அக்நிபுராணம்

அபத்வாரகதஃ ஶஸ்த்ரீ ப்ரமாதீ பூகதேக்ஷ்ணஃ । விவர்ணவாஸாஃ பாஶாதிஹஸ்தோ கதகதவர்ணபாக் ।। ௨௯௪.

தவறான வாயிலில் வருபவன், ஆயுதம் கொண்டவன், கவனக்குறைவானவன், பூமியில் நடப்பவன், கூர்மையானவன், வண்ணம்கெட்ட vasthiram அணிந்தவன், கட்டும் அல்லது ஆயுதம் பிடித்திருப்பவன், தடுமாறும் குரலில் பேசுபவன்.

ஶுஷ்ககாஷ்டாஶ்ரிதஃ கிந்நஸ்திலாக்தககராம்ஶுகஃ । ஆர்த்ரவாஸாஃ க்ரு'ஷ்ணாரக்தபுஷ்பயுக்தஶிரோருஹஃ ।। ௨௯௪.

உலர்ந்த மரக்கட்டைகளில் தங்குபவன், சோர்வுற்றவன், எள்ளெண்ணெய் பூசப்பட்ட கையுள்ளவன், ஈர vasthiram அணிந்தவன், கருப்பு அல்லது சிவப்பு பூக்கள் கூந்தலில் சூடியவன்.

குசமர்தீம் நகச்சேதீ குதஸ்ப்ரு'க் பாதலேககஃ । கேஶமுஞ்சீ த்ரு'ணச்சேதீ துஷ்டா தூதாஸ்ததைகஶஃ ।। ௨௯௪.

மார்பை அழுத்துபவன், நகங்களை வெட்டுபவன், பின்பகுதியை தொடுபவன், பாதத்தில் கோடு இழுப்பவன், முடியை அவிழ்ப்பவன், புல் வெட்டுபவன்—இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தீய தூதர்கள்.

இஃட²ாந்யா வா வஹேத்‌த்வேதா யதி தூதஸ்ய சாத்மநஃ । ஆப்யாம் த்வாப்யாம் புஷ்டயாஸ்மாந் வித்யாஸ்த்ரீபுந்நபும்ஸகாந் ।। ௨௯௪.

தூதர் அல்லது தாமே இரண்டாகப் பிளந்த கம்பியை எடுத்துச் சென்றால், அந்த இரண்டின் மூலம் பெண், ஆண், நடுநிலை என முடிவு செய்யப்படுகிறது.

தூதஃ ஸ்ப்ரு'ஶதி யத்‌காத்ரம் தஸ்மிந் தம்ஶமுதாஹரேத் । தூதாங்‌க்ரிசலநம் துஷ்டமுத்திதிர்நிஶ்சலா ஶுபா ।। ௨௯௪.

தூதர் உடலில் எங்கு தொடுகிறாரோ, அங்கேயே கடித்ததாகக் கூற வேண்டும்; தூதரின் கால்கள் அசைவது அசுபம், அசையாமல் எழுவது சுபம்.

ஜீவபார்ஶ்வே ஶுபோ தூதோ துஷ்டோऽந்யத்ர ஸமாகதஃ । ஜீவோ கதாகதைர்துஷ்டஃ ஶுபோ தூதநிவேதநே ।। ௨௯௪.

உயிருள்ளவரின் வலப்புறம் தூதர் வந்தால் அது சுபம்; வேறு இடத்தில் வந்தால் அது அசுபம். உயிருள்ளவர் வரவும் போகவும் செய்தால் அசுபம், தூதரை அறிவித்தால் சுபம்.

த்தஸ்ய வாக் ப்ரதுஷ்டா ஸா பூர்வ்வாமஜார்த்தநிந்திதா । விபக்தைஸ்தஸ்ய வாக்யாந்தைர்விஷைர்நிர்வ்விஷகாலதா ।। ௨௯௪.

தூதரின் பேச்சு முன்பே பழிக்கப்பட்டதாக இருந்தால் அது கெட்டதாகும்; அவனது சொற்களின் பிரிவினாலும், விஷம் உள்ளதா இல்லையா, காலத்தினாலும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

ஆத்யைஃ ஸ்வரைஶ்ச காத்யைஶ்ச வர்கைர்பிந்நலிபிர்த்விதா । ஸ்வரஜோ வஸுமாந்வர்கீ இதிக்ஷேபா ச மாத்ரு'கா ।। ௨௯௪.

