அக்நிபுராணம்

அநிபத்தப்ரலாபாதிருந்மாதோ மதநாதிபிஃ । தத்வஜ்ஞாநாதிநா சேதஃகஷாயோபரமஃ ஶமஃ ।। ௩௩௯.

கட்டுப்பாடில்லாத பேச்சு மற்றும் அதுபோன்ற செயல்கள் மதம் போன்றவற்றால் வரும் பித்துநிலை எனப்படுகிறது. உண்மை அறிவால் மனக்கழுக்குகள் நீங்குவது சமம் எனப்படுகிறது.

கவிபிர்யோஜநீயா வை பாவாஃ காவ்யாதிகே ரஸாஃ । விபாவ்யதே ஹி ரத்யாதிர்யத்ர யேந விபாவ்யதே ।। ௩௩௯.

கவிஞர்கள் பயன்படுத்தும் உணர்வுகளும், கவிதை போன்றவற்றில் வரும் ரசங்களும், அவற்றை வெளிப்படுத்தும் காரணத்தால் வெளிப்படும். காதல் போன்ற உணர்வுகள் எதில் வெளிப்படுகிறதோ, அதுவே அவற்றை வெளிப்படுத்தும் வழி.

விபாவோ நாம ஸ த்வேதாலம்பநோத்தீபநாத்மகஃ । ரத்யாதிபாவவர்கோऽயம் யமாஜீவ்யோபஜாயதே ।। ௩௩௯.

இதையே 'விபாவம்' என்கிறார்கள்; இது இரண்டு வகை — ஆதாரம் மற்றும் தூண்டுதல். காதல் போன்ற உணர்ச்சிகள் இவை மூலமாகவே உருவாகின்றன.

ஆலம்பநவிபாவோऽஸௌ நாயகாதிபவஸ்ததா । தீரோதாத்தோ தீரோத்ததஃ ஸ்யாத்தீரலலிதஸ்ததா ।। ௩௩௯.

ஆதார விபாவம் என்பது நாயகன் மற்றும் பிறரால் உண்டாகும். நாயகன் நான்கு வகை: அமைதியான உயர்ந்தவன், பெருமை கொண்ட துணிச்சலானவன், இனிமைமிக்கவன், அமைதியானவன்.

தீரப்ரஶாந்த இத்யேவம் சதுர்த்தா நாயகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । அநுகூலோ தக்ஷஇணஶ்ச ஶடோ த்ரு'ஷ்டஃ ப்ரவர்த்திதஃ ।। ௩௩௯.

நாயகன் நான்கு வகையாக நினைவில் கொள்ளப்படுகிறார்: மனம் நிறைந்தவன், திறமைசாலி, வஞ்சகன், துணிச்சலாளர், செயலில் ஈடுபடும்வன்.

பீடமர்த்தோ விடஶ்சைவ விதூஷக இதி த்ரயஃ । ஶ்ர்ரு'ட்காரே நர்ம்மஸசிவா நாயகஸ்யாநுநாயகா ।। ௩௩௯.

பீடமர்த்தன், விவேகி, விதூஷகன் — இவர்கள் மூவரும் நாயகனுக்கு காதலில் நண்பர்களாக, நம்பிக்கையாளர் ஆக இருக்கிறார்கள்.

பீடமர்த்தஃ ஸம்பலகஃ ஶ்ரீமாம்ஸ்தத்வேஶஜோ விடஃ । விதூஷகோ வைஹஸிகஸ்த்வஷ்டநாயகநாயிகாஃ ।। ௩௩௯.

பீடமர்த்தன் துணைவர், விவேகி போட்டியாளர், விதூஷகன் நகைச்சுவையாளர்; இவர்கள் துணை நாயகர்களும் துணை நாயகிகளும் ஆவர்.

ஸ்வகீயா பரகீயா ச புநர்பூரிதி கௌஶிகாஃ । ஸாமாந்யா ந புநர்பூரிரித்யாத்யா பஹுபேததஃ ।। ௩௩௯.

நாயகிகள் — சொந்தமானவர், பிறருடையவர், மறுமணம் ஆனவர் என வகைப்படுத்தப்படுகிறார்கள்; நிபுணர்கள் பொதுவானவர், மறுமணம் செய்யாதவர் என்று பல வகைகளாகவும் கூறுகிறார்கள்.

உத்தீபநவிபாவாஸ்தே ஸம்ஸ்காரைர்விவிதைஃ ஸ்திதைஃ । ஆலம்பநவிபாவேஷு பாவாநுத்தீபயந்தி யே ।। ௩௩௯.

தூண்டும் விபாவங்கள் பலவகை பழக்கங்களால், ஆதார விபாவங்களில் உள்ள உணர்வுகளை தூண்டுகின்றன.

சதுஃஷஷ்டிகலா த்வேதா கர்ம்மாத்யைர்கீதிகாதிபிஃ । குஹகம் ஸ்ம்ரு'திரப்யேஷாம் ப்ராயோ ஹாஸோபஹாரகஃ ।। ௩௩௯.

