அக்நிபுராணம்

ஸ்வதந்த்ரஃ கர்த்தா வித்யாந்தம் க்ரு'திநஃ ஸமுபாஸதே । ஹேதுகர்த்தாலம்பயதே ஹிதம் வை கர்ம்மகர்த்தரி ।। ௩௫௪.

தன்னிச்சையான செய்பவர், அறிவை அடையும் வரை அறிஞர்களால் சேவிக்கப்படுகிறார்; காரணமான செய்பவர் நம்பப்படுகிறார்; நன்மை தருவது உண்மையில் செய்பவருக்கே உரியது.

ஸ்வயம் பித்யேத் ப்ராக்ரு'ததீஃ ஸ்வயஞ்ச சித்யதே தருஃ । ஸர்த்தாऽபிஹித உத்தமஃ கர்த்தாऽநபிஹிதோऽதமஃ ।। ௩௫௪.

இயற்கை அறிவுள்ளவன் தானாகவே உடைகிறான்; மரமும் தானாகவே வெட்டப்படுகிறது; குறிப்பிடப்பட்ட செய்பவர் சிறந்தவர், குறிப்பிடப்படாதவர் கீழானவர்.

கர்த்தாऽநபிஹிதோ தர்ம்மஃ ஶிஷ்யே வ்யாக்யாயதே யதா । கர்த்தா பஞ்சவிதஃ ப்ரோக்தஃ கர்ம்ம ஸப்தவிதம் ஶ்ருணு ।। ௩௫௪.

குறிப்பிடப்படாத செய்பவர் தர்மத்தில், சீடனுக்குச் சொல்லப்படுகிறார்; செய்பவர் ஐந்து வகை என்று கூறப்பட்டுள்ளார், செயலும் ஏழு வகை என்று கேள்.

ஈப்ஸிதம் கர்ம்ம ச யதா ஶ்ரத்ததாதி த்தரி யதிஃ । அநீப்ஸிதம் கர்ம்ம யதா அஹிம் லங்கயதே ப்ரு'ஶம் ।। ௩௫௪.

யதார்த்தமாக விரும்பிய செயலை ஒரு துறவியார் நம்பிக்கையுடன் செய்கிறார்; விரும்பாத செயலை, பாம்பு ஒரு பொருளை வலுவாக தாண்டுவது போல செய்கிறான்.

நைவேப்ஸிதம் நாநீப்ஸிதம் துக்தம் ஸம்பக்ஷயந்ரஜஃ । பக்ஷ்யேதப்யகதிதம் கோபாலோ தோக்தி காம் பயஃ ।। ௩௫௪.

விரும்பியதும் அல்ல, விரும்பாததும் அல்லாத செயல், தூசி கலந்த தயிரை ஒருவர் சாப்பிடுவது போல; சொல்லப்படாதாலும், கோபன் பசுவை பால் கறக்கிறான்.

கர்த்த்ரு' கர்மாऽத கமயேச்சிஷ்யம் க்ராமம் குருர்யதா । கர்ம்ம சாபிஹிதம் பூஜா க்ரியதே வை ஶ்ரியே ஹரேஃ ।। ௩௫௪.

செய்பவர் செயலைக் கொண்டு சீடனை கிராமத்துக்குக் கொண்டு செல்கிறார், ஆசான் செய்வது போல; குறிப்பிட்ட செயல் ஹரிக்காக செய்யப்படும் பூஜை ஆகும்.

கர்ம்மாநபிஹிதம் ஸ்தோத்ரம் ஹரேஃ குர்ய்யாத்து ஸர்வ்வதம் । கரணம் த்விவிதம் ப்ரோக்தம் வாஹ்யமாப்யந்தரம் ததா ।। ௩௫௪.

குறிப்பிடப்படாத செயல் ஹரியின் புகழைப் பாடுவது, எப்போதும் செய்ய வேண்டும்; கருவி இரண்டு வகை என்று கூறப்படுகிறது: வெளிப்புறமும் உள்ளார்ந்ததும்.

சக்ஷுஷா ரூபம் க்ரு'ஹ்ணாதி வாஹ்யம் தாத்ரேண தல்லுநேத் । ஸம்ப்ரதாநம் த்ரிதா ப்ரோக்தம் ப்ரேரகம் ப்ராஹ்மணாய காம் ।। ௩௫௪.