முதற்குறில் எழுத்துகளாலும், முதலெழுத்துக்களாலும், எழுத்து இருவகை; குறில், ரஜஸ், பூமி, குழுக்கள்—இவ்வாறு எழுத்துக்கள் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.

வாதாக்நீந்த்ரஜலாத்மாநோ வர்கேஷு ச சதுஷ்டயம் । நபும்ஸகாஃ பஞ்சமாஃ ஸ்யுஃ ஸ்வராஃ ஶக்ராம்புயோநயஃ ।। ௨௯௪.

காற்று, அகம், இந்திரன், நீர் ஆகிய நான்கு குழுக்கள்; ஐந்தாவது நடுநிலை குறில் எழுத்துகள், இந்திரன் மற்றும் நீர் சார்ந்தவை.

துஷ்டௌ தூதஸ்ய வாக்‌பாதௌ வாதக்நீ மத்யமோ ஹரிஃ । ப்ரஶஸ்தா வாருணா வர்ணா அதிதுஷ்டா நபும்ஸகாஃ ।। ௨௯௪.

தூதர் தீயவர் என்றால், அவனது பேச்சும் கால்களும் காற்றும் அகமும் சார்ந்தவை; நடுவில் ஹரி; நல்லவை நீர் நிறம் உடையவை; மிகத் தீயவை நடுநிலை.

ப்ரஸ்தாநே மங்கலம் வாக்யம் கர்ஜ்ஜிதம் மேகஹஸ்திநோஃ । ப்ரதக்ஷிணம் பலே வ்ரு'க்ஷே வாமஸ்ய ச ருதம் ஜிதம் ।। ௨௯௪.

புறப்படும்போது மேகமோ யானையோ இடிக்கும் ஒலி சுபம்; வலப்புறம் சுற்றுதல், மரத்தில் கனியும், இடப்புறம் எழும் கூவும் வெற்றி தரும்.

ஶுபா கீதாதிஶப்தாஃ ஸ்யுரீத்ரு'ஶம் ஸ்யாதஸித்தயே । அநர்தகீரதாக்ரந்தோ தக்ஷிணே விருதம் க்ஷுதம் ।। ௨௯௪.

பாடல் போன்ற இனிய ஒலிகள் சுபமானவை; இவை வெற்றிக்கு உகந்தவை. அர்த்தமில்லாத சொற்கள், கூச்சல், வலப்புறம் ஒலி, தும்மல் ஆகியவை அசுபம்.

வேஶ்யா க்ஷுதோ ந்ரு'பஃ கந்யா கௌர்த்தந்தீ முரஜத்வஜௌ । க்ஷீராஜ்யததிங்காம்பு சத்ரம் பேரீ பலம் ஸுராஃ ।। ௨௯௪.

வேசியர், தும்மல், மன்னன், கன்னி, இரண்டு பல்லுடைய பசு, மிருதங்கம், கொடி, பால், நெய், தயிர், நீர், குடை, பெரும்பறை, பழம், தேவர்கள் ஆகியவை.

தண்டுலா ஹேம ரூப்யஞ்ச ஸித்தயேऽபிமுகா அமீ । ஸகாஷ்டஃ ஸாநலஃ காருர்ம்மலிநாம்பரபாவப்ரு'த் ।। ௨௯௪.

அரிசி, பொன், வெள்ளி ஆகியவை வெற்றிக்கு உகந்தவை. மரமும் நெருப்பும் கொண்டு, அழுக்கான vasthiram அணிந்துள்ள கைவினைஞர் கூட நல்லது என்று கருதப்படுகிறது.

கலஸ்தடங்கோ கோமாயுக்ரு'த்ரோலூககபர்த்திகாஃ । தைலம் கபாலகார்பாஸா நிஷேதே பஸ்ம நஷ்டயே ।। ௨௯௪.