அறுபத்து நான்கு கலைகள் இருவகை — செயல், பாடல் போன்றவை. இவற்றின் திறமை, நினைவாற்றல் பெரும்பாலும் நகைச்சுவைக்கு காரணமாகின்றன.

ஆலம்பநவிபாவஸ்ய பாவைருத்வுத்தஸம்ஸ்க்ரு'தைஃ । மநோவாக்‌புத்திவபுஷாம் ஸ்ம்ரு'தீச்சாத்வேஷயத்நத ।। ௩௩௯.

ஆதார விபாவங்களால் மேம்பட்ட உணர்வுகள் மூலமாக, மனம், வாக்கு, புத்தி, உடல் ஆகியவை நினைவு, ஆசை, வெறுப்பு, முயற்சி ஆகியவற்றால் இயக்கப்படுகின்றன.

ஆரம்ப ஏவ விதுஷாமநுபாவ இதி ஸ்ம்ரு'தஃ । ஸ சாநுபூயதே சாத்ர பவத்யுத நிருச்யதே ।। ௩௩௯.

அறிஞர்களுக்குப் புது தொடக்கம் என்பதே அனுபாவம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது இங்கே அனுபவிக்கப்படுகிறது என்றும் அதுவாகவே விவரிக்கப்படுகிறது.

மநோவ்யாபாரபூயிஷ்டோ மந ஆரம்ப உச்யதே । த்விவிதஃ பௌருஷஸ்த்ரைண ஈட்டஶோऽபி ப்ரஸித்யதி ।। ௩௩௯.

மனதின் தொடக்கம் என்பது மிக முக்கியமான மன செயல்பாடு எனப்படுகிறது; அது இருவகை, மேலும் மூன்று விதமான ஆண்மைத் தன்மைகளும் பிரபலமாக அறியப்படுகின்றன.

ஶோபா விலாஸோ மாதுர்ய்யம் ஸ்தைர்ய்யம் காம்பீர்ய்யமேவ ச । லலிதஞ்ச ததௌதார்ய்யந்தேஜோऽஷ்டாவிதி பௌருஷாஃ ।। ௩௩௯.

அழகு, கவர்ச்சி, இனிமை, நிலைத்தன்மை, ஆழம், சுறுசுறுப்பு, பெருந்தன்மை, ஒளிர்ச்சி — இவை எட்டும் ஆண்மைத் தன்மைகள்.

நீசநிந்தோத்தமஸ்பர்த்தா ஶௌர்ய்யம் தாக்ஷாதிகாரணம் । மநோதர்ம்மே பவேச்சோபா ஶோபதே பவநம் யதா ।। ௩௩௯.

தாழ்ந்தோர், பழிக்கப்பட்டோர், சிறந்தோர் ஆகியோரிடையே போட்டி, வீரியம், திறமை போன்ற காரணங்கள் — மனத் தன்மைகளில் அழகு வீடு போல வெளிப்படுகிறது.

பாவோ ஹாவஶ்ச ஹேலா ச ஶோபா காந்திஸ்ததைவ ச । தீப்திர்ம்மாதுர்ய்யஶௌர்ய்யே ச ப்ராகலூப்யம் ஸ்யாதுதாரதா ।। ௩௩௯.

உணர்ச்சி, உடல் மொழி, விளையாட்டு நடத்தை, அழகு, ஈர்ப்பு, ஒளிர்ச்சி, இனிமை, வீரியம், துணிச்சல், பெருந்தன்மை ஆகியவை காணப்படுகின்றன.

ஸ்தைர்ய்யம் கம்பீரதா ஸ்த்ரீணாம் விபாவா த்வாதஶேரிதாஃ । பாவோ விலாஸோ ஹாவஃ ஸ்யாத்பாவஃ கிஞ்சிச்ச ஹர்ஷஜஃ ।। ௩௩௯.

நிலைத்தன்மை, ஆழம் ஆகியவை பெண்களின் விபாவங்களில் பன்னிரண்டு எனக் கூறப்படுகிறது; உணர்ச்சி, இனிமை, உடல் மொழி ஆகியவை உணர்வுகள்; சில சந்தோஷத்தால் தோன்றுகின்றன.

விலாபோ துஃகவசநமநுலாபோऽஸக்ரு'த்வசஃ । ஸம்லாப உக்தப்ரத்யுக்தமபலாபோऽந்யதாவசஃ ।। ௩௩௯.

புலம்பல் என்பது துயரமான பேச்சு; மீண்டும் மீண்டும் பேசுவது அனுலாபம்; உரையாடல் என்பது கேள்வி-பதில்; அபலாபம் என்பது வேறு நோக்கில் பேசுவது.

வார்த்தாப்ரயாணம் ஸந்தேஶோ நிர்தேஶஃ ப்ரதிபாதநம் । தத்த்வதேஶோऽதிதேஶோऽயமபதேஶோऽந்யவர்ணநம் ।। ௩௩௯.

செய்தி, பயணம், செய்தி அனுப்புதல், அறிவுறுத்தல், விளக்கம், உண்மை கூறுதல், மேலதிக விளக்கம், மறைமுகமாக பேசுதல் — இவை பேச்சின் பல வகைகள்.

