அக்நிபுராணம்

ப்ரசண்டா ஸுரநாயிகா உக்ரா பார்வ்வதீ துர்கயா । ஓம் சண்டிகாயை வித்மஹே பகவத்யை தீமஹி தந்நோ துர்கா ப்ரசோதயாத் । க்ரமாதி து ஷஃட²ங்கம் ஸ்யாத் கணோ குருர்குருஃ க்ரமாத் ।। ௩௪௮.

பிரசண்டா, தேவர்களின் தலைவி, உக்ரா, பார்வதி, துர்கா ஆகியோரும்; 'ஓம் சண்டிகையை தியானிக்கிறோம், பகவதியை மனதில் நிறுத்துகிறோம், துர்கா எங்களை வழிநடத்தட்டும்' என்று ஜபிக்க வேண்டும். ஒழுங்காக சரங்கம், குழு, குரு, ஆசான் ஆகியோரை முறையே பின்பற்ற வேண்டும்.

அஜிதாபராஜிதா சாத ஜயா ச விஜயா ததஃ । காத்யாயநீ பத்ரகாலீ மங்கலா ஸித்திரேவதீ ।। ௩௪௮.

அஜிதா, அபராஜிதா, ஜயா, விஜயா, காத்த்யாயனி, பத்ரகாளி, மங்களா, சித்திரேவதி ஆகியோரும் உள்ளனர்.

ஸித்தாதிவடுகாஃ பூஜ்யா ஹேதுகஶ்ச கபாலிகஃ । ஏகபாதோ பீமரூபோ திக்பாலாந்மத்யதோ நவ ।। ௩௪௮.

சித்தா மற்றும் மற்ற வட்டாரத் தேவதைகள், ஹேதுகன், கபாலிகன், ஒரே காலில் நிற்கும் பீகரூபம், மற்றும் ஒன்பது திசைபாலர்கள் நடுவில் வழிபடப்பட வேண்டும்.

ஹ்ரீம் துர்கே துர்கே ரக்ஷணி ஸ்வாஹா மந்த்ரார்தஸித்தயே । கௌரீ பூஜ்யா ச தர்ம்மத்யாஃ ஸ்கந்தாத்யாஃ ஶக்தயோ யஜேத் ।। ௩௪௮.

'ஹ்ரீம் துர்கே துர்கே ரக்ஷணி ஸ்வாஹா' என்று மந்திரத்தின் பலனை அடைய ஜபிக்க வேண்டும். கௌரி மற்றும் ஸ்கந்தன் முதலான முக்கிய சக்திகள் வழிபடப்பட வேண்டும்.

ப்ரஜ்ஞா ஜ்ஞாநா க்ரியா வாசா வாகீஶீ ஜ்வாலிநீ ததா । காமிநீ காமமாலா ச இந்த்ராத்யாஃ ஶக்திபூஜநம் ।। ௩௪௮.

பிரஜ்ஞா, ஞானா, கிரியா, வாசா, வாகீஷி, ஜ்வாலினி, காமினி, காமமாலா மற்றும் இந்திரன் முதலான சக்திகள் எல்லாம் வழிபடப்பட வேண்டும்.

ஓம் கம் ஸ்வாஹா மூலமந்த்ரோऽயம் கம் வா கணபதயே நமஃ । ஷஃட²ங்கோ ரக்தஶுக்லஶ்ச கதந்கதாக்ஷபரஶூத்கடஃ ।। ௩௪௮.

'ஓம் கம் ஸ்வாஹா' என்பது மூல மந்திரம்; அல்லது 'கம் கணபதியே நம:' என்று கூறலாம். சரங்கம் சிவப்பு-வெள்ளை நிறம், வளைந்த பார்வை, பரசு, பெரும் வயிறு கொண்டவன்.

ஸமோதகோऽத கந்தாதிகந்தோல்காயேதி ச க்ரமாத் । கஜோ மஹாகணபதிர்ம்மஹோ ல்கஃ பூஜ்ய ஏவ ச ।। ௩௪௮.

மோதகம், சந்தனம் மற்றும் பிற வாசனைப் பொருட்கள், தீபம் ஆகியவற்றுடன் முறையாக வழிபட வேண்டும். யானை, மகாகணபதி, மகால்கா ஆகியோரும் வழிபடப்பட வேண்டும்.

