அக்நிபுராணம்

பூஜநாச்சத்ருநாஶஃ ஸ்யாத்ராஷ்ட்ரம் ஜயதி லீலயா । தீர்காயூராஷ்ட்ரபூதிஃ ஸ்யாத்திவ்யாதிவ்யாதிஸித்திபாக் ।। ௩௧௦.

வழிபாட்டால் பகைவர்கள் அழிக்கப்படுவர்; ராஜ்யம் எளிதில் வெல்லலாம்; நீண்ட ஆயுளும், நாட்டின் வளமும் கிடைக்கும்; தெய்வீகமான பல்வேறு சிறப்புகளும் பெறலாம்.

தலோதிஸப்தபாதாலாஃ காலாக்நிபுவநாந்தகாஃ । ஓம் காராதிஸ்வராரப்ய யாவத்‌ப்ரஹ்மாண்டவாசகம் ।। ௩௧௦.

பூமியின் கீழே ஏழு பாதாள உலகங்கள் உள்ளன; காலன், அக்னி உலகங்கள் அவற்றின் முடிவில் உள்ளன; 'ஓம்' என்ற எழுத்திலிருந்து பிரபஞ்சத்தை குறிக்கும் சொல்ல்வரை எல்லாம்.

ஓம் காராத்‌ப்ராமயேத்தோயந்தோதலா த்வரிதா ததஃ । ப்ர்ஸ்தாவம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸ்வரவர்கம் லிகேத்‌புவி ।। ௩௧௦.

'ஓம்' என்ற எழுத்திலிருந்து தண்ணீரை சுழற்றி, அதன்பின் பாதாளங்களை விரைவாகச் செய்ய வேண்டும்; இப்போது நான் துவக்கத்தை விளக்குகிறேன்; எழுத்துக்களை நிலத்தில் எழுத வேண்டும்.

தாலுவர்கஃ கவர்கஃ ஸ்யாத்த்ரு'தீயோ ஜிஹ்வதாலுகஃ । சதுர்தஸ்தாலுஜிஹ்வாக்ரோ ஜிஹ்வாதந்தஸ்து பஞ்சமஃ ।। ௩௧௦.

தாளுவில் உச்சரிக்கப்படும் எழுத்துக்கள், ககார வரிசை, மூன்றாவது ஜிஹ்வா-தாளு, நான்காவது ஜிஹ்வா-தாளு முனை, ஐந்தாவது ஜிஹ்வா-பல் என வரிசை அமைந்துள்ளன.

ஷஷ்டோऽஷ்டபுடஸம்பந்நோ மிஶ்ரவர்கஸ்து ஸப்தமஃ । ஊஷ்மாணஃ ஸ்யாச்சவர்கஸ்து உத்தரேச்ச மநும் ததஃ ।। ௩௧௦.

ஆறாவது எட்டுச் சுரங்கங்களுடன் கூடியது; கலந்த எழுத்துக்கள் ஏழாவது; உஷ்மண்கள் எட்டாவது; பின்னர் அந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

ஷஷ்டஸ்வரஸமாரூடம் ஊஷ்மணாந்தம் ஸவிந்துகம் । தாலுவர்காத்விதீயந்து ஸ்வரைகாதஶயோஜிதம் ।। ௩௧௦.

ஆறாவது உயிர், பல் சப்தத்துடன், புள்ளியுடன் முடிவடையும் ஒன்று, தாளுவில் இருந்து வருகிறது; அதே குழுவிலுள்ள இரண்டாவது, பதினொன்று உயிர்களுடன் இணைக்கப்படுகிறது.

ஜிஹ்வாதாலுஸமாயோகஃ ப்ரதமம் கேவலம் பவேத் । ததேவ ச த்விதாயந்து அதஸ்தாத்‌விநியோஜயேத் ।। ௩௧௦.

