அக்நிபுராணம்

அஷ்டம்யாஞ்ச சதுர்தஶ்யாம் த்ரு'தீயாயாம் விஶேஷதஃ । ம்ரு'த்யுஞ்ஜயார்ச்சநம் வக்ஷ்யே பூஜயேத் கலஸோதரே ।। ௩௨௬.

அஷ்டமி, சதுர்த்தசி, குறிப்பாக திருதியை நாளில், மரணத்தை வெல்லும் இறைவனை வழிபடுவது பற்றி நான் கூறுகிறேன்; அது கலசத்திற்குள் செய்ய வேண்டும்.

ஹூயமாநஞ்ச ப்ரணவோ மூர்த்திரோஜஸ ஈத்ரு'ஶம் । மூலஞ்ச வௌஷடந்தேந கும்பமுத்ராம் ப்ரதர்ஶயேத் ।। ௩௨௬.

ஹோமம் செய்யும்போது 'ஓம்' என்ற பிரணவம் உச்சரிக்கப்படுகிறது; அவ்வாறு உருவம் நிறுவப்படுகிறது; மூல மந்திரம் 'வௌஷட்' என முடிவடைகிறது; கலச முத்திரை காட்ட வேண்டும்.

ஹோமயேத் க்ஷீரதூர்வாஜ்யமம்ரு'தாஞ்ச புநர்நவாம் । பாயஸஞ்ச புரோடாஸமயுதந்து பஜேந்மநும் ।। ௩௨௬.

பால், தூள்வாழை, நெய், அமுதம், புனர்நவா ஆகியவற்றை ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; பாயசம், பலகாரம் ஆகியவற்றையும், உரிய மந்திரம் கூறி அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

சதுர்முகம் சதுர்வாஹும் த்வாப்யாஞ்ச கலஸந்ததத் । வரதாபயகம் த்வாப்யாம் ஸ்நாயாத்வை கும்பமுத்ரயா ।। ௩௨௬.

நான்கு முகமும் நான்கு கையும் உடையவன், இரண்டு கலசங்களை பிடித்திருப்பான்; மற்ற இரண்டு கைகளால் வரமும் அபயமும் தருவான்; அவனை கலசமுத்திரையால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

ஆரோக்யைஶ்வர்ய்யதீர்காயுரௌஷதம் மந்த்ரிதம் ஶுபம் । அபம்ரு'த்யுஹரோ த்யாதஃ பூஜிதோऽத்புத ஏவ ஸஃ ।। ௩௨௬.

ஆரோக்கியம், ஐஸ்வரியம், நீண்ட ஆயுள் பெற, மந்திரிக்கப்பட்ட மருந்து சுபமாகும்; அவனை தியானித்து, பூஜித்து வழிபட்டால், அவன் அசாதாரணமாக அகால மரணத்தை நீக்குவான்.

ஈஶ்வர உவாச வ்ரதேஶ்வராம்ஶ்ச ஸத்யாதீநிஷ்ட்வா வ்ரதஸம்ர்பணம்। அரிஷ்டஶமநே ஶஸ்தமரிஷ்டம் ஸூத்ரநாயகம் ।। ௩௨௭.

ஈஸ்வரன் கூறினார்: சத்தியம் போன்ற விரதங்களின் தலைவர்களை வழிபட்டு, விரதத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; துன்பங்களை நீக்க சிறந்தது, துன்பநாசம் செய்யும் நூலின் தலைவன் ஆகும்.

ஹேமரத்நமயம் பூத்யை மஹாஶங்கஞ்ச மாரணே । ஆப்யாயநே ஶங்கஸூத்ரம் மௌக்திகம் பூத்ரவர்த்தநம் ।। ௩௨௭.

செல்வத்திற்கு பொன் அல்லது ரத்தினம் செய்த நூல்; நாசத்திற்கு பெரிய சங்கு; வளர்ச்சிக்கு சங்கு நூல்; பிள்ளை வளர்ச்சிக்கு முத்து நூல் ஆகும்.

ஸ்பாடிகம் பூதிதம் கௌஶம் முக்திதம் ருத்ரநேத்ரஜம் । தாத்ரீபலப்ரமாணேந ருத்ராக்ஷँ சோத்தமந்ததஃ ।। ௩௨௭.

