அக்நிபுராணம்

தமஸா மருதாப்யந்யைவிபாவைரதிநிர்பரைஃ । ஸர்வ்வவ்ரு'த்திப்ரவ்ரு'த்தஞ்ச ஸர்வ்வபாவப்ரபாவிதம் ।। ௩௩௭.

இருள், காற்று மற்றும் பல வலுவான நிகழ்வுகளிலும், எல்லா விதமான செயல்களிலும், எல்லா மனநிலைகளால் பாதிக்கப்பட்டவற்றிலும்,

ஸர்வ்வரீதிரஸைஃ புஷ்டம் புஷ்டங்குணவிபூணைஃ । அத ஏவ மஹாகாவ்யம் தத்கர்த்தா ச மஹாகவிஃ ।। ௩௩௭.

எல்லா விதமான உணர்வுகளாலும் வளப்படுத்தப்பட்டு, சிறந்த குணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அதுவே பெரிய காவியம் என அழைக்கப்படுகிறது; அதை உருவாக்குபவர் பெரிய கவிஞர் ஆவார்.

வாக்வைதக்த்யப்ரதாநேபி ரஸ ஏவாத்ர ஜீவிதம் । ப்ரு'தக்ப்ரயத்நநிர்வ்வர்த்யம் வாக்வக்ரிம்நி ரஸாத்வபுஃ ।। ௩௩௭.

வாக்கில் திறமை மிகுந்தாலும், இங்கு உணர்வே உயிராகும்; சொற்கள் தனித்துவமாக அமைக்கப்படினும், அதன் உண்மையான உடல் உணர்வில்தான் உள்ளது.

சதுர்வ்வர்கபலம் விஶ்வக்வ்யாக்யாதம் நாயகாக்யயா । ஸமாநவ்ரு'த்திநிர்வ்யூடஃ கௌஶிகீவ்ரு'த்திகோமலஃ ।। ௩௩௭.

இதன் பலன் நான்கு வகை வாழ்வின் இலக்குகளும் ஆகும்; உலகம் முழுவதும் நாயகனின் கதையால் விளக்கப்படுகிறது; ஒரே விருத்தத்தில் அமைந்தும், கவுசிகி என்ற மென்மையான நடைப்பாணியில் அமைந்தும் உள்ளது.

கலாபோऽத்ர ப்ரவாஸஃ ப்ராகநுராகாஹ்வயோ ரஸஃ । ஸவிஶேஷகஞ்ச ப்ராப்த்யாதி ஸம்ஸ்க்ரு'தேநேதரேண ச ।। ௩௩௭.

இங்கே, மாலையாக இருப்பது பிரிவும், முன்பிருந்த காதல் எனும் உணர்வும்; சிறப்பு அம்சங்களுடன், பெறுதல் முதலியனவும், சமஸ்கிருதத்திலும் மற்ற மொழிகளிலும் உள்ளது.

ஶ்லோகைரநேகைஃ குலகம் ஸ்யாத் ஸந்தாநிதகாநி தத்। முக்தகம் ஶ்லோக ஏகைகஶ்சமத்காரக்ஷமஃ ஸதாம் ।। ௩௩௭.

பல செய்யுள்கள் சேர்ந்து உருவாகுவது 'குலகம்' எனப்படும்; அவை ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டவை. தனித்துச் செல்வது 'முக்தகம்' எனப்படும்; அது அறிவாளிகளை மகிழ்விக்கத் தக்கது.

ஸூக்திபிஃ கவிஸிம்ஹாநாம் ஸுந்தரீபிஃ ஸமந்விதஃ . கோஷோ ப்ரஹ்மாபரிச்சிந்நஃ ஸ விதக்தாய ரோசதே ।। ௩௩௭.

சிங்கம் போன்ற கவிஞர்களின் அழகான சொற்களாலும், அழகிய பெண்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட பொக்கிஷம், பிரம்மாவைப் போல முடிவில்லாதது, அறிவாளிகளை மகிழ்விக்கிறது.

