அக்நிபுராணம்

க்ரு'த்திகா பரணீ ஸ்வாதீ மூலம் பூர்வ்வத்ரயாஶ்விநீ । விஶாகார்த்ரா மகாஶ்லேஷா ஶ்ரவணரோஹிணோ ।। ௨௯௪.

கிருத்திகை, பரணி, சுவாதி, மூலம், முதல் மூன்று, அஸ்வினி; விசாகம், ஆருத்ரா, மகம், ஆயில்யம், திருவோணம், ரோகிணி.

ஹஸ்தா மந்தகுஜௌ வாரௌ பஞ்சமீ சாஷ்டமீ திதிஃ । ஷஷ்டீ ரிக்தா ஶிவா நிந்த்யா பஞ்சமீ ச சதுர்த்தஶீ ।। ௨௯௪.

ஹஸ்தம், மந்தன், செவ்வாய், வாரம், ஐந்தாம் மற்றும் எட்டாம் திதி; ஆறாம், வெறுமை, மங்களம், பழி, ஐந்தாம் மற்றும் பதினான்காம்.

ஸந்த்யாசதுஷ்டயம் துஷ்டம் தக்தயோகாஶ்ச ராஶயஃ । ஏகத்விபஹவோ தம்ஶா தஷ்டவித்தஞ்ச கண்டிதம் ।। ௨௯௪.

நான்கு சந்த்யைகள் தீயவை, எரிந்த யோகம் மற்றும் ராசிகளும் அவ்வாறே; ஒற்றை, இரட்டை, பல கடிகள், கடிக்கப்பட்டு காயமடைந்ததும், முறிந்ததும்.

அதம்ஶமவகுப்தம் ஸ்யாத்தம்ஶமேவம் சதுர்விதம் । த்ரயோ த்‌வ்யேகக்ஷதா தம்ஶா வேதநா ருதிரோல்வணா ।। ௨௯௪.

கடிக்கப்படாததும் பாதுகாக்கப்பட்டதும், நான்கு வகை கடிகள்; மூன்று, இரண்டு, ஒன்று காயமடைந்த கடிகள், வலி மற்றும் அதிக இரத்தப்போக்கு உடையவை.

நக்தந்த்வேகாங்‌க்ரிகூர்ம்மாபா தம்ஶாஶ்ச யமசோதிதாஃ । தீஹீபிபீலிகாஸ்பர்ஶீ கண்டஶோதருஜாந்விதஃ ।। ௨௯௪.

இரவில், ஒரு காலை, ஆமை வடிவ உடல் கொண்ட கடிகள், மற்றும் யமன் உந்தியவை; எறும்பு தொடுதல், கழுத்து வீக்கம், வலி ஆகியவை உடையவை.

ஸதோதோ க்ரந்திதோ தம்ஶஃ ஸவிஷோ ந்யஸ்தநிர்வ்விஷஃ । தேவாலயே ஶூந்யக்ரு'ஹே வல்மீகோத்யாநகோடரே ।। ௨௯௪.

ஈரமாகவோ, உருண்டு படிந்ததாகவோ, விஷம் உள்ளதோ இல்லாததோ ஆகிய கடித்தல், கோயிலில், காலியான வீட்டில், வெட்டிலையின் ஓட்டையில், தோட்ட மரத்தின் குழியில் கிடைத்தால்.

ரத்யாஸந்தௌ ஶ்மஶாநே ச நத்யாஞ்ச ஸிந்துஸங்கமே । த்வீபே சதுஷ்பதே ஸௌதே க்ரு'ஹேऽப்ஜே பர்வ்வதாக்ரதஃ ।। ௨௯௪.

வீதி சந்திப்பில், பெரிய சாலையில், சுடுகாட்டில், நதிகள் சங்கமத்தில், தீவிலும், நான்கு வழிச்சந்திப்பிலும், மாளிகையில், வீட்டில், தாமரையில், மலை உச்சியில் கிடைத்தால்.

விலத்வாரே ஜீர்ணகூபே ஜீர்ணவேஶ்மநி குட்யகே । ஶிக்ருஶ்லேஷ்மாதகாக்ஷேஷு ஜம்பூ டும்பரணேஷு ச ।। ௨௯௪.