உபதேஶஶ்ச ஶிக்ஷாவாக் வ்யாஜோக்திர்வ்யபதேஶகஃ । வோதாய ஏஷ வ்யாபாரஃ ஸுபுத்த்யாரம்ப இஷ்யதே ।। ௩௩௯.

அறிவை அளிப்பதற்காக, போதனை, கற்றல், மறைமுகமாகச் சொல்வது, குறிப்பிட்டு அழைப்பது ஆகியவை தெளிவான புத்தியுடன் மேற்கொள்ளப்படும் செயல்கள் ஆகும்.

தஸ்ய பேதாஸ்த்ரயஸ்தே ச ரீதிவ்ரு'த்திப்ரவ்ரு'த்தயஃ ।। ௩௩௯.

இதற்குப் பிரிவுகள் மூன்று, அவை நடை, முறைகள் மற்றும் செயல்பாடுகள் எனப்படும்.

அக்நிருவாச வாக்வித்யாஸம்ப்ரதிஜ்ஞநே ரீதிஃ ஸாபி சதுர்விதா । பாஞ்சலீ கௌஃட²தேஶீயா வைதர்பீ லாடஜா ததா ।। ௩௪௦.

அக்னி கூறினார்: பேசும் அறிவையும், அதன் முறையையும் எடுத்துரைக்கும் போது, நடை நான்கு வகைப்படும்; பாஞ்சாலி, கவுடி, வைதர்பி, லாடி என்பவை.

உபசாரயுதா ம்ரு'த்வீ பாஞ்சாலீ ஹ்ரஸ்வவிக்ரஹா । அநவஸ்திதஸந்தர்பா கௌடீயா தீர்கவிக்ரஹா ।। ௩௪௦.

பாஞ்சாலி நடை மென்மையானது, அழகூட்டும் சொற்கள் உடையது, குறுகிய அமைப்புகள் கொண்டது. கவுடி நடை நிலையான சூழ்நிலை இல்லாதது, நீளமான அமைப்புகள் உடையது.

உபசாரைர்ந்ந பஹுபிருபசாரைர்விவர்ஜ்ஜிதா । நாதிகோமலஸந்தர்பா வைதர்பீ முக்தவிம்க்ரஹா ।। ௩௪௦.

வைதர்பி நடை மிக அதிகமாக அழகூட்டும் சொற்கள் இல்லாதது, அதிலிருந்து முற்றிலும் விலகியதும் அல்ல; அதன் அமைப்பு மிக மென்மையல்ல, அதன் கட்டமைப்புகள் சுதந்திரமானவை.

லாஜீயா ஸ்புஜஸந்தர்பா நாதிவிஸ்புரவிக்ராஹா । பரித்யக்தாபி பூயோபிருபசாரைருதாஹ்ரு'தா ।। ௩௪௦.

லாடி நடை தெளிவான சூழ்நிலையைக் கொண்டது, மிக அதிகமாக விரிவான அமைப்புகள் இல்லாதது, சில நேரங்களில் பல அழகூட்டும் சொற்களுடன் வழங்கப்படுகிறது.

க்ரியாஸ்வவிஷமா வ்ரு'த்திர்பாரத்யாரபடீ ததா । கௌஶிகீ ஸாத்வதீ சைதி ஸா சதுர்த்தா ப்ரதிஷ்டிதா ।। ௩௪௦.

செயல்களில் நடை சமமானது; பாரதி, ஆரபட்டி, கௌசிகி, சாத்த்வதி என்று நான்கு வகைகள் நிலைபெற்றுள்ளன.

வாக்‌ப்ரதாநா நரப்ராயா ஸ்த்ரீயுக்தா ப்ராக்ரு'தோக்திதா । பரதேந ப்ரணீதத்வாத் பாரதீ ரீதிருச்யதே ।। ௩௪௦.

பாரதி நடை பேசும் சொற்கள் முக்கியமானது, பெரும்பாலும் ஆண்கள் பயன்படுத்துவது, சில சமயம் பெண்களும் பயன்படுத்துவர், இயல்பான சொற்கள் உடையது; பாரதனால் நிறுவப்பட்டதால் பாரதி என அழைக்கப்படுகிறது.

சத்வார்ய்யங்காநி பாரத்யா வீதீ ப்ரஹஸநந்ததா । ப்ரஸ்தாவநா நாடகாதேர்வ்வீத்யங்காஶ்ச த்ரயோதஶ ।। ௩௪௦.

பாரதி நடையில் நான்கு அங்கங்கள் உள்ளன: வீதி, பிரஹசனம் மற்றும் பிறவை; நாடகத்தின் முன்னுரை மற்றும் பிற கூறுகள், வீதியின் பதின்மூன்று பகுதிகள்.

உத்‌காதகம் ததைவ ஸ்யால்லபிதம் ஸ்யாத்‌த்விதீயகம் । அஸத்ப்ரலாபோ வாக்‌ஶ்ரேணீ நாம்நிகா விபணந்ததா ।। ௩௪௦.

அவை: உத்காதகம், இரண்டாவது லபிதம், அஸத்பிரலாபம், வாக்ஷ்ரேணி, நாம்னிகா, விப்பணம் ஆகியவை.