அக்நிபுராணம்

அகாரவர்ஜ்ஜமாவ்ரு'த்திஃ ஸ்வராணாமதிபூயஸீ । அநுஸ்வாரவிஶர்கௌ ச பாருஷ்யாய நிரந்தரௌ ।। ௩௪௩.

'அ' தவிர மற்ற உயிரெழுத்துகள் அதிகமாக மீண்டும் வருவதும், அனுச்வாரம் மற்றும் விசர்கம் அருகருகே வருவதும் கடுமையை உண்டாக்கும்.

ஶஷஸா ரேபஸம்யுக்தாஶ்சாகாரஶ்சாபி பூயஸா । அந்தஸ்தாபிந்நமாப்யாஞ்ச ஹஃ பாருஷ்யாய ஸம்யுதஃ ।। ௩௪௩.

ஷ என்ற எழுத்து ர என்ற எழுத்துடன் சேர்ந்து வரும்போது, க என்ற எழுத்து பலமுறை வரும்போது, அவை ஒரு சொல்லுக்குள் பிரியாமல் வந்தால், ஹ என்ற எழுத்து கடுமையாக உச்சரிக்கப்படும்போது, இவை கவனிக்கப்பட வேண்டும்.

அந்யதாபி குருர்வர்ணஃ ஸம்யுக்தே பரிபந்திநி । பாருஷ்யாயாதிமாம்ஸ்தத்ர பூஜிதா ந து பஞ்சமீ ।। ௩௪௩.

வேறு விதமாக, இரண்டு மெய்யெழுத்துகள் கடினமாக இணைந்தால், அது கடுமையானதாக கருதப்படுகிறது; ஆனால் ஐந்தாவது எழுத்து மதிப்பளிக்கப்படும்போது மட்டும் அது விதிவிலக்கு.

த்ராவணி மாதவீ பஞ்சவர்ணாந்தஸ்தோஷ்மபிஃ க்ரமாத் । அநேகவர்ணாவ்ரு'த்திர்யா பிந்நார்தப்ரதிபாதிகா ।। ௩௪௩.

ஒரு இளகிய ஒலி, ம என்ற எழுத்து, ஐந்து எழுத்துகளைக் கொண்ட மாதவி, இவை ஒவ்வொன்றும் உச்சரிப்பில் வரிசையாகச் சேர்ந்து, பல எழுத்துகளும் வேறுபட்ட அர்த்தத்தையும் தரும்போது, அதையே 'யமகம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

யமகம் ஸாவ்யபேதஞ்ச வ்யபேதஞ்சேதி தத்‌த்விதா । ஆநந்தர்யாதவ்யபேதம் வ்யபேதம் வ்யவதாநதஃ ।। ௩௪௩.

'யமகம்' என்பது இரண்டு வகைப்படும்: இடைவெளியுடன் மற்றும் இடைவெளியில்லாமல். இடைவெளி இல்லாமல் தொடர்ந்தால் 'அவ்யபேதம்', இடைவெளி இருந்தால் 'வ்யபேதம்' எனப்படும்.

த்வைவித்யேநாநயோஃ ஸ்தாநபாதபேதாச்சதுர்விதம் । ஆதிபாதாதிமத்யாந்தேஷ்வேகத்வித்ரிநியோகதஃ ।। ௩௪௩.

இந்த இருவகை பிரிவும், அடியின் இடங்களில் ஏற்படும் வேறுபாடும் காரணமாக, யமகம் நான்கு வகைப்படும்: தொடக்கத்தில், நடுவில், முடிவில், அல்லது ஒன்றில், இரண்டில், மூன்றிலும் சேர்ந்து வருவது.

ஸப்ததா ஸப்தபூர்வேண௫ சேத் பாதேநோத்தரோத்தரஃ । ஏகத்வித்ரிபதாரம்பஸ்துல்யஃ ஷோடா ததாபரம் ।। ௩௪௩.

ஏற்கனவே உள்ள ஏழு வகைகளுடன், ஒவ்வொரு அடுத்த அடியும் ஒன்று, இரண்டு, மூன்று அடிகளுடன் தொடங்கினால், அடுத்த பிரிவு ஆறு வகையாகவும் சமமாகவும் இருக்கும்.