தொங்கும் கதவின் அருகிலும், பழைய கிணற்றிலும், பழைய வீடிலும், சுவரிலும், முருங்கை, இலந்தை, நெல்லிக்காய் மரங்களிலும், நாவல், அத்தி மரங்களிலும் கிடைத்தால்.

வடே ச ஜீர்ணப்ராகாரே காஸ்யஹ்ரு'த்‌கக்ஷஜத்ருணி । தாலௌ ஶங்கே கலே மூத்‌ர்த்நி சிவுகே நாபிபாதயோஃ ।। ௨௯௪.

ஆலமரத்திலும், பழைய மதிலிலும், வாயில், இதயத்தில், கையொடு, கழுத்து, தலை, கன்னம், நாபி, பாதம் ஆகிய இடங்களிலும் கிடைத்தால்.

தம்ஶோऽஶுபஃ ஶுபோ தூநஃ புஷ்பஹஸ்தஃ ஸுவாக் ஸுதீஃ । லிங்கவர்ணம்ஸமாநஶ்ச ஶுக்லவஸ்த்ரோऽமலஃ ஶுசிஃ ।। ௨௯௪.

அசுபமான கடித்தல் தீங்கு தரும்; சுபமானது மென்மையாக இருக்கும், பூக்களை பிடித்திருப்பான், இனிய சொற்கள் பேசுவான், புத்திசாலி, அதே பாலினமும் நிறமும் உடையவன், வெள்ளை vasthiram அணிந்திருப்பான், களங்கமில்லாதவன், தூயவன்.

அபத்வாரகதஃ ஶஸ்த்ரீ ப்ரமாதீ பூகதேக்ஷ்ணஃ । விவர்ணவாஸாஃ பாஶாதிஹஸ்தோ கதகதவர்ணபாக் ।। ௨௯௪.

தவறான வாயிலில் வருபவன், ஆயுதம் கொண்டவன், கவனக்குறைவானவன், பூமியில் நடப்பவன், கூர்மையானவன், வண்ணம்கெட்ட vasthiram அணிந்தவன், கட்டும் அல்லது ஆயுதம் பிடித்திருப்பவன், தடுமாறும் குரலில் பேசுபவன்.

ஶுஷ்ககாஷ்டாஶ்ரிதஃ கிந்நஸ்திலாக்தககராம்ஶுகஃ । ஆர்த்ரவாஸாஃ க்ரு'ஷ்ணாரக்தபுஷ்பயுக்தஶிரோருஹஃ ।। ௨௯௪.

உலர்ந்த மரக்கட்டைகளில் தங்குபவன், சோர்வுற்றவன், எள்ளெண்ணெய் பூசப்பட்ட கையுள்ளவன், ஈர vasthiram அணிந்தவன், கருப்பு அல்லது சிவப்பு பூக்கள் கூந்தலில் சூடியவன்.

குசமர்தீம் நகச்சேதீ குதஸ்ப்ரு'க் பாதலேககஃ । கேஶமுஞ்சீ த்ரு'ணச்சேதீ துஷ்டா தூதாஸ்ததைகஶஃ ।। ௨௯௪.

மார்பை அழுத்துபவன், நகங்களை வெட்டுபவன், பின்பகுதியை தொடுபவன், பாதத்தில் கோடு இழுப்பவன், முடியை அவிழ்ப்பவன், புல் வெட்டுபவன்—இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தீய தூதர்கள்.

இஃட²ாந்யா வா வஹேத்‌த்வேதா யதி தூதஸ்ய சாத்மநஃ । ஆப்யாம் த்வாப்யாம் புஷ்டயாஸ்மாந் வித்யாஸ்த்ரீபுந்நபும்ஸகாந் ।। ௨௯௪.

தூதர் அல்லது தாமே இரண்டாகப் பிளந்த கம்பியை எடுத்துச் சென்றால், அந்த இரண்டின் மூலம் பெண், ஆண், நடுநிலை என முடிவு செய்யப்படுகிறது.

தூதஃ ஸ்ப்ரு'ஶதி யத்‌காத்ரம் தஸ்மிந் தம்ஶமுதாஹரேத் । தூதாங்‌க்ரிசலநம் துஷ்டமுத்திதிர்நிஶ்சலா ஶுபா ।। ௨௯௪.

தூதர் உடலில் எங்கு தொடுகிறாரோ, அங்கேயே கடித்ததாகக் கூற வேண்டும்; தூதரின் கால்கள் அசைவது அசுபம், அசையாமல் எழுவது சுபம்.

