அக்நிபுராணம்

கௌரீ புத்ரவதீ நீஶ்ச வதூர்த்தேவதயா புவா । திஸ்ரோ த்வே கதி வர்ஷாபூஃ ஸ்வஸா மாதா வரா ச கௌஃ ।। ௩௫௧.

கௌரி (வெள்ளை நிறம்), மகன் உடையவள், இரவு, மணப்பெண், தேவதை, பூமி, மூன்று, இரண்டு, எத்தனை, மழைக்காலம், சகோதரி, தாய், வரம், பசு ஆகியவை.

நௌர்வாக்த்வக்த்வக்ப்ராச்யவாசீதி திரஶ்சீ ஸமுதீச்யபி । ஶரத்வித்யுத் ஸரித்யோஷித் அக்நிவித் ஸஸ்பதா த்ரு'ஶத் ।। ௩௫௧.

நாவு (படகு), வாக்கு-தோல், கிழக்கு மொழி, வளைந்தது, வடக்கு, சரத்காலம், மின்னல், நதி, பெண், நெருப்பு உடையவள், இடம் உடையவள், பார்வையிடும் என்பவை.

யைஷா ஸா வேதவித்ஸம்வித் பஹ்வீ ராஜ்ஞீ த்வயா மயா । ஸீமா பஞ்சாதயோ ராஜீ தூஃ பூஶ்சைவ திஶா கிரா ।। ௩௫௧.

யைஷா (இவள்), ஸா (அவள்), வேதம் அறிந்தவள், அறிவு, அதிகம், ராணி, உன்னால், என்னால், எல்லை, ஐந்து முதலானவை, கோடு, புகை, நகரம், திசை, பேச்சு.

சதஸ்ரோ விதுஷீ சைவ கேயம் திக் த்ரு'க் ச தாத்ரு'ஶோ । அஸௌ ஸ்த்ரியாம் நாயகாஶ்ச நாயகாஶ்ச நபும்ஸகே ।। ௩௫௧.

நான்கு, அறிவுள்ளவள், இவள் யார், திசை, பார்வையாளர், அப்படிப்பட்டவன், அவள்; இவை பெண்பால் எடுத்துக்காட்டுகள், நடுநிலை எடுத்துக்காட்டுகளும் உள்ளன.

குண்டம் ஸர்வம் ஸோமபஞ்ச ததி வாரி கலப்வத । மது த்ரபு கர்த்த்ரு' பக்த்ரு' அதிவக்த்ரு' பயஃ புரஃ ।। ௩௫௧.

குண்டம், அனைத்தும், சோமம், தயிர், நீர், கலப்பை மேடை, தேன், தகரம், செய்பவர், உண்ணுபவர், அதிகம் பேசுபவர், பால், நகரம்.

ப்ராக்ப்ரத்யக் ச திர்ய்யகுதக் ஜகத் ஜாக்ரத்ததா ஸக்ரு'த் । ஸுஸம்பச்ச ஸுதண்டீஹ அஹஃ கிஞ்சேதமித்யபி ।। ௩௫௧.

கிழக்கு, மேற்கு, குறுக்கு, நீர், உலகம், விழிப்புணர்வு, ஒருமுறை, நன்கு வெந்தது, நன்கு தண்டிக்கப்பட்டது, இங்கு பகல், இன்னும் இது — இவை சில எடுத்துக்காட்டுகள்.

ஷட்‌ஸர்பிஃ ஶ்ரேயஶ்சத்வாரி அதோऽந்யே ஹீத்ரு'ஶாஃ பரே । ஏதேப்யஃ ப்ரதமாதயஶ்ச ஸ்யுஃ ப்ராதிபதிகாத்பராஃ ।। ௩௫௧.

ஆறு வகை நெய், நான்கு சிறந்தவை, மற்றவை இப்படிப்பட்டவை, மீதியவை வேறுபட்டவை; இவற்றிலிருந்து முதன்மை வடிவங்கள் தோன்றும், பெயர்ச்சொல்லிலிருந்து பிற வடிவங்களும் வரும்.

தாதுப்ரத்யயஹீநம் யத்ஸ்யாத் ப்ராதிபதிகந்து தத் । ப்ராதிபதிகாத் ஸ்வலிங்கார்தவசநே ப்ரதமா பவேத் ।। ௩௫௧.

