அக்நிபுராணம்

க்ரியாதிஶயஜந்மாந்தஃஶரீரோத்தக்லமஃ ஶ்ரமஃ । ஶ்ர்ரு'ங்காராதிக்ரியாத்வேஷஶ்சித்தஸ்யாலஸ்யமுச்யதே ।। ௩௩௯.

அதிக செயலால் உடலில் தோன்றும் களைப்பே சிரமம். காதல் போன்ற செயல்களில் விருப்பு இல்லாமை மற்றும் மனத்தளர்ச்சி ஆகியவை ஆலசியம் எனப்படுகிறது.

தைந்யம் ஸத்த்வாதபப்ரம்ஶஶ்சிந்தார்தபரிபாவநம் । இதிகர்த்தவ்யதோபாயாதர்ஶநம் மோஹ உச்யதே ।। ௩௩௯.

மன உறுதி குறைந்து தாழ்வு தோன்றுவது, எப்போதும் சிந்தனையில் மூழ்கி இருப்பது தைரியம் குறைதல். என்ன செய்ய வேண்டும், எப்படி செய்ய வேண்டும் என்று தெரியாத நிலை மயக்கம் எனப்படுகிறது.

ஸ்ம்ரு'திஃ ஸ்யாதநுபூதஸ்ய வஸ்துநஃ ப்ரதிவிம்பநம் । மதிரர்தபரிச்சேதஸ்தத்த்வஜ்ஞாநோபநாயிதஃ ।। ௩௩௯.

நாம் அனுபவித்த பொருளை நினைவில் படைக்கும் சக்தியே நினைவு. பொருளை அதன் உண்மை தன்மையை அறிந்து புரிந்து கொள்வதே அறிவு.

வ்ரீடாநுராகாதிபவஃ ஸங்கோசஃ கோபி சேதஸஃ । பவேச்சபலதாऽஸ்தைர்யம் ஹர்ஷஶ்சித்தப்ரஸந்நதா ।। ௩௩௯.

வெட்கம், பாசம் போன்ற காரணங்களால் மனம் சுருங்குவது சங்கோசம். நிலைமையில்லாத மனநிலை சஞ்சலம்; ஆனந்தம் என்பது மனம் தெளிவாகும் நிலை.

ஆவேஶஶ்ச ப்ரதீகாரஃ ஶயோ வைதுர்ய்யமாத்மநஃ । கர்த்தவ்யே ப்ரதிபாப்ரம்ஶோ ஜஃட²தேத்யபிதீயதே ।। ௩௩௯.

மனக்கிளர்ச்சி, எதிர்வினை, தன்னிலை குழப்பம் ஆகியவை மனக்குழப்பம். என்ன செய்ய வேண்டும் என்று உணர்ச்சி குறைவது முதுமை எனப்படுகிறது.

இஷ்டப்ராப்தேருபசிதஃ ஸம்பதாப்யுதயோ த்ரு'திஃ । கர்வ்வஃ பரேஷ்வவஜ்ஞாநமாத்மந்யுத்கர்ஷபாவாநா ।। ௩௩௯.

விரும்பியதை அடைந்து, செல்வம் பெருகும்போது வரும் மன நிறைவு த்ருதி எனப்படுகிறது. பிறரை விட உயர்ந்தவன் என்ற பெருமை மனத்தில் தோன்றும்.

பவேத்விஷாதோ தைவாதேர்விகாதோऽபீஷ்டவஸ்துநி । ஔஸ்ஸுக்யமீஷ்ஸிதாப்ராப்தேர்வாஞ்சயா தரலா ஸ்திதிஃ ।। ௩௩௯.

விரும்பியதை அடைவதில் தடை ஏற்படும் போது மனம் தளர்ச்சி அடைகிறது. ஆசை காரணமாக அடைய விரும்பும் பொருளுக்காக மனம் நிலை இழக்கும் நிலை ஆவசுக்கியம் எனப்படுகிறது.

