாத்' என்பது மேலிருந்து என்பதாகும்.

உத்தரேண ச பித்ரோக்தம் ஆசி ச ஸ்யாச்ச தக்ஷிணா । ஆஹௌ தக்ஷிணாஹி வஸேத் த்விப்ரகாரம் த்விதா ச தா ।। ௩௫௬.

'உத்தரேண' என்பது வடக்குப் பக்கம், 'பித்ரொக்தம்' என்பது தந்தை கூறியது, 'ஆசி' என்பது நோக்கி, 'தக்ஷிணா' என்பது தெற்கு. 'ஆஹௌ' என்பது தெற்கை நோக்கி, 'தக்ஷிணாஹி' என்பது தெற்குப் பக்கம், 'வசேத்' என்பது தங்க வேண்டும், 'துவிப்ரகாரம்' என்பது இரண்டு விதம், 'துவிதா' என்பது இருபிரிவாக, 'தா' என்பது வைக்க வேண்டும் என்பதாகும்.

நிபாதாஸ்தத்திதாஃ ப்ரோக்தாஃ தத்விதோ பாவவாசகஃ । படோர்பாவஃ படுத்வந்த்வே படுதா தலி சேரிதம் ।। ௩௫௬.

நிபாதங்கள், தத்திதங்கள் என்பவை கூறப்பட்டுள்ளன; 'தத்வித' என்பது நிலையை வெளிப்படுத்துவது. 'படோர்பாவம்' என்பது படுவின் நிலை, 'படுத்' என்பது படுவாக இருப்பது, 'படுதா' என்பது படுவாகுதல், 'தலி' என்பது கூறப்படுவது.

ப்ரதிமா சேமநி ப்ரு'தோஃ ஸௌக்யம் ஸுகாத் ஷ்யஞீரிதம் । ஸ்தேயம் யதி ச ஸ்யேநஸ்ய யே ஸக்யுஃ ஸக்யமீரிதம் ।। ௩௫௬.

இங்கு காணப்படும் உருவம் ப்ரிதுவின் உருவம்; மகிழ்ச்சியிலிருந்து சந்தோஷம் பிறக்கிறது என்று கூறப்படுகிறது. திருட்டு என்பது தவசியின் செயல், நண்பனுக்கு நண்பனாக இருப்பது என்பது நட்பாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

கபேர்பாவஶ்ச காபேயம் ஸைந்யம் பத்யம் யகீரிதம் । ஆஶ்வம் கௌமாரகம் சாணி ரூபம் சாணி ச யௌவநம் ௩௫௬.

குரங்கின் இயல்பு 'காபேய' என்று அழைக்கப்படுகிறது; படை 'பத்திய' என்று கூறப்படுகிறது. குதிரை 'கௌமார', வடிவமும் இளமையும் இரண்டும் 'சாணி' என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

குமார உவாச உணாதயோऽபிதாஸ்யந்தே ப்ரத்யயா தாதுதஃ பரே । உணி காருஶ்ச ஶில்பீ ஸ்யாத் ஜாயுர்ம்மாயுஶ்ச பித்தகம் ।। ௩௫௭.

குமாரன் சொன்னான்: 'உண' என்னும் பிரத்தியைகள் வேரிலிருந்து வந்தவை, இவை பற்றி விளக்குகிறேன். 'உணி' என்பது ஓர் கலைஞன், 'காரு' என்பது கைத்தொழிலாளர், 'ஜாயு' என்பது உயிர், 'மாயு' என்பது பித்தம் என்று அர்த்தம்.

கோமாயுர்வாயுர்வேதேஷு பஹுலம் ஸ்யுருணாதயஃ । ஆயுஃ ஸ்வாதுஶ்ச ஹேத்வாத்யாஃ கிம்ஶாருர்தாந்யஶூககஃ ।। ௩௫௭.