ஆபாஸோபமஶக்திஶ்ச ஸர்கே யத்பிந்நவ்ரு'த்ததா । மிஶ்ரம் வபுரிதி க்யாதம் ப்ரகீர்ணமிதி ச த்விதா ।। ௩௩௭.

ஒரு படைப்பில் ஒப்புமை மற்றும் ஒத்த தன்மை ஆகிய சக்திகளும், பலவிதமான விருத்தங்களும் இருந்தால், அது 'கலந்த வடிவம்' என்றும், 'சிதறிய வடிவம்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ஶ்ரவ்யஞ்சைவாபிநேயஞ்ச ப்ரகீர்ணம் ஸகலோக்திபிஃ ।। ௩௩௭.

கேட்கவும், நடிக்கவும் ஏற்றதாகவும், எல்லா வகையான சொற்களும் உள்ளதாகவும் இருப்பது 'சிதறிய வடிவம்' எனப்படுகிறது.

அக்நிருவாச நாடகம் ஸப்ரகரணம் டிம ஈஹாம்ரு'கோऽபி வா । ஜ்ஞேயஃ ஸமவகாரஶ்ச பவேத் ப்ரஹஸநந்ததா ।। ௩௩௮.

அக்னி சொன்னார்: நாடகம், பிரகரணம், டிமம், ஈஹாமிருகம், சமவகாரம், பிரஹசனம் ஆகியன அறியப்பட வேண்டும்.

வ்யாயோகபாணவீத்யங்கத்ரோடகாந்யத நாடிகா । ஸட்டகம் ஶில்பகஃ கர்ணா ஏகோ துர்ம்மல்லிகா ததா ।। ௩௩௮.

வ்யாயோகம், பாணம், வீதி, அங்கம், ட்ரோடகம், நாடிகை, சட்டகம், சில்பகம், கர்ணம், ஏகம், துர்மல்லிகை ஆகியனவும் உள்ளன.

ப்ரஸ்தாநம் பாணிகா பாணீ கோஷ்டீ ஹல்லீஶகாநி ச । காவ்யம் ஶ்ரீகதிதம் நாட்யராஸகம் ராஸகம் ததா ।। ௩௩௮.

பிரஸ்தானம், பாணிகை, பாணி, கோஷ்டி, ஹல்லீசகம், காவியம், ஸ்ரீகதிதம், நாட்யராசகம், ராசகம் ஆகியனவும் உள்ளன.

உல்லாப்யகம் ப்ரேங்‌க்ஷணஞ்ச ஸப்தவிம்ஶதிரேவ தத் । ஸாமாந்யஞ்ச விஶேஷஶ்ச லக்ஷ்ணஸ்ய த்வயீ கதிஃ ।। ௩௩௮.

உல்லாப்யகம், பிரேங்க்ஷணம் ஆகியவை சேர்த்து முப்பத்தேழு வகைகள். பொதுவும், சிறப்பும் என இரண்டு விதமான வரையறைகள் உள்ளன.

ஸாமாந்யம் ஸர்வ்வவிஷயம் ஶேஷஃ க்காபி ப்ரவர்த்ததே । பூர்வ்வரங்கே நிவ்ரு'தே த்வௌ தேஶகாலாவுபாவபி ।। ௩௩௮.

பொது எல்லா பொருள்களுக்கும் பொருந்தும்; மீதியவை சில நேரங்களில் நிகழும். முன்பகுதி முடிந்ததும், இடமும் காலமும் இரண்டும் நிர்ணயிக்கப்படும்.

ரஸபாவமிபாவாநுபாவா அபிநயாஸ்ததா । அங்கஃ ஸ்திதிஶ்ச ஸாமாந்யம் ஸர்வ்வத்ரைவோபஸர்பணாத் ।। ௩௩௮.

உணர்ச்சி, மனநிலை, காரணங்கள், விளைவுகள், நடிப்பு, அங்கம், நிலை ஆகியவை எல்லா இடங்களிலும் இருப்பதால் பொதுவாகும்.

