அக்நிபுராணம்

த்விதா சக்ரம் சதுரரம் ஷஃட²ரந்தத்ர சாதிமம் । பூர்வ்வார்த்தே ஸத்ரு'ஶா வர்ணாஃ பாதப்ரதமபஞ்சமா ।। ௩௪௩.

சக்கரத்தை இரண்டு பாகங்களாகப் பிரித்து, நான்கு அகழிகளுடன், அங்கு முதலில்; கிழக்கு பாதியில், முதல் மற்றும் ஐந்தாவது அடி எழுத்துகளுக்கு ஒத்த எழுத்துகளை அமைக்க வேண்டும்.

அயுஜோऽஶ்வயுஜஶ்சைவ துர்ய்யாவப்யஷ்டமாவபி । தஸ்யோபபாதப்ராக்ப்ரத்யகரேஷு ச யதாக்ரமம் ।। ௩௪௩.

இல்லாத மற்றும் இரட்டையானவையும், நான்காவது மற்றும் எட்டாவது ஆகியவற்றையும், முறையே முன்னும் பின்பும் உள்ள பகுதிகளில் ஒழுங்காக அமைக்க வேண்டும்.

ஸ்யாத்பாதார்த்தசதுஷ்கந்து நாபௌ தஸ்யாத்யமக்ஷரம் । பஶ்சிமாராவதி நயேந்நேமௌ ஶேஷே பதத்வயீ ।। ௩௪௩.

அரை அடி நான்கு சேரும் குழு நாபியில் முதல் எழுத்துடன் இருக்க வேண்டும்; இந்த இரண்டும் மேற்கு எல்லை வரை கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும், மீதமுள்ள இரண்டு அடிகள் மற்ற இடங்களில் அமைக்கப்பட வேண்டும்.

த்ரு'தீயம் துர்ய்யபாதாந்தே ப்ரதமௌ ஸத்ரு'ஶாவுபௌ । வர்ணௌ பாஃட³த்ரயஸ்யாபி தஶமஃ ஸத்ரு'ஶோ யதி ।। ௩௪௩.

நான்காவது அடியின் முடிவில் மூன்றாவது, அதுபோல் முதல் இரண்டு ஒத்த எழுத்துகள், மேலும் மூன்று பகுதிகளின் பத்தாவது எழுத்தும் ஒத்ததாக இருந்தால் அவ்வாறு அமைக்க வேண்டும்.

ப்ரதமே சரமே தஸ்ய ஷட்‌வர்ணாஃ பஶ்சிமே யதி । பவந்தி த்வ்யந்தரம் தர்ஹி வ்ரு'ஹச்சக்ரமுதாஹ்ரு'தம் ।। ௩௪௩.

முதல் மற்றும் கடைசியில், மேற்கு பகுதியில் ஆறு எழுத்துகள் இருந்தால், மேலும் இரண்டு இடைவெளி இருந்தால், அது பெரிய சக்கரம் என அழைக்கப்படுகிறது.

ஸம்முகாத்வயே பாதமேகைகம் க்ரமஶோ லிகேத் । நாபௌ து வர்ணம் தஶமம் நேமௌ துர்ய்யபதந்நயேத் ।। ௩௪௩.

இரண்டாக எதிரெதிராக உள்ள ஒவ்வொரு அடியையும் முறையே எழுத வேண்டும்; நாபியில் பத்தாவது எழுத்தை வைத்து, அவை நான்காவது அடிக்கு செல்லக் கூடாது.

ஶ்லோகஸ்யாத்யந்ததஶமாஃ ஸமா ஆத்யந்திமௌ யுஜோஃ । ஆதௌ வர்ணஃ ஸமௌ துர்ய்யபஞ்சமாவாத்யதுர்ய்யயோஃ ।। ௩௪௩.

