அக்நிபுராணம்

அயுக்தயோரிவ மிதோ வாச்யவாசகயோர்த்வயோஃ । யோஜநாயை கல்ப்யமாநா யுக்திருத்தா மநீஷிபிஃ ।। ௩௪௨.

இரண்டு பொருட்கள், குறிப்பாக சொல்லப்பட வேண்டியது மற்றும் அதற்கான சொல், நேரடி தொடர்பில்லாவிட்டாலும், அவற்றை இணைக்கும் முயற்சியை அறிவாளிகள் 'யுக்தி' என்று அழைக்கிறார்கள்.

பதஞ்சைவ பதார்தஶ்ச வாக்யார்தமேவ ச । விஷ்யோऽஸ்யாஃ ப்ரகாரணம் ப்ரபஞ்சஶ்சேதி ஷட்‌விதஃ ।। ௩௪௨.

ஒரு சொல், அதன் பொருள், ஒரு வாக்கியத்தின் பொருள், பொருளின் தலைப்பு, சூழ்நிலை, விரிவாக்கம் — இவை ஆறு வகையான பகுதிகள் ஆகும்.

கும்பநா ரசநாசர்ய்யா ஶப்தார்தக்ரமகோசரா । ஶப்தாநுகாராதர்தாநுபூர்வ்வார்தேயம் க்ரமாத்த்ரிதா ।। ௩௪௨.

இணைப்பு, அமைப்பு நுண்மை, சொற்கள் மற்றும் பொருள்களின் வரிசை — ஒலி ஒத்திசைவு, பொருள் தொடர்ச்சி ஆகியவற்றால், இது மூன்று விதமாகும்.

உக்திபத்யுக்திமத்வாக்யம் வாகோவாக்யம் த்விதைவ தத் । ரு'ஜுவக்ரோக்திபேதேந தத்ராத்யம் ஸஹஜம் வசஃ ।। ௩௪௨.

ஒரு சொல் மற்றொரு சொல்லை உருவாக்கும் போது, அது 'உக்தியில் உக்தி' எனப்படுகிறது; அது நேரடியும் மறைமுகமுமாக இருவகை. இதில் முதன்மை நேரடி சொல் இயல்பானதாகும்.

அக்நிருவாச ஸ்யாதாவ்ரு'த்திரநுப்ராஸோ வர்ணாநாம் பதவாக்யயோஃ । ஏகவர்ணாऽநேகவர்ணாவ்ரு'த்தேர்வ்வர்ணகுணோ த்விதா ।। ௩௪௩.

அக்னி கூறினார்: எழுத்துகள், சொற்கள், வாக்கியங்களில் மீண்டும் மீண்டும் வருவது 'அனுப்ராசம்' எனப்படும்; ஒரு எழுத்து அல்லது பல எழுத்துகளின் மீள்பிரயோகம் என இரண்டு வகை உள்ளது.

ஏகவர்ணகதாவ்ரு'த்தேர்ஜ்ஜாயந்தே பஞ்ச வ்ரு'த்தயஃ । மதுரா லலிதா ப்ரௌடா பத்ரா பருஷயா ஸஹ ।। ௩௪௩.

ஒரே எழுத்து மீண்டும் வரும்போது ஐந்து விதமான நடைமுறைகள் உருவாகின்றன: இனிமை, மென்மை, வலிமை, மங்களம், கடுமை.

மதுராயாஶ்ச வர்காந்தாததோ வர்க்யா ரணௌ ஸ்வநௌ। ஹ்ரஸ்வஸ்வரேணாந்தரிதௌ ஸம்யுக்தத்வம் நகாரயோஃ ।। ௩௪௩.

இனிமையான நடைமுறையில், மீண்டும் வரும் எழுத்துகள் எழுத்துக்குழுவின் முடிவிலும், கீழ் குழுவிலும், போர் ஒலியிலும், குறில் உயிர் இடையில் பிரிந்தும், நாசிகையுடன் இணைந்தும் இருக்கும்.

ந கார்ய்யா வர்ண்யவர்ணாநாமாவ்ரு'த்திஃ பஞ்சமாதிகா । ம்ஹாப்ராணோஷ்மஸம்யோகப்ரவிமுக்தலகூத்தரௌ ।। ௩௪௩.