சித்தேந்த்ரியாணாம் ஸ்தைமித்யமபஸ்மாரோऽசலா ஸ்திதிஃ । யுத்‌தே பாதாதிபீஸ்த்ராஸோ வீப்ஸா சித்தசமத்க்ரு'திஃ ।। ௩௩௯.

மனம் மற்றும் புலன்கள் அமைதியாகி நிலை குலையாமல் இருப்பது அபஸ்மாரம் எனப்படுகிறது. போர் போன்ற சூழலில் துன்பத்தால் பயம் வருகிறது; மனம் ஆச்சரியப்படுவது வீப்ஸா எனப்படுகிறது.

க்ரோதஸ்யாப்ரஶமோऽமர்ஷஃ ப்ரபோதஶ்தேசநோதயஃ । அவஹித்தம் பவேத்‌குப்திரிங்கிதாகாரகோசரா ।। ௩௩௯.

கோபம் குறையாமல் நீடிப்பது அமர்ஷம்; கூர்மை எழுவது விழிப்பு. செயலை மறைப்பது அவஹித்தம், அது உடல் மொழி மற்றும் முகபாவத்தால் அறியப்படுகிறது.

ரோஷதோ குருவாக்தண்டபாருஷ்யம் விதுருக்ரதாம் । ஊஹோ விதர்கஃ ஸ்யாத்வ்யாதிர்மநோவபுரவக்ரஹஃ ।। ௩௩௯.

ஆசிரியர் கோபத்தால் கடுமையாக பேசுவது கடுமை எனப்படுகிறது. ஊகம் என்பது ஊகிப்பார்க்கும் மனநிலை; விவாதம் என்பது காரணம் ஆராயும் மனநிலை; உடல், மனம் பாதிக்கப்படுவது நோய்.

அநிபத்தப்ரலாபாதிருந்மாதோ மதநாதிபிஃ । தத்வஜ்ஞாநாதிநா சேதஃகஷாயோபரமஃ ஶமஃ ।। ௩௩௯.

கட்டுப்பாடில்லாத பேச்சு மற்றும் அதுபோன்ற செயல்கள் மதம் போன்றவற்றால் வரும் பித்துநிலை எனப்படுகிறது. உண்மை அறிவால் மனக்கழுக்குகள் நீங்குவது சமம் எனப்படுகிறது.

கவிபிர்யோஜநீயா வை பாவாஃ காவ்யாதிகே ரஸாஃ । விபாவ்யதே ஹி ரத்யாதிர்யத்ர யேந விபாவ்யதே ।। ௩௩௯.

கவிஞர்கள் பயன்படுத்தும் உணர்வுகளும், கவிதை போன்றவற்றில் வரும் ரசங்களும், அவற்றை வெளிப்படுத்தும் காரணத்தால் வெளிப்படும். காதல் போன்ற உணர்வுகள் எதில் வெளிப்படுகிறதோ, அதுவே அவற்றை வெளிப்படுத்தும் வழி.

விபாவோ நாம ஸ த்வேதாலம்பநோத்தீபநாத்மகஃ । ரத்யாதிபாவவர்கோऽயம் யமாஜீவ்யோபஜாயதே ।। ௩௩௯.

இதையே 'விபாவம்' என்கிறார்கள்; இது இரண்டு வகை — ஆதாரம் மற்றும் தூண்டுதல். காதல் போன்ற உணர்ச்சிகள் இவை மூலமாகவே உருவாகின்றன.

ஆலம்பநவிபாவோऽஸௌ நாயகாதிபவஸ்ததா । தீரோதாத்தோ தீரோத்ததஃ ஸ்யாத்தீரலலிதஸ்ததா ।। ௩௩௯.

ஆதார விபாவம் என்பது நாயகன் மற்றும் பிறரால் உண்டாகும். நாயகன் நான்கு வகை: அமைதியான உயர்ந்தவன், பெருமை கொண்ட துணிச்சலானவன், இனிமைமிக்கவன், அமைதியானவன்.

