அக்நிபுராணம்

கோநஸா மந்தகா தீர்கா மண்டலைர்விவிதைஸ்சிதாஃ । ராஜிலாஶ்சித்ரிதாஃ ஸ்நிக்தாஸ்திர்ய்யகூத்‌ர்த்வஞ்ச வாஜிபிஃ ।। ௨௯௪.

பசு மூக்கு போன்றவை, மெதுவாக நகர்வவை, நீளமான உடலுடன், பலவகை வட்டங்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டவை; கோடுகளும், மென்மையும் உடையவை, குதிரைகளுடன் கிடைமட்டமாகவும் செங்குத்தாகவும் நகர்வவை.

வ்யந்தரா மிஶ்ரசிஹ்நாஶ்ச பூவர்ஷாக்நேயவாயவஃ । சதுர்விதாஸ்தே ஷட்‌விம்ஶபேதாஃ ஷோஃட²ஶ கோநஸாஃ ।। ௨௯௪.

இடையில் உள்ள பாம்புகள் கலந்த குறியீடுகளுடன், பூமி, மழை, அக்கினி, காற்று ஆகிய நான்கு வகைகளில்; இவை இருபத்தாறு பிரிவுகளாக, பதினாறு பசுமூக்கு உடையவை.

த்ரயோதஶ ச ராஜீலா வ்யந்தரா ஏகவிஶதிஃ । யேऽநுக்தகாலே ஜாயந்தே ஸர்பாஸ்தே வ்யந்தராஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௨௯௪.

பதின்மூன்று கோடுகள் உடையவை, இடைப்பட்ட பாம்புகளில் இருபத்தொன்று; குறிப்பிடப்படாத காலத்தில் பிறப்பவை இடைப்பட்ட பாம்புகள் எனக் கருதப்படுகின்றன.

ஆஷாடாதித்ரிமாஸைஃ ஸ்யாத் கர்போ மாஷடதுஷ்டயே । அண்டகாநாம் ஶதே த்வே ச தத்வாரிம்ஶத் ப்ரஸூயதே ।। ௨௯௪.

ஆஷாட மாதம் முதல் மூன்று மாதங்களில் கரு வளர்கிறது, ஆறு மாத்திரைகளில்; இருநூறு முட்டைகளில் நாற்பது பாம்புகள் பிறக்கின்றன.

ஸர்பா க்ரஸந்தி ஸூதௌகாந் விநா ஸ்த்ரீபுந்நபும்ஸகாந் । உந்மீலதேऽக்ஷி ஸப்தாஹாத் க்ரு'ஷ்ணோ மாஸாத்பவேத்வஹிஃ ।। ௨௯௪.

பாம்புகள் பெண், ஆண், நடுநிலை தவிர பிறந்த பிறவைகளை விழுங்குகின்றன; ஏழு நாட்களில் கண் திறக்கிறது, ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு பாம்பு வெளிவரும்.

த்வாதஶாஹாத் ஸுபோதஃ ஸ்யாத் தந்தாஃ ஸ்யுஃ ஸூர்ய்யதர்ஶநாத் । த்வாத்ரிம்ஶத்திநவிம்ஶத்யா சதுஸ்ரஸ்தேஷு தம்ஷ்ட்ரிகாஃ ।। ௨௯௪.

பன்னிரண்டு நாட்களில் முழுமையாக அறிவு பெறும்; சூரியனைப் பார்த்தவுடன் பற்கள் வருவாய்; முப்பத்தி இரண்டு அல்லது பத்தொன்பது நாட்களில் நான்கு பாம்புகள் நஞ்சுப் பற்கள் உடையவையாகும்.

கராலீ மகரீ காலராத்ரீ ச யமதூதிகா । ஏதாஸ்தீஃ ஸவிஷா தம்ஷ்ட்ரா வாமதக்ஷிணபார்ஶ்வகாஃ ।। ௨௯௪.

கராளி, மகரி, காலராத்திரி, யமதூதிகா—இவர்கள் எல்லோரும் கொடிய நஞ்சுப் பற்கள் உடையவர்கள், இடப்புறம் மற்றும் வலப்புறம் ஆகிய இருபுறங்களிலும் காணப்படுகின்றனர்.

