அக்நிபுராணம்

ப்ரியங்கூநாம் பவம் க்ஷேத்ரம் ப்ரையங்கவீநகம் கஞி । மௌத்‌கீநம் ஸௌத்ரவீணஞ்ச வைதேஹஶ்சாநபத்யகே ।। ௩௫௬.

'ப்ரியங்கூ' என்பதிலிருந்து வந்தது 'ப்ரியங்குவின் நிலம்', 'ப்ரியங்குவைச் சேர்ந்தது', 'கணி' என்பது தோண்டுபவர். 'மௌத்கீனம்' என்பது மூத்கீனத்தைச் சேர்ந்தது, 'சௌத்ரவீணம்' என்பது சௌத்ரவத்தைச் சேர்ந்தது, 'வைதேஹ' என்பது வைதேஹ நாட்டைச் சேர்ந்தவன், 'அநபத்யகே' என்பது பிள்ளை இல்லாதவன்.

இஞி தாக்ஷிர்தாஶரதிஃ கசி நாராயணாதிகம் । ஆஶ்வாயநஃ ஸ்யாச்ச பஞி யசி கார்க்யஶ்ச வாத்ஸகஃ ।। ௩௫௬.

இஞ்சி என்றால் தக்ஷன், தாசரதி, சில நேரங்களில் நாராயணன் மற்றும் பிறர் என்பதாகும். ஆஷ்வாயனனை 'ப' எனக் குறிக்கின்றது, கார்க்யனை 'வாத்சகன்' என அழைக்கின்றது.

டகி ஸ்யாத்வைநதேயாதிஶ்சாடகேரஸ்ததைரகி । ட்ரகி கௌதேரகோ ரூபம் கௌவாரஶ்சாரகீரிதம் ।। ௩௫௬.

டகி என்றால் வைநதேயன் மற்றும் பிறர்; சாடகேரர், ஐரகி என்பவர்களும் இதில் அடங்குவர். ட்ரகி என்பது கவுதேரகனை குறிக்கும், கவுவரா என்பது ஆரகீரிதம் என அழைக்கப்படுகிறது.

க்ஷத்ரியோ கே குலீநஃ கே ண்யே கௌரவ்யாதயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । யதி மூர்த்தந்யமுக்யாதிஃ ஸுகந்திரிதி ரூபகம் ।। ௩௫௬.

க்ஷத்திரியர் 'கே' எனக் குறிக்கப்படுவர், குலீனன் 'கே' எனவும், 'ண்யே' என்பது கௌரவாதி வம்சங்களைச் சொல்கிறது. யதி என்றால் தலைமை ஆசாரியர், சுகந்தி என்பது ஒரு வடிவம்.

தாரகாதிப்ய இதசி நபஸ்தாரகிதாதயஃ । அநஙி ஸ்யாச்ச குண்டாத்நீ புஷ்பதந்வஸுதநவநீ ।। ௩௫௬.

தாரகன் முதலானவர்களிலிருந்து 'இடசி' என்றால் விண்மீன்கள் போன்ற ஆகாயப் பொருள்கள். 'அனங்கி' என்பது குண்டம், த்னி, புஷ்பதனு, சுதன்வன், வனி ஆகியவற்றைக் குறிக்கும்.

சஞ்சுபி வித்தசஞ்சுஃ ஸ்யாத்வித்தமஸ்ய ச ஶப்தகே । சணபி ஸ்யாத் கேஶசணஃ ரூபே ஸ்யாத் படரூபகம் ।। ௩௫௬.

சஞ்சுபி என்றால் 'செல்வம் வாயுள்ளவன்', விட்டசஞ்சு என்பது செல்வத்தைச் சொல்வது. சணபி என்பது 'முடி சணன்', படரூபகம் என்பது ஒரு வடிவம்.

ஈயஸௌ ச படீயாந் ஸ்யாத் தரப்யக்ஷதராதிகம் । பசதிதராஞ்ச தரபி தமப்யடதிதமாமபி ।। ௩௫௬.