வினைமூலம் அல்லது பிரத்தியயம் இல்லாதது பெயர்ச்சொல் என அழைக்கப்படுகிறது; அந்த பெயர்ச்சொல்லிலிருந்து, அதன் பாலும் பொருளும் தெரிவிக்க முதன்மை வேற்றுமை உருவாகிறது.

ஸம்போதநே ச ப்ரதமா உக்தே கர்ம்மணி கர்த்தரி । கர்ம்ம யத் க்ரியதே தத்ஸ்யாத் த்விதீயா கர்மணி ஸ்ம்ரு'தா ।। ௩௫௧.

அழைப்பிலும் முதன்மை வேற்றுமையிலும் செய்பவர் அல்லது பொருள் இரண்டிற்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது; செய்யப்படுவது பொருள் ஆகும், அதற்குப் பொருள் வேற்றுமை இரண்டாம் வேற்றுமை எனப்படுகிறது.

க்ரியதே யேந கரணம் கர்த்தா யஶ்ச கரோதி ஸஃ । அநுக்தே திங்‌க்ரு'த்தத்திதைஸ்த்ரு'தீயா கரணே பவேத் ।। ௩௫௧.

ஒரு செயல் எதனால் செய்யப்படுகிறது அது கருவி, செய்பவர் தான் செய்பவர்; வெளிப்படையாகக் குறிப்பிடப்படாதபோது, வினைச்சொல் அல்லது துணைச்சொல்லுடன் கருவிக்கு மூன்றாம் வேற்றுமை பயன்படுத்தப்படுகிறது.

காரகே கர்த்தரி ச ஸா ஸம்ப்ரதாநே சதுர்த்யபி । யஸ்மை தித்ஸா தாரயதே ஸம்ப்ரதாநம் ததீரிதம் ।। ௩௫௧.

செய்பவரும் பெறுபவரும் குறிக்கும் போது நான்காம் வேற்றுமை பயன்படுத்தப்படுகிறது; யாருக்காக ஏதாவது கொடுக்க விரும்புகிறோம், அவர் பெறுபவர் என அழைக்கப்படுகிறார்.

அபாதாநம் யதோऽபைதி ஆதத்தே ச பயம் யதஃ । அபாதாநே பஞ்சமீ ஸ்யாத் ஸ்வஸ்வாம்யாதௌ ச ஷஷ்ட்யபி ।। ௩௫௧.

எதிலிருந்து ஏதாவது விலகுகிறது, அல்லது எதிலிருந்து பயம் எடுக்கப்படுகிறது, அது ஆதாரம்; அந்த ஆதாரத்திற்கு ஐந்தாம் வேற்றுமை பயன்படுத்தப்படுகிறது, உரிமை மற்றும் சொந்தம் குறிக்க ஆறாம் வேற்றுமையும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

ஆதாரோ யோऽதிகரணம் விபக்திஸ்தத்ர ஸப்தமீ । ஏகார்தே சைகவசநம் த்வ்யர்தே த்விவசநம் பவேத் ।। ௩௫௧.

ஆதாரம் அல்லது இடம் உள்ள இடத்தில் ஏழாம் வேற்றுமை பயன்படுத்தப்படுகிறது; ஒன்றை குறிக்க ஒருமை, இரண்டை குறிக்க இருமை பயன்படுத்தப்படுகிறது.

பஹுஷு பஹுவசநம் ஸித்தரூபாண்யதோ வதே । வ்ரு'க்ஷஃ ஸூர்ய்யோऽமபுவாஹோऽர்க ஹேரவே ஹேத்விஜாதயஃ ।। ௩௫௧.

பலவற்றுக்கு பன்மை பயன்படுத்தப்படுகிறது; இப்போது நிலைபெற்ற வடிவங்களைச் சொல்கிறேன்: மரம், சூரியன், மேகங்களை இட்டுச் செல்லும், அர்க்கன், ஹேரவ, இரட்டை பிறப்பினர்.