கண் மூலம் வெளிப்புறமான வடிவத்தைப் பார்ப்பான்; கையால் அதை வெட்டுவான்; பெறுபவர் மூன்று வகை என்று கூறப்படுகிறார்: தூண்டுபவர், பிராமணனுக்கு பசுவை அளிப்பவர்.

நரோ ததாதி ந்ரு'பதயே தாஸந்ததநுமந்த்ரு'கம் । அநிராகர்த்த்ரு'கம் பர்த்ரே தத்யாத் புஷ்பாணி ஸஜ்ஜநஃ ।। ௩௫௪.

ஒரு மனிதன் அரசனுக்குப் பணியாளராகவும், அனுமதிப்பவருடன் கொடுப்பான்; மறுப்பில்லாதவனாக, நல்லவர் தலையிடம் பூக்களை வழங்க வேண்டும்.

அபாதாநம் த்விதா ப்ரோக்தம் சலமஶ்வாத்து தாவதஃ । பதிதஶ்சாசலம் க்ராமாதாகச்சதி ஸ வைஷ்ணவஃ ।। ௩௫௪.

மூலமானது இரண்டு வகை என்று கூறப்படுகிறது: ஓடிக்கொண்டிருக்கும் குதிரையிலிருந்து நகரும்; விழுந்தவன் கிராமத்திலிருந்து வருவது நிலையானது, அதுவே வைஷ்ணவம் எனப்படுகிறது.

சதுர்த்தா சாதிகரணம் வ்யாபகந்தத்நி வை க்ரு'தம் । திலேஷு தைலம் தேவார்தமௌபஶ்லேஷிகமுச்யதே ।। ௩௫௪.

ஆதாரமானது நான்கு வகை: clarified butter பாத்திரத்திலும் நெருப்பிலும் பரவுகிறது; எண்ணெய் எள்ளில், தேவதைக்காக, 'ஔபஶ்லேஷிகம்' எனப்படுகிறது.

க்ரு'ஹே திஷ்டேத் கபிர்வ்ரு'க்ஷே ஸ்ம்ரு'தம் வைஷயிகம் யதா । ஜலே மத்ஸ்யோ வநே ஸிம்ஹஃ ஸ்ம்ரு'தம் ஸாமீப்யகம் யதா ।। ௩௫௪.

ஒரு குரங்கு வீட்டில் தங்குவது 'வைஷயிகம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; மீன் நீரில், சிங்கம் காடில் இருப்பது 'சாமீப்யம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கங்காயாம் கோஷோ வஸதி ஔபசாரிகமீத்ரு'ஶம் । த்ரு'தீயா வாத வா ஷஷ்டீ ஸ்ம்ரு'தாऽநபிஹிதே ததா ।। ௩௫௪.

கங்கை நதிக்கரையில் குடியிருப்பு உள்ளது—இது 'ஔபசாரிகம்' எனப்படுகிறது; குறிப்பில்லாதபோது, மூன்றாம் அல்லது ஆறாம் வேற்றுமை நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.

விஷ்ணுஃ ஸம்பூஜ்யதே லோகைர்கந்தவ்யந்தேந தஸ்ய வா । ப்ரதமாऽபிஹிதகர்த்த்ரு' கர்ம்மணோஃ ப்ரணமேத்தரிம் ।। ௩௫௪.

விஷ்ணு உலகினால் வழிபடப்படுகிறார், அவனுக்காகவோ, அல்லது குறித்தவாறு; செய்பவர் குறிப்பிடப்பட்டால், முதலாம் வேற்றுமை, செயற்காக ஹரியை வணங்க வேண்டும்.

ஹேதௌ த்ரு'தீயா சாந்நேந வஸேத் வ்ரு'க்ஷாய வை ஜலம் । சதுர்தீ தாதர்த்யேऽபிஹிதா பஞ்சமீ பர்ய்யுபாங்முகைஃ ।। ௩௫௪.