தீரப்ரஶாந்த இத்யேவம் சதுர்த்தா நாயகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । அநுகூலோ தக்ஷஇணஶ்ச ஶடோ த்ரு'ஷ்டஃ ப்ரவர்த்திதஃ ।। ௩௩௯.

நாயகன் நான்கு வகையாக நினைவில் கொள்ளப்படுகிறார்: மனம் நிறைந்தவன், திறமைசாலி, வஞ்சகன், துணிச்சலாளர், செயலில் ஈடுபடும்வன்.

பீடமர்த்தோ விடஶ்சைவ விதூஷக இதி த்ரயஃ । ஶ்ர்ரு'ட்காரே நர்ம்மஸசிவா நாயகஸ்யாநுநாயகா ।। ௩௩௯.

பீடமர்த்தன், விவேகி, விதூஷகன் — இவர்கள் மூவரும் நாயகனுக்கு காதலில் நண்பர்களாக, நம்பிக்கையாளர் ஆக இருக்கிறார்கள்.

பீடமர்த்தஃ ஸம்பலகஃ ஶ்ரீமாம்ஸ்தத்வேஶஜோ விடஃ । விதூஷகோ வைஹஸிகஸ்த்வஷ்டநாயகநாயிகாஃ ।। ௩௩௯.

பீடமர்த்தன் துணைவர், விவேகி போட்டியாளர், விதூஷகன் நகைச்சுவையாளர்; இவர்கள் துணை நாயகர்களும் துணை நாயகிகளும் ஆவர்.

ஸ்வகீயா பரகீயா ச புநர்பூரிதி கௌஶிகாஃ । ஸாமாந்யா ந புநர்பூரிரித்யாத்யா பஹுபேததஃ ।। ௩௩௯.

நாயகிகள் — சொந்தமானவர், பிறருடையவர், மறுமணம் ஆனவர் என வகைப்படுத்தப்படுகிறார்கள்; நிபுணர்கள் பொதுவானவர், மறுமணம் செய்யாதவர் என்று பல வகைகளாகவும் கூறுகிறார்கள்.

உத்தீபநவிபாவாஸ்தே ஸம்ஸ்காரைர்விவிதைஃ ஸ்திதைஃ । ஆலம்பநவிபாவேஷு பாவாநுத்தீபயந்தி யே ।। ௩௩௯.

தூண்டும் விபாவங்கள் பலவகை பழக்கங்களால், ஆதார விபாவங்களில் உள்ள உணர்வுகளை தூண்டுகின்றன.

சதுஃஷஷ்டிகலா த்வேதா கர்ம்மாத்யைர்கீதிகாதிபிஃ । குஹகம் ஸ்ம்ரு'திரப்யேஷாம் ப்ராயோ ஹாஸோபஹாரகஃ ।। ௩௩௯.

அறுபத்து நான்கு கலைகள் இருவகை — செயல், பாடல் போன்றவை. இவற்றின் திறமை, நினைவாற்றல் பெரும்பாலும் நகைச்சுவைக்கு காரணமாகின்றன.

ஆலம்பநவிபாவஸ்ய பாவைருத்வுத்தஸம்ஸ்க்ரு'தைஃ । மநோவாக்‌புத்திவபுஷாம் ஸ்ம்ரு'தீச்சாத்வேஷயத்நத ।। ௩௩௯.

ஆதார விபாவங்களால் மேம்பட்ட உணர்வுகள் மூலமாக, மனம், வாக்கு, புத்தி, உடல் ஆகியவை நினைவு, ஆசை, வெறுப்பு, முயற்சி ஆகியவற்றால் இயக்கப்படுகின்றன.

ஆரம்ப ஏவ விதுஷாமநுபாவ இதி ஸ்ம்ரு'தஃ । ஸ சாநுபூயதே சாத்ர பவத்யுத நிருச்யதே ।। ௩௩௯.

அறிஞர்களுக்குப் புது தொடக்கம் என்பதே அனுபாவம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது இங்கே அனுபவிக்கப்படுகிறது என்றும் அதுவாகவே விவரிக்கப்படுகிறது.