ஈயசு என்பது 'மேலும்', படீயான் என்பது 'மிகவும்' என்பதைக் குறிக்கும்; தரப்யக்ஷம் போன்ற சொற்கள் அதிகரிப்பைச் சொல்வன. பசதிதரான், தரபி, தமப்யடதிதமாம் என்பனவும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

ம்ரு'த்வீதமா கல்பபி ஸ்யாதிந்த்ரகல்போऽர்ககல்பகஃ । ராஜதேஶீயோ தேஶீயே தேஶ்யே தேஶ்யாதிரூபகம் ।। ௩௫௬.

ம்ருத்வீதமா, கல்பபி என்பவை ஒப்புமையைச் சொல்வன, உதாரணமாக 'இந்திரனைப்போல்', 'சூரியனைப்போல்' என்பதுபோல். ராஜதேசீய, தேசீய, தேச்யம் போன்ற சொற்கள் ஒரு பகுதியைச் சேர்ந்ததாகக் குறிக்கும்.

படுஜாதீயோ ஜாதீயே ஜாநுமாத்ரஞ்ச மாத்ரசி । ஊருத்வயஸோ த்வயஸசி ஊருதக்நஞ்ச தக்நசி ।। ௩௫௬.

படுஜாதீயன் என்பது படு வகுப்பைச் சேர்ந்தவன், ஜாதீயன் என்பது சாதியைச் சேர்ந்தவன், ஜானுமாத்திரம் என்பது முழங்கால் அளவு, மாத்ரசி என்பது அளவைச் சொல்வது. ஊருத்வயசன் என்பது இரு தொடைகளையும், த்வயசசி என்பது இரண்டையும், ஊருதக்னன் என்பது தொடை அளவு, தக்னசி என்பது பரப்பைச் சொல்வது.

தயடி ஸ்யாத் பஞ்சதயஃ தௌவாரிகஷ்டகீரிதம் । ஸாமாந்யவ்ரு'த்திருக்தாऽஅவ்யாக்யஶ்ச தத்திதஃ ।। ௩௫௬.

தயடி என்பது ஐந்தடங்கல், பஞ்சதய என்பதும் அதையே குறிக்கும், தௌவாரிகஷ்டகீரிதம் என்பது ஒரு சொல். சாதாரண பயன்பாடு 'சாமான்யவிருத்தி', 'அவ்யாக்யா' என்பதும் தத்திதமாகும்.

யஸ்மாத்யதஸ்தஸிலி ச யத்ர தத்ர த்ரலீரிதம் । அஸ்மிந் காலே ஹ்யதுநா ஸ்யாதிதாநீஞ்சைவ தாந்யபி ।। ௩௫௬.

யஸ்மாத், யததசிலி என்பவை தோற்றத்தைச் சொல்வன; யத்ர, தத்ர என்பவை 'ட்ரலி'யால் வெளிப்படுகின்றன. இக்காலத்தில் என்பது 'அஸ்மின் காலே', இப்போது என்பது 'அதுனா', இதானிம், தான்யம் என்பனவும் தற்போது என்பதைக் குறிக்கும்.

ஸர்வஸ்மிந் ஸர்வ்வதா தா ஸ்யாத்தஸ்மிந்காலே ர்ஹிலீரிதம் । தர்ஹி ஹோऽஸ்பிந் கால இஹ கர்ஹி ஸஸ்மிம்ஶ்ச காலகே ।। ௩௫௬.

யதா தாலி தமி கதம் பூர்வ்வஸ்யாந்திஶி ஸஞ்சயேத் । அஸ்தாதி சைவ பூர்வ்வஸ்யாஃ பூர்வ்வாதிக்ராமணீயகாஃ ।। ௩௫௬.

'தாலி', 'தமி' என்பவை எப்படி என்று குறிக்கும், அவை முன்புறத்தைச் சொல்வதற்கு பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். 'அஸ்தாதி', 'பூர்வஸ்யா' என்பவை முன்னதாக, 'பூர்வாதி கிராமணிய' என்பது முன்புள்ள தலைவரைச் சொல்வது.