ஷண்மாஸாந்முச்யதே க்ரு'த்திம் ஜீவேத்ஷஷ்டிஸமாத்வயம் । நாகாஃ ஸூர்ய்யாதிவாரேஶாஃ ஸப்த உக்தா திவா நிஶி ।। ௨௯௪.

ஆறு மாதங்களுக்கு பிறகு தோலை விட்டுவிடும்; அறுபத்து இரண்டு ஆண்டுகள் உயிர் வாழும்; சூரியன் மற்றும் மற்ற நாட்களில் பாம்புகள் ஏழு எனக் கூறப்படுகின்றன, பகலும் இரவும்.

ஸ்வேஷாம் ஷட் ப்ரதிவாரேஷு குலிகஃ ஸர்வ்வஸந்திஷு । ஶங்கேந வா மஹாவ்ஜேந ஸஹ தஸ்யோதயோऽதவா ।। ௨௯௪.

ஒவ்வொரு வார நாளிலும் அவர்களுக்கே உரிய ஆறு, குலிகன் எல்லா மூட்டுகளிலும்; சங்கு அல்லது பெரிய பாம்பு உடன் அதன் எழுச்சி நிகழும், அல்லது வேறு விதமாக.

த்வயோர்வ்வா நாஃட²ிகாமந்த்ரமந்த்ரகம் குலிகோதயஃ । துஷ்டஃ ஸ காலஃ ஸர்வ்வத்ர ஸர்பதம்ஶே விஶேஷதஃ ।। ௨௯௪.

இரண்டிலும், தேங்காய் மந்திரம் அல்லது மந்திரம், குலிகன் எழுச்சி; அந்த நேரம் எங்கும் தீயது, குறிப்பாக பாம்பு கடியில்.

க்ரு'த்திகா பரணீ ஸ்வாதீ மூலம் பூர்வ்வத்ரயாஶ்விநீ । விஶாகார்த்ரா மகாஶ்லேஷா ஶ்ரவணரோஹிணோ ।। ௨௯௪.

கிருத்திகை, பரணி, சுவாதி, மூலம், முதல் மூன்று, அஸ்வினி; விசாகம், ஆருத்ரா, மகம், ஆயில்யம், திருவோணம், ரோகிணி.

ஹஸ்தா மந்தகுஜௌ வாரௌ பஞ்சமீ சாஷ்டமீ திதிஃ । ஷஷ்டீ ரிக்தா ஶிவா நிந்த்யா பஞ்சமீ ச சதுர்த்தஶீ ।। ௨௯௪.

ஹஸ்தம், மந்தன், செவ்வாய், வாரம், ஐந்தாம் மற்றும் எட்டாம் திதி; ஆறாம், வெறுமை, மங்களம், பழி, ஐந்தாம் மற்றும் பதினான்காம்.

ஸந்த்யாசதுஷ்டயம் துஷ்டம் தக்தயோகாஶ்ச ராஶயஃ । ஏகத்விபஹவோ தம்ஶா தஷ்டவித்தஞ்ச கண்டிதம் ।। ௨௯௪.

நான்கு சந்த்யைகள் தீயவை, எரிந்த யோகம் மற்றும் ராசிகளும் அவ்வாறே; ஒற்றை, இரட்டை, பல கடிகள், கடிக்கப்பட்டு காயமடைந்ததும், முறிந்ததும்.

அதம்ஶமவகுப்தம் ஸ்யாத்தம்ஶமேவம் சதுர்விதம் । த்ரயோ த்‌வ்யேகக்ஷதா தம்ஶா வேதநா ருதிரோல்வணா ।। ௨௯௪.

கடிக்கப்படாததும் பாதுகாக்கப்பட்டதும், நான்கு வகை கடிகள்; மூன்று, இரண்டு, ஒன்று காயமடைந்த கடிகள், வலி மற்றும் அதிக இரத்தப்போக்கு உடையவை.

நக்தந்த்வேகாங்‌க்ரிகூர்ம்மாபா தம்ஶாஶ்ச யமசோதிதாஃ । தீஹீபிபீலிகாஸ்பர்ஶீ கண்டஶோதருஜாந்விதஃ ।। ௨௯௪.

