அக்நிபுராணம்

பவேந்மத்யமஸந்தர்பந்நாதிகுத்ஸிதவிக்ரஹம் । வ்ரு'த்தச்சாயாஹரம் வ்ரு'த்தம் கந்திநைதத் கிலோத்‌கடம் ।। ௩௩௭.

இடையே அமைப்பும், மிக மோசமான கட்டமைப்பும் இல்லாமல், வண்ணப்பா போன்ற தோற்றம் இருந்தால் அது 'கந்தி' எனப்படும்; இதுவே 'உத்கடம்' எனச் சொல்லப்படுகிறது.

ஆக்யாயிகா கதா கண்டகதா பரிகதா ததா । கதாநிகேதி மந்யந்தே கத்யகாவ்யஞ்ச பஞ்சதா ।। ௩௩௭.

நாடகம், கதையகம், துண்டுக்கதை, விரிவான கதை, சிறுகதை — இவை ஐந்து வகையான நடைப்பாடல் கவிதைகளாகக் கருதப்படுகின்றன.

கர்த்ரு'வம்ஶப்ரஶம்ஸா ஸ்யாத்யத்ர கத்யேந விஸ்தராத் । கந்யாஹரணஸம்க்ராமவிப்ரலம்பவிபத்தயஃ ।। ௩௩௭.

இவற்றில், ஆசிரியரின் வம்சத்தை விரிவாகப் புகழும் நடைப்பாடல் இருக்கும்; பெண்ணைத் திருடுதல், போராட்டம், பிரிவு, துயரம் போன்ற நிகழ்வுகளும் இடம்பெறும்.

பவந்தி யத்ர தீப்தாஶ்ச ரீதிவ்ரு'த்திப்ரவ்ரு'த்தயஃ । உச்சாஸைஶ்ச சபரிச்சேஜோ யத்ர யா சூர்ணகோத்தரா ।। ௩௩௭.

அங்கு தெளிவான பழக்கங்கள், நடத்தை, செயல்கள் காணப்படும்; அதேபோல் திடீரென எழும் உணர்வுகள், திடமுடிவுகள், 'துண்டுக்கதை முடிவு' என்பதும் இருக்கும்.

. வக்த்ரம் வாபரவக்த்ரம் வா யத்ர ஸாக்யாயிகா ஸ்ம்ரு'தா । ஶ்லோகைஃ ஸ்வவம்ஶம் ஸம்க்ஷேபாத் கவிர்யத்ர ப்ரஶம்ஸதி ।। ௩௩௭.

ஆசிரியர் அல்லது வேறு ஒருவர் சொல்வதை நாடகம் என அழைக்கிறார்கள்; கவிஞர் தன் வம்சத்தைச் சுருக்கமாகச் செய்யுளில் புகழும் இடம் அதுவே.

முக்யஸ்யார்தாவதாராய பவேத்யத்ர கதாந்தரம் । பரிச்சேதோ ந யத்ர ஸ்யாத்பவேத்வாலம்பகைஃ க்கசித் ।। ௩௩௭.

முக்கிய பொருளை அறிமுகப்படுத்த மற்றொரு கதை வரும் இடம், அங்கு பிரிவு இல்லாமல் சில சமயம் துணை நிகழ்வுகள் இடையே சேர்க்கப்படும்.

ஸா கதா நாம தத்‌கர்பே நிபத்நீயாச்சதுஷ்பதீம் । பவேத் கண்டகதா யாஸௌ பரிகதா தயோஃ ।। ௩௩௭.

அது கதையாக அழைக்கப்படுகிறது; அதில் நான்கு வரிசை செய்யுள்கள் இடம் பெற வேண்டும்; துண்டுக்கதை 'கண்டகதை', விரிவானது 'பரிகதை' எனப்படும்.

அமாத்யம் ஸார்தகம் வாபி த்விஜம் வா நாயகம் விதுஃ । ஸ்யாத்தயோஃ கருணம் வித்தி விப்ரலம்பஶ்ச துர்வ்விதஃ ।। ௩௩௭.