புரஸ்தாத் ஸஞ்சரேத் கச்சேத் ஸத்யஸ்துல்யேऽஹநீரிதம் । உதிபூர்வ்வாப்தே ச பருத் பூர்வ்வதரே பரார்ய்யபி ।। ௩௫௬.

'புரஸ்தாத்' என்பது முன்னால், 'சஞ்சரேத்' என்பது செல்ல வேண்டும், 'கச்சேத்' என்பது போக வேண்டும், 'சத்யஸ்' என்பது உடனே, 'துல்யே' என்பது சமம், 'அஹனீரிதம்' என்பது அதே நாளில் என்பதாகும். 'உதிபூர்வாப்தே' என்பது கடந்த வருடம், 'பருத்' என்பது முன்னதாக, 'பூர்வதரே' என்பது இன்னும் முன்பாக, 'பரார்ய' என்பது வேறு என்பதாகும்.

ஐஷமோऽஸ்மிந் ஸம்வத்ஸரே ரூபம் ஸமஸி சேரிதம் । ஏத்யவௌ பரேத்யவி ஸ்யாத் பரஸ்மிந்நஹநீரிதம் ।। ௩௫௬.

'ஐஷம' என்பது இவ்வருடத்தில், 'சமசி' என்பது வடிவம், 'செரித' என்பது கூறப்பட்டது. 'எத்யவௌ', 'பரேத்யவி' என்பவை அடுத்த நாளில், 'பரஸ்மின்னஹனீரிதம்' என்பது வேறு நாளில் என்பதாகும்.

அத்யாஸ்மிந்நஹநி த்யே ஸ்யாத் பூர்வ்வேத்யுஶ்ச ததைத்யுஸி । தக்ஷிணஸ்யாந்திஶி வஸேத் தக்ஷிணாத்தக்ஷஇணா த்யுபௌ ।। ௩௫௬.

'அத்யாஸ்மின்னஹனி' என்பது இன்று, 'த்யே' என்பது இந்நாளில், 'பூர்வேத்யு' என்பது கடந்த நாளில், 'தத்ஐத்யுசி' என்பது அந்நாளில் என்பதாகும். 'தக்ஷிணஸ்யா அந்திசி' என்பது தெற்குத் திசையில், 'வசேத்' என்பது தங்க வேண்டும், 'தக்ஷிணாத்' என்பது தெற்கிலிருந்து, 'தக்ஷைணா' என்பது தெற்கைச் சொல்வது, 'த்யுபௌ' என்பது இரு நாட்கள் என்பதாகும்.

உத்தரஸ்யாந்திஶி வஸேதுத்தராதுத்தராத்யுபௌ । உபரி வஸைதுபரிஷ்டாத் பவேத்ரிஷ்டாதி ஊத்‌ர்த்வகாத் ।। ௩௫௬.

'உத்தரஸ்யா அந்திசி' என்பது வடதிசையில், 'வசேத்' என்பது தங்க வேண்டும், 'உத்தராத்' என்பது வடக்கிலிருந்து, 'உத்தராட்யுபௌ' என்பது வடக்கு சார்ந்த இரண்டும். 'உபரி' என்பது மேலே, 'வசைது பரிஷ்டாத்' என்பது மேலே தங்க வேண்டும், 'பவேத்' என்பது இருக்க வேண்டும், 'ரிஷ்டாதி' என்பது மேல்புறம், 'ஊர்த்வகாத்' என்பது மேலிருந்து என்பதாகும்.

உத்தரேண ச பித்ரோக்தம் ஆசி ச ஸ்யாச்ச தக்ஷிணா । ஆஹௌ தக்ஷிணாஹி வஸேத் த்விப்ரகாரம் த்விதா ச தா ।। ௩௫௬.

'உத்தரேண' என்பது வடக்குப் பக்கம், 'பித்ரொக்தம்' என்பது தந்தை கூறியது, 'ஆசி' என்பது நோக்கி, 'தக்ஷிணா' என்பது தெற்கு. 'ஆஹௌ' என்பது தெற்கை நோக்கி, 'தக்ஷிணாஹி' என்பது தெற்குப் பக்கம், 'வசேத்' என்பது தங்க வேண்டும், 'துவிப்ரகாரம்' என்பது இரண்டு விதம், 'துவிதா' என்பது இருபிரிவாக, 'தா' என்பது வைக்க வேண்டும் என்பதாகும்.