இரவில், ஒரு காலை, ஆமை வடிவ உடல் கொண்ட கடிகள், மற்றும் யமன் உந்தியவை; எறும்பு தொடுதல், கழுத்து வீக்கம், வலி ஆகியவை உடையவை.

ஸதோதோ க்ரந்திதோ தம்ஶஃ ஸவிஷோ ந்யஸ்தநிர்வ்விஷஃ । தேவாலயே ஶூந்யக்ரு'ஹே வல்மீகோத்யாநகோடரே ।। ௨௯௪.

ஈரமாகவோ, உருண்டு படிந்ததாகவோ, விஷம் உள்ளதோ இல்லாததோ ஆகிய கடித்தல், கோயிலில், காலியான வீட்டில், வெட்டிலையின் ஓட்டையில், தோட்ட மரத்தின் குழியில் கிடைத்தால்.

ரத்யாஸந்தௌ ஶ்மஶாநே ச நத்யாஞ்ச ஸிந்துஸங்கமே । த்வீபே சதுஷ்பதே ஸௌதே க்ரு'ஹேऽப்ஜே பர்வ்வதாக்ரதஃ ।। ௨௯௪.

வீதி சந்திப்பில், பெரிய சாலையில், சுடுகாட்டில், நதிகள் சங்கமத்தில், தீவிலும், நான்கு வழிச்சந்திப்பிலும், மாளிகையில், வீட்டில், தாமரையில், மலை உச்சியில் கிடைத்தால்.

விலத்வாரே ஜீர்ணகூபே ஜீர்ணவேஶ்மநி குட்யகே । ஶிக்ருஶ்லேஷ்மாதகாக்ஷேஷு ஜம்பூ டும்பரணேஷு ச ।। ௨௯௪.

தொங்கும் கதவின் அருகிலும், பழைய கிணற்றிலும், பழைய வீடிலும், சுவரிலும், முருங்கை, இலந்தை, நெல்லிக்காய் மரங்களிலும், நாவல், அத்தி மரங்களிலும் கிடைத்தால்.

வடே ச ஜீர்ணப்ராகாரே காஸ்யஹ்ரு'த்‌கக்ஷஜத்ருணி । தாலௌ ஶங்கே கலே மூத்‌ர்த்நி சிவுகே நாபிபாதயோஃ ।। ௨௯௪.

ஆலமரத்திலும், பழைய மதிலிலும், வாயில், இதயத்தில், கையொடு, கழுத்து, தலை, கன்னம், நாபி, பாதம் ஆகிய இடங்களிலும் கிடைத்தால்.

தம்ஶோऽஶுபஃ ஶுபோ தூநஃ புஷ்பஹஸ்தஃ ஸுவாக் ஸுதீஃ । லிங்கவர்ணம்ஸமாநஶ்ச ஶுக்லவஸ்த்ரோऽமலஃ ஶுசிஃ ।। ௨௯௪.

அசுபமான கடித்தல் தீங்கு தரும்; சுபமானது மென்மையாக இருக்கும், பூக்களை பிடித்திருப்பான், இனிய சொற்கள் பேசுவான், புத்திசாலி, அதே பாலினமும் நிறமும் உடையவன், வெள்ளை vasthiram அணிந்திருப்பான், களங்கமில்லாதவன், தூயவன்.

அபத்வாரகதஃ ஶஸ்த்ரீ ப்ரமாதீ பூகதேக்ஷ்ணஃ । விவர்ணவாஸாஃ பாஶாதிஹஸ்தோ கதகதவர்ணபாக் ।। ௨௯௪.

தவறான வாயிலில் வருபவன், ஆயுதம் கொண்டவன், கவனக்குறைவானவன், பூமியில் நடப்பவன், கூர்மையானவன், வண்ணம்கெட்ட vasthiram அணிந்தவன், கட்டும் அல்லது ஆயுதம் பிடித்திருப்பவன், தடுமாறும் குரலில் பேசுபவன்.

ஶுஷ்ககாஷ்டாஶ்ரிதஃ கிந்நஸ்திலாக்தககராம்ஶுகஃ । ஆர்த்ரவாஸாஃ க்ரு'ஷ்ணாரக்தபுஷ்பயுக்தஶிரோருஹஃ ।। ௨௯௪.

