அக்நிபுராணம்

ததங்கவிஹிதாகாங்க்ஷஸ்தச்சுதம் ஸ்யாச்சதுர்விதம் । ஸ்வரவ்யஞ்ஜநவிந்தூநாம் விஸர்கஸ்ய ச விச்யுதேஃ ।। ௩௪௩.

ஒரு வாக்கியத்தில் ஒரு பகுதி எதிர்பார்க்கப்பட்டு, அது இல்லாதபோது, அந்த இல்லாமை நான்கு வகைப்படும்: உயிர் எழுத்து, மெய் எழுத்து, புள்ளி, அல்லது விசர்க்கம் ஆகியவை விடப்படுதல்.

தத்தேபி யத்ர வாக்யாங்கே த்விதீயோர்தஃ ப்ரதீயதே । தத்த்ந்ததாஹுஸ்தத்பேதாஃ ஸ்வராத்யைஃ பூர்வ்வவந்மதாஃ ।। ௩௪௩.

ஒரு பகுதி இருந்தாலும், அதில் இரண்டாவது பொருள் உணரப்படுமானால், அதற்கும் இதே பெயர் வழங்கப்படுகிறது; அதன் வேறுபாடுகள் உயிர் முதலியவற்றின் வித்தியாசத்தால் உண்டாகின்றன என்று முன்பே கூறப்பட்டது.

அபநீதாக்ஷரஸ்தாநே ந்யஸ்தே வர்ணாந்தரேऽபி ச । பாஸதேऽர்தாந்தரம் யத்ர ச்யுததத்தம் ததுச்யதே ।। ௩௪௩.

ஒரு எழுத்து நீக்கப்பட்ட இடத்தில் வேறு ஒரு எழுத்து இடப்பட்டு, வேறு பொருள் தோன்றினால், அதை 'விடப்பட்டு-கொடுக்கப்பட்டது' என்று அழைக்கின்றனர்.

ஸுஶ்லிஷ்டபத்யமேகம் யந்நாநாஶ்லோகாம்ஶநிர்ம்மிதம் । ஸா மமஸ்யா பரஸ்யாத்மபரயோஃ க்ரு'திஸங்கராத் ।। ௩௪௩.

பல்வேறு பாடல்களின் பகுதிகளை இணைத்து அழகாக அமைக்கப்பட்ட ஒரு பாடல், தன் படைப்பும் பிறருடைய படைப்பும் கலந்ததால் 'மமஸ்யா' எனப்படுகிறது.

துஃகேந க்ரு'தமத்யர்தம் கவிஸாமர்த்யஸூசகம் । துஷ்கரம் நீரஸத்வேபி விதக்தாநாம் மஹோத்ஸவஃ ।। ௩௪௩.

மிகவும் கடினமாக இயற்றப்பட்டாலும், கவிஞரின் திறமையை காட்டினாலும், சுவை இல்லாதபோதும், அறிவாளிகளுக்கு அது பெரும் மகிழ்ச்சி தரும்.

நியமாச்ச விதர்பாச்ச பந்தாச்ச பவதி த்ரிதா । கவேஃ ப்ரதிஜ்ஞா நிர்ம்மாணரம்யஸ்ய நியமஃ ஸம்ரு'தஃ ।। ௩௪௩.

விதி, அமைப்பு, கட்டமைப்பு என்று மூன்று வகை உண்டு; கவிஞர் அழகான படைப்பை உருவாக்கும் விதி இவ்வாறு கூறப்படுகிறது.

ப்ராதிலோம்யாநுலோம்யஞ்ச ஶப்தேநார்தேந ஜாயதே । அநேகதாவ்ரு'த்தவர்ணவிந்யாஸைஃ ஶில்பகல்பநா ।। ௩௪௩.

மாற்றிய வரிசையிலும், நேரடியான வரிசையிலும், சொற்களிலும் பொருளிலும், பலவகைச் சந்தமும் எழுத்து அமைப்பும் கவிநயமாக உருவாகின்றன.

