அக்நிபுராணம்

ஸர்வவாத்யமயீ கண்டா தஸ்யா வாதநமர்தக்ரு'த் । கோஶக்ரு'ந்மூத்ரவல்மீகம்ரு'த்திகாபஸ்மவாரிபிஃ ।। ௩௨௭.

எல்லா வகை உலோகங்களாலும் ஆன மணி உகந்தது; அதைப் பயன்படுத்துவது அர்த்தமுள்ளது; அதை, பசு சாணம், சிறுநீர், புற்றுப்புழு மண், பஞ்சு சாம்பல், நீர் ஆகியவற்றால் தூய்மை செய்ய வேண்டும்.

வேஸ்மாயதநலிங்காதேஃ கார்ய்யமேவம் விஶோதநம் । ஸ்கந்தோ நமஃ ஶிவாயேதி மந்த்ரஃ ஸர்வ்வார்தஸாதகஃ ।। ௩௨௭.

வீடு, கோயில், அல்லது லிங்கம் போன்றவற்றில் இப்படியே தூய்மை செய்ய வேண்டும்; 'ஸ்கந்தா, சிவாய நம' என்ற மந்திரம் எல்லா காரியங்களையும் சாதிக்கும்.

கீதஃ பஞ்சாக்ஷரோ வேதே லோகே கீதஃ ஷஃட²க்ஷரஃ । ஓமித்யந்தே ஸ்திதஃ ஶம்புர்ம்முத்ரார்தம் வடவீஜவத் ।। ௩௨௭.

ஐந்து எழுத்து மந்திரம் வேதத்தில் பாடப்படுகிறது; ஆறு எழுத்து மந்திரம் உலகில் பாடப்படுகிறது; 'ஓம்' என்று இறுதியில் சாம்பு நிற்கிறார், அது ஆல மரம் விதைபோல் முத்திரைக்காகும்.

க்ரமாந்நமஃ ஶிவாயேதி ஈஶாநாத்யாநி வை விதுஃ । ஷஃட²க்ஷரஸ்ய ஸூத்ரஸ்ய பாஷ்யத்வித்யாகதம்பகம் ।। ௩௨௭.

'சிவாய நம' என்றும், ஈசான முதலான மந்திரங்களும் வரிசையாக அறியப்படுகின்றன; ஆறு எழுத்து சூத்திரம் விளக்கமும் அறிவும் கொண்ட தொகுப்பாகும்.

யதோँநமஃ ஶிவாயேதி ஏதாவத் பரமம் பதம் । அநேந பூஜயேல்லிங்கம் லிங்கே யஸ்மாத் ஸ்திதஃ ஶிவஃ ।। ௩௨௭.

'சிவாய நம' என்பதே உயர்ந்த நிலை; இதை கொண்டு லிங்கத்தை வழிபட வேண்டும், ஏனெனில் சிவன் லிங்கத்தில் உறைகிறார்.

அநுக்ரஹாய லோகாநாம் தர்ம்மகாமார்தமுக்திதஃ । யோ ந பூஜயதே லிங்கந்ந ஸ தர்ம்மாதிபாஜநம் ।। ௩௨௭.

உலகங்களுக்கு அருள் செய்யவும், தர்மம், ஆசை, முக்தி ஆகியவற்றை வழங்கவும், லிங்கத்தை வழிபடாதவன் தர்மம் முதலியவற்றுக்கு உரியவன் அல்ல.

லிங்கார்ச்சநாத்புக்திமுக்திர்யாவஜ்ஜீவமதோ யஜேத் । வரம் ப்ராணபரித்யாகோ புஞ்ஜீதாபூஜ்ய நைவ தம் ।। ௩௨௭.

லிங்கத்தை வழிபடுவதால் வாழ்நாளெல்லாம் அனுபவமும் முக்தியும் கிடைக்கும்; ஆகவே, அதை வழிபட வேண்டும்; வழிபடாமல் இருப்பதைவிட உயிரை விட்டுவிடுவது மேல்.

ருத்ரஸ்ய பூஜநாத்ருத்ரோ விஷ்ணுஃ ஸ்யாத்விஷ்ணுபூஜநாத் । ஸூர்ய்யஃ ஸ்யாத் ஸூர்ய்யபூஜாதஃ ஶக்த்யாதிஃ ஶக்திபூஜநாத் ।। ௩௨௭.