த்ரு'தீயம் த்ரிவிதம் பாதஸ்யாதிமத்யாந்தகோசரம் । பாதாந்தயமகஞ்சைவ காஞ்சீயமகமேவ ச ।। ௩௪௩.

மூன்றாவது வகை, அடியின் தொடக்கத்தில், நடுவில், முடிவில் என மூன்று விதமாகும்; மேலும், 'பாதாந்த யமகம்' மற்றும் 'காஞ்சி யமகம்' என்பனவும் உள்ளன.

ஸம்ஸர்கயமகஞ்சைவ விக்ராந்தயமகந்ததா । பாதாதியமகஞ்சைவ ததாம்ரேடிதமேவ ச ।। ௩௪௩.

'சம்சர்க யமகம்', 'விக்ராந்த யமகம்', 'பாதாதி யமகம்', அதுபோல் 'அம்ரெடித யமகம்' என்பனவும் உள்ளன.

சதுர்வ்யவஸிதஞ்சைவ மாலாயமகமேவ ச । தஶதா யமகம் ஶ்ரேஷ்டம் தத்பேதா பஹவோऽபரே ।। ௩௪௩.

'சதுர்வ்யவசிதம்' மற்றும் 'மாலா யமகம்' என்பனவும் கூறப்பட்டுள்ளன; இவ்வாறு, யமகம் பத்து வகையாகப் பிரிக்கப்படுகிறது, மேலும் பல துணைப்பிரிவுகளும் உள்ளன.

ஸ்வதந்த்ரஸ்யாந்யதந்த்ரஸ்ய பதஸ்யாவர்த்தநா த்விதா । பிந்நப்ரயோஜநபதஸ்யாவ்ரு'த்திம் த்வேகத்ர விக்ராஹாத் ।। ௩௪௩.

சுயாதீனமான அல்லது சார்ந்த சொல்லின் மீளச்சொல்லுதல் இரண்டு வகை; ஆனால் வேறு பொருளுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் சொல்லின் மீளச்சொல்லுதல் பிரிக்கப்பட்டால், அது தனிப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது.

த்வயோராவ்ரு'த்தபதயோஃ ஸமஸ்தா ஸ்யாத்ஸமாஸதஃ । அஸமாஸாத்தயோர்வ்யஸ்தா பாதே த்வேகத்ர விக்ரஹாத் ।। ௩௪௩.

இரண்டு மீளச்சொற்கள் இணைந்தால், அது 'சமஸ்தம்' எனப்படும்; இணைக்கப்படாவிட்டால், அது 'வ்யஸ்தம்'; ஒரு அடிக்குள் பிரிக்கப்பட்டால், அது தனிப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது.

வாக்யஸ்யாவ்ரு'த்திரப்யேவம் யதாஸம்பவமிஷ்யதே । அலங்காராத்யநுப்ராஸோ லகுமத்யேவமர்ஹணாத் ।। ௩௪௩.

ஒரு வாக்கியத்தின் மீளச்சொல்லுதலும் இவ்வாறு ஏற்கப்படுகிறது; அலங்காரங்களில், 'அனுப்ராசம்' சிறியது, நடுத்தரமானது, சிறந்தது என்று அதன் சிறப்பின்படி வகைப்படும்.

யயா கயாசித்‌வ்ரு'த்யா யத் ஸமாநமநுபூயதே । தத்ரூபாதிபதாஸத்திஃ ஸாநுப்ராஸா ரஸாவஹா ।। ௩௪௩.

எந்த விதமான மீளச்சொல்லுதலாலும் ஒரே மாதிரியாக அனுபவிக்கப்படுவது, அந்த சொற்களின் தொடர்பே 'அனுப்ராசம்' என்றும், அது ரசத்தைத் தருவதாகும்.

கோஷ்ட்யாம் குதூஹலாத்யாயீ வாக்பந்தஶ்சித்ரமுச்யதே । ப்ரஶ்நஃ ப்ரஹேலிகா குப்தம் ச்யுததக்தே ததோபயம் ।। ௩௪௩.