அவற்றில் அமைச்சர், வணிகர், அல்லது பிராமணர் நாயகனாக அறியப்படுகிறார்; அந்த இரண்டிலும் துயரம் அல்லது பிரிவு என்ற இருவகை உணர்வுகள் உள்ளன.

. ஸமாப்யதே தயோர்ந்நாத்யா ஸா கதாமநுதாவதி । கதாக்யாதிகயோர்ம்மிஶ்ரமாவாத் பரிகதா ஸ்ம்ரு'தா ।। ௩௩௭.

அவற்றில் முதல் ஒன்று முடிவடைகிறது; அதன் பின்னர் கதை தொடர்கிறது; நாடகமும் கதையும் கலந்த வடிவம் பரிகதை எனப்படும்.

பயாநகம் ஸுகபரம் கர்பே ச கருணோ ரஸஃ । அத்புதோऽந்தே ஸுக்ல்ரு'ப்தார்தோ நோதாத்தா ஸா கதாநிகா ।। ௩௩௭.

பயங்கரமானது, இனிமையானது, உள்ளே துயரமும், முடிவில் ஆச்சரியமும், நன்கு அமைந்த பொருளும், ஆனால் உயர்வில்லாததும் — இதுவே சிறுகதை எனப்படும்.

பத்யம் சதுஷ்பதீ தச்ச வ்ரு'த்தம் ஜாதிரிதித்ரிதா । வ்ரு'த்தமக்ஷரஸம்க்யேயமுக்தம் தத் க்ரு'திஶேஷஜம் ।। ௩௩௭.

செய்யுள் என்பது நான்கு வரிகளைக் கொண்டது; அது விருத்தம், வகை, வடிவம் என மூன்று வகை; விருத்தம் எழுத்து எண்ணிக்கையால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது, அது பிற கவிதைகளிலிருந்து பெறப்படுகிறது.

மாத்ராபிர்கணநா யத்ர ஸா ஜாதிரிதி காஶ்யபஃ । ஸமமர்த்தஸமம் வ்ரு'த்தம் விஷமம் பைங்கலம் த்ரிதா ।। ௩௩௭.

அளவைக் கொண்டு எண்ணப்படுவது 'வகை' என காச்யபர் கூறுகிறார்; விருத்தம் சமம், அரைசமம், சமமல்லாதது என்று மூன்று வகை, 'பைங்கல' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ஸா வித்யா நௌஸ்திதீர்ஷூணாம் கபீரம் காவ்யஸாகரம் । மஹாகாவ்யம் கலாபஶ்ச பர்ய்யாபந்தோ விஶேஷகம் ।। ௩௩௭.

அந்த அறிவு கவிதைச் சமுத்திரத்தை கடந்துபோக விரும்புவோருக்காக; மகாகாவியம், தொகுப்பு, பிரிவுகள் ஆகியவை அதன் சிறப்பு வடிவங்கள்.

குலகம் முக்தக கோஷ இதி பத்யகுடும்பகம் . ஸர்கபந்தோ மஹாகாவ்யமாரப்தம் ஸம்ஸ்க்ரு'தேந யத் ।। ௩௩௭.

குலகம், முத்தகம், கோஷம் — இவை செய்யுள் குடும்பங்கள்; பிரிவுகளாக அமைந்தது மகாகாவியம், அது சமஸ்கிருதத்தில் தொடங்கப்பட்டது.

தாதாத்ம்யமஜஹத்தத்ர தத்ஸமம் நாதி துஷ்யதி । இதிஹாஸகதோத்‌பூதமிதரத்வா ஸதாஶ்ரயம் ।। ௩௩௭.

அங்கு ஒருமைப்பாடு கைவிடப்படவில்லை; ஒத்தது பெரிதும் குறையாகாது; புராணக் கதையிலிருந்தோ வேறு வழியிலிருந்தோ தோன்றினாலும், எப்போதும் அடிப்படை இருக்கும்.