குஷ்மாண்டாய ஏகதந்தத்ரிபுராந்தகாய ஶ்யாமதந்தவிகடஹரஹாஸாய । லம்வநாஶாநநாய பத்மதம்ஷ்ட்ராய மேகோல்காய தூமோல்காய । வக்ரதுண்டாய விக்நேஶ்வராய விகடோத்கடாய கஜேந்த்ரகமநாய ।। ௩௪௮.

குஷ்மாண்டா, ஏகதந்தன், திரிபுராந்தகன், ஷ்யாமதந்தன், விகடன், ஹரன், ஹாசாயா, லம்வனாஷானன், பத்மதம்‌ஷ்ட்ரன், மேகோல்கா, தூமோல்கா, வக்கிரதுண்டன், விக்னேஸ்வரன், விகடோட்கடன், கஜேந்திரகமனன் ஆகியோர்களுக்கு அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்.

வக்ரதுண்டாய விக்நேஶ்வராய விகடோத்கடாய கஜேந்த்ரகமநாய । புஜகேந்த்ரஹாராய ஶஶாங்கதராய கணாதிபதயே ஸ்வாஹா ।। ௩௪௮.

வக்கிரதுண்டன், விக்னேஸ்வரன், விகடோட்கடன், கஜேந்திரகமனன், புஜகேந்திரஹாரன், சசாங்கதரன், கணாதிபதி ஆகியோருக்கு ஸ்வாஹா என்று அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஏதைர்ம்மநுபிஃ ஸ்வாஹாந்தைஃ பூஜ்ய திலஹோமாதிநார்தபாக் । காத்யைர்வா வீஜஸம்யுக்தைராத்யைஶ்ச நமோऽந்தகைஃ ।। ௩௪௮.

இந்த ஸ்வாஹா என்று முடியும் மந்திரங்களால், எள்ளும் பிற ஹோமப் பொருட்களும் ஆராதிக்கப்பட வேண்டும்; அல்லது 'கா' என்று தொடங்கும், விதை எழுத்துகளுடன் கூடியவை, 'நமோ' என்று தொடங்கும் மந்திரங்களாலும் செய்யலாம்.

மந்த்ராஃ ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்வா ஸ்யுர்த்விரேபத்விர்முகாக்ஷிணஃ । காத்யாயநம் ஸ்கந்த ஆஹ யத்தத்வ்யாகரணம் வதே ।। ௩௪௮.

ஒவ்வொரு மந்திரமும் தனித்தனியாகவே இருக்கும்; சிலவற்றில் இரட்டை 'ர' அல்லது இரட்டை 'வ' இருக்கும், சிலவற்றில் 'க' தொடக்கமாகவோ முடிவாகவோ இருக்கும்; காட்யாயனரும் ஸ்கந்தனும் கூறியவற்றை, அதன் இலக்கண விளக்கத்துடன் நான் சொல்கிறேன்.

ஸ்கந்த உவாச வக்ஷ்யே வ்யாகரணம் ஸாரம் ஸித்தஶப்தஸ்வரூபகம் । காத்யாயநவிபோதாய பாலாநாம் போதநாய ச ।। ௩௪௯.

ஸ்கந்தன் கூறினான்: இலக்கணத்தின் சாரத்தையும், பூரணமான சொற்களின் இயல்பையும், காட்யாயனருக்கும் இளம் மாணவர்களுக்கும் விளங்கும்படி நான் விளக்குகிறேன்.

ஸ்கந்த உவாச வக்ஷ்யே ஸந்திஸித்தரூபம் ஸ்வரஸந்திமதாதிதஃ । தண்டாக்ரம் ஸாகதா ததீதம் நதீஹதே மதூதகம் ।। ௩௫௦.

ஸ்கந்தன் கூறினான்: உயிர் எழுத்துகளின் சேர்க்கையிலிருந்து தொடங்கி, சந்தியின் இயல்பை நான் விளக்குகிறேன்; 'தண்டாக்ர', 'சாகத', 'ததீதம்', 'நதீஹதே', 'மதூதகம்' என்ற சொற்கள்.

பித்ரூ'ஷபஃ ல்ரூ'காரஶ்ச தவேதம் ஸகலோதகம் । அர்த்தர்ச்சோऽயம் தவல்காரஃ ஸைஷா ஸைந்த்ரீ தவௌதநம் ।। ௩௫௦.

'பித்ருஷப', 'ல்ரு' என்ற எழுத்தும், இதுவும், எல்லா நீரும் உன்னுடையது; இது அரைச் செய்யுள், 'தவல்கார', இது 'சைன்த்ரீ', உன் உணவு.