ஜீவபார்ஶ்வே ஶுபோ தூதோ துஷ்டோऽந்யத்ர ஸமாகதஃ । ஜீவோ கதாகதைர்துஷ்டஃ ஶுபோ தூதநிவேதநே ।। ௨௯௪.

உயிருள்ளவரின் வலப்புறம் தூதர் வந்தால் அது சுபம்; வேறு இடத்தில் வந்தால் அது அசுபம். உயிருள்ளவர் வரவும் போகவும் செய்தால் அசுபம், தூதரை அறிவித்தால் சுபம்.

த்தஸ்ய வாக் ப்ரதுஷ்டா ஸா பூர்வ்வாமஜார்த்தநிந்திதா । விபக்தைஸ்தஸ்ய வாக்யாந்தைர்விஷைர்நிர்வ்விஷகாலதா ।। ௨௯௪.

தூதரின் பேச்சு முன்பே பழிக்கப்பட்டதாக இருந்தால் அது கெட்டதாகும்; அவனது சொற்களின் பிரிவினாலும், விஷம் உள்ளதா இல்லையா, காலத்தினாலும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

ஆத்யைஃ ஸ்வரைஶ்ச காத்யைஶ்ச வர்கைர்பிந்நலிபிர்த்விதா । ஸ்வரஜோ வஸுமாந்வர்கீ இதிக்ஷேபா ச மாத்ரு'கா ।। ௨௯௪.

முதற்குறில் எழுத்துகளாலும், முதலெழுத்துக்களாலும், எழுத்து இருவகை; குறில், ரஜஸ், பூமி, குழுக்கள்—இவ்வாறு எழுத்துக்கள் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.

வாதாக்நீந்த்ரஜலாத்மாநோ வர்கேஷு ச சதுஷ்டயம் । நபும்ஸகாஃ பஞ்சமாஃ ஸ்யுஃ ஸ்வராஃ ஶக்ராம்புயோநயஃ ।। ௨௯௪.

காற்று, அகம், இந்திரன், நீர் ஆகிய நான்கு குழுக்கள்; ஐந்தாவது நடுநிலை குறில் எழுத்துகள், இந்திரன் மற்றும் நீர் சார்ந்தவை.

துஷ்டௌ தூதஸ்ய வாக்‌பாதௌ வாதக்நீ மத்யமோ ஹரிஃ । ப்ரஶஸ்தா வாருணா வர்ணா அதிதுஷ்டா நபும்ஸகாஃ ।। ௨௯௪.

தூதர் தீயவர் என்றால், அவனது பேச்சும் கால்களும் காற்றும் அகமும் சார்ந்தவை; நடுவில் ஹரி; நல்லவை நீர் நிறம் உடையவை; மிகத் தீயவை நடுநிலை.

ப்ரஸ்தாநே மங்கலம் வாக்யம் கர்ஜ்ஜிதம் மேகஹஸ்திநோஃ । ப்ரதக்ஷிணம் பலே வ்ரு'க்ஷே வாமஸ்ய ச ருதம் ஜிதம் ।। ௨௯௪.

புறப்படும்போது மேகமோ யானையோ இடிக்கும் ஒலி சுபம்; வலப்புறம் சுற்றுதல், மரத்தில் கனியும், இடப்புறம் எழும் கூவும் வெற்றி தரும்.

ஶுபா கீதாதிஶப்தாஃ ஸ்யுரீத்ரு'ஶம் ஸ்யாதஸித்தயே । அநர்தகீரதாக்ரந்தோ தக்ஷிணே விருதம் க்ஷுதம் ।। ௨௯௪.

பாடல் போன்ற இனிய ஒலிகள் சுபமானவை; இவை வெற்றிக்கு உகந்தவை. அர்த்தமில்லாத சொற்கள், கூச்சல், வலப்புறம் ஒலி, தும்மல் ஆகியவை அசுபம்.

வேஶ்யா க்ஷுதோ ந்ரு'பஃ கந்யா கௌர்த்தந்தீ முரஜத்வஜௌ । க்ஷீராஜ்யததிங்காம்பு சத்ரம் பேரீ பலம் ஸுராஃ ।। ௨௯௪.

