அக்நிபுராணம்

ஸ்வாமிநே யோऽநிவேத்யைவ க்ஷேத்ரே ஸேதும் ப்ரகல்பயேத் । உத்பந்நே ஸ்வாமிநோ போகஸ்ததபாவே மஹீபதேஃ ।। ௨௫௮.

நில உரிமையாளரிடம் சொல்லாமல் யாராவது ஒரு அணை அமைத்தால், உரிமையாளர் இருந்தால் அவருக்கே பயன்; இல்லையெனில் அரசருக்கே அது உரியது.

பாலாஹதமபி க்ஷேத்ரம் யோ ந குர்யாந்ந காரயேத் । ஸ ப்ரதாப்யோऽக்ரு'ஷ்டபலம் க்ஷேத்ரமந்யேந காரயேத் ।। ௨௫௮.

ஓர் நிலம் உழுதபின் அதைப் பயிரிடவோ, பயிரிடச் செய்யவோ யாரும் செய்யவில்லை என்றால், அவர் உழுதபயிர் அளவு இழப்பை ஈடு செய்ய வேண்டும்; பிறர் மூலம் நிலம் பயிரிடப்பட வேண்டும்.

மாஸாநஷ்டௌ து மஹிஷோ ஸஸ்யகாதம்த காரிணீ । தண்டநாயா ததர்த்தந்து கௌஸ்ததர்த்தநஜாவிகம் ।। ௨௫௮.

மாடு பயிரை நாசம் செய்தால், எட்டு மாத தண்டனை; பசுவுக்கு அதற்கு பாதி; ஆடு அல்லது செம்மறியாட்டுக்கு, பசுவுக்கான தண்டனையின் பாதி.

பக்ஷயித்வோபவிஷ்டாநாம் யதோக்தாத் த்விகுணோ தமஃ । ஸமமேஷாம் விவிதேபி கரேஷ்ட்ரம் மஹிஷீஸமம் ।। ௨௫௮.

மிருகங்கள் பயிரை உண்டு அமர்ந்திருந்தால், கூறப்பட்ட தண்டனை இரட்டிப்பு; தனி இடத்தில் இருந்தால், மாட்டுக்கும் பசுவுக்கும் சமமாக தண்டனை.

யாவத் ஸஸ்யம் விநஷ்டந்து தாவத் க்ஷேத்ரீ பலம் லபேத் । பாலஸ்தாட்யோऽத கோஸ்வாமீ பூர்வோக்தம் தண்டமர்ஹதி ।। ௨௫௮.

எவ்வளவு பயிர் அழிந்ததோ, அவ்வளவு பயிரை நில உரிமையாளர் பெற வேண்டும்; மேய்ச்சல் காப்பாளர் தண்டிக்கப்பட வேண்டும்; பசுவின் உரிமையாளர் முன்பு கூறிய தண்டனை பெற வேண்டும்.

பதி க்ராமவிவீதந்தே க்ஷேத்ரே தோஷோ ந வித்யதே । அகாமதஃ காமசாரே சௌரவத்தண்டமர்ஹதி ।। ௨௫௮.

கிராம எல்லையிலோ பாதையிலோ நிலத்தில் நுழைந்தால் குற்றமில்லை; ஆனால், விருப்பமுடன் செய்தால், திருட்டுக்கான தண்டனை வழங்க வேண்டும்.

மஹோக்ஷோத்ஸ்ரு'ஷ்டபஶவஃ ஸூதிகாகந்துகா ச கௌஃ । பாலோ யேஷாந்து தே மோச்யா தைவராஜபரிப்லுதாஃ ।। ௨௫௮.

பெரிய காளை விட்ட மாடுகள், பிரசவிக்கும் பசுக்கள், புதிதாக வந்த மாடுகள் ஆகியவற்றின் மேய்ச்சல் காப்பாளர்கள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும்; ஏனெனில் அவை விதி அல்லது அரசால் பாதிக்கப்பட்டவை.

யதார்பிதாந் பஶூந் கோபஃ ஸாயம் ப்ரத்யர்பயேத்ததா । ப்ரமாதம்ரு'தநஷ்டாம்ஶ்ச ப்ரதாப்யஃ க்ரு'தவேதநஃ ।। ௨௫௮.

காப்பாளர் 맡ிக்கப்பட்ட மாடுகளை மாலை நேரத்தில் அதேபோல் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்; கவனக்குறைவால் அல்லது இறப்பால் இழந்தவற்றுக்கு, சம்பளம் பெற்றிருந்தால், ஈடு செய்ய வேண்டும்.

