அக்நிபுராணம்

ஸ்வதந்த்ரஸ்யாந்யதந்த்ரஸ்ய பதஸ்யாவர்த்தநா த்விதா । பிந்நப்ரயோஜநபதஸ்யாவ்ரு'த்திம் த்வேகத்ர விக்ராஹாத் ।। ௩௪௩.

சுயாதீனமான அல்லது சார்ந்த சொல்லின் மீளச்சொல்லுதல் இரண்டு வகை; ஆனால் வேறு பொருளுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் சொல்லின் மீளச்சொல்லுதல் பிரிக்கப்பட்டால், அது தனிப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது.

த்வயோராவ்ரு'த்தபதயோஃ ஸமஸ்தா ஸ்யாத்ஸமாஸதஃ । அஸமாஸாத்தயோர்வ்யஸ்தா பாதே த்வேகத்ர விக்ரஹாத் ।। ௩௪௩.

இரண்டு மீளச்சொற்கள் இணைந்தால், அது 'சமஸ்தம்' எனப்படும்; இணைக்கப்படாவிட்டால், அது 'வ்யஸ்தம்'; ஒரு அடிக்குள் பிரிக்கப்பட்டால், அது தனிப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது.

வாக்யஸ்யாவ்ரு'த்திரப்யேவம் யதாஸம்பவமிஷ்யதே । அலங்காராத்யநுப்ராஸோ லகுமத்யேவமர்ஹணாத் ।। ௩௪௩.

ஒரு வாக்கியத்தின் மீளச்சொல்லுதலும் இவ்வாறு ஏற்கப்படுகிறது; அலங்காரங்களில், 'அனுப்ராசம்' சிறியது, நடுத்தரமானது, சிறந்தது என்று அதன் சிறப்பின்படி வகைப்படும்.

யயா கயாசித்‌வ்ரு'த்யா யத் ஸமாநமநுபூயதே । தத்ரூபாதிபதாஸத்திஃ ஸாநுப்ராஸா ரஸாவஹா ।। ௩௪௩.

எந்த விதமான மீளச்சொல்லுதலாலும் ஒரே மாதிரியாக அனுபவிக்கப்படுவது, அந்த சொற்களின் தொடர்பே 'அனுப்ராசம்' என்றும், அது ரசத்தைத் தருவதாகும்.

கோஷ்ட்யாம் குதூஹலாத்யாயீ வாக்பந்தஶ்சித்ரமுச்யதே । ப்ரஶ்நஃ ப்ரஹேலிகா குப்தம் ச்யுததக்தே ததோபயம் ।। ௩௪௩.

ஒரு கூட்டத்தில், ஆர்வத்துடன் வாசிக்கப்படும் பாடல் 'சித்ரம்' (வினாடி வினா) என அழைக்கப்படுகிறது; கேள்வி, புதிர், மறைந்தது, விட்டுவிடப்பட்டது, இரண்டும் சேர்ந்து என்பனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

ஸமஸ்யா ஸப்த தத்‌பேதா நாநார்தஸ்யாநுயோகதஃ । யத்ர ப்ரதீயதே துல்யவர்ணவிந்யாஸமுத்தரம் ।। ௩௪௩.

'சமஸ்யை' என்பது ஏழு வகை, பல்வேறு அர்த்தங்களை நாடி, அதனுடைய பிரிவுகளுடன்; ஒரே மாதிரியான எழுத்துகளின் அமைப்பில் பதில் வழங்கப்படுவது.

ஸ ப்ரஶ்நஃ ஸ்யாதேகப்ரு'ஷ்டத்வப்ரு'ஷ்டோத்தரபேததஃ । த்விதைகப்ரு'ஷ்டோ த்விவிதஃ ஸமஸ்தோ வ்யஸ்த ஏவ ச ।। ௩௪௩.

அது கேள்வி எனப்படும்; பதிலில் ஒரு பகுதி அல்லது இரண்டு பகுதிகள் உள்ளனவாக வேறுபடும்; ஒரு பகுதி கேள்வி இரண்டு வகை, முழுமையானதும், பிரிக்கப்பட்டதும் இரண்டும் உள்ளன.