ஒரு கூட்டத்தில், ஆர்வத்துடன் வாசிக்கப்படும் பாடல் 'சித்ரம்' (வினாடி வினா) என அழைக்கப்படுகிறது; கேள்வி, புதிர், மறைந்தது, விட்டுவிடப்பட்டது, இரண்டும் சேர்ந்து என்பனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

ஸமஸ்யா ஸப்த தத்‌பேதா நாநார்தஸ்யாநுயோகதஃ । யத்ர ப்ரதீயதே துல்யவர்ணவிந்யாஸமுத்தரம் ।। ௩௪௩.

'சமஸ்யை' என்பது ஏழு வகை, பல்வேறு அர்த்தங்களை நாடி, அதனுடைய பிரிவுகளுடன்; ஒரே மாதிரியான எழுத்துகளின் அமைப்பில் பதில் வழங்கப்படுவது.

ஸ ப்ரஶ்நஃ ஸ்யாதேகப்ரு'ஷ்டத்வப்ரு'ஷ்டோத்தரபேததஃ । த்விதைகப்ரு'ஷ்டோ த்விவிதஃ ஸமஸ்தோ வ்யஸ்த ஏவ ச ।। ௩௪௩.

அது கேள்வி எனப்படும்; பதிலில் ஒரு பகுதி அல்லது இரண்டு பகுதிகள் உள்ளனவாக வேறுபடும்; ஒரு பகுதி கேள்வி இரண்டு வகை, முழுமையானதும், பிரிக்கப்பட்டதும் இரண்டும் உள்ளன.

த்வயோரப்யர்தயோர்குஹ்யமாநஶப்தா ப்ரஹேலிகா । ஸா த்விதார்தீ ச ஶாப்தீ ச தத்ரார்தீ சார்தபோததஃ ।। ௩௪௩.

இரண்டு அர்த்தங்களைக் கொண்ட சொற்கள் மறைக்கப்பட்டிருப்பது புதிர்; அது அர்த்தத்தின் அடிப்படையிலும், சொல்லின் அடிப்படையிலும் இருவகை; முதல் வகை அர்த்தத்தின் மூலம் புரியப்படும்.

ஶப்தாவபோததஃ ஶாப்தீ ப்ராஹுஃ ஷோடா ப்ரஹேலிகாம் । யஸ்மிந் குப்தேऽபி வலாக்யாங்கே பாவ்யர்தோऽபாரமார்திகஃ ।। ௩௪௩.

சொற்களின் மூலம் புரியப்படுவது 'சாப்தி' எனப்படும்; இவ்வாறு, புதிர் ஆறு வகை எனக் கூறப்படுகிறது. இதில், சொற்றொடரின் பகுதிகளில் மறைந்திருந்தாலும், வெளிப்படையான அர்த்தம் இல்லாமல் வேறு பொருள் குறிக்கப்படுகிறது.

ததங்கவிஹிதாகாங்‌க்ஷஸ்தத்‌குப்தம் கூஃட³மப்யதஃ । யத்ரார்தாந்தரநிர்பாஸோ வாக்யாங்கச்யவநாதிபிஃ ।। ௩௪௩.

ஒரு வாக்கியத்தில் ஒரு பகுதி எதிர்பார்க்கப்படும் போது, அது மறைந்திருந்தாலும், அந்த பகுதி விட்டு விடப்பட்டதால் அல்லது மாற்றப்பட்டதால் பொருள் வெளிப்படும்போது, அதற்கே இந்த பெயர் வழங்கப்படுகிறது.

ததங்கவிஹிதாகாங்க்ஷஸ்தச்சுதம் ஸ்யாச்சதுர்விதம் । ஸ்வரவ்யஞ்ஜநவிந்தூநாம் விஸர்கஸ்ய ச விச்யுதேஃ ।। ௩௪௩.

ஒரு வாக்கியத்தில் ஒரு பகுதி எதிர்பார்க்கப்பட்டு, அது இல்லாதபோது, அந்த இல்லாமை நான்கு வகைப்படும்: உயிர் எழுத்து, மெய் எழுத்து, புள்ளி, அல்லது விசர்க்கம் ஆகியவை விடப்படுதல்.