பாலதோஷவிநாஶே து பாலே தண்டோ விதீயதே । அர்த்தத்ரயோதஶபணஃ ஸ்வாமிநோ த்ரவ்யமேவ ச ।। ௨௫௮.

மேய்ச்சல் காப்பாளரின் தவறால் இழப்பு ஏற்பட்டால், அவருக்கு பதின்மூன்று பானம் அரை தண்டனை விதிக்க வேண்டும்; உரிமையாளருக்கு சொத்து வழங்க வேண்டும்.

க்ராமேச்சயா கோப்ரசாரோ பூமிராஜவஶேந வா । த்விஜஸ்த்ரு'ணைதஃ புஷ்பாணி ஸர்வதஃ ஸ்வவதாஹரேத் ।। ௨௫௮.

கிராம விருப்பத்தால் அல்லது அரசரின் ஆணையால் மாடுகள் மேய்ந்தால், இருமுறை பிறந்தவர் எங்கும் தானுடையது போல் புல், விறகு, பூக்கள் எடுத்து செல்லலாம்.

தநுஃஶதம் பரீணாஹோ க்ராமக்ஷேத்ராந்தரம் பவேத் । த்வே ஶநே கர்வடஸ்ய ஸ்யாந்நகரஸ்ய சதுஃஶதம் ।। ௨௫௮.

கிராமம் மற்றும் நிலம் இடையே நூறு வில் தொலைவு இருக்க வேண்டும்; சிற்றூருக்கு இரண்டு வில், நகரத்திற்கு நானூறு வில் தொலைவு வேண்டும்.

ஸ்வம் லபேதாந்யவிக்ரீதம் க்ரேதுர்த்தோஷோऽப்ரகாஶிதே । ஹீநாத்ரஹோ ஹீநமூல்யே வேலாஹீநே ச தஸ்கரஃ ।। ௨௫௮.

தன் சொத்தை மற்றவரிடம் விற்காமல் இருந்தால் திரும்பப் பெறலாம்; வாங்கியவர் தெரிவிக்கவில்லை என்றால் அவருக்குத் தவறு; குறைந்த விலையில், தவறான நேரத்தில், எல்லை இல்லாமல் வாங்கினால், அவர் திருடன்.

நஷ்டா பஹ்ரு'தமாஸாத்ய ஹர்த்தாரம் க்ராஹயேந்நரம் । தேஶகாலாதிபத்தௌ வா க்ரு'ஹீத்வா ஸ்வயமர்பயேத் ।। ௨௫௮.

இழந்த அல்லது திருடப்பட்ட பொருள் கிடைத்தால், திருடனை அதிகாரிகளிடம் கொண்டு செல்ல வேண்டும்; இடம், காலம் கடந்தால், அதை எடுத்துக் கொண்டு தானே திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்.

விக்ரேதுர்த்தர்ஶநாச்சுத்திஃ ஸ்வாமீ த்ரவ்யம் ந்ரு'போ தமம் । க்ரேதா மூல்யம் ஸமாப்நோதி தஸ்மாத்யஸ்தவ விக்ரயீ ।। ௨௫௮.

விற்பனையாளர் பொருளைக் காட்டுவதால் தூய்மை பெறுகிறார்; உரிமையாளர் தன் பொருளைப் பெறுகிறார்; அரசர் அபராதம் பெறுகிறார்; வாங்குபவர் விலையைத் தருகிறார். ஆகவே, யார் விற்பனை செய்கிறாரோ, அவர் இவ்விதி படி நடத்தப்பட வேண்டும்.

ஆகமேநோபபோகேந நஷ்டம் பாவ்யமதோऽந்யதா । பஞ்சபந்தோ தமஸ்தஸ்ய ராஜ்ஞே தேநாப்யபாவிதே ।। ௨௫௮.

பயன்பாட்டால் அல்லது இயற்கையாகவே ஏதாவது தொலைந்தால், அது அப்படியே கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; வேறு விதமாக இருந்தால், அரசர் ஐம்பட அபராதம் விதிப்பார், இழப்பு நிரூபிக்கப்படாவிட்டாலும்.

ஹ்ரு'தம் ப்ரநஷ்டம் யோ த்ரவ்யம் பரஹஸ்ததவாப்நுயாத் । அநிவேத்ய ந்ரு'பே தண்ட்யஃ ஸ து ஷண்ணவதிம் பணாந் ।। ௨௫௮.