வெள்ளைப் படிகம் உயிர் வளம் தரும்; பட்டு விடுதலை தரும்; ருத்ரனின் கண்களில் பிறந்த ருத்ராட்சம், நெல்லிக்காய் அளவு இருந்தால் அதுவே மிகச் சிறந்தது.

ஸமேரும் மேருஹீநம் வா ஸூத்ரம் ஜப்யந்து மாநஸம் । அநாமாங்குஷ்டமாக்ரம்ய ஜபம் பாஷ்யந்து காரயேத் ।। ௩௨௭.

மாலை மேரு மணியுடன் இருந்தாலும் இல்லையெனினும், ஜபம் மனதிலேயே செய்ய வேண்டும்; மோதிர விரலிலிருந்து பெருவிரல் வரை நகர்த்தி, ஜபத்தைக் கூற வேண்டும்.

தர்ஜ்ஜந்யங்குஷ்டமாக்ரம்ய ந மேரும் லங்கயேஜ்ஜபே । ப்ரமாதாத் பதிதே ஸூத்ரே ஜப்தவ்யந்து ஶதத்வயம் ।। ௩௨௭.

சுட்டுவிரலிலிருந்து பெருவிரல் வரை நகர்த்தி ஜபம் செய்ய வேண்டும்; ஜபத்தின் போது மேரு மணியை கடக்கக் கூடாது. கவனக்குறைவால் மாலை கீழே விழுந்தால், இருநூறு முறை மந்திரம் ஜபிக்க வேண்டும்.

ஸர்வவாத்யமயீ கண்டா தஸ்யா வாதநமர்தக்ரு'த் । கோஶக்ரு'ந்மூத்ரவல்மீகம்ரு'த்திகாபஸ்மவாரிபிஃ ।। ௩௨௭.

எல்லா வகை உலோகங்களாலும் ஆன மணி உகந்தது; அதைப் பயன்படுத்துவது அர்த்தமுள்ளது; அதை, பசு சாணம், சிறுநீர், புற்றுப்புழு மண், பஞ்சு சாம்பல், நீர் ஆகியவற்றால் தூய்மை செய்ய வேண்டும்.

வேஸ்மாயதநலிங்காதேஃ கார்ய்யமேவம் விஶோதநம் । ஸ்கந்தோ நமஃ ஶிவாயேதி மந்த்ரஃ ஸர்வ்வார்தஸாதகஃ ।। ௩௨௭.

வீடு, கோயில், அல்லது லிங்கம் போன்றவற்றில் இப்படியே தூய்மை செய்ய வேண்டும்; 'ஸ்கந்தா, சிவாய நம' என்ற மந்திரம் எல்லா காரியங்களையும் சாதிக்கும்.

கீதஃ பஞ்சாக்ஷரோ வேதே லோகே கீதஃ ஷஃட²க்ஷரஃ । ஓமித்யந்தே ஸ்திதஃ ஶம்புர்ம்முத்ரார்தம் வடவீஜவத் ।। ௩௨௭.

ஐந்து எழுத்து மந்திரம் வேதத்தில் பாடப்படுகிறது; ஆறு எழுத்து மந்திரம் உலகில் பாடப்படுகிறது; 'ஓம்' என்று இறுதியில் சாம்பு நிற்கிறார், அது ஆல மரம் விதைபோல் முத்திரைக்காகும்.

க்ரமாந்நமஃ ஶிவாயேதி ஈஶாநாத்யாநி வை விதுஃ । ஷஃட²க்ஷரஸ்ய ஸூத்ரஸ்ய பாஷ்யத்வித்யாகதம்பகம் ।। ௩௨௭.

'சிவாய நம' என்றும், ஈசான முதலான மந்திரங்களும் வரிசையாக அறியப்படுகின்றன; ஆறு எழுத்து சூத்திரம் விளக்கமும் அறிவும் கொண்ட தொகுப்பாகும்.

யதோँநமஃ ஶிவாயேதி ஏதாவத் பரமம் பதம் । அநேந பூஜயேல்லிங்கம் லிங்கே யஸ்மாத் ஸ்திதஃ ஶிவஃ ।। ௩௨௭.