'கோமாயு' மற்றும் 'வாயு' ஆகியவை வேதங்களில் அடிக்கடி 'உண' பிரத்தியையுடன் வருகின்றன. 'ஆயு' என்பது உயிர், 'ஸ்வாது' என்பது இனிப்பு, 'ஹேத்வாதி' என்பது காரணங்கள், 'கிம்‌ஷாரு' என்பது தானியத்தின் தோல்.

க்ரு'கவாகுஃ குக்குடஃ ஸ்யாத் குருர்பர்த்தா மருஸ்ததா । ஶயுஶ்சாஜகரோ ஜ்ஞேயஃ ஸ ஹராயுதமுச்யதே ।। ௩௫௭.

'க்ருகவாகு' என்பது சேவல், 'குக்குட' என்பதும் சேவலையே குறிக்கும்; 'குரு' என்பது ஆசான், 'பர்த்தா' என்பது கணவன், 'மரு' என்பது பாலைவனம். 'சயு' என்பது மலைப்பாம்பு, அவன் சிவபெருமானின் ஆயுதத்தை ஏந்துபவன் என்று அறியப்படுகிறான்.

ஸ்வருத்‌ர்வஜ்ரம் த்ரபுருஸி ஸமஸாரம் பல்குரீரிதம் । க்ரு'த்ரஶ்ச க்ரநி கிரசி மந்திரம் திமிரம் தமஃ ।। ௩௫௭.

'ஸ்வருத்' என்பது இடியென்று பொருள், 'வஜ்ர' என்பதும் அதே அர்த்தம்; 'த்ரபு' என்பது வெள்ளி, 'ருசி' என்பது இரும்பு, 'சமஸாரம்' என்பது சேர்க்கை, 'பல்குர்' என்பது பலவீனம் என்று கூறப்படுகிறது. 'கிருத்திர' என்பது கழுகு, 'க்ரனி' என்பது காகம், 'கிரசி' என்பது புறா, 'மந்திர' என்பது வீடு, 'திமிர' என்பது இருள், 'தமஸ்' என்பது அந்தகாரம்.

இலசி ஸலிலம் வாரி கல்யாணம் பண்டிலம் ஸ்ம்ரு'தம் । புவோ வித்வாந் க்கஸௌ ஸ்யாச்ச ஶிவிரம் குப்தஸம்ஸ்திதிஃ ।। ௩௫௭.

'இலசி', 'சலிலம்', 'வாரி' ஆகியவை தண்ணீர்; 'கல்யாணம்' என்பது நன்மை, 'பண்டில' என்பதும் அதையே குறிக்கும். 'புவோ' என்பது பண்டிதர், 'க்கஸௌ' என்பதும் அதே அர்த்தம், 'சிவிர' என்பது ரகசியமான இடம்.

ஓதுர்விடாலஶ்ச துநி அபிதாநாதுகாதயஃ । கர்ணஃ காமீ ச க்ரு'ஹபூர்வாஸ்துர்ஜைவாத்ரு'கஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௫௭.

'ஓதுர்' என்பது பூனை, 'விடால' என்பதும் பூனையே, 'துனி' என்பது 'உக' பிரத்தியையிலிருந்து வந்த பெயர். 'கர்ண' என்பது செவி, 'காமி' என்பது காதலன், 'கிரஹபூ' என்பது குடும்பம் நடத்துபவர், 'வாஸ்து' என்பது கட்டிடக்கலைஞன், 'ஜைவாத்ரிக' என்பதும் அதேபோல் குறிப்பிடப்படுகிறது.

கம்போஜோ பாஜநம்பாண்டம் ஸரண்டஶ்ச சதுஷ்பதஃ । தருரேரண்டஃ ஸங்காதோ வரூஃட²ஃ ஸாம நிர்பரம் ।। ௩௫௭.

'கம்போஜ' என்பது பாத்திரம், 'பாஜன' என்பதும் பாத்திரமே, 'சரண்ட' என்பது நான்கு கால்கள் உடையவனாகும். 'தருர்' என்பது எரண்டு மரம், 'ஏரண்டு' என்பதும் அதே மரம், 'சங்காத' என்பது கூட்டம், 'வரூர' என்பது சாமவேதம், 'நிர்பர' என்பது மிகை.