ஶட்டௌகோऽபவதித்யேவம் வ்யஸுதீர்வஸ்வலங்க்ரு'தம் । பித்ரர்தோபவநம் தாத்ரீ நாயகோ லாவகோ நயஃ ।। ௩௫௦.

'சட்டௌக' இவ்வாறு தோன்றியது, 'வ்யஸுதீர்', 'வஸ்வலங்க்ருதம்'; பித்ருக்களுக்காக, 'உபவனம்', 'தாத்ரி', 'நாயக', 'லாவக', 'நய'.

தஇஹ தயிஹேத்யாதி தேऽத்ர யோத்ர ஜலேऽகஜம் । ப்ரக்ரு'திர்நோ அஹோ ஏஹி அ அவேஹி இ இந்த்ரகம் ।। ௩௫௦.

'தைஹ', 'தையிஹே' என்பன முதலியன; 'தே' இங்கு, 'யோத்ர', 'ஜலே', 'அகஜம்'; 'பிரக்ருதி', 'நோ', 'அஹோ', 'ஏஹி', 'அ', 'அவேஹி', 'இ', 'இந்த்ரகம்'.

உ உத்திஷ்ட கவீ ஏதௌ வாயூ ஏதௌ வநே இமே । அமீ ஏதே யஜ்ஞபூதே ஏஹி தேவ இமந்நய ।। ௩௫௦.

'உ', எழுந்திரு, கவிகள்; 'ஏதௌ', காற்றுகள்; 'ஏதௌ', காடில் இவர்கள்; இவர்கள் யாகப் பொருள்கள்; வா தேவா, இதை இங்கு கொண்டு வா.

வக்ஷ்யே ஸந்தி வ்யஞ்ஜாநாநாம் வாக்யதோऽஜேகமாத்ரு'கஃ । ஷடேதே ததிமே வாதிவாங்‌நீதிஃ ஷண்முகாதிகம் ।। ௩௫௦.

மெய் எழுத்துகளின் சந்தியை, ஒரே தாயிலிருந்து வந்த சொற்களின் தோற்றத்தை நான் விளக்குகிறேன்; இந்த ஆறு, மற்றவை, வாக்கின் விதிகள், ஷண்முகன் முதலானவை.

வாங்‌மநஸம் வாக்‌பாவாதிர்வாக் ஶ்லக்ஷ்ணம் தச்சரீரகம் । தல்லுநாதி தச்சரேச்ச க்ருங்‌ஙாஸ்தே ஸுகண்ணிஹ ।। ௩௫௦.

வாக்கும் மனமும், வாக்கின் தோற்றமும், வாக்கு மென்மையானது, அதற்குரிய உருவம்; அது வெட்டும், அது நகரும், 'க்ருங்ஞாஸ்தே', 'சுகண்ணிஹ'.

பவாம்ஶ்சரந் பவாம்ஶ்சாத்ரோ பவாம்ஷ்டீகா பவாம்ஷ்டகஃ । பவாம்ஸ்தீர்தம் பவாம்ஸ்தேயாத் பவாம்ல்லேகா பவாஞ்ஜயஃ ।। ௩௫௦.

'பவாஞ்சரன்', 'பவாஞ்சாத்ரோ', 'பவாஞ்ச்டீகா', 'பவாஞ்ச்டகஹ்'; 'பவாஞ்சீர்த்தம்', 'பவாஞ்ச்தேயாத்', 'பவாஞ்லேகா', 'பவாஞ்சயஹ்'.

பவாஞ்சேதே பவாஞ்ச்‌ஶேதே பவாஞ்‌ஶேதே பவாண்டீநஃ । த்வம்பர்த்தா த்வங்கரோஷ்யாதிஃ ஸந்திர்ஜ்ஞயோ விஸர்கஜஃ ।। ௩௫௦.

'பவாஞ்சேதே', 'பவாஞ்ச்சேதே', 'பவாஞ்சேதே', 'பவாண்டீனஹ்'; நீ பாதுகாவலன், நீ செய்பவன், இதுபோன்றவை; சந்தி அறியப்படுகிறது, விஸர்கத்திலிருந்து தோன்றியது.

கஶ்சிந்த்யாத் கஶ்சரேத் கஷ்டஃ கஷ்டஃ கஸ்தஶ்ச கஶ்சலேத் । க கநேத் க கரோதி ஸ்ம க " படேத் " பலேத வா ।। ௩௫௦.

யாரோ வெட்டலாம், யாரோ செயலாம், 'கஷ்ட', 'கஷ்டஹ்', 'கஸ்தஹ்', யாரோ நகரலாம்; யாரோ தோண்டலாம், யாரோ செயலாம், யாரோ பாடலாம், அல்லது பலன் பெறலாம்.

