அக்நிபுராணம்

அந்யஹஸ்தே ச விக்ரீதம் துஷ்டம் வா துஷ்டவத்யதி । விக்ரீநீதே தமஸ்தத்ர தந்மூல்யாதத்விகுணோ பவேத் ।। ௨௫௮.

மற்றொருவரிடம் விற்கப்பட்ட பொருள் குறைபாடுள்ளதாக இருந்தால், அல்லது குறைபாடுள்ளதுபோல் நடந்தால், விற்குபவர் அந்த பொருளின் மதிப்பை இரட்டிப்பாக அபராதமாக செலுத்த வேண்டும்.

க்ஷயம் வ்ரு'த்திஞ்ச பணிஜாபண்யாநாமவிஜாநதா । க்ரீத்வா நாநுஶயஃ கார்ய்யஃ குர்வந் ஷட்‌பாகதண்டபாக் ।। ௨௫௮.

வணிகர்களிடமிருந்து பொருளை வாங்கும் போது அதன் குறைவு அல்லது அதிகரிப்பு தெரியாமல் வாங்கினால் குற்றமில்லை; ஆனால் தெரிந்தும் செய்தால், ஆறில் ஒரு பங்கு அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

ஸமவாயேந வணிஜாம் லாபார்தம் கர்ம குர்வதாம் । லாபாலாபௌ யதா த்ரவ்யம் யதா வா ஸம்விதா க்ரு'தௌ ।। ௨௫௮.

வணிகர்கள் கூட்டாக லாபத்திற்காக செயல் படும்போது, லாபம் மற்றும் இழப்பு முதலீட்டின்படி அல்லது ஒப்பந்தப்படி பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும்.

ப்ரதிபித்தமநாதிஷ்டம் ப்ரமாதாத்யச்ச நாஶிதம் । ஸ தத்தத்யாத் விப்லவாச்ச ரக்ஷஇதாத்தஸமாம்ஶபாக் ।। ௨௫௮.

ஒப்படைக்கப்பட்ட பொருள் எவ்வித அறிவுறுத்தலும் இல்லாமல் கவனக்குறைவால் இழந்தால், அதற்குப் பொறுப்பாளி முழு இழப்பையும் செலுத்த வேண்டும்; பேரழிவால் இழந்தால் பத்தில் ஒரு பங்கு மட்டும் செலுத்த வேண்டும்.

அர்தப்ரக்ஷஏபணாத்விம்ஶம் பாகம் ஶுல்கம் ந்ரு'போ ஹரேத் । வ்யாஸித்தம் ராஜயோக்யஞ்ச விக்ரீதம் ராஜகாமி தத் ।। ௨௫௮.

வருமானத்தில் இருபதில் ஒரு பங்கு அரசுக்கு வரியாக கொடுக்க வேண்டும்; தடைசெய்யப்பட்ட பொருட்கள் அல்லது அரசுக்கே உரிய பொருட்கள் விற்கப்பட்டால், அவை அரசுக்கே செல்லும்.

மித்த்யா வதந் பரீமாணம் ஶுல்கஸ்தாநாதபக்ரமம் । தாப்யஸ்த்வஷ்டகுணம் யஶ்ச ஸவ்யாஜக்ரயவிக்ரயீ ।। ௨௫௮.

தவறான அளவை கூறுபவர், வரி இடத்தைத் தவிர்ப்பவர், ஏமாற்றமாக வாங்கி விற்குபவர் ஆகியோர், அந்த பொருளின் மதிப்பை எட்டுமடங்காக அபராதமாக செலுத்த வேண்டும்.

தேஶாந்தரகதே ப்ரேதே த்ரவ்யம் தாயாதபாந்தவாஃ । ஜ்ஞாதயோ வா ஹரேயுஸ்ததாகதாஸ்தைர்விநா ந்ரு'பஃ ।। ௨௫௯.

யாராவது வெளிநாட்டில் இறந்தால், அவருடைய சொத்துகளை அங்கு இருக்கும் வாரிசுகள் அல்லது உறவினர்கள் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; யாரும் இல்லையெனில் அது அரசுக்கே உரியது.

