அக்நிபுராணம்

தநுஃஶதம் பரீணாஹோ க்ராமக்ஷேத்ராந்தரம் பவேத் । த்வே ஶநே கர்வடஸ்ய ஸ்யாந்நகரஸ்ய சதுஃஶதம் ।। ௨௫௮.

கிராமம் மற்றும் நிலம் இடையே நூறு வில் தொலைவு இருக்க வேண்டும்; சிற்றூருக்கு இரண்டு வில், நகரத்திற்கு நானூறு வில் தொலைவு வேண்டும்.

ஸ்வம் லபேதாந்யவிக்ரீதம் க்ரேதுர்த்தோஷோऽப்ரகாஶிதே । ஹீநாத்ரஹோ ஹீநமூல்யே வேலாஹீநே ச தஸ்கரஃ ।। ௨௫௮.

தன் சொத்தை மற்றவரிடம் விற்காமல் இருந்தால் திரும்பப் பெறலாம்; வாங்கியவர் தெரிவிக்கவில்லை என்றால் அவருக்குத் தவறு; குறைந்த விலையில், தவறான நேரத்தில், எல்லை இல்லாமல் வாங்கினால், அவர் திருடன்.

நஷ்டா பஹ்ரு'தமாஸாத்ய ஹர்த்தாரம் க்ராஹயேந்நரம் । தேஶகாலாதிபத்தௌ வா க்ரு'ஹீத்வா ஸ்வயமர்பயேத் ।। ௨௫௮.

இழந்த அல்லது திருடப்பட்ட பொருள் கிடைத்தால், திருடனை அதிகாரிகளிடம் கொண்டு செல்ல வேண்டும்; இடம், காலம் கடந்தால், அதை எடுத்துக் கொண்டு தானே திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்.

விக்ரேதுர்த்தர்ஶநாச்சுத்திஃ ஸ்வாமீ த்ரவ்யம் ந்ரு'போ தமம் । க்ரேதா மூல்யம் ஸமாப்நோதி தஸ்மாத்யஸ்தவ விக்ரயீ ।। ௨௫௮.

விற்பனையாளர் பொருளைக் காட்டுவதால் தூய்மை பெறுகிறார்; உரிமையாளர் தன் பொருளைப் பெறுகிறார்; அரசர் அபராதம் பெறுகிறார்; வாங்குபவர் விலையைத் தருகிறார். ஆகவே, யார் விற்பனை செய்கிறாரோ, அவர் இவ்விதி படி நடத்தப்பட வேண்டும்.

ஆகமேநோபபோகேந நஷ்டம் பாவ்யமதோऽந்யதா । பஞ்சபந்தோ தமஸ்தஸ்ய ராஜ்ஞே தேநாப்யபாவிதே ।। ௨௫௮.

பயன்பாட்டால் அல்லது இயற்கையாகவே ஏதாவது தொலைந்தால், அது அப்படியே கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; வேறு விதமாக இருந்தால், அரசர் ஐம்பட அபராதம் விதிப்பார், இழப்பு நிரூபிக்கப்படாவிட்டாலும்.

ஹ்ரு'தம் ப்ரநஷ்டம் யோ த்ரவ்யம் பரஹஸ்ததவாப்நுயாத் । அநிவேத்ய ந்ரு'பே தண்ட்யஃ ஸ து ஷண்ணவதிம் பணாந் ।। ௨௫௮.

திருடப்பட்ட அல்லது தொலைந்த பொருளை, மற்றொருவரிடம் கண்டவனும், அதை அரசரிடம் தெரிவிக்காமல் இருந்தால், அவன் தொண்ணூற்று ஆறு பண அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

ஶௌலிககைஃ ஸ்தாநபாலைர்வா நஷ்டாபஹ்ரு'தமாஹ்ரு'தம் । அர்வ்வாக் ஸம்வத்ஸராத் ஸ்வாமீ லபதே பரதோ ந்ரு'பஃ ।। ௨௫௮.

காவலாளிகள் அல்லது பாதுகாவலர்களால் தொலைந்த அல்லது திருடப்பட்ட பொருள் மீட்கப்பட்டால், உரிமையாளர் ஒரு ஆண்டுக்குள் அதை மீண்டும் பெற்றுக்கொள்ளலாம்; அதற்குப் பிறகு, அது அரசுக்குச் சொந்தமாகும்.