கழுத்தில் குறி, நரி, குருளை, ஆந்தை, கபாலம் அணிந்த பெண், எண்ணெய், மனிதக் கபாலம், பருத்தி ஆகியவை தவிர்க்கப்பட வேண்டும்; பசுமை சாம்பல் இழப்பை உண்டாக்கும்.

விஷரோகாஶ்ச ஸப்த ஸ்யுர்தாதோர்தாத்வந்தராப்திதஃ । விஷதம்ஶோ லலாடம் யாத்யதோ நேத்ரம் ததோ முகம் । ஆஸ்யாச்ச வசநீநாட்யௌ தாதூந் ப்ராப்நோதி ஹி க்ரமாத் ।। ௨௯௪.

ஏழு வகை விஷ நோய்கள் உண்டாகின்றன; அவை ஒரு தன்மை மற்றொன்றுடன் கலப்பதால் ஏற்படுகின்றன. விஷம் முதலில் நெற்றிக்கு, அடுத்து கண்களுக்கு, பிறகு வாய்க்கு செல்கிறது; வாயிலிருந்து பேச்சு நரம்புகளிலும், பிறகு உடல் உறுப்புகளிலும் பரவுகிறது.

அக்நிருவாச மந்த்ரத்யாநௌஷதைர்தஷ்டதிகித்ஸாம் ப்ரவதாமி தே । ௐ நமோ பகவதே நீலகண்டாயேதி । ஜபநாத்விஷஹாநிஃ ஸ்யாதௌஷதம் ஜீவரக்ஷணம் ।। ௨௯௫.

அக்னி சொன்னார்: மந்திரம், தியானம், மூலிகைகள் ஆகியவற்றால் கடித்ததற்கான சிகிச்சையை நான் விளக்குகிறேன். 'ஓம், நமோ பகவதே நீலகண்டாய' என்று ஜபித்தால் விஷம் நீங்கும்; மருந்து உயிரைக் காக்கும்.

ஸாகஜ்யம் ஸக்ரு'த்ரஸம் பேயம் த்விவிதம் விஷமுச்யதே । ஜங்கமம் ஸர்பமூஷாதி ஶ்ர்ரு'ங்‌க்யாதி ஸ்தாவரம் விஷம் ।। ௨௯௫.

விஷம் இரண்டு வகைப்படும்: உணவு அல்லது பானத்துடன் சேர்ந்து உட்கொள்ளப்படுவது, உட்கொள்ளப்படாதது என. உயிரின விஷம் பாம்பு, முஷிகம் போன்றவற்றில் இருந்து வருகிறது; தாவர விஷம் கொம்புள்ள உயிரினங்கள் மற்றும் அதுபோன்றவற்றில் இருந்து வருகிறது.

ஶாந்தஸ்வராந்விதோ ப்ரஹ்மா லோஹிதம் தாரகம் ஶிவஃ । வியதேர்நாமமந்த்ரோऽயம் தார்க்ஷஃ ஶப்தமயஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௯௫.

பிரம்மா அமைதியான சுருதியுடன், இரத்தம் கூச்சலான சுருதியுடன், சிவன் நட்சத்திரம் போன்ற சுருதியுடன் தொடர்புடையவர்; ஆகாய மந்திரம் 'தார்க்ஷ' என்று அழைக்கப்படுகிறது, அது ஒலியால் ஆனது என்று கூறப்படுகிறது.

பீதம் வஜ்ரசதுஷ்கோணம் பார்திவம் ஶக்ரதைவதம் । வ்ரு'த்தார்த்தமாப்யபத்மார்த்தம் ஶுக்லம் வருணதைவதம் ।। ௨௯௫.

மண்ணின் தன்மை மஞ்சள் நிறம் கொண்டது, நான்கு மூலை கொண்ட வஜ்ரம் போல், இந்திரன் அதற்குரிய தெய்வம்; நீரின் தன்மை வெள்ளை, பாதி வட்டம், பாதி தாமரை வடிவம், வருணன் அதற்குரிய தெய்வம்.

த்ர்யஸ்த்ரம் ஸ்வஸ்திகயுக்தஞ்ச தைஜஸம் வஹ்நிதைவதம் । வ்ரு'த்தம் விந்துவ்ரு'தம் வாயுதைவதம் க்ரு'ஷ்ணமாலிநம் ।। ௨௯௫.