ருத்ரனை வழிபட்டால் ருத்ரனாகிறான்; விஷ்ணுவை வழிபட்டால் விஷ்ணுவாகிறான்; சூரியனை வழிபட்டால் சூரியனாகிறான்; சக்தி முதலியவர்களை வழிபட்டால் அவர்களாகிறான்.

ஸர்வயஜ்ஞதபோதாநே தீர்தே வேதேஷு யத் பலம் । தத் பலம் கோடிகுணிதம் ஸ்தாப்ய லிங்கம் லபேந்நரஃ ।। ௩௨௭.

எல்லா யாகம், தவம், தானம், தீர்த்தம், வேதம் ஆகியவற்றால் கிடைக்கும் பலனை, லிங்கம் நிறுவினால் கோடி மடங்கு பலன் பெறுவான்.

த்ரிஸந்த்யம் யோர்ச்சயேல்லிங்கம் க்ரு'த்வா வில்வேந பார்திவம் । ஶதைகாதஶிகம் யாவத் குலமுத்‌த்ரு'த்ய நாகபாக் ।। ௩௨௭.

யார் தினம் மூன்று சமயத்திலும் வில்வ இலைகளால் மண் லிங்கம் செய்து வழிபடுகிறாரோ, அவர் நூற்று பதினொன்று தலைமுறையினரை சுவர்க்கத்திற்கு உயர்த்துவார்.

பக்த்யா வித்தாநுஸாரேண குர்ய்யாத் ப்ராஸாதஸஞ்சயம் । அல்பே மஹதி வா துல்யபலமாட்யதரித்ரயோஃ ।। ௩௨௭.

பக்தியுடன், தன் வசதிக்கு ஏற்ப கோயில் கட்ட வேண்டும்; அது சிறியது அல்லது பெரியது என்றாலும், செல்வானுக்கும் ஏழைக்கும் பலன் ஒன்று.

பாகத்வயஞ்ச தர்மார்தம் கல்பயேஜ்ஜீவநாய ச । தநஸ்ய பாகமேகந்து அநித்யம் ஜீவிதம் யதஃ ।। ௩௨௭.

தர்மத்துக்கும் பொருளுக்கும் இரண்டு பாகம், வாழ்வதற்காக ஒரு பாகம் ஒதுக்க வேண்டும்; ஏனெனில் செல்வமும் வாழ்வும் நிலையானவை அல்ல.

த்ரிஸப்தகுலமுத்‌த்ரு'த்ய தேவாகாரக்ரு'தர்தம்பாக் । ம்ரு'த்கஷ்டேஷ்டகஶைலாத்யைஃ க்ரமாத் கோடிகுணம் பலம் ।। ௩௨௭.

தேவர்களுக்கு கோயில் கட்டுபவன் இருபத்து ஒன்று தலைமுறையினரை உயர்த்துவான்; மண், மரம், செங்கல், கல் ஆகியவற்றால் கட்டினால், ஒவ்வொன்றிலும் பலன் கோடி மடங்கு அதிகரிக்கும்.

அஷ்டேஷ்டகஸுராகாரகாரீ ஸ்வர்கமவாப்நுயாத் । பாம்ஶுநா க்ரீடமாநோபி தேவாகாரக்ரு'தர்தபாக் ।। ௩௨௭.

எட்டு செங்கலால் கோயில் கட்டுபவன் சுவர்க்கம் அடைவான்; மணல் கொண்டு விளையாடினாலும், தேவர்களுக்கு கோயில் கட்டினால் பலன் பெறுவான்.

அக்நிருவாச சந்தோ வக்ஷ்யே மூலஜைஸ்தைஃ பிங்கலோக்தம் யதாக்ரமம் । ஸர்வ்வாதிமத்யாந்தகணௌ ம்லௌ த்வௌ ஜௌ ஸ்தௌ த்ரிகௌ கணாஃ ।। ௩௨௮.

அக்னி சொன்னார்: நான் சந்தங்களை, அதன் மூலங்களோடு, பிங்கலர் கூறியபடி வரிசையாக விளக்குகிறேன்; சர்வம், ஆதி, மத்தியம், அந்தம், ம்லௌ, இரண்டு, ஜௌ, ஸ்தௌ, மூன்று ஆகியவை அச்சிலுக்குழுக்கள்.