விப்ரௌ கஜாந்மஹேந்த்ரேண யமாப்யாமநலைஃ க்ரு'தம் । ராமாய முநிவர்ய்யாப்யாம் கேப்யோ தர்ம்மாத் ஹரௌ ரதிஃ ।। ௩௫௧.

விப்ரர், யானைகள் மூலம், மகேந்திரன் மூலம், யமன் மூலம், அனலை மூலம் செய்யப்பட்டவை; இராமனுக்காக, சிறந்த முனிவர்களால், யாரிடமிருந்து, தர்மத்திலிருந்து, ஹரியில் ஆனந்தம்.

ஶராப்யாம் புஸ்தகேப்யஶ்ச அர்தஸ்யேஶ்வரயோர்கதிஃ । பாலாநாம் ஸஜ்ஜநே ப்ரீதிர்ஹம்ஸயோஃ கமலேஷு ச ।। ௩௫௧.

இரு அம்புகளால், புத்தகங்களிலிருந்து, பொருளின் இயக்கம் இறைவர்களிடம்; குழந்தைகள் நல்லவர்களை நேசிப்பது, அன்னப்பறவைகள் தாமரைகளை விரும்புவது.

ஏவம் காமமஹேஶாத்யாஃ ஶப்தா ஜ்ஞேயாஶ்ச வ்ரு'க்ஷவத் । ஸர்வே விஶ்வே ச ஸர்வஸ்மை ஸர்வஸ்மாத்கதரோ மதஃ ।। ௩௫௧.

இவ்வாறு காமன், மகேசன் போன்ற சொற்கள் மரம் போலவே புரிந்து கொள்ள வேண்டும்; எல்லாம், உலகம், எல்லோருக்கும், எல்லாவற்றிலிருந்தும், எது எது என்று கருதப்படுகிறது.

ஸர்வேஷாம் ஸ்வஞ்ச விஶ்வஸ்மிந் ஶேஷம் ரூபஞ்ச வ்ரு'க்ஷவத் । ஏவஞ்சோபயகதரகதமாந்யதராதயஃ ।। ௩௫௧.

எல்லோருடையது, தனிப்பட்டது, உலகத்தில், மீதியவை மரம் போலவே; அதுபோல் இரண்டும், ஏதாவது ஒன்று, எது வேண்டுமானாலும், இப்படிப்பட்ட வடிவங்கள்.

பூர்வ்வே பூர்வ்வாஶ்ச பூர்வஸ்மை பூர்வஸ்மாத் ஸுஸமாகதஃ । பூர்வ்வோ புத்திஶ்ச பூர்வஸ்மிந் ஶேஷரூபந்து ஸர்வவத் ।। ௩௫௧.

முன்னையவை, முன்னோர்கள், முன்னவருக்காக, முன்னவரிலிருந்து நன்கு சேர்ந்தவை; முன்னவன், முன்னவரில் உள்ள அறிவு, மீதியவை எல்லாவற்றைப் போலவே.

ஏவம் பரவராத்யாஶ்ச தக்ஷிணோத்தரகாந்தராஃ । அபரறஶ்சாதரோ நேமாஃ ப்ரதமாஃ ப்ரதமேऽர்கவத் ।। ௩௫௧.

இவ்வாறு பரம், அவரம் போன்ற சொற்கள், தெற்கு, வடக்கு, உள்ளகம்; அப்புறம், கீழ், இவை முதன்மை, முதலில் அர்க்கன் போல.

ஏவம் சரமாயதயா அல்பார்த்தா நேமஆதயஃ । த்விதீயஸ்மை த்விதீயாய த்விதீயஸ்மாத் த்விதீயகாத் ।। ௩௫௧.

இதேபோல் சரமம், சிறியது, பாதி ஆகியவை; இரண்டாவதற்கு, இரண்டாவதற்காக, இரண்டாவதிலிருந்து, இரண்டாவதுடையது.

த்விதீயஸ்மிந் த்விதீயே ச த்ரு'தீயஶ்ச ததாऽர்க்கவத் । ஸோமபாஃ ஸோமபௌ ஜ்ஞேயௌஸோமபாஃ ஸோமபாம் ப்ரஜ ।। ௩௫௧.