கஶ்ஶ்வஶுரஃ கஃ ஶ்வஶுரஃ கஸ்ஸாவரஃ கஃ ஸாவரஃ । கஃ பலேத கஃ ஶயிதா கோऽத்ர யோதஃ க உத்தமஃ ।। ௩௫௦.

'கஷ்ச்வசுரஹ்', 'கஹ் ச்வசுரஹ்', 'கஸ்ஸாவரஹ்', 'கஹ் சாவரஹ்'; யார் பலன் பெறுகிறார், யார் படுக்கிறார், இங்கு யார் போராளி, யார் சிறந்தவர்.

தேவா ஏதே போ இஹ ஸோதரா யாந்தி பகோ வ்ரஜ । ஸுபூஃ ஸுதூராத்ரிரத்ர வாயுர்யாதி புநர்ந ஹி ।। ௩௫௦.

இவர்கள் தேவர்கள், நண்பா, இங்கு சகோதரர்கள் செல்கிறார்கள், பாக்கியம் செல்கிறது, நீ போ; 'சுபூ', 'சுதூராத்ரிர்', இங்கு, காற்று செல்கிறது, ஆனால் மீண்டும் வராது.

புநரேதி ஸ யாதீஹ ஏஷ யாதி க ஈஶ்வரஃ । ஜ்யோதீரூபம் தவச்சத்ரம் ம்லேச்சதீஶ்சித்ரமச்சிதத் ।। ௩௫௦.

அவன் மீண்டும் வருகிறான், இங்கு செல்கிறான், இவன் செல்கிறான், யார் ஆண்டவன்; உன் குடை ஒளி வடிவம், வெளிநாட்டு அரசன் துளையைத் துளைத்தான்.

ஸ்கந்த உவாச விபக்திஸித்தரூபஞ்ச காத்யாயந வதாமி தே । த்வே விபக்தீ ஸுப்திஙஶ்ச ஸுபஃ ஸப்த விபக்தயஃ ।। ௩௫௧.

ஸ்கந்தன் கூறினான்: விகுதி என்ற இலக்கணத்தின் இயல்பையும், காட்யாயனா, நான் உனக்கு சொல்கிறேன்; இரண்டு வகை விகுதிகள் உள்ளன, 'சுப்திங்' என்றும் 'சுப்' என்றும், ஏழு விகுதிகள்.

ஸு ஔஜஸிதி ப்ரதமா அமௌட்‌ஶஸோ த்விதீயா । டாப்யாம் பிஸிதி த்ரு'தீயா ஙப்யாம்ப்யஸஶ்சதுர்த்யபி ।। ௩௫௧.

'சு', 'ஔஜஸ்', 'இதி' முதலாவது விகுதி; 'அமௌட்ஷசோ' இரண்டாவது; 'டாப்யாம்', 'பிசிதி' மூன்றாவது; 'ஙப்யாம்', 'ப்யச' நான்காவது.

ஙஸிப்யாம்ப்யஸஃ பஞ்சமீ ஸ்யாத்ஙஸோஸாமிதி ஷஷ்ட்யபி । ஙிஓஸ்துபிதி ஸப்தமீ ஸ்யாத் ஸ்யுஃ ப்ராதிபதிகாத்பராஃ ।। ௩௫௧.

பஞ்சமி என்பது ஙஸி, ப்யஸ் ஆகிய பிரத்தியுகள் மூலம் உருவாகும்; ஷஷ்டி என்பது ஙஸ், ஆம் ஆகியவற்றால் உருவாகும்; சப்தமி என்பது ஙி, ஸு ஆகியவற்றால் வரும். இவை எல்லாம் பெயர்ச்சொல் அடிப்படைக்கு பின் சேரும்.

த்விவிதம் ப்ராதிபதிகம் ஹ்யஜந்தஞ்ச ஹலந்தகம் । ப்ரத்யேகம் த்ரிவிதம் தத் ஸ்யாத் புமாம்ஸ்த்ரீ ச நபும்ஸகம் ।। ௩௫௧.

பெயர்ச்சொல் அடிப்படைகள் இரண்டு வகை; ஒன்று உயிரெழுத்தில் முடிவடையும், மற்றொன்று மெய்யெழுத்தில் முடிவடையும். இவை ஒவ்வொன்றும் மூன்று வகை; ஆண், பெண், நடுநிலை என பிரிக்கப்படும்.