தத்தேபி யத்ர வாக்யாங்கே த்விதீயோர்தஃ ப்ரதீயதே । தத்த்ந்ததாஹுஸ்தத்பேதாஃ ஸ்வராத்யைஃ பூர்வ்வவந்மதாஃ ।। ௩௪௩.

ஒரு பகுதி இருந்தாலும், அதில் இரண்டாவது பொருள் உணரப்படுமானால், அதற்கும் இதே பெயர் வழங்கப்படுகிறது; அதன் வேறுபாடுகள் உயிர் முதலியவற்றின் வித்தியாசத்தால் உண்டாகின்றன என்று முன்பே கூறப்பட்டது.

அபநீதாக்ஷரஸ்தாநே ந்யஸ்தே வர்ணாந்தரேऽபி ச । பாஸதேऽர்தாந்தரம் யத்ர ச்யுததத்தம் ததுச்யதே ।। ௩௪௩.

ஒரு எழுத்து நீக்கப்பட்ட இடத்தில் வேறு ஒரு எழுத்து இடப்பட்டு, வேறு பொருள் தோன்றினால், அதை 'விடப்பட்டு-கொடுக்கப்பட்டது' என்று அழைக்கின்றனர்.

ஸுஶ்லிஷ்டபத்யமேகம் யந்நாநாஶ்லோகாம்ஶநிர்ம்மிதம் । ஸா மமஸ்யா பரஸ்யாத்மபரயோஃ க்ரு'திஸங்கராத் ।। ௩௪௩.

பல்வேறு பாடல்களின் பகுதிகளை இணைத்து அழகாக அமைக்கப்பட்ட ஒரு பாடல், தன் படைப்பும் பிறருடைய படைப்பும் கலந்ததால் 'மமஸ்யா' எனப்படுகிறது.

துஃகேந க்ரு'தமத்யர்தம் கவிஸாமர்த்யஸூசகம் । துஷ்கரம் நீரஸத்வேபி விதக்தாநாம் மஹோத்ஸவஃ ।। ௩௪௩.

மிகவும் கடினமாக இயற்றப்பட்டாலும், கவிஞரின் திறமையை காட்டினாலும், சுவை இல்லாதபோதும், அறிவாளிகளுக்கு அது பெரும் மகிழ்ச்சி தரும்.

நியமாச்ச விதர்பாச்ச பந்தாச்ச பவதி த்ரிதா । கவேஃ ப்ரதிஜ்ஞா நிர்ம்மாணரம்யஸ்ய நியமஃ ஸம்ரு'தஃ ।। ௩௪௩.

விதி, அமைப்பு, கட்டமைப்பு என்று மூன்று வகை உண்டு; கவிஞர் அழகான படைப்பை உருவாக்கும் விதி இவ்வாறு கூறப்படுகிறது.

ப்ராதிலோம்யாநுலோம்யஞ்ச ஶப்தேநார்தேந ஜாயதே । அநேகதாவ்ரு'த்தவர்ணவிந்யாஸைஃ ஶில்பகல்பநா ।। ௩௪௩.

மாற்றிய வரிசையிலும், நேரடியான வரிசையிலும், சொற்களிலும் பொருளிலும், பலவகைச் சந்தமும் எழுத்து அமைப்பும் கவிநயமாக உருவாகின்றன.

ப்ராதிலோம்யாநுலோம்யஞ்ச ஶப்தேநார்தேந ஜாயதே । அநேகதாவ்ரு'த்தவர்ணவிந்யாஸைஃ ஶில்பகல்பநா ।। ௩௪௩.

மாற்றிய வரிசையிலும், நேரடியான வரிசையிலும், சொற்களிலும் பொருளிலும், பலவகைச் சந்தமும் எழுத்து அமைப்பும் கவிநயமாக உருவாகின்றன.

தத்தத்ப்ரஸித்தவஸ்தூநாம் பந்த இத்யபிதீயதே । கோமூத்ரிகார்த்தப்ரமணே ஸர்வ்வதோபத்ரமம்புஜம் ।। ௩௪௩.

பிரபலமான வடிவங்களை அமைத்தலை 'பந்தம்' என அழைக்கின்றனர்; இவை கோமூத்திரிகை, பாதி சுழற்சி, எல்லா பக்கமும் நல்லது, தாமரை போன்றவை ஆகும்.