ப்ராதிலோம்யாநுலோம்யஞ்ச ஶப்தேநார்தேந ஜாயதே । அநேகதாவ்ரு'த்தவர்ணவிந்யாஸைஃ ஶில்பகல்பநா ।। ௩௪௩.

மாற்றிய வரிசையிலும், நேரடியான வரிசையிலும், சொற்களிலும் பொருளிலும், பலவகைச் சந்தமும் எழுத்து அமைப்பும் கவிநயமாக உருவாகின்றன.

தத்தத்ப்ரஸித்தவஸ்தூநாம் பந்த இத்யபிதீயதே । கோமூத்ரிகார்த்தப்ரமணே ஸர்வ்வதோபத்ரமம்புஜம் ।। ௩௪௩.

பிரபலமான வடிவங்களை அமைத்தலை 'பந்தம்' என அழைக்கின்றனர்; இவை கோமூத்திரிகை, பாதி சுழற்சி, எல்லா பக்கமும் நல்லது, தாமரை போன்றவை ஆகும்.

சக்ரஞ்சக்ராப்ஜகம் தண்டோ முரஜாஶ்சேதி சாஷ்டதா । ப்ரத்யர்தம் ப்ரதிபாதம் ஸ்யாதேகாந்தரஸமாக்ஷரா ।। ௩௪௩.

சக்கரம், சக்கராப்ஜம், தண்டு, முரஜம் என்று எட்டு வகை உண்டு; பாதி, வரி, அல்லது இடைமாற்ற எழுத்துகளால் அமைக்கப்படும்.

த்விதா கோமூத்ரிகாம் பூர்வ்வாமாஹுரஶ்வபதாம் பரே । அந்த்யாங்கோமூத்ரிகாம் தேநும் ஜாலபந்தம் வதந்தி ஹி ।। ௩௪௩.

கோமூத்திரிகை இரண்டு வகை எனப்படுகிறது: முதல் வகை அசுவபதா, இரண்டாவது, இறுதியில் கோமூத்திரிகை வந்தால், அது தேனு எனப்படுகிறது; வலை அமைப்பும் குறிப்பிடப்படுகிறது.

அர்த்தாப்யாமர்தபாதைஶ்ச குர்ய்யாத்விந்யாஸமேதயோஃ । ந்யஸ்தாநாமிஹ வர்ணாநாமதோதஃ க்ரமபாகிநாம் ।। ௩௪௩.

இரு வடிவங்களிலும் பாதிகளாலும் பாதி வரிகளாலும் எழுத்துகளை வரிசைப்படுத்த வேண்டும்; கீழே உள்ள எழுத்துகளை ஒழுங்காக அமைக்க வேண்டும்.

அதோதஃ ஸ்திதவர்ணாநாம் யாவத்தூர்ய்யபதந்நயேத் । துர்ய்யபாதாந்நயேதூத்‌ர்த்வம் பாதார்த்தம் ப்ராதிலோம்யதஃ ।। ௩௪௩.

கீழே அமைந்த எழுத்துகளை நான்காவது வரி வரை எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்; நான்காவது வரியிலிருந்து மேலே எடுத்துச் செல்லவும், பாதி வரியை மாற்றிய வரிசையில் அமைக்க வேண்டும்.

ததேவ ஸர்வ்வதோபத்ரம் த்ரிவிதம் ஸரஸீருஹம் । சதுஷ்பத்ரம் ததோ விக்நம் சதுஷ்பத்ரே உபே அபி ।। ௩௪௩.

அந்த சர்வதோபத்ரம் மூன்று வகை, தாமரை வடிவமும் மூன்று வகை; நான்கு இதழ்கள் கொண்டது விக்னம் எனப்படுகிறது, இரண்டும் நான்கு இதழ்கள் அமைப்பில் காணப்படுகின்றன.

அத ப்ரதமபாதஸ்ய மூர்த்தந்யஸ்த்ரிபதாக்ஷரம் । ஸர்வ்வேஷாமேவ பாதாநாமந்தே ததுபஜாயதே ।। ௩௪௩.

முதல் வரியின் மூன்று எழுத்துகள் எல்லா வரிகளின் இறுதியில் தோன்றும்.