சுலோகத்தின் முதல், கடைசி மற்றும் பத்தாவது எழுத்துகள் சமமாகவும், இரட்டையானவற்றின் முதல் மற்றும் கடைசியும் சமமாகவும்; ஆரம்பத்தில், நான்காவது மற்றும் ஐந்தாவது எழுத்துகள் சமமாகவும், நான்காவது ஆரம்பத்திலும் அமைக்க வேண்டும்.

த்விதாயப்ராதிலோம்யேந த்ரு'தீயம் ஜாயதே யதி । பதம் விதத்யாத் பத்ரஸ்ய தண்டஶ்சக்ராப்ஜகம் க்ரு'தேஃ ।। ௩௪௩.

இரண்டாவது அடி தலைகீழாக அமைக்கும்போது மூன்றாவது உருவாகினால், அந்த அடியை இதழில் அமைக்க வேண்டும், தண்டை சக்கர-தாமரை அமைப்பில் வைக்க வேண்டும்.

த்விதீயௌ ப்ராக்தலே துல்யௌ ஸப்தமௌ ச ததாபரௌ । ஸட்டஶாவுத்தரதலௌ த்விதீயாப்யாமதார்த்தயோஃ ।। ௩௪௩.

கிழக்கு இதழில் இரண்டாவது, அடுத்ததாக ஏழாவது, வடக்கு இதழில் ஆறாவது மற்றும் ஏழாவது, மேலும் இரண்டாவது இதழின் அரைபாகங்களும் அமைக்க வேண்டும்.

த்விதீயஷஷ்டாஃ ஸட்டஶாஶ்சதுர்தபஞ்சமாவபி । ஆத்யந்தபாதயோஸ்துல்யௌ பரார்த்தஸப்தமாவபி ।। ௩௪௩.

இரண்டாவது மற்றும் ஆறாவது, ஆறாவது மற்றும் ஏழாவது, நான்காவது மற்றும் ஐந்தாவது, முதல் மற்றும் கடைசி அடிகளில், கடைசி பாதியில் ஏழாவது எழுத்தும் அமைக்க வேண்டும்.

ஸமௌ துர்ய்யம் பஞ்சமந்து க்ரமேண விநியோஜயேத் । துர்ய்யௌ யோஜ்யௌ து தத்வச்ச தலாந்தாஃ க்ரமபாதயோஃ ।। ௩௪௩.

நான்காவது மற்றும் ஐந்தாவது சமமானவை முறையே அமைக்கப்பட வேண்டும்; நான்காவது அடிகள் இதழ்களின் முடிவிலும், அடிகளின் வரிசையிலும் இணைக்கப்பட வேண்டும்.

அர்த்தயோரந்திமாத்யௌ து முரஜே ஸத்ரு'ஶாவுபௌ । பாதார்த்தபதிதோ வர்ணஃ ப்ராதிலோம்யாநுலோமதஃ ।। ௩௪௩.

அரைபாகங்களின் முடிவில், முதல் மற்றும் கடைசி, இரண்டும் முரசு வடிவில் ஒத்ததாக இருக்க வேண்டும்; அரை அடியில் அமைக்கப்பட்ட எழுத்து, தலைகீழும் நேராகவும் அமைக்க வேண்டும்.

அந்திமம் பரிபத்நீயாத்யாவத்துர்ய்யமிஹாதிமத் । பாதாத்துர்ய்யாத்யதேவாத்யம் நவமாத் ஷோஃட²ஶாதபி ।। ௩௪௩.

இங்கு கடைசியை நான்காவது வரை, முதல் எழுத்திலிருந்து கட்ட வேண்டும்; நான்காவது அடியில் முதல், ஒன்பதாவது முதல் பதினாறாவது வரை அமைக்க வேண்டும்.

அக்ஷராத் புடகே மத்யே மத்யேऽக்ஷரசதுஷ்டயம் । க்ரு'த்வா குர்ய்யாத்யதைதஸ்ய முரஜாகாரதா பவேத் ।। ௩௪௩.