உச்சரிக்க முடியாத அல்லது பொருந்தாத எழுத்துகள் ஐந்தை மீறி மீண்டும் வரக்கூடாது; மென்மையானவை உயிரோட்டம் மற்றும் சீரற்ற ஒலிகள் இல்லாதவையாகும்.

லலிதா பலபூயிஷ்டா ப்ரௌடா யா பணவர்கஜா । ஊத்‌ர்த்வம் ரேபேண யுஜ்யந்தே நடவர்கோநபஞ்சமாஃ ।। ௩௪௩.

மென்மையான நடை மிக வலிமையானது; வலிமை நிறைந்த நடை தடை எழுத்துக்களில் இருந்து வருகிறது; மேலே 'ற' உடன் சேரும்; அந்த குழுவில் நாசிகை அல்லாதவை ஐந்தாவது அல்ல.

பத்ராயாம் பரிஶிஷ்டாஃ ஸ்யுஃ பருஷா ஸாऽபிதீயதே । பவந்தி யஸ்யாமூஷ்மாணஃ ஸம்யுக்தாஸ்தத்ததக்ஷரைஃ ।। ௩௪௩.

மங்கள நடைமுறையில் மீதமுள்ள எழுத்துகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன; கடுமையான நடைமுறையில் சீரற்ற ஒலிகள் அந்த எழுத்துகளுடன் சேர்ந்து வருகின்றன.

அகாரவர்ஜ்ஜமாவ்ரு'த்திஃ ஸ்வராணாமதிபூயஸீ । அநுஸ்வாரவிஶர்கௌ ச பாருஷ்யாய நிரந்தரௌ ।। ௩௪௩.

'அ' தவிர மற்ற உயிரெழுத்துகள் அதிகமாக மீண்டும் வருவதும், அனுச்வாரம் மற்றும் விசர்கம் அருகருகே வருவதும் கடுமையை உண்டாக்கும்.

ஶஷஸா ரேபஸம்யுக்தாஶ்சாகாரஶ்சாபி பூயஸா । அந்தஸ்தாபிந்நமாப்யாஞ்ச ஹஃ பாருஷ்யாய ஸம்யுதஃ ।। ௩௪௩.

ஷ என்ற எழுத்து ர என்ற எழுத்துடன் சேர்ந்து வரும்போது, க என்ற எழுத்து பலமுறை வரும்போது, அவை ஒரு சொல்லுக்குள் பிரியாமல் வந்தால், ஹ என்ற எழுத்து கடுமையாக உச்சரிக்கப்படும்போது, இவை கவனிக்கப்பட வேண்டும்.

அந்யதாபி குருர்வர்ணஃ ஸம்யுக்தே பரிபந்திநி । பாருஷ்யாயாதிமாம்ஸ்தத்ர பூஜிதா ந து பஞ்சமீ ।। ௩௪௩.

வேறு விதமாக, இரண்டு மெய்யெழுத்துகள் கடினமாக இணைந்தால், அது கடுமையானதாக கருதப்படுகிறது; ஆனால் ஐந்தாவது எழுத்து மதிப்பளிக்கப்படும்போது மட்டும் அது விதிவிலக்கு.

த்ராவணி மாதவீ பஞ்சவர்ணாந்தஸ்தோஷ்மபிஃ க்ரமாத் । அநேகவர்ணாவ்ரு'த்திர்யா பிந்நார்தப்ரதிபாதிகா ।। ௩௪௩.

ஒரு இளகிய ஒலி, ம என்ற எழுத்து, ஐந்து எழுத்துகளைக் கொண்ட மாதவி, இவை ஒவ்வொன்றும் உச்சரிப்பில் வரிசையாகச் சேர்ந்து, பல எழுத்துகளும் வேறுபட்ட அர்த்தத்தையும் தரும்போது, அதையே 'யமகம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

யமகம் ஸாவ்யபேதஞ்ச வ்யபேதஞ்சேதி தத்‌த்விதா । ஆநந்தர்யாதவ்யபேதம் வ்யபேதம் வ்யவதாநதஃ ।। ௩௪௩.