ப்ராக்பதஸ்யாந்திமம் ப்ரத்யக் பாதாதௌ ப்ராதிலோம்யதஃ । அந்த்யபாதாந்திமஞ்சாத்யபாதாதாவக்ஷரத்வயம் ।। ௩௪௩.

முந்தைய வரியின் கடைசி எழுத்து அடுத்த வரியின் தொடக்கத்தில் மாற்றிய வரிசையில் வருகிறது; கடைசி வரியின் கடைசி எழுத்தும் முதல் வரியின் தொடக்கத்தில் இரண்டு எழுத்துகளுடன் சேர்க்கப்படுகிறது.

சதுஶ்சதே பவேதஷ்டச்சதே வர்ணத்ரயம் புநஃ । ஸ்யாத் ஷோஃட²ஶச்சதே த்வேகாந்தரஞ்சேதேகமக்ஷரம் ।। ௩௪௩.

நான்கு பக்க வடிவத்தில் மூன்று எழுத்துகள், எட்டு பக்க வடிவத்திலும் அதுபோல்; பதினாறு பக்க வடிவத்தில் இடைவெளி இருந்தால் ஒரு எழுத்து மட்டும் இருக்கும்.

கர்ணிகாம் தோலயேதூத்‌ர்த்வம் பத்ராகாராக்ஷராவலிம் । ப்ரவேஶயேத் கர்ணிகாயாஞ்சதுஷ்பத்ரஸரோருஹே ।। ௩௪௩.

கர்ணிகையை மேலே தூக்கி, இதழ்கள் போல எழுத்துக்கள் வரிசையாக அமைத்து, அந்த கர்ணிகையை நான்கு இதழ்கள் கொண்ட தாமரையில் இட வேண்டும்.

கர்ணிகாயாம் லிகேதேகம் த்வே த்வே திக்ஷு விதிக்ஷு ச । ப்ரவேஶநிர்கமௌ திக்ஷு குர்ய்யாதஷ்டச்சதேऽம்புஜே ।। ௩௪௩.

கர்ணிகையில் ஒரு எழுத்தை, திசைகளிலும் இடைத் திசைகளிலும் இரண்டெழுத்துகள் என எழுத வேண்டும்; நுழைவு மற்றும் வெளியேற்றம் எட்டிதழ் தாமரையில் செய்யப்பட வேண்டும்.

விஶ்வக்விஷமவர்ணாநாம் தாவத் பத்ராபலீஜுஷாம் । மத்யே ஸமாக்ஷரந்யாஸஃ ஸரோஜே ஷோஃட²ஶச்சதே ।। ௩௪௩.

எல்லாத் திசைகளிலும் பரவியுள்ள எழுத்துக்கள் எத்தனை இதழ்கள் இருக்கிறதோ அவ்வளவு எண்ணிக்கையில், அந்த எழுத்துகளை பதினாறு இதழ்கள் கொண்ட தாமரையின் நடுவில் அமைக்க வேண்டும்.

த்விதா சக்ரம் சதுரரம் ஷஃட²ரந்தத்ர சாதிமம் । பூர்வ்வார்த்தே ஸத்ரு'ஶா வர்ணாஃ பாதப்ரதமபஞ்சமா ।। ௩௪௩.

சக்கரத்தை இரண்டு பாகங்களாகப் பிரித்து, நான்கு அகழிகளுடன், அங்கு முதலில்; கிழக்கு பாதியில், முதல் மற்றும் ஐந்தாவது அடி எழுத்துகளுக்கு ஒத்த எழுத்துகளை அமைக்க வேண்டும்.

அயுஜோऽஶ்வயுஜஶ்சைவ துர்ய்யாவப்யஷ்டமாவபி । தஸ்யோபபாதப்ராக்ப்ரத்யகரேஷு ச யதாக்ரமம் ।। ௩௪௩.

இல்லாத மற்றும் இரட்டையானவையும், நான்காவது மற்றும் எட்டாவது ஆகியவற்றையும், முறையே முன்னும் பின்பும் உள்ள பகுதிகளில் ஒழுங்காக அமைக்க வேண்டும்.