விஶேஷோऽவஸரே வாச்யஃ ஸாமாந்யம் பூர்வ்வமுச்யதே । த்ரிவர்கஸாதநந்நாட்யமித்யாஹுஃ கரணஞ்ச யத் ।। ௩௩௮.

சிறப்பு நேரத்தில் கூறப்பட வேண்டும்; பொதுவானது முதலில் சொல்லப்படுகிறது. நாடகம் மூன்று வகை வாழ்வின் இலக்குகளையும் அடைவதற்கான வழி என்றும், செயலும் அதுபோலவே என்றும் கூறப்படுகிறது.

இதிகர்த்தவ்ய்தா தஸ்ய பூர்வ்வரங்கோ யதாவிதி । நாந்தீமுகாநி த்வாத்ரிம்ஶதங்காநி பூர்வ்வரங்ககே ।। ௩௩௮.

அதற்கான நடைமுறை விதிப்படி நடைபெறும்; முன்பகுதியில் நந்தி முதலான முப்பத்திரண்டு பகுதிகள் உள்ளன.

தேவதாநாம் நமஸ்காரோ குரூணாமபி ச ஸ்துதிஃ । கோப்ராஹ்மணந்ரு'பாதீநாமாஶீர்வாதாதி கீயதே ।। ௩௩௮.

தெய்வங்களுக்கு வணக்கம் செலுத்துதல், ஆசான்களைப் புகழ்தல், மாடுகள், பிராமணர்கள், அரசர்கள் மற்றும் பிறர் வழங்கும் ஆசீர்வாதங்கள் பாடப்படுகின்றன.

நாந்த்யந்தே ஸூத்ரதாரோऽஸௌ ருபகேஷு நிபத்யதே । குருபூர்வக்ரமம் வம்ஶப்ரஶம்ஸா பௌருஷம் கவேஃ ।। ௩௩௮.

நாண்டி முடிவில் மேடை நடத்துபவர் நாடகத்தில் இணைக்கப்படுகிறார்; முதலில் ஆசானுக்கு மரியாதை செலுத்துதல், பிறகு வம்சத்தைப் புகழ்தல், பின்னர் கவியின் திறமை பற்றிய பாராட்டு வரிசையாக நடைபெறும்.

ஸம்பம்தார்தௌ ச காவ்ய்ஸ்ய பஞ்சைதாநேஷ நிர்த்திஶேத் । நடீ விதூஷகோ வாபி பாரிபார்ஶ்விக ஏவ வா ।। ௩௩௮.

இந்நிலையில் கவிதையின் பொருள் மற்றும் தொடர்பு ஆகிய ஐந்து அம்சங்களும், நடிகை, வேடிக்கையாளர் அல்லது உதவியாளர் யாராக இருந்தாலும், வெளிப்பட வேண்டும்.

ஸஹிதாஃ ஸூத்ரதாரேண ஸம்லாபம் யத்ர குர்வ்வதே । சித்ரைர்வ்வாக்யைஃ ஸ்வகார்ய்யோத்தைஃ ப்ரஸ்துதாக்ஷேபிபிர்மித ।। ௩௩௮.

மேடை நடத்துபவருடன் சேர்ந்து, தங்களது வேலையிலிருந்து எழும் பலவகை உரையாடல்களையும், நிகழும் விஷயங்களைப் பற்றிய பரஸ்பர குறிப்புகளையும் அவர்கள் நடத்துகிறார்கள்.

ஆமுகம் தத்து விஜ்ஞேயம் புதைஃ ப்ரஸ்தாவநாபி ஸா । ப்ரவ்ரு'த்தகம் கதோத்‌காதஃ ப்ரயோகாதிஶயஸ்ததா ।। ௩௩௮.

அதை அறிவாளிகள் முன்னுரை என்றும், அது தான் அறிமுகம் என்றும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்; ஆரம்ப நிகழ்ச்சி, கதையின் தொடக்கம், சிறப்பான நிகழ்வுகளின் வெளிப்பாடு ஆகியவையும் அதில் அடங்கும்.