ஹ்ரஸ்வோ குருர்வ்வா பாதாந்தே பூர்வ்வோ யோகாத்‌ விஸர்கதஃ । அநுஸ்வாராத்வ்யஞ்ஜநாத் ஸ்தாத் ஜிஹ்வாமூலீயதஸ்ததா ।। ௩௨௮.

ஒரு சிறிய அல்லது பெரிய எழுத்து, அடியின் முடிவில், முன்பிருந்த சேர்க்கையாலோ, விடுவிப்பினாலோ, அனுச்வாரமோ, மெய்யெழுத்தினாலோ தோன்றினால், அது நாக்கின் அடியில் இருந்து வந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

உபாத்மாநீயதோ தீர்வோ குருர்க்லௌ நௌ கணாவிஹ । வஸவோஷ்டௌ ச சத்வாரோ வேதாதித்யாதிலோபதஃ ।। ௩௨௮.

ஊதலால் உருவாகும் நீண்ட எழுத்தோ, கனமான எழுத்தோ 'களௌ' மற்றும் 'நௌ' குழுக்களில் காணப்படுகிறது; எட்டு வசுக்கள் மற்றும் நான்கு, வேதத்தில் ஆதித்யர் முதலாகக் குறைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

அக்நிருவாச பாத ஆபாதபூரணே காயத்ர்யோ வஸவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । ஜகத்யா ஆதித்யாஃ பாதோ விராஜோ திஶ ஈரிதாஃ ।। ௩௩௦.

அக்னி சொன்னார்: 'பாதம்' என்பது முழுமையாக்கும் பொருட்டு; காயத்ரியில் வசுக்கள் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்; ஜகதியில் ஆதித்யர்கள்; விராஜின் பாதம் திசைகள் எனக் கூறப்படுகிறது.

விஷ்ணுதோ ருத்ராஃ பாதஃ ஸ்யாச்சந்த ஏகாதிபாதகம் । ஆத்யம் சதுஷ்பாச்சதுர்மிஸ்த்ரிபாத் ஸப்தாக்ஷரைஃ க்கசித் ।। ௩௩௦.

விஷ்ணுவுக்காக, ருத்ரர்கள் பாதமாக இருக்கிறார்கள்; சந்தம் முதல் பாதத்திலிருந்து தொடங்குகிறது; முதல் ஒன்று நான்கு பாதங்களைக் கொண்டது, அடுத்தது நான்கு, மூன்று பாதங்கள், சில சமயங்களில் ஏழு எழுத்துகளும் உள்ளன.

ஸா காயத்ரீ பதே நீவ்ரு'த் தத்‌ப்ரதிஷ்டாதி ஷட் த்ரிபாத் । பதँமாநா ஷஃட²ஷ்டாஷ்டா த்ரிபாத் ஷட் வஸூபூவரைஃ ।। ௩௩௦.

அந்த காயத்ரி, பாதத்தில், திரும்பப் பெறப்படுகிறது; அதன் நிலை மற்றும் ஆறு மூன்று பாத வடிவங்கள்; கட்டப்பட்டு, ஆறு, எட்டு, மூன்று பாதங்கள், ஆறு வசுக்கள் மற்றும் பூவர்களுடன்.

காயத்ரீ த்ரிபதா நீவ்ரு'த் நாகீ நவநவர்த்துபிஃ । வாராஹீ ரஸத்விரஸா சம்தஶ்சாத த்ரு'தீயகப் ।। ௩௩௦.

காயத்ரி மூன்று பாதங்களைக் கொண்டது, திரும்பப் பெறப்பட்டது, பாம்பு போல், ஒன்பது மற்றும் ஒன்பது திருப்பங்களுடன்; வாராஹி, சுவையுடனும் சுவையில்லாததும், சந்தமும், பிறகு மூன்றாவது பாதமும்.

த்விஷாத் த்வாதஶவஸ்வந்தைஃ த்ரிபாத்து த்ரைஷ்டபைஃ ஸ்ம்ரு'தம் । உஷ்ணிக் சந்தோऽஷ்டவஸுகைஃ பாதைர்வேதே ப்ரகீர்த்திதஃ ।। ௩௩௦.

பன்னிரண்டு வசுக்கள் முடிவில், மூன்று பாதங்களிலிருந்து, அது த்ரிஷ்டுப் என நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; உஷ்ணிக் சந்தம் வேதத்தில் எட்டு வசுக்கள் கொண்ட பாதங்களுடன் விவரிக்கப்படுகிறது.