ஜிஹ்மம் த்யஜேயுர்நிர்லோபமஶக்தோऽந்யேந காரயேத் । அநேந விதிராக்யாத ரு'த்விக்கர்ஷககர்மிணாம் ।। ௨௫௯.

பொய்மையும் ஆசையும் இல்லாமல் நேர்மையாக நடக்க வேண்டும்; முடியாவிட்டால் வேறு ஒருவர் செய்ய வேண்டும். இந்த விதி வேதியர்கள், விவசாயிகள், தொழிலாளர்கள் ஆகியோருக்காக கூறப்பட்டது.

க்ராஹகைர்க்ரு'ஹ்யதே சௌரோ லோப்த்ரேணாத பதேந வா । பூர்வகர்மாபராதீ வா ததைவாஶுத்தவாஸகஃ ।। ௨௫௮.

ஒரு திருடன் வாங்குபவர்களால், கரண்டியால் அல்லது பாதையால் பிடிக்கப்படலாம்; முன்பு திருடியவராக இருந்தாலோ, அழுக்கான உடை அணிந்திருந்தாலோ கூட பிடிக்கப்படுவார்.

அந்யேபி ஶங்கயா க்ராஹ்ய ஜாதிநாமாதிநிஹ்நவைஃ । த்யூதஸ்த்ரீபாநஶக்தாஶ்ச ஶுஷ்கபிந்நமுகஸ்வராஃ ।। ௨௫௮.

சந்தேகத்தின் பேரில் பிறரும் பிடிக்கப்படலாம்; தங்கள் சாதி அல்லது பெயரை மறைப்பவர்கள், சூதாடுபவர்கள், மது அருந்துபவர்கள், வறண்ட அல்லது உடைந்த குரல் கொண்டவர்கள் ஆகியோரும் அடங்குவர்.

பரத்ரவ்யக்ரு'ஹாணாஞ்ச ப்ரு'ச்சகா கூஃட³சாரிணஃ । நிராயா வ்யயவந்தஶ்ச விநஷ்டத்ரவ்யவிக்ரயாஃ ।। ௨௫௮.

மற்றவர்களின் வீட்டிற்குள் செல்லுபவர்கள், கேள்வி கேட்பவர்கள், வீடுகளில் சுற்றுபவர்கள், இலக்கில்லாமல் சுற்றுபவர்கள், அதிகம் செலவு செய்பவர்கள், தொலைந்த பொருட்களை விற்குபவர்கள் ஆகியோரும் அடங்குவர்.

க்ரு'ஹீதஃ ஶங்கயா சௌர்ய்யேநாம்நாநஞ்சேத்விஶோதயேத் । தாபயித்வா ஹ்ரு'தம் த்ரவ்யம் சோரதண்டேந தண்டயேத் ।। ௨௫௮.

திருட்டு சந்தேகத்தில் பிடிபட்டால், சத்தியம் செய்து தன்னை நிரூபிக்க வேண்டும்; குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டால், திருடிய பொருளை திருப்பிக் கொடுத்து, திருடனுக்கான தண்டனையும் அனுபவிக்க வேண்டும்.

சௌரம் ப்ரதாப்யாபஹ்ரு'தம் காதயேத்விவிதைர்பதைஃ । ஸசிஹ்நம் ப்ராஹ்மணம் க்ரு'த்வா ஸ்வராஷ்ட்ராத்விப்ரவாஸயேத் ।। ௨௫௮.

ஒரு திருடன் திருடிய பொருளை திருப்பிக் கொடுத்து, பலவகை தண்டனைகளால் கொல்லப்பட வேண்டும்; பிராமணன் என்ற அடையாளம் இருந்தால், அவனை தன் நாட்டிலிருந்து வெளியேற்ற வேண்டும்.

காதிதேऽபஹ்ரு'தே தோஷோ க்ராமபர்த்துரமிர்கதே । ம்வஸீம்நி தத்யாத்க்ராமஸ்து பதம் வா யத்ர கச்சதி ।। ௨௫௮.