'யமகம்' என்பது இரண்டு வகைப்படும்: இடைவெளியுடன் மற்றும் இடைவெளியில்லாமல். இடைவெளி இல்லாமல் தொடர்ந்தால் 'அவ்யபேதம்', இடைவெளி இருந்தால் 'வ்யபேதம்' எனப்படும்.

த்வைவித்யேநாநயோஃ ஸ்தாநபாதபேதாச்சதுர்விதம் । ஆதிபாதாதிமத்யாந்தேஷ்வேகத்வித்ரிநியோகதஃ ।। ௩௪௩.

இந்த இருவகை பிரிவும், அடியின் இடங்களில் ஏற்படும் வேறுபாடும் காரணமாக, யமகம் நான்கு வகைப்படும்: தொடக்கத்தில், நடுவில், முடிவில், அல்லது ஒன்றில், இரண்டில், மூன்றிலும் சேர்ந்து வருவது.

ஸப்ததா ஸப்தபூர்வேண௫ சேத் பாதேநோத்தரோத்தரஃ । ஏகத்வித்ரிபதாரம்பஸ்துல்யஃ ஷோடா ததாபரம் ।। ௩௪௩.

ஏற்கனவே உள்ள ஏழு வகைகளுடன், ஒவ்வொரு அடுத்த அடியும் ஒன்று, இரண்டு, மூன்று அடிகளுடன் தொடங்கினால், அடுத்த பிரிவு ஆறு வகையாகவும் சமமாகவும் இருக்கும்.

த்ரு'தீயம் த்ரிவிதம் பாதஸ்யாதிமத்யாந்தகோசரம் । பாதாந்தயமகஞ்சைவ காஞ்சீயமகமேவ ச ।। ௩௪௩.

மூன்றாவது வகை, அடியின் தொடக்கத்தில், நடுவில், முடிவில் என மூன்று விதமாகும்; மேலும், 'பாதாந்த யமகம்' மற்றும் 'காஞ்சி யமகம்' என்பனவும் உள்ளன.

ஸம்ஸர்கயமகஞ்சைவ விக்ராந்தயமகந்ததா । பாதாதியமகஞ்சைவ ததாம்ரேடிதமேவ ச ।। ௩௪௩.

'சம்சர்க யமகம்', 'விக்ராந்த யமகம்', 'பாதாதி யமகம்', அதுபோல் 'அம்ரெடித யமகம்' என்பனவும் உள்ளன.

சதுர்வ்யவஸிதஞ்சைவ மாலாயமகமேவ ச । தஶதா யமகம் ஶ்ரேஷ்டம் தத்பேதா பஹவோऽபரே ।। ௩௪௩.

'சதுர்வ்யவசிதம்' மற்றும் 'மாலா யமகம்' என்பனவும் கூறப்பட்டுள்ளன; இவ்வாறு, யமகம் பத்து வகையாகப் பிரிக்கப்படுகிறது, மேலும் பல துணைப்பிரிவுகளும் உள்ளன.

ஸ்வதந்த்ரஸ்யாந்யதந்த்ரஸ்ய பதஸ்யாவர்த்தநா த்விதா । பிந்நப்ரயோஜநபதஸ்யாவ்ரு'த்திம் த்வேகத்ர விக்ராஹாத் ।। ௩௪௩.

சுயாதீனமான அல்லது சார்ந்த சொல்லின் மீளச்சொல்லுதல் இரண்டு வகை; ஆனால் வேறு பொருளுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் சொல்லின் மீளச்சொல்லுதல் பிரிக்கப்பட்டால், அது தனிப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது.

த்வயோராவ்ரு'த்தபதயோஃ ஸமஸ்தா ஸ்யாத்ஸமாஸதஃ । அஸமாஸாத்தயோர்வ்யஸ்தா பாதே த்வேகத்ர விக்ரஹாத் ।। ௩௪௩.

இரண்டு மீளச்சொற்கள் இணைந்தால், அது 'சமஸ்தம்' எனப்படும்; இணைக்கப்படாவிட்டால், அது 'வ்யஸ்தம்'; ஒரு அடிக்குள் பிரிக்கப்பட்டால், அது தனிப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது.