நிபாதாஸ்தத்திதாஃ ப்ரோக்தாஃ தத்விதோ பாவவாசகஃ । படோர்பாவஃ படுத்வந்த்வே படுதா தலி சேரிதம் ।। ௩௫௬.

நிபாதங்கள், தத்திதங்கள் என்பவை கூறப்பட்டுள்ளன; 'தத்வித' என்பது நிலையை வெளிப்படுத்துவது. 'படோர்பாவம்' என்பது படுவின் நிலை, 'படுத்' என்பது படுவாக இருப்பது, 'படுதா' என்பது படுவாகுதல், 'தலி' என்பது கூறப்படுவது.

ப்ரதிமா சேமநி ப்ரு'தோஃ ஸௌக்யம் ஸுகாத் ஷ்யஞீரிதம் । ஸ்தேயம் யதி ச ஸ்யேநஸ்ய யே ஸக்யுஃ ஸக்யமீரிதம் ।। ௩௫௬.

இங்கு காணப்படும் உருவம் ப்ரிதுவின் உருவம்; மகிழ்ச்சியிலிருந்து சந்தோஷம் பிறக்கிறது என்று கூறப்படுகிறது. திருட்டு என்பது தவசியின் செயல், நண்பனுக்கு நண்பனாக இருப்பது என்பது நட்பாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

கபேர்பாவஶ்ச காபேயம் ஸைந்யம் பத்யம் யகீரிதம் । ஆஶ்வம் கௌமாரகம் சாணி ரூபம் சாணி ச யௌவநம் ௩௫௬.

குரங்கின் இயல்பு 'காபேய' என்று அழைக்கப்படுகிறது; படை 'பத்திய' என்று கூறப்படுகிறது. குதிரை 'கௌமார', வடிவமும் இளமையும் இரண்டும் 'சாணி' என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

குமார உவாச உணாதயோऽபிதாஸ்யந்தே ப்ரத்யயா தாதுதஃ பரே । உணி காருஶ்ச ஶில்பீ ஸ்யாத் ஜாயுர்ம்மாயுஶ்ச பித்தகம் ।। ௩௫௭.

குமாரன் சொன்னான்: 'உண' என்னும் பிரத்தியைகள் வேரிலிருந்து வந்தவை, இவை பற்றி விளக்குகிறேன். 'உணி' என்பது ஓர் கலைஞன், 'காரு' என்பது கைத்தொழிலாளர், 'ஜாயு' என்பது உயிர், 'மாயு' என்பது பித்தம் என்று அர்த்தம்.

கோமாயுர்வாயுர்வேதேஷு பஹுலம் ஸ்யுருணாதயஃ । ஆயுஃ ஸ்வாதுஶ்ச ஹேத்வாத்யாஃ கிம்ஶாருர்தாந்யஶூககஃ ।। ௩௫௭.

'கோமாயு' மற்றும் 'வாயு' ஆகியவை வேதங்களில் அடிக்கடி 'உண' பிரத்தியையுடன் வருகின்றன. 'ஆயு' என்பது உயிர், 'ஸ்வாது' என்பது இனிப்பு, 'ஹேத்வாதி' என்பது காரணங்கள், 'கிம்‌ஷாரு' என்பது தானியத்தின் தோல்.

க்ரு'கவாகுஃ குக்குடஃ ஸ்யாத் குருர்பர்த்தா மருஸ்ததா । ஶயுஶ்சாஜகரோ ஜ்ஞேயஃ ஸ ஹராயுதமுச்யதே ।। ௩௫௭.

'க்ருகவாகு' என்பது சேவல், 'குக்குட' என்பதும் சேவலையே குறிக்கும்; 'குரு' என்பது ஆசான், 'பர்த்தா' என்பது கணவன், 'மரு' என்பது பாலைவனம். 'சயு' என்பது மலைப்பாம்பு, அவன் சிவபெருமானின் ஆயுதத்தை ஏந்துபவன் என்று அறியப்படுகிறான்.