காரணமாக மூன்றாம் வேற்றுமை: 'அன்னத்துடன்'; 'மரத்திற்காக நீர்'; நான்காம் வேற்றுமை குறித்த நோக்கத்திற்காக; ஐந்தாம் வேற்றுமை எதிர்பார்ப்புடன் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

யோகே வ்ரு'ஷ்டஃ பரி க்ராமாத்தேவோऽயம் பலவத் புரா । பூர்வ்வோ க்ராமாத்ரு'தே விஷ்ணோர்ந முக்திரிதரோ ஹரேஃ ।। ௩௫௪.

பழங்காலம் முதல் வலிமை உடைய இந்தத் தெய்வம், ஊருக்கு வெளியே கூடி வணங்கப்படுகிறான்; ஆனால் விஷ்ணுவின் ஊரைத் தவிர வேறு எந்த ஊரிலும், ஹரியைத் தவிர வேறு யாராலும் விடுதலை கிடைக்காது.

ப்ரு'தக்விநாத்யைஸ்த்ரு'தீயா பஞ்சமீ ச ததா பவேத் । ப்ரு'தக்க்ராமாத்விஹாரேண விநா ஶ்ரிஶ்ச ஶ்ரீயா ஶ்ரஇயஃ ।। ௩௫௪.

தனித்துப் பயன்படுத்தும் கருவியால் மூன்றாம், ஐந்தாம் வேற்றுமை உருவாகும்; தனி ஊர் அல்லது அசைவு இல்லாமல், செல்வமும் சிறப்பும் இல்லை.

கர்ம்மப்ரவசநீயாக்யைர்த்விதீயா யோகதோ பவேத் । அந்வர்ஜ்ஜுநஞ்ச யோத்தாரோ ஹ்யபிதோ க்ராமமீரிதம் ।। ௩௫௪.

செயலும் பாராயணமும் குறிக்கும் பெயர்களால் இரண்டாம் வேற்றுமை கூட்டு மூலம் வரும்; அர்ஜுனனும் வீரர்களும் ஊரைச் சுற்றி நிற்கிறார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

நமஃ ஸ்வாஹாஸ்வதாஸ்வஸ்திவஷடாத்யைஶ்சதுர்த்யபி । நமோ தேவாய தே ஸ்வஸ்தி துமர்தாத்பாவவாசிநஃ ।। ௩௫௪.

நம: ஸ்வாஹா, ஸ்வதா, ஸ்வஸ்தி, வஷட் ஆகியவற்றால் நான்காம் வேற்றுமையும் உண்டு; 'தேவனுக்கு வணக்கம், உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்' என்பவை குறிக்கோளையும் அர்த்தத்தையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.

பாகாய பக்தயே யாதி த்ரு'தீயா ஸஹயோககே । ஹேத்வர்தே குத்ஸிதேऽங்கே ஸா த்ரு'தீயா ச விஶேஷணே ।। ௩௫௪.

சமைப்பதற்காக அல்லது சமையல் செயலில் மூன்றாம் வேற்றுமை துணையுடன் வரும்; காரணம், இழிவான உறுப்பிற்கு, அல்லது விசேஷணமாகவும் மூன்றாம் வேற்றுமை பயன்படுத்தப்படுகிறது.

பிதாऽகாத்ஸஹ புத்ரேண காணோऽக்ஷ்ணா கதயா ஹரிஃ । அர்தேந நிவஸேகத்‌ப்ரு'த்யஃ காலே பாவே ச ஸப்தமீ ।। ௩௫௪.

தந்தை மகனுடன் சென்றார்; ஒருகண் கொண்டவன் கண் கொண்டு; ஹரி கேடயம் கொண்டு; பொருளால், வாசிப்பதற்காக, வேலைக்காரன், காலம், நிலை ஆகியவற்றிற்கு ஏழாம் வேற்றுமை பயன்படுத்தப்படுகிறது.

விஷ்ணௌ நதே பவேந்முக்திர்வஸந்தே ஸ கதோ ஹரிம் । ந்ரு'ணாம் ஸ்வாமீ ந்ரு'ஷு ஸ்வாமீ ந்ரு'ணாமீஶஃ ஸதாம்பதிஃ ।। ௩௫௪.

விஷ்ணுவுக்கு வணங்கினால் விடுதலை கிடைக்கும்; வசந்தத்தில் அவன் ஹரியிடம் சென்றான்; மனிதர்களில் தலைவன், மனிதர்களுக்கு தலைவன், ஆளும் அரசன், நல்லவர்களின் தலைவர்.