ஆமுகஸ்ய த்ரயோ பேதா வீஜாம்ஶேஷூபஜாயதே । காலம் ப்ரவ்ரு'த்தமாஶ்ரித்ய ஸூத்ரத்ரு'க்யத்ர வர்ணயேத் ।। ௩௩௮.

முன்னுரைக்கு மூன்று வகைகள் உள்ளன; அவை விதை பகுதி முதலானவற்றில் தோன்றுகின்றன; நிகழும் காலத்தை அடிப்படையாக கொண்டு, மேடை நடத்துபவர் அதை விவரிக்க வேண்டும்.

ததாஶ்ரயஶ்ச பாத்ரஸ்ய ப்ரவேஶஸ்தத் ப்ரவ்ரு'த்தகம் । ஸூத்ரதாரஸ்ய வாக்யம் வா யத்ர வாக்யார்தமேவ வா ।। ௩௩௮.

அந்த சூழ்நிலையைப் பொருத்து பாத்திரம் மேடையில் வருவது 'ஆரம்ப நிகழ்ச்சி' எனப்படும்; அது மேடை நடத்துபவரின் உரையோ அல்லது உரையின் பொருளோ ஆகும்.

க்ரு'ஹீத்வா ப்ரவிஶேத் பாத்ரம் கதோத்‌காதஃ ஸ உச்யதே । ப்ரயோகேஷு ப்ரயோகந்து ஸூத்ரத்ரு'க்யத்ர வர்ணயேத் ।। ௩௩௮.

சூழலை எடுத்துக்கொண்டு பாத்திரம் மேடையில் வரும்போது, அது 'கதையின் தொடக்கம்' எனப்படும்; நாடகங்களில், மேடை நடத்துபவர் நிகழ்ச்சியை இங்கு விவரிக்க வேண்டும்.

ததஶ்ச ப்ரவிஶேத் பாத்ரம் ப்ரயோகாதிஶயோ ஹி ஸஃ । ஶரீரம் நாடகாதீநாமிதிவ்ரு'த்தம் ப்ரசக்ஷதே ।। ௩௩௮.

அதன்பிறகு பாத்திரம் மேடையில் வரும்போது, அது சிறப்புத் திறனாகும்; நாடகம் போன்றவற்றின் கதையை அதன் உடல் என்கிறார்கள்.

ஸித்தமுத்ப்ரேக்ஷிதஞ்சேதி தஸ்ய பேதாபுபௌ ஸ்ம்ரு'தௌ । ஸித்தமாகமத்ரு'ஷ்டஞ்ச ஸ்ரு'ஷ்டமுத்ப்ரேக்ஷஇதம் கவேஃ ।। ௩௩௮.

அதற்கு இரண்டு பிரிவுகள் உள்ளன: ஒன்று நிகழ்ந்தது, மற்றொன்று கற்பனை; நிகழ்ந்தது கேட்டது அல்லது கண்டது அடிப்படையாகும், கற்பனை கவியின் உருவாக்கம்.

வீஜம் விந்துஃ பதாகா ச ப்ரகரீ கார்ய்யமேவ ச । அர்தப்ரக்ரு'தயஃ பஞ்ச பஞ்ச சேஷ்டா அபி க்ரமாத் ।। ௩௩௮.

விதை, புள்ளி, கொடி, பிரத்தியேக நிகழ்ச்சி, செயல் — இவை ஐந்து வகை பொருள்கள்; அதுபோல் ஐந்து நிலைச் செயல்களும் வரிசையாக உள்ளன.

ப்ராரம்பஶ்ச ப்ரயத்நஶ்ச ப்ராப்திஃ ஸத்பாவ ஏவ ச । நியதா ச பலப்ராப்திஃ பலயோகஶ்ச பஞ்சமஃ ।। ௩௩௮.

ஆரம்பம், முயற்சி, அடைவு, நிலை, உறுதி செய்யப்பட்ட பலன் — இவை ஐந்து வகை பலன் தொடர்புகள்.