ஒரு எழுத்திலிருந்து, மடிப்பின் நடுவில், நான்கு எழுத்துகளை நடுவில் வைத்து, முரசு வடிவம் பெறும் படி அமைக்க வேண்டும்.

த்விதீயம் சக்ரஶார்தூலவிக்ரீடிதகஸம்பதம் । கோமூத்ரிகா ஸர்வவ்ரு'த்தைரந்யே பந்தாஸ்த்வநுஷ்டுபா ।। ௩௪௩.

இரண்டாவது சக்கரம், புலியின் விளையாட்டு, கோமூத்திரிகை ஆகியவை எல்லா சந்தங்களாலும் செய்யப்படுகின்றன; மற்ற கட்டமைப்புகள் அனுஷ்டுப் சந்தத்திற்கு உரியது.

நாமதேயம் யதி ந சேதமீஷு கவிகாவ்யயோஃ । மித்ரதேயாபிதுஷ்யந்தி நாமித்ரஃ கித்யதே ததா ।। ௩௪௩.

இவற்றிற்கு பெயர் இல்லையென்றால், கவிதையிலும் கவிஞனிலும், நண்பர்கள் பெயர் வைப்பதில் மகிழ்வார்கள்; ஆனால் பகைவர்கள் அதனால் வருந்துவார்கள்.

வாணபாணாஸநவ்யோமகட்கமுத்கரஶக்தயஃ । த்விசதுர்தத்ரிஶ்ர்ரு'ங்காடா தம்போலிமுஷ்லாங்குஶாஃ ।। ௩௪௩.

அம்புகள், வில்லுகள், அம்புக்கூடைகள், வாள்கள், கோடாரிகள், வேல்கள், இரட்டை, மும்மை, நால்வகை முடிகள் கொண்ட குச்சிகள், மிருதங்கங்கள், உலக்கைகள், அங்குசங்கள்—

பதம் ரதஸ்ய நாகஸ்ய புஷ்கரிண்யஸிபுத்ரிகா । ஏதே பந்தாஸ்ததா சாந்யே ஏவம் ஜ்ஞேயாஃ ஸ்வயம் புதைஃ ।। ௩௪௩.

ரதத்தின் பாதம், யானை, தாமரை குளம், வாள் உறை ஆகியவை பந்தங்கள்; இதுபோல் மற்றவையும் உள்ளன; அறிவுள்ளோர் இவற்றை தாமாகவே அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அக்நிருவாச அலங்கரணமர்தாநாமர்தாலங்கார இஷ்யதே । தம் விநா ஶப்தஸௌந்தர்ய்யமபி நாஸ்தி மநோஹரம் ।। ௩௪௪.

அக்னி சொன்னார்: பொருள்களுக்கு அழகு சேர்ப்பதே பொருளின் அலங்காரம் என்று கூறப்படுகிறது; அது இல்லையெனில், சொற்களின் அழகும் மனதை கவராது.

அர்தாலங்காரரஹிதா விதவேவ ஸரஸ்வதீ । ஸ்வரூபமத ஸாத்ரு'ஶ்யமுதப்ரேக்ஷாதிஶயாவபி ।। ௩௪௪.

பொருள் அலங்காரம் இல்லையெனில், சரஸ்வதி விதவைபோல் தோன்றுவாள்; அவளது இயல்பு, ஒப்புமை, கற்பனை, சிறப்பு ஆகியவையும் அப்படியே.

விபாவநா விரோதஶ்ச ஹேதுஶ்ச ஸமமஷ்டதா । ஸ்வபாவ ஏவ பாவாநாம் ஸ்வரூபமபிதீயதே ।। ௩௪௪.

கற்பனை, எதிர்ப்பு, காரணம் ஆகிய எட்டுவகை ஒன்றாகும்; பொருள்களின் இயல்பே அவற்றின் உண்மையான வடிவம் எனப்படுகிறது.