நாக்கும் தாளுவும் சேரும் போது முதலில் தனியாக உருவாகிறது; அதையே இரண்டாவதாக கீழே அமைக்க வேண்டும்.

ஏகாதஶஸ்வரைர்யுக்தம் ப்ரதமம் தாலுவர்கதஃ । ஊஷ்ணாணஸ்ய௧ த்விதீயந்து அதஸ்தாத் த்ரு'ஶ்ய யோஜயேத் ।। ௩௧௦.

பதினொன்று உயிர்களுடன் இணைந்த முதலில், தாளு குழுவிலிருந்து வருகிறது; பல் சப்தத்தின் இரண்டாவது, அதைப் போலவே கீழே அமைக்க வேண்டும்.

ஷோஃட²ஶஸ்வரஸம்யுக்தமூஷ்மாணஸ்ய த்விதீயகம் । ஜிஹ்வாதந்தஸமாயோகே ப்ரதமம் யோஜயேததஃ ।। ௩௧௦.

பதினாறு உயிர்களுடன் இணைந்த பல் சப்தத்தின் இரண்டாவது, கீழே அமைக்க வேண்டும்; நாக்கும் பற்களும் சேரும் போது முதலில் கீழே அமைக்க வேண்டும்.

மிஶ்ரவர்காத்‌ த்விதீயந்து அதஸ்தாத் புநரேவ து । சதுர்தஸ்வரஸமி ந்நம் தாலுவர்காதிஸம்யுதம் ।। ௩௧௦.

கலந்த குழுவிலிருந்து இரண்டாவது, மீண்டும் கீழே அமைக்க வேண்டும்; நான்காவது உயிருடன் இணைந்து, தாளு குழுவிலிருந்து தொடங்குகிறது.

ஊஷ்மணஶ்ச த்விதீயந்து அதஸ்தாத்விநியோஜயேத் । ஸ்வரைகாதஶபிந்நந்து ஊஷ்மணாந்தம் ஸவிந்துகம் ।। ௩௧௦.

பல் சப்தத்தின் இரண்டாவது கீழே அமைக்க வேண்டும்; புள்ளியுடன் முடியும் பல் சப்தம், பதினொன்று உயிர்களால் பிரிக்கப்படுகிறது.

பஞ்சஸ்வரஸமாரூடம் ஓஷ்டஸம்புடயோகதஃ । த்விதீயமக்ஷரஞ்சாந்யஜ்ஜிஹ்வாக்ரே தாலுயோகதஃ ।। ௩௧௦.

ஐந்து உயிர்களில் அமர்ந்து, உதடுகள் சேரும் இடத்தில் இரண்டாவது எழுத்து உருவாகிறது; மற்றொன்று, நாக்கின் முனையில், தாளுவுடன் இணைக்கப்படுகிறது.

ப்ரதமம் பஞ்சமே யோஜ்யம் ஸ்வரார்த்தேநோத்‌த்ரு'தா இமே । ஓம்காராத்யா நமோந்தாஶ்ச ஜபேத் ஸ்வாஹாக்நிகார்ய்யகே ।। ௩௧௦.

முதலாவது ஐந்தாவது எழுத்துடன் சேர்க்க வேண்டும்; இவை உயிரின் பாதியுடன் உச்சரிக்கப்பட வேண்டும்; ஓம் எனத் தொடங்கி, 'நம' என முடியும் மந்திரத்தை, அக்னிகாரியத்தில் ஜபிக்க வேண்டும்.

பஞ்சஷஷ்டஃ ஶிகா ப்ரோக்தா கவசம் ஸப்தமாஷ்டமம் । தோரகந்து பவேந்தேத்ரம் நவார்த்தாக்ஷரலக்ஷணம் ।। ௩௧௦.

அறுபத்து ஐந்தாவது 'சிகை' எனப்படுகிறது; ஏழாவது, எட்டாவது 'கவசம்'; தோரகம் கண், ஒன்பது மற்றும் அரை எழுத்து அடையாளம்.