ஸ்வருத்‌ர்வஜ்ரம் த்ரபுருஸி ஸமஸாரம் பல்குரீரிதம் । க்ரு'த்ரஶ்ச க்ரநி கிரசி மந்திரம் திமிரம் தமஃ ।। ௩௫௭.

'ஸ்வருத்' என்பது இடியென்று பொருள், 'வஜ்ர' என்பதும் அதே அர்த்தம்; 'த்ரபு' என்பது வெள்ளி, 'ருசி' என்பது இரும்பு, 'சமஸாரம்' என்பது சேர்க்கை, 'பல்குர்' என்பது பலவீனம் என்று கூறப்படுகிறது. 'கிருத்திர' என்பது கழுகு, 'க்ரனி' என்பது காகம், 'கிரசி' என்பது புறா, 'மந்திர' என்பது வீடு, 'திமிர' என்பது இருள், 'தமஸ்' என்பது அந்தகாரம்.

இலசி ஸலிலம் வாரி கல்யாணம் பண்டிலம் ஸ்ம்ரு'தம் । புவோ வித்வாந் க்கஸௌ ஸ்யாச்ச ஶிவிரம் குப்தஸம்ஸ்திதிஃ ।। ௩௫௭.

'இலசி', 'சலிலம்', 'வாரி' ஆகியவை தண்ணீர்; 'கல்யாணம்' என்பது நன்மை, 'பண்டில' என்பதும் அதையே குறிக்கும். 'புவோ' என்பது பண்டிதர், 'க்கஸௌ' என்பதும் அதே அர்த்தம், 'சிவிர' என்பது ரகசியமான இடம்.

ஓதுர்விடாலஶ்ச துநி அபிதாநாதுகாதயஃ । கர்ணஃ காமீ ச க்ரு'ஹபூர்வாஸ்துர்ஜைவாத்ரு'கஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௫௭.

'ஓதுர்' என்பது பூனை, 'விடால' என்பதும் பூனையே, 'துனி' என்பது 'உக' பிரத்தியையிலிருந்து வந்த பெயர். 'கர்ண' என்பது செவி, 'காமி' என்பது காதலன், 'கிரஹபூ' என்பது குடும்பம் நடத்துபவர், 'வாஸ்து' என்பது கட்டிடக்கலைஞன், 'ஜைவாத்ரிக' என்பதும் அதேபோல் குறிப்பிடப்படுகிறது.

கம்போஜோ பாஜநம்பாண்டம் ஸரண்டஶ்ச சதுஷ்பதஃ । தருரேரண்டஃ ஸங்காதோ வரூஃட²ஃ ஸாம நிர்பரம் ।। ௩௫௭.

'கம்போஜ' என்பது பாத்திரம், 'பாஜன' என்பதும் பாத்திரமே, 'சரண்ட' என்பது நான்கு கால்கள் உடையவனாகும். 'தருர்' என்பது எரண்டு மரம், 'ஏரண்டு' என்பதும் அதே மரம், 'சங்காத' என்பது கூட்டம், 'வரூர' என்பது சாமவேதம், 'நிர்பர' என்பது மிகை.

ஸ்பாரம் ப்ரபூதம் ஸ்யாந்நாந்தப்ரத்யயே சீரவல்கலம் । காதரோ பீருருக்ரஸ்து ப்ரசண்டோ ஜவஸம் த்ரு'ணம் ।। ௩௫௭.

'ஸ்பார' என்பது பெருமளவு, 'பிரபூத' என்பதும் அதே அர்த்தம்; இல்லையென்றால் 'சீரவல்கல' என்பது பட்டை உடை. 'காதர' என்பது பயப்படுபவர், 'பீரு' என்பது அஞ்சும் மனம், 'உக்ர' என்பது கடுமை, 'பிரசண்ட' என்பது மிகுந்த வலிமை, 'ஜவ' என்பது வேகம், 'த்ருண' என்பது புல்.