ஸ்யாத்பாதார்த்தசதுஷ்கந்து நாபௌ தஸ்யாத்யமக்ஷரம் । பஶ்சிமாராவதி நயேந்நேமௌ ஶேஷே பதத்வயீ ।। ௩௪௩.

அரை அடி நான்கு சேரும் குழு நாபியில் முதல் எழுத்துடன் இருக்க வேண்டும்; இந்த இரண்டும் மேற்கு எல்லை வரை கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும், மீதமுள்ள இரண்டு அடிகள் மற்ற இடங்களில் அமைக்கப்பட வேண்டும்.

த்ரு'தீயம் துர்ய்யபாதாந்தே ப்ரதமௌ ஸத்ரு'ஶாவுபௌ । வர்ணௌ பாஃட³த்ரயஸ்யாபி தஶமஃ ஸத்ரு'ஶோ யதி ।। ௩௪௩.

நான்காவது அடியின் முடிவில் மூன்றாவது, அதுபோல் முதல் இரண்டு ஒத்த எழுத்துகள், மேலும் மூன்று பகுதிகளின் பத்தாவது எழுத்தும் ஒத்ததாக இருந்தால் அவ்வாறு அமைக்க வேண்டும்.

ப்ரதமே சரமே தஸ்ய ஷட்‌வர்ணாஃ பஶ்சிமே யதி । பவந்தி த்வ்யந்தரம் தர்ஹி வ்ரு'ஹச்சக்ரமுதாஹ்ரு'தம் ।। ௩௪௩.

முதல் மற்றும் கடைசியில், மேற்கு பகுதியில் ஆறு எழுத்துகள் இருந்தால், மேலும் இரண்டு இடைவெளி இருந்தால், அது பெரிய சக்கரம் என அழைக்கப்படுகிறது.

ஸம்முகாத்வயே பாதமேகைகம் க்ரமஶோ லிகேத் । நாபௌ து வர்ணம் தஶமம் நேமௌ துர்ய்யபதந்நயேத் ।। ௩௪௩.

இரண்டாக எதிரெதிராக உள்ள ஒவ்வொரு அடியையும் முறையே எழுத வேண்டும்; நாபியில் பத்தாவது எழுத்தை வைத்து, அவை நான்காவது அடிக்கு செல்லக் கூடாது.

ஶ்லோகஸ்யாத்யந்ததஶமாஃ ஸமா ஆத்யந்திமௌ யுஜோஃ । ஆதௌ வர்ணஃ ஸமௌ துர்ய்யபஞ்சமாவாத்யதுர்ய்யயோஃ ।। ௩௪௩.

சுலோகத்தின் முதல், கடைசி மற்றும் பத்தாவது எழுத்துகள் சமமாகவும், இரட்டையானவற்றின் முதல் மற்றும் கடைசியும் சமமாகவும்; ஆரம்பத்தில், நான்காவது மற்றும் ஐந்தாவது எழுத்துகள் சமமாகவும், நான்காவது ஆரம்பத்திலும் அமைக்க வேண்டும்.

த்விதாயப்ராதிலோம்யேந த்ரு'தீயம் ஜாயதே யதி । பதம் விதத்யாத் பத்ரஸ்ய தண்டஶ்சக்ராப்ஜகம் க்ரு'தேஃ ।। ௩௪௩.

இரண்டாவது அடி தலைகீழாக அமைக்கும்போது மூன்றாவது உருவாகினால், அந்த அடியை இதழில் அமைக்க வேண்டும், தண்டை சக்கர-தாமரை அமைப்பில் வைக்க வேண்டும்.

த்விதீயௌ ப்ராக்தலே துல்யௌ ஸப்தமௌ ச ததாபரௌ । ஸட்டஶாவுத்தரதலௌ த்விதீயாப்யாமதார்த்தயோஃ ।। ௩௪௩.

கிழக்கு இதழில் இரண்டாவது, அடுத்ததாக ஏழாவது, வடக்கு இதழில் ஆறாவது மற்றும் ஏழாவது, மேலும் இரண்டாவது இதழின் அரைபாகங்களும் அமைக்க வேண்டும்.