வாக்யஸ்யாவ்ரு'த்திரப்யேவம் யதாஸம்பவமிஷ்யதே । அலங்காராத்யநுப்ராஸோ லகுமத்யேவமர்ஹணாத் ।। ௩௪௩.

ஒரு வாக்கியத்தின் மீளச்சொல்லுதலும் இவ்வாறு ஏற்கப்படுகிறது; அலங்காரங்களில், 'அனுப்ராசம்' சிறியது, நடுத்தரமானது, சிறந்தது என்று அதன் சிறப்பின்படி வகைப்படும்.

யயா கயாசித்‌வ்ரு'த்யா யத் ஸமாநமநுபூயதே । தத்ரூபாதிபதாஸத்திஃ ஸாநுப்ராஸா ரஸாவஹா ।। ௩௪௩.

எந்த விதமான மீளச்சொல்லுதலாலும் ஒரே மாதிரியாக அனுபவிக்கப்படுவது, அந்த சொற்களின் தொடர்பே 'அனுப்ராசம்' என்றும், அது ரசத்தைத் தருவதாகும்.

கோஷ்ட்யாம் குதூஹலாத்யாயீ வாக்பந்தஶ்சித்ரமுச்யதே । ப்ரஶ்நஃ ப்ரஹேலிகா குப்தம் ச்யுததக்தே ததோபயம் ।। ௩௪௩.

ஒரு கூட்டத்தில், ஆர்வத்துடன் வாசிக்கப்படும் பாடல் 'சித்ரம்' (வினாடி வினா) என அழைக்கப்படுகிறது; கேள்வி, புதிர், மறைந்தது, விட்டுவிடப்பட்டது, இரண்டும் சேர்ந்து என்பனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

ஸமஸ்யா ஸப்த தத்‌பேதா நாநார்தஸ்யாநுயோகதஃ । யத்ர ப்ரதீயதே துல்யவர்ணவிந்யாஸமுத்தரம் ।। ௩௪௩.

'சமஸ்யை' என்பது ஏழு வகை, பல்வேறு அர்த்தங்களை நாடி, அதனுடைய பிரிவுகளுடன்; ஒரே மாதிரியான எழுத்துகளின் அமைப்பில் பதில் வழங்கப்படுவது.

ஸ ப்ரஶ்நஃ ஸ்யாதேகப்ரு'ஷ்டத்வப்ரு'ஷ்டோத்தரபேததஃ । த்விதைகப்ரு'ஷ்டோ த்விவிதஃ ஸமஸ்தோ வ்யஸ்த ஏவ ச ।। ௩௪௩.

அது கேள்வி எனப்படும்; பதிலில் ஒரு பகுதி அல்லது இரண்டு பகுதிகள் உள்ளனவாக வேறுபடும்; ஒரு பகுதி கேள்வி இரண்டு வகை, முழுமையானதும், பிரிக்கப்பட்டதும் இரண்டும் உள்ளன.

த்வயோரப்யர்தயோர்குஹ்யமாநஶப்தா ப்ரஹேலிகா । ஸா த்விதார்தீ ச ஶாப்தீ ச தத்ரார்தீ சார்தபோததஃ ।। ௩௪௩.

இரண்டு அர்த்தங்களைக் கொண்ட சொற்கள் மறைக்கப்பட்டிருப்பது புதிர்; அது அர்த்தத்தின் அடிப்படையிலும், சொல்லின் அடிப்படையிலும் இருவகை; முதல் வகை அர்த்தத்தின் மூலம் புரியப்படும்.

ஶப்தாவபோததஃ ஶாப்தீ ப்ராஹுஃ ஷோடா ப்ரஹேலிகாம் । யஸ்மிந் குப்தேऽபி வலாக்யாங்கே பாவ்யர்தோऽபாரமார்திகஃ ।। ௩௪௩.

சொற்களின் மூலம் புரியப்படுவது 'சாப்தி' எனப்படும்; இவ்வாறு, புதிர் ஆறு வகை எனக் கூறப்படுகிறது. இதில், சொற்றொடரின் பகுதிகளில் மறைந்திருந்தாலும், வெளிப்படையான அர்த்தம் இல்லாமல் வேறு பொருள் குறிக்கப்படுகிறது.