தோதலேதி ஸமாக்யாதா வஜ்ரதுண்டே ததோ பவேத் । க க ஹூँ தஶவீஜா ஸ்யாத்வஜ்ரதுண்டேக்ஷரலக்ஷணம் ।। ௩௧௦.

'மொத்தம்' எனும் பெயர் வஜ்ரதுண்டத்தில் வழங்கப்படுகிறது; க க ஹூம், பத்து பீஜங்கள், வஜ்ரதுண்ட எழுத்தின் அடையாளம்.

கேசரி ஜ்வாலிநீஜ்வாலே ககேதி ஜ்வாலிநீதஶ । வர்ச்சே ஶரவிபீஷணி ககேதி ச ஶவர்ய்யபி ।। ௩௧௦.

கேசரீ, ஜ்வாலினி ஜ்வாலையில், 'க க' என்பது ஜ்வாலினியின் பத்து; வர்ச்சே, சரவிபீஷணி, 'க க' என்பது ஶவரிக்கும் உண்டு.

சே சேதநி கராலிநி ககேதி ச கரால்யபி । வக்ஷஃஶ்ரவத்ரவப்லவநீ க க தூதீப்லவம்க்யபி ।। ௩௧௦.

'சே' என்பது வெட்டும் கராளினிக்காக; 'க க' என்பது கராளிக்கும்; மார்பு, செவி, உருகுதல், மிதப்பதற்காக, 'க க' என்பது தூதிப்ளவம் என அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ்த்ரீபாலகாரே துநநி ஶாஸ்த்ரீ வஸநவேகிகா । க்ஷே பக்ஷே கபிலே ஹஸ ஹஸ கபிலா நாம தூதிகா ।। ௩௧௦.

பெண்கள், குழந்தைகள் வடிவில் 'துன' மந்திரம்; கற்றவர் வசனவேகிகா; 'க்ஷே', 'பக்ஷே', கபிலா, 'ஹஸ ஹஸ', கபிலா என்ற பெயருடைய தூதிகா.

ஹ்ரூँ தேஜோவதி ரௌத்ரீ ச மாதங்கரௌத்ரிதூதிகா । புடே புடே க க கட்கே பட் ப்ரஹ்மகதூதிகா ।। ௩௧௦.

'ஹ்ரூம்', ஒளிரும் ரௌத்ரிக்காக, கோபமுள்ள யானை தூதிக்காக; ஒவ்வொரு மடிப்பிலும், 'க க கட்க ஃபட்', பிரம்மக தூதிக்காக.

வைதாலிநி தஶார்ணாஃ ஸ்யுஸ்த்யஜாந்யஹிபலாலவத் । ஹ்ரு'தாதிகந்யாஸாதௌ ஸ்யாந் மத்யே நேத்ரே ந்யஸேத்ஸுதீஃ ।। ௩௧௦.

வைதாலினி, பத்து கரங்களுடன், நாக்கும் தாளுவும் போல விட்டு விட வேண்டும்; இதய நியாசம் தொடக்கத்தில், நடுவில் கண்களில் வைக்க வேண்டும்.

பாதாதாரப்ய மூர்த்தாந்தம் ஶிர ஆரப்ய பாதயோஃ । அங்க்நிஜாநூருகுஹ்யே ச நாபிஹ்ரு'த்‌கண்டதேஶதஃ ।। ௩௧௦.

கால்களில் இருந்து தலையில்வரை, தலையிலிருந்து கால்வரை; குதிகால், முழங்கை, தொடை, இரகசியம், தொப்புள், இதயம், கழுத்து பகுதிகளில்.

வஜ்ரமண்டலமூர்த்தே ச அதோத்‌ர்த்வே சாதிவீஜதஃ । ஸோமரூபம் ததோ காவம் தாராம்ரு'தஸுவர்ஷிணம் ।। ௩௧௦.