த்வயோரப்யர்தயோர்குஹ்யமாநஶப்தா ப்ரஹேலிகா । ஸா த்விதார்தீ ச ஶாப்தீ ச தத்ரார்தீ சார்தபோததஃ ।। ௩௪௩.

இரண்டு அர்த்தங்களைக் கொண்ட சொற்கள் மறைக்கப்பட்டிருப்பது புதிர்; அது அர்த்தத்தின் அடிப்படையிலும், சொல்லின் அடிப்படையிலும் இருவகை; முதல் வகை அர்த்தத்தின் மூலம் புரியப்படும்.

ஶப்தாவபோததஃ ஶாப்தீ ப்ராஹுஃ ஷோடா ப்ரஹேலிகாம் । யஸ்மிந் குப்தேऽபி வலாக்யாங்கே பாவ்யர்தோऽபாரமார்திகஃ ।। ௩௪௩.

சொற்களின் மூலம் புரியப்படுவது 'சாப்தி' எனப்படும்; இவ்வாறு, புதிர் ஆறு வகை எனக் கூறப்படுகிறது. இதில், சொற்றொடரின் பகுதிகளில் மறைந்திருந்தாலும், வெளிப்படையான அர்த்தம் இல்லாமல் வேறு பொருள் குறிக்கப்படுகிறது.

ததங்கவிஹிதாகாங்‌க்ஷஸ்தத்‌குப்தம் கூஃட³மப்யதஃ । யத்ரார்தாந்தரநிர்பாஸோ வாக்யாங்கச்யவநாதிபிஃ ।। ௩௪௩.

ஒரு வாக்கியத்தில் ஒரு பகுதி எதிர்பார்க்கப்படும் போது, அது மறைந்திருந்தாலும், அந்த பகுதி விட்டு விடப்பட்டதால் அல்லது மாற்றப்பட்டதால் பொருள் வெளிப்படும்போது, அதற்கே இந்த பெயர் வழங்கப்படுகிறது.

ததங்கவிஹிதாகாங்க்ஷஸ்தச்சுதம் ஸ்யாச்சதுர்விதம் । ஸ்வரவ்யஞ்ஜநவிந்தூநாம் விஸர்கஸ்ய ச விச்யுதேஃ ।। ௩௪௩.

ஒரு வாக்கியத்தில் ஒரு பகுதி எதிர்பார்க்கப்பட்டு, அது இல்லாதபோது, அந்த இல்லாமை நான்கு வகைப்படும்: உயிர் எழுத்து, மெய் எழுத்து, புள்ளி, அல்லது விசர்க்கம் ஆகியவை விடப்படுதல்.

தத்தேபி யத்ர வாக்யாங்கே த்விதீயோர்தஃ ப்ரதீயதே । தத்த்ந்ததாஹுஸ்தத்பேதாஃ ஸ்வராத்யைஃ பூர்வ்வவந்மதாஃ ।। ௩௪௩.

ஒரு பகுதி இருந்தாலும், அதில் இரண்டாவது பொருள் உணரப்படுமானால், அதற்கும் இதே பெயர் வழங்கப்படுகிறது; அதன் வேறுபாடுகள் உயிர் முதலியவற்றின் வித்தியாசத்தால் உண்டாகின்றன என்று முன்பே கூறப்பட்டது.

அபநீதாக்ஷரஸ்தாநே ந்யஸ்தே வர்ணாந்தரேऽபி ச । பாஸதேऽர்தாந்தரம் யத்ர ச்யுததத்தம் ததுச்யதே ।। ௩௪௩.

ஒரு எழுத்து நீக்கப்பட்ட இடத்தில் வேறு ஒரு எழுத்து இடப்பட்டு, வேறு பொருள் தோன்றினால், அதை 'விடப்பட்டு-கொடுக்கப்பட்டது' என்று அழைக்கின்றனர்.

ஸுஶ்லிஷ்டபத்யமேகம் யந்நாநாஶ்லோகாம்ஶநிர்ம்மிதம் । ஸா மமஸ்யா பரஸ்யாத்மபரயோஃ க்ரு'திஸங்கராத் ।। ௩௪௩.