ந்ரு'ணாம் ஸாக்ஷீ ந்ரு'ஷு ஸாக்ஷீ கோஷு நாதோ கவாம்பதிஃ । கோஷு ஸூதோ கவாம் ஸூதோ ராஜ்ஞாம் தாயாதகோऽஸ்விஹ ।। ௩௫௪.

மனிதர்களில் சாட்சி, மனிதர்களுக்குள் சாட்சி; பசுக்களில் நாதன், பசுக்களுக்கு ஆண்டவன்; பசுக்களில் சாரதி, பசுக்களுக்கு சாரதி; அரசர்களுக்குள் வாரிசு இங்கே.

அந்நஸ்ய௧ ஹேதோர்வஸதி ஷஷ்டீ ஸ்ம்ரு'த்யர்தகர்மணி । மாதுஃ ஸ்மரதி கோப்தாரம் நித்யம் ஸ்யாத் கர்த்ரு'கர்மணோஃ ௩௫௪.

அன்னம் வேண்டி அவன் வாழ்கிறான்; நினைவு மற்றும் செயல் குறிக்கும் போது ஆறாம் வேற்றுமை பயன்படும்; தாயை காப்பாற்றுபவரை அவன் நினைவுகூர்கிறான்; எப்போதும் செய்பவர் மற்றும் செயல் ஆகியவற்றுக்காகவே இது உண்டு.

ஸ்கந்த உவாச ஷோஃட³ா ஸமாஸம் வக்ஷ்யாமி அஷ்டாவிம்ஶாதிதா புநஃ । நித்யாநித்யவிபாகேந லுகலோபேந ச த்விதா ।। ௩௫௫.

ஸ்கந்தன் சொன்னான்: நான் இப்போது ஷோடா சமாஸத்தை, எண்பத்து எட்டு விதமாகவும், நிலையானதும் நிலையற்றதும் என இரண்டாகவும், சொல்லை விடுவதால் இரு வகையாகவும் விளக்குகிறேன்.

கும்பகாரஶ்ச நித்யஃ ஸ்யாத்தேமகாராதிகஸ்ததா । ராஜ்ஞஃ புமாந்‌ராஜபுமாந் நித்யோऽயஞ்ச ஸமாஸகஃ ।। ௩௫௫.

குயவன் என்றும் நிலையானவன்; பொன்மிகு கைவினைஞரும் அதுபோல; அரசனுடைய மனிதன், அரச மானிடன், இந்த சமாஸமும் நிலையானதே.

கஷ்டஶ்ரிதோ லுக்‌ஸமாஸஃ கண்டேகாலாதிகஸ்த்வலுக் । ஸ்யாதஷ்டதா தத்‌புருஷஃ ப்ரதமாத்யஸுபா ஸஹ ।। ௩௫௫.

சொல்லை விடும் சமாஸம் லுக் சமாஸம் என்று அழைக்கப்படுகிறது, 'கஷ்டம் அடைந்தவன்' போன்றது; கழுத்தில், காலத்தில் என்பவை வலுக்; இவ்வாறு தத்புருஷம் எட்டு வகை, முதல் வேற்றுமையும் 'அஸ்' பிரத்தியயத்துடன்.

ப்ரதமாதத்‌புருஷோऽயம் பூர்வ்வம் காயஸ்ய விக்ரஹே । பூர்வகாயோऽபரகாயோ ஹ்யதரோத்தரகாயகஃ ।। ௩௫௫.

இது முதல் தத்புருஷம், உடலைப் பிரிக்கும்போது முதலில் வரும்; முன்னைய உடல், பின்வரும் உடல், கீழ் மேல் உடல் என்பன.

அர்த்தம் கணாயா அர்த்தகணா பிக்ஷாதுர்ய்யமதேத்ரு'ஶம் । ஆபந்நஜீவிகஸ்தத்வத் த்விதீயா சாதராஶ்ரிதஃ ।। ௩௫௫.

ஒரு துகளின் பாதி 'அரைக்கணா' எனப்படும்; பிச்சை கேட்பவன் அதுபோல; வாழ்வை அடைந்தவன்; இரண்டாம் வேற்றுமை கீழ் சார்ந்ததாகும்.