'சிவாய நம' என்பதே உயர்ந்த நிலை; இதை கொண்டு லிங்கத்தை வழிபட வேண்டும், ஏனெனில் சிவன் லிங்கத்தில் உறைகிறார்.

அநுக்ரஹாய லோகாநாம் தர்ம்மகாமார்தமுக்திதஃ । யோ ந பூஜயதே லிங்கந்ந ஸ தர்ம்மாதிபாஜநம் ।। ௩௨௭.

உலகங்களுக்கு அருள் செய்யவும், தர்மம், ஆசை, முக்தி ஆகியவற்றை வழங்கவும், லிங்கத்தை வழிபடாதவன் தர்மம் முதலியவற்றுக்கு உரியவன் அல்ல.

லிங்கார்ச்சநாத்புக்திமுக்திர்யாவஜ்ஜீவமதோ யஜேத் । வரம் ப்ராணபரித்யாகோ புஞ்ஜீதாபூஜ்ய நைவ தம் ।। ௩௨௭.

லிங்கத்தை வழிபடுவதால் வாழ்நாளெல்லாம் அனுபவமும் முக்தியும் கிடைக்கும்; ஆகவே, அதை வழிபட வேண்டும்; வழிபடாமல் இருப்பதைவிட உயிரை விட்டுவிடுவது மேல்.

ருத்ரஸ்ய பூஜநாத்ருத்ரோ விஷ்ணுஃ ஸ்யாத்விஷ்ணுபூஜநாத் । ஸூர்ய்யஃ ஸ்யாத் ஸூர்ய்யபூஜாதஃ ஶக்த்யாதிஃ ஶக்திபூஜநாத் ।। ௩௨௭.

ருத்ரனை வழிபட்டால் ருத்ரனாகிறான்; விஷ்ணுவை வழிபட்டால் விஷ்ணுவாகிறான்; சூரியனை வழிபட்டால் சூரியனாகிறான்; சக்தி முதலியவர்களை வழிபட்டால் அவர்களாகிறான்.

ஸர்வயஜ்ஞதபோதாநே தீர்தே வேதேஷு யத் பலம் । தத் பலம் கோடிகுணிதம் ஸ்தாப்ய லிங்கம் லபேந்நரஃ ।। ௩௨௭.

எல்லா யாகம், தவம், தானம், தீர்த்தம், வேதம் ஆகியவற்றால் கிடைக்கும் பலனை, லிங்கம் நிறுவினால் கோடி மடங்கு பலன் பெறுவான்.

த்ரிஸந்த்யம் யோர்ச்சயேல்லிங்கம் க்ரு'த்வா வில்வேந பார்திவம் । ஶதைகாதஶிகம் யாவத் குலமுத்‌த்ரு'த்ய நாகபாக் ।। ௩௨௭.

யார் தினம் மூன்று சமயத்திலும் வில்வ இலைகளால் மண் லிங்கம் செய்து வழிபடுகிறாரோ, அவர் நூற்று பதினொன்று தலைமுறையினரை சுவர்க்கத்திற்கு உயர்த்துவார்.

பக்த்யா வித்தாநுஸாரேண குர்ய்யாத் ப்ராஸாதஸஞ்சயம் । அல்பே மஹதி வா துல்யபலமாட்யதரித்ரயோஃ ।। ௩௨௭.

பக்தியுடன், தன் வசதிக்கு ஏற்ப கோயில் கட்ட வேண்டும்; அது சிறியது அல்லது பெரியது என்றாலும், செல்வானுக்கும் ஏழைக்கும் பலன் ஒன்று.

பாகத்வயஞ்ச தர்மார்தம் கல்பயேஜ்ஜீவநாய ச । தநஸ்ய பாகமேகந்து அநித்யம் ஜீவிதம் யதஃ ।। ௩௨௭.

தர்மத்துக்கும் பொருளுக்கும் இரண்டு பாகம், வாழ்வதற்காக ஒரு பாகம் ஒதுக்க வேண்டும்; ஏனெனில் செல்வமும் வாழ்வும் நிலையானவை அல்ல.

த்ரிஸப்தகுலமுத்‌த்ரு'த்ய தேவாகாரக்ரு'தர்தம்பாக் । ம்ரு'த்கஷ்டேஷ்டகஶைலாத்யைஃ க்ரமாத் கோடிகுணம் பலம் ।। ௩௨௭.

