அக்நிபுராணம்

ஸமௌ துர்ய்யம் பஞ்சமந்து க்ரமேண விநியோஜயேத் । துர்ய்யௌ யோஜ்யௌ து தத்வச்ச தலாந்தாஃ க்ரமபாதயோஃ ।। ௩௪௩.

நான்காவது மற்றும் ஐந்தாவது சமமானவை முறையே அமைக்கப்பட வேண்டும்; நான்காவது அடிகள் இதழ்களின் முடிவிலும், அடிகளின் வரிசையிலும் இணைக்கப்பட வேண்டும்.

அர்த்தயோரந்திமாத்யௌ து முரஜே ஸத்ரு'ஶாவுபௌ । பாதார்த்தபதிதோ வர்ணஃ ப்ராதிலோம்யாநுலோமதஃ ।। ௩௪௩.

அரைபாகங்களின் முடிவில், முதல் மற்றும் கடைசி, இரண்டும் முரசு வடிவில் ஒத்ததாக இருக்க வேண்டும்; அரை அடியில் அமைக்கப்பட்ட எழுத்து, தலைகீழும் நேராகவும் அமைக்க வேண்டும்.

அந்திமம் பரிபத்நீயாத்யாவத்துர்ய்யமிஹாதிமத் । பாதாத்துர்ய்யாத்யதேவாத்யம் நவமாத் ஷோஃட²ஶாதபி ।। ௩௪௩.

இங்கு கடைசியை நான்காவது வரை, முதல் எழுத்திலிருந்து கட்ட வேண்டும்; நான்காவது அடியில் முதல், ஒன்பதாவது முதல் பதினாறாவது வரை அமைக்க வேண்டும்.

அக்ஷராத் புடகே மத்யே மத்யேऽக்ஷரசதுஷ்டயம் । க்ரு'த்வா குர்ய்யாத்யதைதஸ்ய முரஜாகாரதா பவேத் ।। ௩௪௩.

ஒரு எழுத்திலிருந்து, மடிப்பின் நடுவில், நான்கு எழுத்துகளை நடுவில் வைத்து, முரசு வடிவம் பெறும் படி அமைக்க வேண்டும்.

த்விதீயம் சக்ரஶார்தூலவிக்ரீடிதகஸம்பதம் । கோமூத்ரிகா ஸர்வவ்ரு'த்தைரந்யே பந்தாஸ்த்வநுஷ்டுபா ।। ௩௪௩.

இரண்டாவது சக்கரம், புலியின் விளையாட்டு, கோமூத்திரிகை ஆகியவை எல்லா சந்தங்களாலும் செய்யப்படுகின்றன; மற்ற கட்டமைப்புகள் அனுஷ்டுப் சந்தத்திற்கு உரியது.

நாமதேயம் யதி ந சேதமீஷு கவிகாவ்யயோஃ । மித்ரதேயாபிதுஷ்யந்தி நாமித்ரஃ கித்யதே ததா ।। ௩௪௩.

இவற்றிற்கு பெயர் இல்லையென்றால், கவிதையிலும் கவிஞனிலும், நண்பர்கள் பெயர் வைப்பதில் மகிழ்வார்கள்; ஆனால் பகைவர்கள் அதனால் வருந்துவார்கள்.

வாணபாணாஸநவ்யோமகட்கமுத்கரஶக்தயஃ । த்விசதுர்தத்ரிஶ்ர்ரு'ங்காடா தம்போலிமுஷ்லாங்குஶாஃ ।। ௩௪௩.

அம்புகள், வில்லுகள், அம்புக்கூடைகள், வாள்கள், கோடாரிகள், வேல்கள், இரட்டை, மும்மை, நால்வகை முடிகள் கொண்ட குச்சிகள், மிருதங்கங்கள், உலக்கைகள், அங்குசங்கள்—

பதம் ரதஸ்ய நாகஸ்ய புஷ்கரிண்யஸிபுத்ரிகா । ஏதே பந்தாஸ்ததா சாந்யே ஏவம் ஜ்ஞேயாஃ ஸ்வயம் புதைஃ ।। ௩௪௩.

ரதத்தின் பாதம், யானை, தாமரை குளம், வாள் உறை ஆகியவை பந்தங்கள்; இதுபோல் மற்றவையும் உள்ளன; அறிவுள்ளோர் இவற்றை தாமாகவே அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அக்நிருவாச அலங்கரணமர்தாநாமர்தாலங்கார இஷ்யதே । தம் விநா ஶப்தஸௌந்தர்ய்யமபி நாஸ்தி மநோஹரம் ।। ௩௪௪.

அக்னி சொன்னார்: பொருள்களுக்கு அழகு சேர்ப்பதே பொருளின் அலங்காரம் என்று கூறப்படுகிறது; அது இல்லையெனில், சொற்களின் அழகும் மனதை கவராது.

அர்தாலங்காரரஹிதா விதவேவ ஸரஸ்வதீ । ஸ்வரூபமத ஸாத்ரு'ஶ்யமுதப்ரேக்ஷாதிஶயாவபி ।। ௩௪௪.