மநோவ்யாபாரபூயிஷ்டோ மந ஆரம்ப உச்யதே । த்விவிதஃ பௌருஷஸ்த்ரைண ஈட்டஶோऽபி ப்ரஸித்யதி ।। ௩௩௯.

மனதின் தொடக்கம் என்பது மிக முக்கியமான மன செயல்பாடு எனப்படுகிறது; அது இருவகை, மேலும் மூன்று விதமான ஆண்மைத் தன்மைகளும் பிரபலமாக அறியப்படுகின்றன.

ஶோபா விலாஸோ மாதுர்ய்யம் ஸ்தைர்ய்யம் காம்பீர்ய்யமேவ ச । லலிதஞ்ச ததௌதார்ய்யந்தேஜோऽஷ்டாவிதி பௌருஷாஃ ।। ௩௩௯.

அழகு, கவர்ச்சி, இனிமை, நிலைத்தன்மை, ஆழம், சுறுசுறுப்பு, பெருந்தன்மை, ஒளிர்ச்சி — இவை எட்டும் ஆண்மைத் தன்மைகள்.

நீசநிந்தோத்தமஸ்பர்த்தா ஶௌர்ய்யம் தாக்ஷாதிகாரணம் । மநோதர்ம்மே பவேச்சோபா ஶோபதே பவநம் யதா ।। ௩௩௯.

தாழ்ந்தோர், பழிக்கப்பட்டோர், சிறந்தோர் ஆகியோரிடையே போட்டி, வீரியம், திறமை போன்ற காரணங்கள் — மனத் தன்மைகளில் அழகு வீடு போல வெளிப்படுகிறது.

பாவோ ஹாவஶ்ச ஹேலா ச ஶோபா காந்திஸ்ததைவ ச । தீப்திர்ம்மாதுர்ய்யஶௌர்ய்யே ச ப்ராகலூப்யம் ஸ்யாதுதாரதா ।। ௩௩௯.

உணர்ச்சி, உடல் மொழி, விளையாட்டு நடத்தை, அழகு, ஈர்ப்பு, ஒளிர்ச்சி, இனிமை, வீரியம், துணிச்சல், பெருந்தன்மை ஆகியவை காணப்படுகின்றன.

ஸ்தைர்ய்யம் கம்பீரதா ஸ்த்ரீணாம் விபாவா த்வாதஶேரிதாஃ । பாவோ விலாஸோ ஹாவஃ ஸ்யாத்பாவஃ கிஞ்சிச்ச ஹர்ஷஜஃ ।। ௩௩௯.

நிலைத்தன்மை, ஆழம் ஆகியவை பெண்களின் விபாவங்களில் பன்னிரண்டு எனக் கூறப்படுகிறது; உணர்ச்சி, இனிமை, உடல் மொழி ஆகியவை உணர்வுகள்; சில சந்தோஷத்தால் தோன்றுகின்றன.

விலாபோ துஃகவசநமநுலாபோऽஸக்ரு'த்வசஃ । ஸம்லாப உக்தப்ரத்யுக்தமபலாபோऽந்யதாவசஃ ।। ௩௩௯.

புலம்பல் என்பது துயரமான பேச்சு; மீண்டும் மீண்டும் பேசுவது அனுலாபம்; உரையாடல் என்பது கேள்வி-பதில்; அபலாபம் என்பது வேறு நோக்கில் பேசுவது.

வார்த்தாப்ரயாணம் ஸந்தேஶோ நிர்தேஶஃ ப்ரதிபாதநம் । தத்த்வதேஶோऽதிதேஶோऽயமபதேஶோऽந்யவர்ணநம் ।। ௩௩௯.

செய்தி, பயணம், செய்தி அனுப்புதல், அறிவுறுத்தல், விளக்கம், உண்மை கூறுதல், மேலதிக விளக்கம், மறைமுகமாக பேசுதல் — இவை பேச்சின் பல வகைகள்.