முடியில் வஜ்ரமண்டலம், மேலும் கீழும் முதல் பீஜத்திலிருந்து; பின்னர் சந்திர வடிவம், பசுக்கள், அமுதம் மற்றும் தங்கம் பொழியும் ஓடை.

விஶந்தம் ப்ரஹ்மந்த்ரேண ஸாதகஸ்து விசிந்தயேத் । மூர்த்தாஸ்யகண்டஹ்ரு'ந்நாபௌ குஹ்யேருஜாநுபாதயோஃ ।। ௩௧௦.

பிரம்மரந்திரம் வழியாக நுழைகின்றேன் என்று சாதகர் மனதில் நினைத்து, தலையிலிருந்து முகம், கழுத்து, இதயம், தொப்புள், ரகுபகுதி, முழங்கால், பாதங்கள் என ஒவ்வொன்றிலும் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

ஆதிவீஜம் ந்யஸேந்மந்த்ரீ தர்ஜ்ஜந்யாதி புநஃ புநஃ । ஊத்‌ர்த்வம் ஸோமமதஃ பத்ம ஶரீரம் வீஜவிக்ரஹம் ।। ௩௧௦.

மந்திரவாதி முதலில் குறுஞ்சிறு விரலை வைத்து, அதே விதமாக மீண்டும் மீண்டும் ஆதிவீஜத்தை இட வேண்டும்; மேலே சோமன், கீழே பத்மம், உடல் முழுவதும் அந்த விதையின் வடிவமாகும்.

யோஜாநாதி ந ம்ரு'த்யுஃ ஸ்யாத்தஸ்ய ந வ்யாதயோ ஜ்வராஃ । யஜேஜ்ஜபேத்தாம் விந்யஸ்ய த்யாயேத்‌வேவீம் ஶதாஷ்டகம் ।। ௩௧௦.

இதை அறிந்தவரிடம் மரணம் அணுகாது; நோய்களும் காய்ச்சலும் வராது. அவ்விதையை வைத்து, பூஜித்து, ஜபித்து, நூற்றெட்டு விதைகளை தியானிக்க வேண்டும்.

முத்ரா வக்ஷ்யே ப்ர்ணீதாத்யாஃ ப்ரணீதாஃ பஞ்சதா ஸ்ம்ரு'தாஃ । க்ரதிதௌ து கரௌ க்ரு'த்வா மத்யேऽங்குஷ்டௌ நிபாதயேத் ।। ௩௧௦.

நான் இப்போது ப்ரணீதா முதலான ஐந்து விதமான முத்திரைகளை விளக்குகிறேன். இரண்டு கைகளையும் இணைத்து, நடுவில் விரல்கள் சேர்த்து, இரண்டு அங்குஸ்தங்களை இட வேண்டும்.

. தர்ஜ்ஜநீம் மூர்தித்ந ஸம்லக்நாம் விந்யஸேத்தாம் ஶிரோபரி । ப்ரணீதேயம் ஸமாக்யாதா ஹ்ரு'த்தேஶே தாம் ஸமாநயேத் ।। ௩௧௦.

குறிஞ்சிறு விரலைத் தலையில் தொட வைத்து, அது மேலே வைக்க வேண்டும்; இதுவே ப்ரணீதா என அழைக்கப்படுகிறது. பின்னர் இதயப் பகுதியில் கொண்டு வர வேண்டும்.

ஊத்‌ர்த்வந்து கந்யஸாமத்யே ஸவீஜாந்தாம் விதுர்த்திஜாஃ । நியோஜ்ய தர்ஜ்ஜநீமத்யேऽநேகலக்நாம் பரஸ்பராம் ।। ௩௧௦.

மேலே, சிறிய விரல்களின் நடுவில், விதை முடிவில் இருக்க, அறிவாளிகள் குறிஞ்சிறு விரல்களை நடுவில் பலவிதமாக இணைத்து வைக்கிறார்கள்.