அக்னியின் தன்மை முக்கோண வடிவம், சுவஸ்திகம் குறியீடு, அக்னி தெய்வம்; காற்றின் தன்மை வட்டம், புள்ளியால் சூழப்பட்டிருக்கும், கருப்பு மாலையாக, வாயு தெய்வம்.

அங்குஷ்டாத்யங்குலீமத்யே பர்ய்யஸ்தேஷு ஸ்வவேஶ்மஸு । ஸுவர்ணநாகவாஹேந வேஷ்டிதேஷு ந்யஸேத் க்ரமாத் ।। ௨௯௫.

அங்குலிகள், முதலில் முதுகை தொடங்கி, நடுவில் உள்ள மூட்டுகளில், தத்தம் இடங்களில், பொன்னிற நாகம் சுற்றி, ஒவ்வொன்றாக அவற்றை வைக்க வேண்டும்.

வியதேஶ்சதுரோ வர்ணாந் ஸுமண்டலஸமத்விஷஃ । அரூபே ரவதந்மாத்ரே ஆகாஶேஶிவதேவதே ।। ௨௯௫.

ஆகாயத்தின் நான்கு எழுத்துகளை, முழுமையான வட்டம் போல் பிரகாசமாக, உருவமில்லாத இடத்தில், சூரியத்தின் சாரத்தில், ஆகாயத்தின் தெய்வமான சிவனை நினைத்து வைக்க வேண்டும்.

கநிஷ்டாமத்யபர்வஸ்தே ந்யஸேத்தஸ்யாத்யமக்ஷரம் । நாகாநாமாதிவர்ணாம்ஶ்ச ஸ்வமண்டலகதாந்ந்யஸேத் ।। ௨௯௫.

சிறு விரலின் நடு மூட்டில் அதன் முதல் எழுத்தை வைக்க வேண்டும்; நாகங்களின் முதல் எழுத்துக்களையும் அவை இருக்கும் வட்டங்களில் வைக்க வேண்டும்.

பூதாதிவர்ணாந் விந்யஸேதங்குஷ்டாத்யந்தபர்வஸு । தந்மாத்ராதிகுணாப்யர்ணாநங்குலீஷு ந்யஸேத்‌புதஃ ।। ௨௯௫.

பெருவிரல் முதல் மற்ற மூட்டுகளில், பஞ்சபூத எழுத்துக்களை வைக்க வேண்டும்; நுண்ணிய குணங்களை, தன்மாத்திரை முதலானவற்றை, விரல்களில் வைக்க அறிவாளிகள் வேண்டும்.

ஸ்பர்ஶநாதேவ தார்க்ஷேண ஹஸ்தே ஹந்யாத்விஷத்வயம் । மண்டலாதிஷு தாந் வர்ணாந் வியதேஃ கவயோ ஜிதாந் ।। ௨௯௫.

தார்க்ஷன் கையால் தொடும் போது மட்டும் இருவகை விஷமும் அழிகின்றன; வானில் உள்ள வட்டங்களில் கவிஞர்கள் கற்ற எழுத்துக்களை வைக்க வேண்டும்.

ஶ்ரேஷ்டத்வய்ஹ்குலிபிர்த்தேஹநாபிஸ்தாநேஷு பர்வஸு । ஆஜாநுதஃ ஸுவர்ணாபமாநாபேஸ்துஹிநப்ரபம் ।। ௨௯௫.

சிறந்த இரண்டு விரல்களால், உடலின் இடங்களில் உள்ள மூட்டுகளில், பெருவிரல் அடிப்பகுதி முதல், பொன்னிறமாக, நாபி வரை, பனிக்கதிர் போல் பிரகாசமாக வைக்க வேண்டும்.

குங்குமாருணமாகண்டாதாகேஶாந்தாத் ஸிதேதரம் । ப்ரஹ்மாண்டவ்யாபிநம் தார்க்ஷஞ்சந்த்ராக்யம் நாகபூஷணம் ।। ௨௯௫.

கழுத்திலிருந்து முடி முடிவுவரை குங்குமம் போன்ற சிவப்பு, பிறகு வெள்ளை, பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவி, சந்திரன் என அழைக்கப்படும் தார்க்ஷன், நாகங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன்.