தேவர்களுக்கு கோயில் கட்டுபவன் இருபத்து ஒன்று தலைமுறையினரை உயர்த்துவான்; மண், மரம், செங்கல், கல் ஆகியவற்றால் கட்டினால், ஒவ்வொன்றிலும் பலன் கோடி மடங்கு அதிகரிக்கும்.

அஷ்டேஷ்டகஸுராகாரகாரீ ஸ்வர்கமவாப்நுயாத் । பாம்ஶுநா க்ரீடமாநோபி தேவாகாரக்ரு'தர்தபாக் ।। ௩௨௭.

எட்டு செங்கலால் கோயில் கட்டுபவன் சுவர்க்கம் அடைவான்; மணல் கொண்டு விளையாடினாலும், தேவர்களுக்கு கோயில் கட்டினால் பலன் பெறுவான்.

அக்நிருவாச சந்தோ வக்ஷ்யே மூலஜைஸ்தைஃ பிங்கலோக்தம் யதாக்ரமம் । ஸர்வ்வாதிமத்யாந்தகணௌ ம்லௌ த்வௌ ஜௌ ஸ்தௌ த்ரிகௌ கணாஃ ।। ௩௨௮.

அக்னி சொன்னார்: நான் சந்தங்களை, அதன் மூலங்களோடு, பிங்கலர் கூறியபடி வரிசையாக விளக்குகிறேன்; சர்வம், ஆதி, மத்தியம், அந்தம், ம்லௌ, இரண்டு, ஜௌ, ஸ்தௌ, மூன்று ஆகியவை அச்சிலுக்குழுக்கள்.

ஹ்ரஸ்வோ குருர்வ்வா பாதாந்தே பூர்வ்வோ யோகாத்‌ விஸர்கதஃ । அநுஸ்வாராத்வ்யஞ்ஜநாத் ஸ்தாத் ஜிஹ்வாமூலீயதஸ்ததா ।। ௩௨௮.

ஒரு சிறிய அல்லது பெரிய எழுத்து, அடியின் முடிவில், முன்பிருந்த சேர்க்கையாலோ, விடுவிப்பினாலோ, அனுச்வாரமோ, மெய்யெழுத்தினாலோ தோன்றினால், அது நாக்கின் அடியில் இருந்து வந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

உபாத்மாநீயதோ தீர்வோ குருர்க்லௌ நௌ கணாவிஹ । வஸவோஷ்டௌ ச சத்வாரோ வேதாதித்யாதிலோபதஃ ।। ௩௨௮.

ஊதலால் உருவாகும் நீண்ட எழுத்தோ, கனமான எழுத்தோ 'களௌ' மற்றும் 'நௌ' குழுக்களில் காணப்படுகிறது; எட்டு வசுக்கள் மற்றும் நான்கு, வேதத்தில் ஆதித்யர் முதலாகக் குறைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

அக்நிருவாச பாத ஆபாதபூரணே காயத்ர்யோ வஸவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । ஜகத்யா ஆதித்யாஃ பாதோ விராஜோ திஶ ஈரிதாஃ ।। ௩௩௦.

அக்னி சொன்னார்: 'பாதம்' என்பது முழுமையாக்கும் பொருட்டு; காயத்ரியில் வசுக்கள் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்; ஜகதியில் ஆதித்யர்கள்; விராஜின் பாதம் திசைகள் எனக் கூறப்படுகிறது.

விஷ்ணுதோ ருத்ராஃ பாதஃ ஸ்யாச்சந்த ஏகாதிபாதகம் । ஆத்யம் சதுஷ்பாச்சதுர்மிஸ்த்ரிபாத் ஸப்தாக்ஷரைஃ க்கசித் ।। ௩௩௦.

விஷ்ணுவுக்காக, ருத்ரர்கள் பாதமாக இருக்கிறார்கள்; சந்தம் முதல் பாதத்திலிருந்து தொடங்குகிறது; முதல் ஒன்று நான்கு பாதங்களைக் கொண்டது, அடுத்தது நான்கு, மூன்று பாதங்கள், சில சமயங்களில் ஏழு எழுத்துகளும் உள்ளன.