பொருள் அலங்காரம் இல்லையெனில், சரஸ்வதி விதவைபோல் தோன்றுவாள்; அவளது இயல்பு, ஒப்புமை, கற்பனை, சிறப்பு ஆகியவையும் அப்படியே.

விபாவநா விரோதஶ்ச ஹேதுஶ்ச ஸமமஷ்டதா । ஸ்வபாவ ஏவ பாவாநாம் ஸ்வரூபமபிதீயதே ।। ௩௪௪.

கற்பனை, எதிர்ப்பு, காரணம் ஆகிய எட்டுவகை ஒன்றாகும்; பொருள்களின் இயல்பே அவற்றின் உண்மையான வடிவம் எனப்படுகிறது.

நிஜமாகந்துகஞ்சேதி த்விவிதம் ததுதாஹ்ரு'தம் । ஸாம்ஸித்திகம் நிஜம் நைமித்திகமாகந்துகம் ததா ।। ௩௪௪.

அது இருவகை என்று கூறப்படுகிறது: பிறப்பிலேயே இருப்பது, பிறகு ஏற்படுவது; இயற்கையாக இருப்பது பிறப்பிலேயே உள்ளது, காரணத்தால் ஏற்படுவது பிறகு வரும்.

ஸாத்ரு'ஶ்யம் தர்ம்மஸாமாந்யமுபமா ரூபகம் ததா । ஸஹோக்த்யர்தாந்தரந்யாஸாவிதி ஸ்யாத்து சதுர்விதம் ।। ௩௪௪.

ஒப்புமை, பொதுவான தன்மை, உவமை, உருவகம், சேர்த்து கூறுதல், பொருள் மாற்றம்—இவை நான்கு வகைகள்.

உபமா நாம ஸா யஸ்யாமுபமாநோபமேயயோஃ । ஸத்தா சாந்தரஸாமாந்யயோகித்வேபி விவக்ஷிதம் ।। ௩௪௪.

ஒரு பொருளும், அதை ஒப்பிடும் பொருளும் இடையே, பொதுவான ஒற்றுமை இருந்தால், அது உவமை என்று அழைக்கப்படுகிறது; அந்த ஒற்றுமை குறிப்பாகக் கூறப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

கிஞ்சிதாதாய ஸாரூப்யம் லோகயாத்ரா ப்ரவர்த்ததே । ஸமாஸேநாஸமாஸேந ஸா த்விதா ப்ரதியோகிநஃ ।। ௩௪௪.

சில ஒற்றுமையை எடுத்துக்கொண்டு உலக வாழ்க்கை நடைபெறுகிறது; சுருக்கமாகவோ விரிவாகவோ, ஒப்பிடும் பொருள்கள் இருவகை.

விக்ரஹாதபிதாநஶ்ய ஸஸபாஸாऽந்யதோத்தரா । உபமாத்யோதகபதேநோபமேயபதேந ச ।। ௩௪௪.

வாக்கியத்தைப் பிரித்து பார்த்தால், ஒப்புமை சொல் இருந்தாலும் இல்லையெனினும், ஒப்பிடும் பொருளின் பெயருடன்—

தாப்யாஞ்ச விக்ரஹாத் த்ரேதா ஸஸமாஸாந்திமாத் த்ரிதா । விஶிஷ்யமாணா உபமா பவந்த்யஷ்டாதஶ ஸ்புடாஃ ।। ௩௪௪.

இரண்டு வகையும், பிரிப்பும் சேர்ந்து மூன்று; சேர்க்கை இருந்தாலும் இல்லையெனினும் மூன்று; இவ்வாறு, சிறப்பாகும் உவமைகள் பதினெட்டாகத் தெளிவாகும்.

யத்ர ஸாதாரணோ தர்ம்மஃ கத்யதே கம்யதேऽபி வா । தே தர்ம்மவஸ்துப்ராதாந்யாத்தர்ம்மவஸ்தூபமே உபே ।। ௩௪௪.

பொதுவான தன்மை கூறப்பட்டாலும், குறிப்பிட்டாலும், தன்மை அல்லது பொருளின் முக்கியத்துவம் காரணமாக, இரண்டும் தன்மை-உவமை, பொருள்-உவமை என்று அழைக்கப்படும்.

துல்யமேவோபமீயேதே யத்ராந்யோந்யேந தர்ம்மணௌ । பரஸ்பரோபமா ஸா ஸ்யாத் ப்ரஸித்தேரந்யதா தயோ ।। ௩௪௪.

இரண்டும் ஒரே தன்மையில் ஒன்றையொன்று ஒப்பிடும்போது, அது பரஸ்பர உவமை எனப்படும்; இல்லையெனில், அப்படி நிலைபெறாது.

விபரீதோபமா ஸா ஸ்யாத்வ்யாவ்ரு'த்தேர்ந்நியமோபமா । அந்யத்ராப்யநுவ்ரு'த்தேஸ்து பவேதநியமோபமா ।। ௩௪௪.