மந்த்ர்தூதப்ரயாணாஜிநியதம் நாதிவிஸ்தரம் । ஶக்கர்ய்யாதிஜகத்யாதிஶக்கர்ய்யா த்ரிஷ்டுபா ததா ।। ௩௩௭.

தூதுப்பட்சி, பயணம், போர் ஆகியவற்றில் மிக விரிவாக இல்லை; 'சக்கரி', 'அதிஜகதி', 'அதிசக்கரி', 'த்ரிஷ்டுப்' விருத்தங்களும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

புஷ்பிதாக்ராதிபிர்வ்வக்ராபிஜநைஶ்சாருபிஃ ஸமைஃ । முக்தா து பிம்நவ்ரு'த்தாந்தா நாதிஸம்க்ஷிப்தஸ்ர்ககம் ।। ௩௩௭.

புஷ்பிதாக்ரம் போன்ற அழகான சம செய்யுள்களும், உயர்ந்தவர்கள் இயற்றியவை; முத்தகம் என்பது விசித்திரமான நிகழ்வுகளுக்கானது, மிகச் சுருக்கமாக இல்லாமல், ஒரு பிரிவுடன் அமையும்.

அதிஶக்வரிகாஷ்டிப்யாமேகஸங்கீர்ணகைஃ பரரஃ । மாத்ரயாப்யபரஃ ஸர்கஃ ப்ராஶஸ்த்யேஷு ச பஶ்சிமஃ ।। ௩௩௭.

அடுத்த பிரிவு 'அதிசக்கரி', 'அஷ்டி', அல்லது ஒரே கலவையான விருத்தத்தால் அமைக்கப்படும்; மற்றொரு பிரிவு அளவால், கடைசிப் பிரிவு சிறப்பாகப் புகழப்படுகிறது.

கல்போऽதிநிந்திதஸ்தஸ்மிந்விஶேஷாநாதரஃ ஸதாம் । நகரார்ணவஶைலர்த்து சந்த்ரார்காஶ்ரமபாதபைஃ ।। ௩௩௭.

அமைப்பு பெரிதும் குறை கூறப்படாது; அறிவாளிகள் அதனை சிறப்பாக மதிப்பார்கள்; நகரம், கடல், மலை, ঋது, சந்திரன், சூரியன், ஆசிரமம், மரங்கள் ஆகியவை அதில் இடம்பெறும்.

உத்யாநஸலிலக்ரீஃட²ாமதுபாநரதோத்ஸவைஃ । தூதீவசநவிந்யாஸைரஸதீசரிதாத்‌புதைஃ ।। ௩௩௭.

தோட்டங்களிலும் நீராடும் விளையாட்டுகளிலும், மதுவும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த திருவிழாக்களிலும், தூதிகள் கொண்டு வரும் செய்திகளிலும், நம்பிக்கையில்லாத பெண்கள் செய்யும் அதிசயமான செயல்களிலும்,

தமஸா மருதாப்யந்யைவிபாவைரதிநிர்பரைஃ । ஸர்வ்வவ்ரு'த்திப்ரவ்ரு'த்தஞ்ச ஸர்வ்வபாவப்ரபாவிதம் ।। ௩௩௭.

இருள், காற்று மற்றும் பல வலுவான நிகழ்வுகளிலும், எல்லா விதமான செயல்களிலும், எல்லா மனநிலைகளால் பாதிக்கப்பட்டவற்றிலும்,

ஸர்வ்வரீதிரஸைஃ புஷ்டம் புஷ்டங்குணவிபூணைஃ । அத ஏவ மஹாகாவ்யம் தத்கர்த்தா ச மஹாகவிஃ ।। ௩௩௭.

எல்லா விதமான உணர்வுகளாலும் வளப்படுத்தப்பட்டு, சிறந்த குணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அதுவே பெரிய காவியம் என அழைக்கப்படுகிறது; அதை உருவாக்குபவர் பெரிய கவிஞர் ஆவார்.