பல்வேறு பாடல்களின் பகுதிகளை இணைத்து அழகாக அமைக்கப்பட்ட ஒரு பாடல், தன் படைப்பும் பிறருடைய படைப்பும் கலந்ததால் 'மமஸ்யா' எனப்படுகிறது.

துஃகேந க்ரு'தமத்யர்தம் கவிஸாமர்த்யஸூசகம் । துஷ்கரம் நீரஸத்வேபி விதக்தாநாம் மஹோத்ஸவஃ ।। ௩௪௩.

மிகவும் கடினமாக இயற்றப்பட்டாலும், கவிஞரின் திறமையை காட்டினாலும், சுவை இல்லாதபோதும், அறிவாளிகளுக்கு அது பெரும் மகிழ்ச்சி தரும்.

நியமாச்ச விதர்பாச்ச பந்தாச்ச பவதி த்ரிதா । கவேஃ ப்ரதிஜ்ஞா நிர்ம்மாணரம்யஸ்ய நியமஃ ஸம்ரு'தஃ ।। ௩௪௩.

விதி, அமைப்பு, கட்டமைப்பு என்று மூன்று வகை உண்டு; கவிஞர் அழகான படைப்பை உருவாக்கும் விதி இவ்வாறு கூறப்படுகிறது.

ப்ராதிலோம்யாநுலோம்யஞ்ச ஶப்தேநார்தேந ஜாயதே । அநேகதாவ்ரு'த்தவர்ணவிந்யாஸைஃ ஶில்பகல்பநா ।। ௩௪௩.

மாற்றிய வரிசையிலும், நேரடியான வரிசையிலும், சொற்களிலும் பொருளிலும், பலவகைச் சந்தமும் எழுத்து அமைப்பும் கவிநயமாக உருவாகின்றன.

ப்ராதிலோம்யாநுலோம்யஞ்ச ஶப்தேநார்தேந ஜாயதே । அநேகதாவ்ரு'த்தவர்ணவிந்யாஸைஃ ஶில்பகல்பநா ।। ௩௪௩.

மாற்றிய வரிசையிலும், நேரடியான வரிசையிலும், சொற்களிலும் பொருளிலும், பலவகைச் சந்தமும் எழுத்து அமைப்பும் கவிநயமாக உருவாகின்றன.

தத்தத்ப்ரஸித்தவஸ்தூநாம் பந்த இத்யபிதீயதே । கோமூத்ரிகார்த்தப்ரமணே ஸர்வ்வதோபத்ரமம்புஜம் ।। ௩௪௩.

பிரபலமான வடிவங்களை அமைத்தலை 'பந்தம்' என அழைக்கின்றனர்; இவை கோமூத்திரிகை, பாதி சுழற்சி, எல்லா பக்கமும் நல்லது, தாமரை போன்றவை ஆகும்.

சக்ரஞ்சக்ராப்ஜகம் தண்டோ முரஜாஶ்சேதி சாஷ்டதா । ப்ரத்யர்தம் ப்ரதிபாதம் ஸ்யாதேகாந்தரஸமாக்ஷரா ।। ௩௪௩.

சக்கரம், சக்கராப்ஜம், தண்டு, முரஜம் என்று எட்டு வகை உண்டு; பாதி, வரி, அல்லது இடைமாற்ற எழுத்துகளால் அமைக்கப்படும்.

த்விதா கோமூத்ரிகாம் பூர்வ்வாமாஹுரஶ்வபதாம் பரே । அந்த்யாங்கோமூத்ரிகாம் தேநும் ஜாலபந்தம் வதந்தி ஹி ।। ௩௪௩.

கோமூத்திரிகை இரண்டு வகை எனப்படுகிறது: முதல் வகை அசுவபதா, இரண்டாவது, இறுதியில் கோமூத்திரிகை வந்தால், அது தேனு எனப்படுகிறது; வலை அமைப்பும் குறிப்பிடப்படுகிறது.

அர்த்தாப்யாமர்தபாதைஶ்ச குர்ய்யாத்விந்யாஸமேதயோஃ । ந்யஸ்தாநாமிஹ வர்ணாநாமதோதஃ க்ரமபாகிநாம் ।। ௩௪௩.