விலக்கல் காரணமாக அது எதிர் உவமை எனப்படும்; ஒற்றுமை வேறு இடத்திலும் இருந்தால், அது எல்லையில்லா உவமை எனப்படும்.

ஸமுச்யதேபமாதோऽந்யதர்ம்மவாஹுல்யகீர்த்தநாத் । வஹோர்தர்ம்மஸ்ய ஸாம்யேபி வைலக்ஷண்யம் விவக்ஷிதம் ।। ௩௪௪.

உவமையைத் தவிர மற்ற பல தன்மைகள் கூறப்பட்டால், முக்கியமான தன்மை ஒத்திருந்தாலும், வேறுபாடு குறிப்பாகக் கூறப்படுகிறது.

யதுச்யதேऽதிரிக்தத்வம் வ்யதிரேகோபமா து ஸா । யத்ரோபமா ஸ்யாத்வஹுபிஃ ஸத்ரு'ஶைஃ ஸா பஹூபமா ।। ௩௪௪.

அதிகம் கூறப்பட்டால், அது மிகை உவமை; பல ஒத்த பொருள்களுடன் ஒப்பிடப்பட்டால், அது பல உவமை.

தர்ம்மாஃ ப்ரத்யுபமாநஞ்சேதந்யே மாலோபமைவ ஸா। உபமாநவிகாரேண லுலநா விக்ரியோபமா ।। ௩௪௪.

தன்மைகள் வெவ்வேறு பொருள்களுடன் ஒப்பிடப்பட்டால், அது மாலை உவமை; ஒப்பிடும் பொருள் மாற்றப்பட்டால், அது மாறும் உவமை.

த்ரைலோக்யாஸம்பவி கிமப்யாரோப்ய ப்ரதியோகிநி । கவிநோபமீயதே யா ப்ரததே ஸாத்‌புதோபமா ।। ௩௪௪.

மூன்று உலகங்களிலும் சாத்தியமில்லாத ஒன்றை எதிர்படியாக எடுத்துக்கொண்டு, ஒரு கவிஞன் அதற்கு ஒப்புமை காட்டினால், அது மிக அற்புதமான ஒப்புமை எனப்படுகிறது.

ப்ரதியோகிநமாரோஷ்ய ததபேதேந கீர்த்தநம் । உபமேயஸ்ய ஸா மோஹோபமாऽஸௌ ப்ராந்திமத்வசஃ ।। ௩௪௪.

எதிர்படியை எடுத்துக்கொண்டு, வேறுபாடு இல்லாமல் பொருளை அதேபோல் கூறினால், அது குழப்பமானவர் பேசும் மயக்க ஒப்புமை எனப்படுகிறது.

உபயோர்தர்ம்மிணோஸ்தத்யாநிஶ்சயாத் ஸம்ஶயோபமா । உபமேயஸ்ய ஸம்ஶய்ய நிஶ்சயாந்நிஶ்சயோபமா ।। ௩௪௪.

இரண்டிலும் உள்ள பண்புகள் குறித்து ஐயம் இருந்தால், அது சந்தேக ஒப்புமை; பொருளில் மட்டும் ஐயம் இருந்தால், அது நிச்சயமற்ற ஒப்புமை; உறுதி ஏற்பட்டால், அது நிச்சய ஒப்புமை எனப்படுகிறது.

வாக்யார்தேநைவ வாக்யார்தோபமா ஸ்யாதுபமாநதஃ । ஆத்மநோபமாநாதுபமா ஸாதாரண்யதிஶாயிநீ ।। ௩௪௪.

ஒரு வாக்கியத்தின் பொருளை மற்றொரு வாக்கியத்தின் பொருளுடன் ஒப்பிடும்போது, அது வாக்கிய ஒப்புமை; தன்னைத் தானே ஒப்பிடும்போது, அது பொதுவை மீறிய ஒப்புமை எனப்படுகிறது.

உபமேயம் யதந்யஸ்ய ததந்யஸ்யோபமா மதா । யத்யுத்தரோத்தரம் யாதி ததாऽஸௌ ககநோபமா ।। ௩௪௪.

ஒப்பிடப்பட வேண்டிய பொருள் வேறொன்றுடன் ஒப்பிடப்பட்டால், அது ஒப்புமை எனப்படுகிறது; அது தொடர்ச்சியாக முன்னும் பின்னும் செல்லும் போது, அது ஆகாய ஒப்புமை எனப்படுகிறது.

ப்ரஶம்ஸா சைவ நிந்தா ச கல்பிதா ஸத்ரு'ஶோ ததா । கிஞ்சிச்ச ஸத்ரு'ஶீ ஜ்ஞேயா உபமா பஞ்சதா புநஃ ।। ௩௪௪.

புகழ்ச்சி, பழிப்பு, கற்பனைசெய்யப்பட்ட ஒற்றுமை, மேலும் பகுதி ஒற்றுமை ஆகியவை சேர்ந்து, ஒப்புமை ஐந்து வகைப்படும் என அறிய வேண்டும்.