ககுபுஷ்ணிகஷ்டஸூர்ய்யவஸ்வர்ணா த்ரிபிரேவ ஸஃ । புநருஷ்ணிக் ஸூர்ய்யவஸுவஸ்வர்ணைஶ்ச த்ரிபாத்பவேத் ।। ௩௩௦.

ககுபு, உஷ்ணிக், எட்டு சூரியன், வசு, வர்ணம் ஆகியவற்றுடன் மூன்று; மீண்டும், உஷ்ணிக் மூன்று பாதங்களுடன் சூரியன், வசு, வர்ணத்துடன் உள்ளது.

பரோஷ்ணிக் பரதஸ்தஸ்மாச்சதுஷ்ணதாத் த்ரிபிர்பவேத் । ஸாஷ்டாக்ஷரைரநுஷ்டுப் ஸ்யாத் சதுஷ்பாச்ச த்ரிபாத் க்கசித் ।। ௩௩௦.

மேன்மையான உஷ்ணிக், அதிலிருந்து, பிறகு நான்கு பாதங்களிலிருந்து, மூன்றுடன்; அனுஷ்டுப் எட்டு எழுத்துகளுடன், சில சமயம் நான்கு பாதங்களாகவும், சில சமயம் மூன்று பாதங்களாகவும் இருக்கும்.

அஷ்டார்கஸூர்ய்யவர்ணைஃ ஸ்யாத் மத்யேऽந்தே ச க்கசித்பவேத் । வ்ரு'ஹதீஜகத்யஸ்த்ரவோகாயத்ர்யாஃ பூர்வ்வகோ யதி ।। ௩௩௦.

எட்டு அர்க்க, சூரியன், வர்ணத்துடன், நடுவிலும் முடிவிலும் சில சமயம் காணப்படுகிறது; முன்பு காயத்ரி, ஜகதி, அல்லது வ்ருஹதி என்றால்.

த்ரு'தீயஃ பத்யா பவதி த்விதீயாந்யம் குஸாரிணீ । ஸ்கந்தௌ க்ரீவா க்ரோஷ்டுகே ஸ்யாத் யக்ஷே ஸ்யாத்வோ வ்ரு'ஹத்யபி ।। ௩௩௦.

மூன்றாவது பாதம் பத்யா, இரண்டாவது குசாரிணி; தோள்கள், கழுத்து, முழங்கால் யக்ஷனுக்கும், வ்ருஹதிக்கும் உரியது.

உபரிஷ்டாத்‌ வ்ரு'ஹத்யந்தே புரஸ்தாத் வ்ரு'ஹதீ புநஃ । க்கசிந்நவகாஶ்சத்வாரோ திக்விதிக்ஷ்வஷ்டவர்ணிகாஃ ।। ௩௩௦.

மேலே, வ்ருஹதியின் முடிவில், முன்பாகவும், மீண்டும் வ்ருஹதி; சில சமயம் ஒன்பது இடங்கள், நான்கு, திசைகளிலும், எட்டு எழுத்துகளுடனும்.

மஹாவ்ரு'ஹதீ ஜாகதைஃ ஸ்யாத் த்ரிபிஃ ஸதோ வ்ரு'ஹத்யப்ரி । பண்டிலஃ பங்‌க்திச்சந்தஃ ஸ்யாத் ஸூர்ய்யார்காஷ்டாஷ்டவர்ணகைஃ ।। ௩௩௦.

மகா வ்ருஹதி ஜகதியுடன், மூன்றுடன், வ்ருஹதி பிரியமானது; பண்டிலம் பங்க்தி சந்தம், எட்டு சூரியன் மற்றும் அர்க்க எழுத்துகளுடன்.

பூர்வ்வௌ வேதயுஜௌ ஸதஃ பங்‌க்திஶ்ச விபரீதகௌ । ப்ரஸ்தாரபஙக்திஃ புரதஃ பவாதாஸ்தாரபங்‌க்திகா ।। ௩௩௦.

முதல் இரண்டு வேதத்துடன் இணைக்கப்பட்டவை, பங்க்தி எதிர்மறை; பிரஸ்தார பங்க்தி முன்பாக, பவாதா தான் தார பங்க்தி.