பணாநேகஶபே தத்யாச்சதுரஃ பஞ்ச மாநுஷே । மஹிஷோஷ்ட்ரகவாம் த்வௌ த்வௌ பாதம் பாதமஜாவிகே ।। ௨௫௮.

ஒரு குதிரை போன்ற ஒற்றைக்கால் விலங்கிற்கு நான்கு பணம்; மனிதனுக்கு ஐந்து பணம்; எருமை, ஒட்டகம், பசு ஆகியவைக்கு இரண்டுபேர் பணம்; ஆடு, செம்மரி ஆகியவைக்கு கால்பகுதி பணம் கொடுக்க வேண்டும்.

ஸ்வகுடும்‌பாவிரோதேந தேயம் தாரஸுதாத்ரு'தே । நாந்வயே ஸதி ஸர்வஸ்வம் தேயம் யச்சாந்யஸம்ஶ்ருதம் ।। ௨௫௮.

மனைவி, பிள்ளைகள் தவிர்த்து, சொத்துகளை குடும்பத்தாரின் எதிர்ப்பின்றி வழங்க வேண்டும்; வாரிசுகள் இருந்தால், முழு சொத்தையும் அல்லது ஏற்கெனவே மற்றவருக்குச் சொன்னதை வழங்கக் கூடாது.

ப்ரதிக்ரஹஃ ப்ரகாஶஃ ஸ்யாத் ஸ்தாவரஸ்ய விஶேஷதஃ । தேயம் ப்ரதிஶ்ருதஞ்சைவ தத்வா நாபஹரேத் புநஃ ।। ௨௫௮.

ஏற்கெனவே கொடுக்கப்பட்ட சொத்துக்களை, குறிப்பாக நிலம் போன்ற நிலையான சொத்துக்களை, வெளிப்படையாக ஏற்க வேண்டும்; வாக்குறுதி அளித்ததை வழங்க வேண்டும்; வழங்கியதை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது.

தஶைகபஞ்சஸப்தாஹமாஸத்ர்யஹார்த்தமாஸிகம் । வீஜாயோவாஹ்யரத்நஸ்த்ரீதோஹ்யபும்ஸாம் ப்ரதீக்ஷணம் ।। ௨௫௮.

விதைகள், வண்டி விலங்குகள், ரத்தினங்கள், பெண்கள், ஆண்கள் ஆகியவற்றிற்கு காத்திருக்கும் நாட்கள் பத்து, ஒன்று, ஐந்து, ஏழு, ஒரு மாதம், மூன்று நாட்கள், அரை மாதம் என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

அக்நௌ ஸுவர்ணமக்ஷீணம் த்விபலம் ரஜதே ஶதே । அஷ்டௌ த்ரபுணி ஸீஸே ச தாம்ரே பஞ்சதஶாயஸி ।। ௨௫௮.

தங்கத்திற்கு நூற்றுக்கு இரண்டு பாலம் இழப்பு; வெள்ளிக்கு நூறு; தகரம், ஈயம் ஆகியவற்றிற்கு எட்டு; செம்புக்கு பதினைந்து; இரும்புக்கும் அதே அளவு இழப்பாகக் கருதப்படுகிறது.

ஶதே தஶபலாவ்ரு'த்திரௌர்ணே கார்பாஸிகே ததா । மத்யே பஞ்சபலா ஜ்ஞேயா ஸூக்ஷ்மே து த்ரிபலா மதா ।। ௨௫௮.

கம்பளி மற்றும் பருத்தி பொருட்களுக்கு நூற்றுக்கு பத்து பாலம் அதிகரிப்பு; நடுத்தர வகைக்கு ஐந்து பாலம்; மிக நுண்ணிய வகைக்கு மூன்று பாலம் அதிகரிப்பாகக் கொள்ள வேண்டும்.

கார்ம்மிகே ரோமபத்தே ச த்ரிம்ஶத்பாகஃ க்ஷயோ மதஃ । ந க்ஷயோ ந ச வ்ரு'த்திஸ்து கௌஶேயே வல்கலேஷு ச ।। ௨௫௮.

தோல் அல்லது முடி கட்டிய பொருட்களுக்கு முப்பதிலொன்று பங்கு இழப்பாகக் கொள்ள வேண்டும்; பட்டு மற்றும் மரச்சீலைக்கு இழப்பும் அதிகரிப்பும் இல்லை.