வேசியர், தும்மல், மன்னன், கன்னி, இரண்டு பல்லுடைய பசு, மிருதங்கம், கொடி, பால், நெய், தயிர், நீர், குடை, பெரும்பறை, பழம், தேவர்கள் ஆகியவை.

தண்டுலா ஹேம ரூப்யஞ்ச ஸித்தயேऽபிமுகா அமீ । ஸகாஷ்டஃ ஸாநலஃ காருர்ம்மலிநாம்பரபாவப்ரு'த் ।। ௨௯௪.

அரிசி, பொன், வெள்ளி ஆகியவை வெற்றிக்கு உகந்தவை. மரமும் நெருப்பும் கொண்டு, அழுக்கான vasthiram அணிந்துள்ள கைவினைஞர் கூட நல்லது என்று கருதப்படுகிறது.

கலஸ்தடங்கோ கோமாயுக்ரு'த்ரோலூககபர்த்திகாஃ । தைலம் கபாலகார்பாஸா நிஷேதே பஸ்ம நஷ்டயே ।। ௨௯௪.

கழுத்தில் குறி, நரி, குருளை, ஆந்தை, கபாலம் அணிந்த பெண், எண்ணெய், மனிதக் கபாலம், பருத்தி ஆகியவை தவிர்க்கப்பட வேண்டும்; பசுமை சாம்பல் இழப்பை உண்டாக்கும்.

விஷரோகாஶ்ச ஸப்த ஸ்யுர்தாதோர்தாத்வந்தராப்திதஃ । விஷதம்ஶோ லலாடம் யாத்யதோ நேத்ரம் ததோ முகம் । ஆஸ்யாச்ச வசநீநாட்யௌ தாதூந் ப்ராப்நோதி ஹி க்ரமாத் ।। ௨௯௪.

ஏழு வகை விஷ நோய்கள் உண்டாகின்றன; அவை ஒரு தன்மை மற்றொன்றுடன் கலப்பதால் ஏற்படுகின்றன. விஷம் முதலில் நெற்றிக்கு, அடுத்து கண்களுக்கு, பிறகு வாய்க்கு செல்கிறது; வாயிலிருந்து பேச்சு நரம்புகளிலும், பிறகு உடல் உறுப்புகளிலும் பரவுகிறது.

அக்நிருவாச மந்த்ரத்யாநௌஷதைர்தஷ்டதிகித்ஸாம் ப்ரவதாமி தே । ௐ நமோ பகவதே நீலகண்டாயேதி । ஜபநாத்விஷஹாநிஃ ஸ்யாதௌஷதம் ஜீவரக்ஷணம் ।। ௨௯௫.

அக்னி சொன்னார்: மந்திரம், தியானம், மூலிகைகள் ஆகியவற்றால் கடித்ததற்கான சிகிச்சையை நான் விளக்குகிறேன். 'ஓம், நமோ பகவதே நீலகண்டாய' என்று ஜபித்தால் விஷம் நீங்கும்; மருந்து உயிரைக் காக்கும்.

ஸாகஜ்யம் ஸக்ரு'த்ரஸம் பேயம் த்விவிதம் விஷமுச்யதே । ஜங்கமம் ஸர்பமூஷாதி ஶ்ர்ரு'ங்‌க்யாதி ஸ்தாவரம் விஷம் ।। ௨௯௫.

விஷம் இரண்டு வகைப்படும்: உணவு அல்லது பானத்துடன் சேர்ந்து உட்கொள்ளப்படுவது, உட்கொள்ளப்படாதது என. உயிரின விஷம் பாம்பு, முஷிகம் போன்றவற்றில் இருந்து வருகிறது; தாவர விஷம் கொம்புள்ள உயிரினங்கள் மற்றும் அதுபோன்றவற்றில் இருந்து வருகிறது.

ஶாந்தஸ்வராந்விதோ ப்ரஹ்மா லோஹிதம் தாரகம் ஶிவஃ । வியதேர்நாமமந்த்ரோऽயம் தார்க்ஷஃ ஶப்தமயஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௯௫.

பிரம்மா அமைதியான சுருதியுடன், இரத்தம் கூச்சலான சுருதியுடன், சிவன் நட்சத்திரம் போன்ற சுருதியுடன் தொடர்புடையவர்; ஆகாய மந்திரம் 'தார்க்ஷ' என்று அழைக்கப்படுகிறது, அது ஒலியால் ஆனது என்று கூறப்படுகிறது.