கொலை அல்லது திருட்டு நடந்தால், கிராமத் தலைவர் அங்கே இருந்தால் அவனுக்கே குற்றம். அவர் இல்லையெனில், அந்த கிராமமே அல்லது சம்பவம் நடந்த இடம் எங்கேயோ, அங்கேயே அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

பஞ்சக்ராமீ வஹிஃ க்ரோஶாத்தஶக்ராம்யऽத வா புநஃ । வந்திக்ராஹாம்ஸ்ததா வாஜிகஞ்ஜராணாஞ்ச ஹாரிணஃ ।। ௨௫௮.

ஐந்து கிராமங்களிலோ, பத்து கிராமங்களுக்குப் புறத்திலோ சேர்ந்தவர்கள், பயணிகளைத் தடுத்து பிடிப்பவர்கள், குதிரை திருடுபவர்கள், மான் வேட்டையாடுபவர்கள்—

ப்ரஸஹ்ய காதிஶ்சைவ ஶூலமாரோபயேந்நராந் । உத்க்ஷேபகக்ரந்திபேதௌ கரஸந்தம்ஶஹீதகௌ ।। ௨௫௮.

வலியால் கொலை செய்தவர்களைத் தூணில் ஊன்ற வேண்டும்; கீழே தள்ளுபவர்கள், மூட்டுகளை உடைப்பவர்கள், கைகளுக்கு பிளையால் தீங்கு விளைவிப்பவர்கள்—

கார்ய்யௌ த்விதீயாபராதே கரபாதைகஹீநகௌ । பக்தாவகாஶாக்ந்யுதகமந்த்ரோபகரணவ்யயாந் ।। ௨௫௮.

இரண்டாவது முறையும் செய்தால், ஒரு கை அல்லது ஒரு காலை வெட்ட வேண்டும்; உணவு, தங்கும் இடம், தீ, தண்ணீர், பூஜை சாதனங்கள் ஆகிய செலவையும் கட்ட வேண்டும்.

தத்த்வா சௌரஸ்ய ஹந்துர்வா ஜாநதோ தம உத்தமஃ । ஶஸ்த்ராவபாதே கர்பஸ்ய பாதநே சோத்தமோ தமஃ ।। ௨௫௮.

திருடன் அல்லது கொலை செய்தவரை தெரிந்திருந்தால், மிகக் கடும் தண்டனை கொடுக்க வேண்டும்; ஆயுதம் கொண்டு கர்ப்பம் கலைத்தாலோ, கருக்கலைப்பு செய்தாலோ, அதற்கும் அதே தண்டனை.

உத்தமோ வாऽதமோ வாபி புருஷஸ்த்ரீப்ரமாபணே । ஶிலாம் பத்‌த்பா க்ஷிபேதப்ஸு நரக்நீம் விஷதாம் ஸ்த்ரியம் ।। ௨௫௮.

யார் உயர்ந்தவராக இருந்தாலும், தாழ்ந்தவராக இருந்தாலும், ஆண் அல்லது பெண்ணைக் கொன்றால், அந்தப் பெண்ணுக்கு கல்லை கட்டி, அவளை நீரில் வீச வேண்டும்.

விஷாக்நிதாம் நிஜகுருநிஜாபத்யப்ரமாபணீம் । விகர்ணகரநாஸௌஷ்டீம் க்ரு'த்வா கோபிஃ ப்ரமாபயேத் ।। ௨௫௮.

விஷம் அல்லது தீ கொடுத்தவள், தன் ஆசானையோ, தன் பிள்ளையையோ கொன்றவள், காதோ, மூக்கோ, உதட்டையோ வெட்டியவள், அவளை மாடுகளால் மிதிக்க வைத்து கொல்ல வேண்டும்.

க்ஷேத்ரவேஶ்மவநக்ராமவிவீதகலதாஹகாஃ । ராஜபத்ந்யபிऽகாமீ ச தக்தவ்யாஸ்து கடாக்நிநா ।। ௨௫௮.

வயல்கள், வீடுகள், காடுகள், கிராமங்கள், தானியக் களஞ்சியங்கள் ஆகியவற்றில் தீ வைத்தவர்கள், அரசரின் மனைவியிடம் சென்றவரும், புல்லியால் கட்டிய தீயில் சுடப்பட வேண்டும்.

புமாந் ஸம்க்ரஹணே க்ராஹ்யஃ கேஶாகேஶிபரஸ்த்ரியாஃ । ஸ்வஜாதாவுத்தமோ தண்ட ஆநுலோம்யே து மத்யமஃ ।। ௨௫௮.