தேஶம் காலஞ்ச போகஞ்ச ஜ்ஞாத்வா நஷ்டே பலாபலம் । த்ரவ்யாணஆம் குஶலா ப்ருயுர்யத்தாப்யமஸம்ஶயம் ।। ௨௫௮.

இடம், காலம், பயன்பாடு, இழப்பின் வலிமை, பலவீனம் ஆகியவற்றை அறிந்து, வல்லுநர்கள் எந்த பொருளுக்கு எவ்வளவு இழப்பீடு கொடுக்க வேண்டும் என்று சந்தேகமின்றி கூற வேண்டும்.

பலாத்தாஸீக்ரு'தஶ்சௌரைர்விக்ரீதஶ்சாபி முச்யதே । ஸ்வாமிப்ராணபதோ பக்தத்யாகாத்தந்நிஷ்க்ரயாதபி ।। ௨௫௮.

கொள்ளையர்கள் வலுக்கட்டாயமாக அடிமையாக்கியவரோ, விற்றவரோ விடுதலை செய்யப்பட வேண்டும்; உரிமையாளர் பக்தி, உண்ணாமை, அல்லது விலை செலுத்தி அவரை மீண்டும் பெறலாம்.

ப்ரவ்ரஜ்யாவஸிதோ ராஜ்ஞா தாஸ ஆமரணாந்திகஃ । வர்ணாநாமாநுலோப்யம்ந தாஸ்யம் ந ப்ரதிலோமதஃ ।। ௨௫௮.

விரத வாழ்க்கை ஏற்ற அடிமை அரசரால் மரணம்வரை அதிலேயே இருக்க வேண்டும்; சாதி முறைக்கு விரோதமாக அடிமை நிலை விதிக்கக் கூடாது; எதிர்சாதியிலும் இல்லை.

க்ரு'தஶில்போபி நிவஸேத் க்ரு'தகாலம் குரோர்க்ரு'ஹே । அந்தேவாஸீ குருப்ராப்தபோஜநஸ்தத்‌பலப்ரதஃ ।। ௨௫௮.

கலைகற்ற பிறகும், மாணவன் ஆசிரியரின் வீட்டில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலம் தங்க வேண்டும்; மாணவன் ஆசிரியரிடம் உணவு பெற்று, அதற்கான பலனை வழங்க வேண்டும்.

ராஜா க்ரு'த்வா புரே ஸ்தாநம் ப்ராஹ்மணந்ந்யஸ்ய தத்ர து । த்ரைவித்யம் வ்ரு'த்திமத்‌ப்ரூயாத் ஸ்வதர்ம்மஃ பால்யதாமிதி ।। ௨௫௮.

அரசர் நகரத்தில் ஒரு இடம் அமைத்து, அங்கு மூன்று வேதங்களும் அறிந்த, வாழ்வாதாரம் உள்ள பிராமணரை நியமித்து, அவர் தன் தர்மத்தை காப்பாற்ற வேண்டும் என்று அறிவுறுத்த வேண்டும்.

நிஜதர்ம்மாவிரோதேந யஸ்து ஸாமயிகோ பவேத் । ஸோபி யத்நேந ஸம்ரக்ஷ்யோ தர்மோ ராஜக்ரு'தஶ்ச யஃ ।। ௨௫௮.

தன் தர்மத்திற்கு விரோதமின்றி உடன்படிக்கையை பின்பற்றுபவரும், அரசால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட தர்மத்தையும் காப்பவரும், மிகுந்த கவனத்துடன் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.

கணத்ரவ்யம் ஹரேத்யஸ்து ஸம்விதம் லங்கயேச்ச யஃ । ஸர்வஸ்வஹரணம் க்ரு'த்வா தம் ராஷ்ட்ரத்விப்ரவாஸயேத் ।। ௨௫௮.

சமூக சொத்துகளை தவறாக பயன்படுத்துவோரும், உடன்படிக்கையை மீறுவோரும், அவர்களின் எல்லாச் சொத்துகளும் அரசால் பறிமுதல் செய்யப்பட வேண்டும்; மேலும், அவரை நாட்டிலிருந்து வெளியேற்ற வேண்டும்.

கர்த்தவ்யம் வசநம் ஸர்வைஃ ஸமூஹஹிதவாதிபிஃ । யஸ்தத்ர விபரீதஃ ஸ்யாத்ஸ தாப்யஃ ப்ரதமம் தம்ம ।। ௨௫௮.