உலர்ந்த மரக்கட்டைகளில் தங்குபவன், சோர்வுற்றவன், எள்ளெண்ணெய் பூசப்பட்ட கையுள்ளவன், ஈர vasthiram அணிந்தவன், கருப்பு அல்லது சிவப்பு பூக்கள் கூந்தலில் சூடியவன்.

குசமர்தீம் நகச்சேதீ குதஸ்ப்ரு'க் பாதலேககஃ । கேஶமுஞ்சீ த்ரு'ணச்சேதீ துஷ்டா தூதாஸ்ததைகஶஃ ।। ௨௯௪.

மார்பை அழுத்துபவன், நகங்களை வெட்டுபவன், பின்பகுதியை தொடுபவன், பாதத்தில் கோடு இழுப்பவன், முடியை அவிழ்ப்பவன், புல் வெட்டுபவன்—இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தீய தூதர்கள்.

இஃட²ாந்யா வா வஹேத்‌த்வேதா யதி தூதஸ்ய சாத்மநஃ । ஆப்யாம் த்வாப்யாம் புஷ்டயாஸ்மாந் வித்யாஸ்த்ரீபுந்நபும்ஸகாந் ।। ௨௯௪.

தூதர் அல்லது தாமே இரண்டாகப் பிளந்த கம்பியை எடுத்துச் சென்றால், அந்த இரண்டின் மூலம் பெண், ஆண், நடுநிலை என முடிவு செய்யப்படுகிறது.

தூதஃ ஸ்ப்ரு'ஶதி யத்‌காத்ரம் தஸ்மிந் தம்ஶமுதாஹரேத் । தூதாங்‌க்ரிசலநம் துஷ்டமுத்திதிர்நிஶ்சலா ஶுபா ।। ௨௯௪.

தூதர் உடலில் எங்கு தொடுகிறாரோ, அங்கேயே கடித்ததாகக் கூற வேண்டும்; தூதரின் கால்கள் அசைவது அசுபம், அசையாமல் எழுவது சுபம்.

ஜீவபார்ஶ்வே ஶுபோ தூதோ துஷ்டோऽந்யத்ர ஸமாகதஃ । ஜீவோ கதாகதைர்துஷ்டஃ ஶுபோ தூதநிவேதநே ।। ௨௯௪.

உயிருள்ளவரின் வலப்புறம் தூதர் வந்தால் அது சுபம்; வேறு இடத்தில் வந்தால் அது அசுபம். உயிருள்ளவர் வரவும் போகவும் செய்தால் அசுபம், தூதரை அறிவித்தால் சுபம்.

த்தஸ்ய வாக் ப்ரதுஷ்டா ஸா பூர்வ்வாமஜார்த்தநிந்திதா । விபக்தைஸ்தஸ்ய வாக்யாந்தைர்விஷைர்நிர்வ்விஷகாலதா ।। ௨௯௪.

தூதரின் பேச்சு முன்பே பழிக்கப்பட்டதாக இருந்தால் அது கெட்டதாகும்; அவனது சொற்களின் பிரிவினாலும், விஷம் உள்ளதா இல்லையா, காலத்தினாலும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

ஆத்யைஃ ஸ்வரைஶ்ச காத்யைஶ்ச வர்கைர்பிந்நலிபிர்த்விதா । ஸ்வரஜோ வஸுமாந்வர்கீ இதிக்ஷேபா ச மாத்ரு'கா ।। ௨௯௪.

முதற்குறில் எழுத்துகளாலும், முதலெழுத்துக்களாலும், எழுத்து இருவகை; குறில், ரஜஸ், பூமி, குழுக்கள்—இவ்வாறு எழுத்துக்கள் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.

வாதாக்நீந்த்ரஜலாத்மாநோ வர்கேஷு ச சதுஷ்டயம் । நபும்ஸகாஃ பஞ்சமாஃ ஸ்யுஃ ஸ்வராஃ ஶக்ராம்புயோநயஃ ।। ௨௯௪.

காற்று, அகம், இந்திரன், நீர் ஆகிய நான்கு குழுக்கள்; ஐந்தாவது நடுநிலை குறில் எழுத்துகள், இந்திரன் மற்றும் நீர் சார்ந்தவை.