இரண்டாவதில், இரண்டாம் வேற்றுமையில், மூன்றாம் வேற்றுமையும் அர்க்கன் போல; சோமபா, சோமபௌ என்ற வடிவங்கள் அறியப்பட வேண்டும், சோமபா, சோமபாம் என்பதற்கு செல்லுங்கள்.

கீலாலபௌ ஸோமபஶ்ச ஸோமபா ஸோமபே தத । ஸோமபாப்யாம் ஸோமபாப்யஃ ஸோமபஃ ஸோமபோஃ குலம் ।। ௩௫௧.

கீலாலபௌ, சோமபச், சோமபா, சோமபேக்கு கொடு; இரு சோமபா மூலம், சோமபாவுக்காக, சோமபாவின், சோமபோஹ் குடும்பம்.

ஏவம் கீலாலபாத்யாஃ ஸ்யு கவிரக்நிஸ்ததாऽரயஃ । ஹேகவே கவிமக்நீ தாந் ஹரீந் ஸாத்யகிநா ஹ்ரு'தம் ।। ௩௫௧.

கீலால முதலானவர்கள், கவிஞர், அக்னி மற்றும் பகைவர்கள் ஆகியோர் இவ்வாறு இருக்கின்றனர். அறிவாளி, அக்னியே கவிஞர்; அந்த குதிரைகளை சாத்தியகி எடுத்துச் சென்றார்.

ரவிப்யாம் ரவிபிர்த்தேஹி வஹ்நியே யஃ ஸமாகதஃ । அக்நேரக்ந்யோஸ்ததாக்நீநாம் கவௌ கவ்யோஃ கவிஷ்வऽத ।। ௩௫௧.

இரு சூரியர்களுக்கும், சூரியர்களோடு சேர்ந்து வந்தவருக்கு, அக்னியே, நீ கொடு. அக்னியின், இரு அக்னிகளின், அக்னிகள், கவிஞரின், இரு கவிஞர்களின், கவிஞர்களின் எனவும் பொருள்.

ஏவம் ஸுஸ்ரு'திரப்ராந்திஃ ஸுகீர்த்திஃ ஸுத்ரு'திஸ்ததா । ஸகா ஸகாயௌ ஸகாயஃ ஹேஸகே வ்ரஜ ஸப்ததிம் ।। ௩௫௧.

இவ்வாறு நல்ல படைப்பு, குழப்பமின்மை, நல்ல புகழ், உறுதியும் உண்டு. நண்பன், இரு நண்பர்கள், நண்பர்கள்—நண்பா, எழுபதிடம் செல்.

ஸகாயஞ்ச ஸ காயௌ ச ஸகீந் ஸக்யா கதோ தத । ஸக்யே ஸக்யுஶ்ச ஸக்யஶ்ச ஸக்யோஃ ஶேஷஃ கவேரிவ ।। ௩௫௧.

நண்பனும், இரு நண்பர்களும், நண்பர்களும், நட்பை அடைந்து கொடு. நட்புக்கு, இரு நண்பர்களின், நண்பர்களின், இருவரின் மீதமுள்ளவை கவிஞருக்குப் போலவே.

பத்யா பத்யே ச பத்யஶ்ச பத்யுஃ பத்யோஸ்ததாऽக்நிவத் । த்வௌ த்வௌ த்வாப்யாம் த்வாப்யாம் த்வித்வாத்யர்தே த்வயோர்த்வயோஃ ।। ௩௫௧.

கணவன், கணவனுக்கு, கணவர்கள், கணவனின், இரு கணவர்களின், அக்னிபோல். இரண்டு, இருவருக்கு, இருவரால், இரட்டைப் பொருளுக்கு, இருவரின், இருவரின் எனப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

த்ரயஸ்த்ரீம்ஶ்ச த்ரிபிஸ்த்ரிப்யஸ்த்ரயாணாஞ்ச த்ரிஷு க்ரமாத் । கவிவத் கதிகதீதி ஶேஷம் வஹுவசநம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௩௫௧.

மூன்று, மூவருக்கு, மூவரால், மூவருக்காக, மூவரில் என வரிசையாக. கவிஞரைப் போல, 'எத்தனை' என்பவை போன்றவற்றிலும் மீதமுள்ளவை பன்மை எனக் கொள்ளப்படும்.