சபையின் நலனுக்காக பேசுகிற எல்லோரும் அதன் தீர்மானத்தை பின்பற்ற வேண்டும்; அதற்கு எதிராக நடக்கிறவர் முதலில் அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

ஸமூஹகார்ய்யப்ரஹிதோ யல்லபேத்தத்ததர்பயேத் । ஏகாதஶகுணம் தாப்யோ யத்யஸௌ நார்பயேத் ஸ்வயம் ।। ௨௫௮.

சபைக்காக நியமிக்கப்பட்டவர் எதை பெற்றாலும் அதை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்; அவர் தானாக சமர்ப்பிக்கவில்லை என்றால், பதினொன்று மடங்கு அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

வேதஜ்ஞாஃ ஶுசயோऽலுப்தா பவேயுஃ கார்யசிந்தகாஃ । கர்த்தவ்யம் வசநம் தேஷா ஸமூஹஹிதவாதிநாம் ।। ௨௫௮.

வேதம் அறிந்தவரும் தூய்மையுள்ளவரும் பேராசை இல்லாதவரும் சபை வேலைகளை ஆலோசிக்க வேண்டும்; அவர்களுடைய சொற்களை அனைவரும் ஏற்க வேண்டும்.

ஶ்ரேணிநைகமபாகண்டிகணாநாமப்யயம் விதிஃ । பேதஞ்சைஷாம் ந்ரு'போ ரக்ஷஏத் பூர்வவ்ரு'த்திஞ்ச பாலயேத் ।। ௨௫௮.

கூட்டம், வணிகர், வேறு மதத்தினர், பலர் சேர்ந்த குழுக்கள் ஆகியோருக்கும் இந்த விதி பொருந்தும்; அரசன் அவர்களின் தனித்துவத்தையும் பழைய பழக்கங்களையும் பாதுகாக்க வேண்டும்.

க்ரு'ஹீதவேதநஃ கர்ம்ம த்யஜந் த்விகுணமாவஹேத் । அக்ரு'ஹீதே ஸமம் தாப்யோ ப்ரு'த்யை ரக்ஷ்ய உபஸ்கரஃ ।। ௨௫௮.

ஊதியம் பெற்றவன் வேலை விட்டுவிட்டால் இரட்டிப்பு அபராதம் செலுத்த வேண்டும்; ஊதியம் பெறாமல் விட்டால் சமமான அபராதம் செலுத்த வேண்டும்; முதலாளி கருவிகளை பாதுகாக்க வேண்டும்.

தாப்யஸ்து தஶமம் பாகம் பாணிஜ்யபஶுஸஸ்யதஃ । அநிஶ்சித்ய ப்ரு'திம் யஸ்து காரயேத்ஸ மஹீக்ஷஇதா ।। ௨௫௮.

வணிகம், மாடு, தானியம் ஆகியவற்றிலிருந்து பத்தில் ஒரு பகுதி அபராதமாக கொடுக்க வேண்டும்; ஊதியம் நிர்ணயிக்காமல் வேலை செய்ய வைத்தால், அரசன் உரிய தொகையை தீர்மானிக்க வேண்டும்.

தேஶம் காலஞ்ச யோऽதீயாத் கர்ம்ம குர்ய்யாச்ச யோऽந்யதா । தத்ர து ஸ்வாமிநஶ்சந்தோऽதிகம் தேயம் க்ரு'தேऽதிகே ।। ௨௫௮.

நியமிக்கப்பட்ட இடம் அல்லது காலத்தை விட்டுவிட்டோ, வேறு விதமாக வேலை செய்தோ இருந்தால், அதற்காக அதிகம் முதலாளிக்கு கொடுக்க வேண்டும்; அதிகமாக செய்தால் அதற்கும் அதிகம் கொடுக்க வேண்டும்.

யோ யாவத் குருதே கர்ம்ம தாவத்தஸ்ய து வேதநம் । உபயோரப்யஸாத்யஞ்சேத் ஸாத்யே குர்ய்யாத்யதாஶ்ருதம் ।। ௨௫௮.

யார் எவ்வளவு வேலை செய்தாரோ, அவர்களுக்கு அந்த அளவு ஊதியம் கிடைக்கும்; இருவரும் உடன்பாடு நிறைவேற்றவில்லை என்றால், கேட்டபடி தீர்க்க வேண்டும்.