ஸ்பாரம் ப்ரபூதம் ஸ்யாந்நாந்தப்ரத்யயே சீரவல்கலம் । காதரோ பீருருக்ரஸ்து ப்ரசண்டோ ஜவஸம் த்ரு'ணம் ।। ௩௫௭.

'ஸ்பார' என்பது பெருமளவு, 'பிரபூத' என்பதும் அதே அர்த்தம்; இல்லையென்றால் 'சீரவல்கல' என்பது பட்டை உடை. 'காதர' என்பது பயப்படுபவர், 'பீரு' என்பது அஞ்சும் மனம், 'உக்ர' என்பது கடுமை, 'பிரசண்ட' என்பது மிகுந்த வலிமை, 'ஜவ' என்பது வேகம், 'த்ருண' என்பது புல்.

ஜகச்சைவ து பூர்லோகோ க்ரு'ஶாநுர்ஜ்யோதிரர்க்ககஃ । வர்வ்வரஃ குடிலோ தூர்த்தஶ்சத்வரஞ்ச சதுஷ்பதம் ।। ௩௫௭.

'ஜகத்' என்பது உலகம், 'பூர்லோகம்' என்பது பூமி, 'க்ருஷானு' என்பது நெருப்பு, 'ஜ்யோதி' என்பது ஒளி, 'அர்க்க' என்பது சூரியன். 'வர்வர' என்பது வளைந்தது, 'குடில' என்பதும் அதேபோல், 'தூர்த்த' என்பது வஞ்சகர், 'சத்வர' என்பது சாலை சந்திப்பு, 'சதுஷ்பத' என்பது நான்கு வழிச்சந்திப்பு.

சீவரம் பிக்ஷுப்ராவ்ரு'த்திராதித்யோ மித்ர ஈரிதஃ । புத்ரஃ ஸூநுஃ பிதா தாதஃ ப்ரு'தாகுர்ய்யாக்ரவ்ரு'ஶ்சிகே ௩௫௭.

'சீவர' என்பது பிக்ஷுவின் உடை, 'பிக்ஷு பிராவிருத்தி' என்பதும் அதேபோல், 'ஆதித்ய' என்பது சூரியன், 'மித்ர' என்பது நண்பன். 'புத்ர' என்பது மகன், 'சூனு' என்பதும் மகன், 'பிதா' என்பது தந்தை, 'தாத' என்பதும் தந்தை, 'ப்ரிதா' என்பது ஓநாய், 'குர்ய' என்பது நாய், 'அக்ர' என்பது பாம்பு, 'விருச்சிக' என்பது பாம்பும், விஷச்சுவும்.

குமார உவாச திங்‌விபக்திம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ததாதேஶம் ஸமாஸதஃ । திஙஸ்த்ரிஷ்வபி வர்த்தந்தே பாவே கர்ம்மணி கர்த்தரி ।। ௩௫௮.

குமாரன் சொன்னான்: வினைமுற்று உருபுகளும் அவற்றின் பொருளும் சுருக்கமாக விளக்கப்படுகின்றன. வினைமுற்றுகள் மூன்று வகையில் வருகின்றன: நிலை, செயல் பொருள், செய்பவர் என்று.

ஸகர்ம்மகாகர்ம்மகாச்ச கர்த்தரி த்விபதே ஸ்ம்ரு'தாஃ । ஸகர்ம்மகாகர்ம்மணி ச ததாதேஶஸ்ததேரிதஃ ।। ௩௫௮.

பொருளுடன் மற்றும் பொருளில்லாமல், செய்பவரில் இரட்டைப் பொருள்கள் என்று நினைக்கப்படுகின்றன. பொருளுடன் மற்றும் பொருளில்லாமல், அவ்வாறு பொருள் கூறப்படுகிறது.

வர்த்தமாநே லடாக்யாதோ வித்யாத்யர்தே லிஙீரிதஃ । வித்யாதௌ லோடாஶிஷி ச பூதாநத்யதநே ச லங் ।। ௩௫௮.