வாக்வைதக்த்யப்ரதாநேபி ரஸ ஏவாத்ர ஜீவிதம் । ப்ரு'தக்ப்ரயத்நநிர்வ்வர்த்யம் வாக்வக்ரிம்நி ரஸாத்வபுஃ ।। ௩௩௭.

வாக்கில் திறமை மிகுந்தாலும், இங்கு உணர்வே உயிராகும்; சொற்கள் தனித்துவமாக அமைக்கப்படினும், அதன் உண்மையான உடல் உணர்வில்தான் உள்ளது.

சதுர்வ்வர்கபலம் விஶ்வக்வ்யாக்யாதம் நாயகாக்யயா । ஸமாநவ்ரு'த்திநிர்வ்யூடஃ கௌஶிகீவ்ரு'த்திகோமலஃ ।। ௩௩௭.

இதன் பலன் நான்கு வகை வாழ்வின் இலக்குகளும் ஆகும்; உலகம் முழுவதும் நாயகனின் கதையால் விளக்கப்படுகிறது; ஒரே விருத்தத்தில் அமைந்தும், கவுசிகி என்ற மென்மையான நடைப்பாணியில் அமைந்தும் உள்ளது.

கலாபோऽத்ர ப்ரவாஸஃ ப்ராகநுராகாஹ்வயோ ரஸஃ । ஸவிஶேஷகஞ்ச ப்ராப்த்யாதி ஸம்ஸ்க்ரு'தேநேதரேண ச ।। ௩௩௭.

இங்கே, மாலையாக இருப்பது பிரிவும், முன்பிருந்த காதல் எனும் உணர்வும்; சிறப்பு அம்சங்களுடன், பெறுதல் முதலியனவும், சமஸ்கிருதத்திலும் மற்ற மொழிகளிலும் உள்ளது.

ஶ்லோகைரநேகைஃ குலகம் ஸ்யாத் ஸந்தாநிதகாநி தத்। முக்தகம் ஶ்லோக ஏகைகஶ்சமத்காரக்ஷமஃ ஸதாம் ।। ௩௩௭.

பல செய்யுள்கள் சேர்ந்து உருவாகுவது 'குலகம்' எனப்படும்; அவை ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டவை. தனித்துச் செல்வது 'முக்தகம்' எனப்படும்; அது அறிவாளிகளை மகிழ்விக்கத் தக்கது.

ஸூக்திபிஃ கவிஸிம்ஹாநாம் ஸுந்தரீபிஃ ஸமந்விதஃ . கோஷோ ப்ரஹ்மாபரிச்சிந்நஃ ஸ விதக்தாய ரோசதே ।। ௩௩௭.

சிங்கம் போன்ற கவிஞர்களின் அழகான சொற்களாலும், அழகிய பெண்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட பொக்கிஷம், பிரம்மாவைப் போல முடிவில்லாதது, அறிவாளிகளை மகிழ்விக்கிறது.

ஆபாஸோபமஶக்திஶ்ச ஸர்கே யத்பிந்நவ்ரு'த்ததா । மிஶ்ரம் வபுரிதி க்யாதம் ப்ரகீர்ணமிதி ச த்விதா ।। ௩௩௭.

ஒரு படைப்பில் ஒப்புமை மற்றும் ஒத்த தன்மை ஆகிய சக்திகளும், பலவிதமான விருத்தங்களும் இருந்தால், அது 'கலந்த வடிவம்' என்றும், 'சிதறிய வடிவம்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ஶ்ரவ்யஞ்சைவாபிநேயஞ்ச ப்ரகீர்ணம் ஸகலோக்திபிஃ ।। ௩௩௭.

கேட்கவும், நடிக்கவும் ஏற்றதாகவும், எல்லா வகையான சொற்களும் உள்ளதாகவும் இருப்பது 'சிதறிய வடிவம்' எனப்படுகிறது.