மற்றவரின் மனைவியுடன் பிடிபட்ட ஆணை முடியில் பிடித்து இழுக்க வேண்டும்; அவள் தன் சாதியினரானால் மிகுந்த அபராதம்; ஒழுங்கு படி சேர்ந்தால் நடுத்தர அபராதம்.

ப்ராதிலோம்யே பதஃ பும்ஸாம் நார்ய்யாஃ கர்ணாவகர்த்தநம் । நீவீஸ்தநப்ராவரணநாபிகேஶாவமர்த்தநம் ।। ௨௫௮.

ஒழுங்குக்கு விரோதமாக சேர்ந்தால், ஆணை கொல்ல வேண்டும்; பெண்ணின் காதை வெட்ட வேண்டும்; அவளது இடுப்புப் பட்டி, மார்புக் கவர்ச்சி, தொப்புள், முடி ஆகியவை நசுக்கப்பட வேண்டும்.

அதேஶகாலஸம்பாஷம் ஸஹாவஸ்தாநமேவ ச । ஸ்த்ரீ நிஷேதே ஶதம் தத்யாத் த்விஶதந்து தமம் புமாந் ।। ௨௫௮.

சரியான இடம், நேரம் இல்லாமல் பேசினால், அல்லது சேர்ந்து இருந்தால், பெண் நூறு நாணயம் அபராதம் செலுத்த வேண்டும்; ஆண் இரட்டை அபராதம் கட்ட வேண்டும்.

ப்ரதிஷேதே தயோர்தண்டோ யதா ஸம்க்ரஹணே ததா । பஶூந் கச்சஞ்சதம் தாப்யோ ஹீநாம் ஸ்த்ரீம் காஶ்ச மத்யமம் ।। ௨௫௮.

தடை செய்தும் மீண்டும் செய்தால், சேர்ந்து இருந்ததற்கான தண்டனை போலவே தண்டனை; மாடுகளைத் தேடி சென்றால் நூறு அபராதம்; தாழ்ந்த நிலை பெண்ணுடன் இருந்தால் நடுத்தர அபராதமும் மாடுகளும்.

அவருத்தாஸு தாஸீஷு புஜிஷ்யாஸு ததைவ ச । கம்யாஸ்வபி பூமாந்தாப்யஃ பஞ்சாஶத் பணிகந்தமம் ।। ௨௫௮.

பிடிக்கப்பட்ட அடிமை பெண்கள், வேலைக்காரிகள், அல்லது எளிதில் அணுகக்கூடிய பெண்களுடன் இருந்தால், ஆண் ஐம்பது பண அபராதம் கட்ட வேண்டும்.

ப்ரஸஹ்ய தாஸ்யபிகமே தண்டோ தஶபணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । குபந்தேநாங்க்ய கமயேதந்த்யாப்ரவ்ரஜிதாகமே ।। ௨௫௮.

அடிமை பெண்ணை வலுக்கட்டாயமாக உடன்பட வைத்தால், பத்து பண அபராதம்; குறி வைத்த பெண், சாதியிலிருந்து நீக்கப்பட்டவள், துறவியுடன் இருந்தால், அவனை ஊரிலே காட்ட வேண்டும்.

ந்யூநம் வாப்யதிகம் வாபி லிகேத் யோ ராஜஶாஸநம் । கூடஸ்வர்ணவ்யவஹாரீ விமாம்ஸஸ்ய ச விக்ரயீ ।। ௨௫௮.

அரசரின் ஆணையை குறைத்து அல்லது அதிகமாக எழுதியவன், போலி பொன்னில் வியாபாரம் செய்தவன், அடமானிட்டதை விற்றவன்—

அபக்ஷைர்தூஷயந் விப்ரம் தண்ட உத்தமஸாஹஸம் । கூடஸ்வர்ணவ்யவஹாரீ விமாம்ஸஸ்ய ச விக்ரயீ ।। ௨௫௮.

மறுக்கப்பட்ட உணவால் பிராமணனை மாசுபடுத்தினால், மிகக் கடும் அபராதம்; போலி பொன்னில் வியாபாரம் செய்தவன், அடமானிட்டதை விற்றவன்—