நிகழ்காலத்தில் 'லட்' வடிவம் பயன்படுத்தப்படுகிறது; கட்டளை மற்றும் ஆசைபடுதல் பொருளில் 'லிங்' என்று கூறப்படுகிறது. கட்டளை மற்றும் ஆசீர்வாதம் பொருளில் 'லோட்' மற்றும் 'ஆசிஷ்' பயன்படுத்தப்படுகின்றன; கடந்த காலம் மற்றும் சமீபத்திய கடந்த காலத்தில் 'லண்' பயன்படுத்தப்படுகிறது.

பூதே லுங் லிட் பரோக்ஷேऽத பாவிந்யத்யதநே ச லுட் । லிஙாஶிஷி ச ஶேஷேऽர்தே ல்ரு'ட் பவிஷ்யதி ல்ரு'ங்‌பவேத் ।। ௩௫௮.

கடந்த காலத்திற்கு 'லுண்' மற்றும் 'லிட்' பயன்படுத்தப்படுகின்றன; தொலைவான கடந்த காலம், எதிர்காலம் மற்றும் சமீபத்திய எதிர்காலத்திற்கு 'லுட்' பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆசைபடுதல் மற்றும் ஆசீர்வாதம் பொருளில் மீதமுள்ள இடங்களில் 'ல்ரிட்' பயன்படுத்தப்படுகிறது; எதிர்காலத்திற்கு 'ல்ரிங்' பயன்படுத்தப்படுகிறது.

லிங்நிமித்தே க்ரியாதிபத்தௌ பரே நவாத்மநேபதம் । பூர்வ்வம் ந பரஸ்மைபதந்திப்தஸந்தீதி ப்ரதமஃ புமாந் ।। ௩௫௮.

ஆசைபடுதல் காரணமாக செயல் நிகழும்போது, உருபுகள் ஆத்மநேபதம் ஆகும். முன்பு பரஸ்மைபதம் அல்லாமல், முதலாம் ஒருமை முதன்மை என்று கூறப்படுகிறது.

ஸிப்தஸ்த மத்யமநரோ மிப்வஸ்மஸ்சோத்தமஃ புமாந் । த ஆதாம் அந்தாத்மநே முக்யஃ தாஸாதாம் த்வஞ்ச மத்யமஃ ।। ௩௫௮.

'சிப்', 'தஸ்', 'த' ஆகியவை நடுநபர் உருபுகள்; 'மிப்', 'வஸ்', 'மஸ்' ஆகியவை முதலாம் நபர் உருபுகள். 'த', 'ஆதாம்', 'அந்த' ஆகியவை ஆத்மநேபதத்தின் முக்கிய உருபுகள்; 'தா', 'ஸா', 'தாம்', 'த்வ' ஆகியவை நடுநபர் உருபுகள்.

உத்தம இ வஹி மஹி பூவாத்யா தாதவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । புவிரேதிஃ பசிர்நந்திர்த்வம்ஸிஃ ஶ்ரம்ஸிஃ பதிஸ்த்வதிஃ ।। ௩௫௮.

மண் முதலான தன்மைகள் எல்லாவற்றிலும் சிறந்தவை என்று கருதப்படுகின்றன. பூவில் அடங்கும் வகைகள்: எதி, பசிர், நந்திர், த்வம்சி, ஶ்ரம்சி, படிஸ், த்வதி ஆகியவையாகும்.

ஶீஙஃ க்ரீஃட²ோ ஜுஹோதிஶ்ச ஜஹாதிஶ்ச ததாத்யபி । தீவ்யதிஃ ஸ்வபிதிர்நஹிஃ ஸுநோதிர்வஸிரேச ச ।। ௩௫௮.

ஶீண, க்ரீர, ஜுஹோதி, ஜஹாதி, ததாதி, தீவ்யதி, ஸ்வபிதி, நஹி, ஸுனோதி, வசிர் ஆகியவையும் இதில் அடங்கும்.