நிஜமாகந்துகஞ்சேதி த்விவிதம் ததுதாஹ்ரு'தம் । ஸாம்ஸித்திகம் நிஜம் நைமித்திகமாகந்துகம் ததா ।। ௩௪௪.

அது இருவகை என்று கூறப்படுகிறது: பிறப்பிலேயே இருப்பது, பிறகு ஏற்படுவது; இயற்கையாக இருப்பது பிறப்பிலேயே உள்ளது, காரணத்தால் ஏற்படுவது பிறகு வரும்.

ஸாத்ரு'ஶ்யம் தர்ம்மஸாமாந்யமுபமா ரூபகம் ததா । ஸஹோக்த்யர்தாந்தரந்யாஸாவிதி ஸ்யாத்து சதுர்விதம் ।। ௩௪௪.

ஒப்புமை, பொதுவான தன்மை, உவமை, உருவகம், சேர்த்து கூறுதல், பொருள் மாற்றம்—இவை நான்கு வகைகள்.

உபமா நாம ஸா யஸ்யாமுபமாநோபமேயயோஃ । ஸத்தா சாந்தரஸாமாந்யயோகித்வேபி விவக்ஷிதம் ।। ௩௪௪.

ஒரு பொருளும், அதை ஒப்பிடும் பொருளும் இடையே, பொதுவான ஒற்றுமை இருந்தால், அது உவமை என்று அழைக்கப்படுகிறது; அந்த ஒற்றுமை குறிப்பாகக் கூறப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

கிஞ்சிதாதாய ஸாரூப்யம் லோகயாத்ரா ப்ரவர்த்ததே । ஸமாஸேநாஸமாஸேந ஸா த்விதா ப்ரதியோகிநஃ ।। ௩௪௪.

சில ஒற்றுமையை எடுத்துக்கொண்டு உலக வாழ்க்கை நடைபெறுகிறது; சுருக்கமாகவோ விரிவாகவோ, ஒப்பிடும் பொருள்கள் இருவகை.

விக்ரஹாதபிதாநஶ்ய ஸஸபாஸாऽந்யதோத்தரா । உபமாத்யோதகபதேநோபமேயபதேந ச ।। ௩௪௪.

வாக்கியத்தைப் பிரித்து பார்த்தால், ஒப்புமை சொல் இருந்தாலும் இல்லையெனினும், ஒப்பிடும் பொருளின் பெயருடன்—

தாப்யாஞ்ச விக்ரஹாத் த்ரேதா ஸஸமாஸாந்திமாத் த்ரிதா । விஶிஷ்யமாணா உபமா பவந்த்யஷ்டாதஶ ஸ்புடாஃ ।। ௩௪௪.

இரண்டு வகையும், பிரிப்பும் சேர்ந்து மூன்று; சேர்க்கை இருந்தாலும் இல்லையெனினும் மூன்று; இவ்வாறு, சிறப்பாகும் உவமைகள் பதினெட்டாகத் தெளிவாகும்.

யத்ர ஸாதாரணோ தர்ம்மஃ கத்யதே கம்யதேऽபி வா । தே தர்ம்மவஸ்துப்ராதாந்யாத்தர்ம்மவஸ்தூபமே உபே ।। ௩௪௪.

பொதுவான தன்மை கூறப்பட்டாலும், குறிப்பிட்டாலும், தன்மை அல்லது பொருளின் முக்கியத்துவம் காரணமாக, இரண்டும் தன்மை-உவமை, பொருள்-உவமை என்று அழைக்கப்படும்.

துல்யமேவோபமீயேதே யத்ராந்யோந்யேந தர்ம்மணௌ । பரஸ்பரோபமா ஸா ஸ்யாத் ப்ரஸித்தேரந்யதா தயோ ।। ௩௪௪.

இரண்டும் ஒரே தன்மையில் ஒன்றையொன்று ஒப்பிடும்போது, அது பரஸ்பர உவமை எனப்படும்; இல்லையெனில், அப்படி நிலைபெறாது.