இரு வடிவங்களிலும் பாதிகளாலும் பாதி வரிகளாலும் எழுத்துகளை வரிசைப்படுத்த வேண்டும்; கீழே உள்ள எழுத்துகளை ஒழுங்காக அமைக்க வேண்டும்.

அதோதஃ ஸ்திதவர்ணாநாம் யாவத்தூர்ய்யபதந்நயேத் । துர்ய்யபாதாந்நயேதூத்‌ர்த்வம் பாதார்த்தம் ப்ராதிலோம்யதஃ ।। ௩௪௩.

கீழே அமைந்த எழுத்துகளை நான்காவது வரி வரை எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்; நான்காவது வரியிலிருந்து மேலே எடுத்துச் செல்லவும், பாதி வரியை மாற்றிய வரிசையில் அமைக்க வேண்டும்.

ததேவ ஸர்வ்வதோபத்ரம் த்ரிவிதம் ஸரஸீருஹம் । சதுஷ்பத்ரம் ததோ விக்நம் சதுஷ்பத்ரே உபே அபி ।। ௩௪௩.

அந்த சர்வதோபத்ரம் மூன்று வகை, தாமரை வடிவமும் மூன்று வகை; நான்கு இதழ்கள் கொண்டது விக்னம் எனப்படுகிறது, இரண்டும் நான்கு இதழ்கள் அமைப்பில் காணப்படுகின்றன.

அத ப்ரதமபாதஸ்ய மூர்த்தந்யஸ்த்ரிபதாக்ஷரம் । ஸர்வ்வேஷாமேவ பாதாநாமந்தே ததுபஜாயதே ।। ௩௪௩.

முதல் வரியின் மூன்று எழுத்துகள் எல்லா வரிகளின் இறுதியில் தோன்றும்.

ப்ராக்பதஸ்யாந்திமம் ப்ரத்யக் பாதாதௌ ப்ராதிலோம்யதஃ । அந்த்யபாதாந்திமஞ்சாத்யபாதாதாவக்ஷரத்வயம் ।। ௩௪௩.

முந்தைய வரியின் கடைசி எழுத்து அடுத்த வரியின் தொடக்கத்தில் மாற்றிய வரிசையில் வருகிறது; கடைசி வரியின் கடைசி எழுத்தும் முதல் வரியின் தொடக்கத்தில் இரண்டு எழுத்துகளுடன் சேர்க்கப்படுகிறது.

சதுஶ்சதே பவேதஷ்டச்சதே வர்ணத்ரயம் புநஃ । ஸ்யாத் ஷோஃட²ஶச்சதே த்வேகாந்தரஞ்சேதேகமக்ஷரம் ।। ௩௪௩.

நான்கு பக்க வடிவத்தில் மூன்று எழுத்துகள், எட்டு பக்க வடிவத்திலும் அதுபோல்; பதினாறு பக்க வடிவத்தில் இடைவெளி இருந்தால் ஒரு எழுத்து மட்டும் இருக்கும்.

கர்ணிகாம் தோலயேதூத்‌ர்த்வம் பத்ராகாராக்ஷராவலிம் । ப்ரவேஶயேத் கர்ணிகாயாஞ்சதுஷ்பத்ரஸரோருஹே ।। ௩௪௩.

கர்ணிகையை மேலே தூக்கி, இதழ்கள் போல எழுத்துக்கள் வரிசையாக அமைத்து, அந்த கர்ணிகையை நான்கு இதழ்கள் கொண்ட தாமரையில் இட வேண்டும்.

கர்ணிகாயாம் லிகேதேகம் த்வே த்வே திக்ஷு விதிக்ஷு ச । ப்ரவேஶநிர்கமௌ திக்ஷு குர்ய்யாதஷ்டச்சதேऽம்புஜே ।। ௩௪௩.

கர்ணிகையில் ஒரு எழுத்தை, திசைகளிலும் இடைத் திசைகளிலும் இரண்டெழுத்துகள் என எழுத வேண்டும்; நுழைவு மற்றும் வெளியேற்றம் எட்டிதழ் தாமரையில் செய்யப்பட வேண்டும்.