திருடப்பட்ட அல்லது தொலைந்த பொருளை, மற்றொருவரிடம் கண்டவனும், அதை அரசரிடம் தெரிவிக்காமல் இருந்தால், அவன் தொண்ணூற்று ஆறு பண அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.

ஶௌலிககைஃ ஸ்தாநபாலைர்வா நஷ்டாபஹ்ரு'தமாஹ்ரு'தம் । அர்வ்வாக் ஸம்வத்ஸராத் ஸ்வாமீ லபதே பரதோ ந்ரு'பஃ ।। ௨௫௮.

காவலாளிகள் அல்லது பாதுகாவலர்களால் தொலைந்த அல்லது திருடப்பட்ட பொருள் மீட்கப்பட்டால், உரிமையாளர் ஒரு ஆண்டுக்குள் அதை மீண்டும் பெற்றுக்கொள்ளலாம்; அதற்குப் பிறகு, அது அரசுக்குச் சொந்தமாகும்.

பணாநேகஶபே தத்யாச்சதுரஃ பஞ்ச மாநுஷே । மஹிஷோஷ்ட்ரகவாம் த்வௌ த்வௌ பாதம் பாதமஜாவிகே ।। ௨௫௮.

ஒரு குதிரை போன்ற ஒற்றைக்கால் விலங்கிற்கு நான்கு பணம்; மனிதனுக்கு ஐந்து பணம்; எருமை, ஒட்டகம், பசு ஆகியவைக்கு இரண்டுபேர் பணம்; ஆடு, செம்மரி ஆகியவைக்கு கால்பகுதி பணம் கொடுக்க வேண்டும்.

ஸ்வகுடும்‌பாவிரோதேந தேயம் தாரஸுதாத்ரு'தே । நாந்வயே ஸதி ஸர்வஸ்வம் தேயம் யச்சாந்யஸம்ஶ்ருதம் ।। ௨௫௮.

மனைவி, பிள்ளைகள் தவிர்த்து, சொத்துகளை குடும்பத்தாரின் எதிர்ப்பின்றி வழங்க வேண்டும்; வாரிசுகள் இருந்தால், முழு சொத்தையும் அல்லது ஏற்கெனவே மற்றவருக்குச் சொன்னதை வழங்கக் கூடாது.

ப்ரதிக்ரஹஃ ப்ரகாஶஃ ஸ்யாத் ஸ்தாவரஸ்ய விஶேஷதஃ । தேயம் ப்ரதிஶ்ருதஞ்சைவ தத்வா நாபஹரேத் புநஃ ।। ௨௫௮.

ஏற்கெனவே கொடுக்கப்பட்ட சொத்துக்களை, குறிப்பாக நிலம் போன்ற நிலையான சொத்துக்களை, வெளிப்படையாக ஏற்க வேண்டும்; வாக்குறுதி அளித்ததை வழங்க வேண்டும்; வழங்கியதை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது.

தஶைகபஞ்சஸப்தாஹமாஸத்ர்யஹார்த்தமாஸிகம் । வீஜாயோவாஹ்யரத்நஸ்த்ரீதோஹ்யபும்ஸாம் ப்ரதீக்ஷணம் ।। ௨௫௮.

விதைகள், வண்டி விலங்குகள், ரத்தினங்கள், பெண்கள், ஆண்கள் ஆகியவற்றிற்கு காத்திருக்கும் நாட்கள் பத்து, ஒன்று, ஐந்து, ஏழு, ஒரு மாதம், மூன்று நாட்கள், அரை மாதம் என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

அக்நௌ ஸுவர்ணமக்ஷீணம் த்விபலம் ரஜதே ஶதே । அஷ்டௌ த்ரபுணி ஸீஸே ச தாம்ரே பஞ்சதஶாயஸி ।। ௨௫௮.

தங்கத்திற்கு நூற்றுக்கு இரண்டு பாலம் இழப்பு; வெள்ளிக்கு நூறு; தகரம், ஈயம் ஆகியவற்றிற்கு எட்டு; செம்புக்கு பதினைந்து; இரும்புக்கும் அதே அளவு இழப்பாகக் கருதப்படுகிறது.

ஶதே தஶபலாவ்ரு'த்திரௌர்ணே கார்பாஸிகே ததா । மத்யே பஞ்சபலா ஜ்ஞேயா ஸூக்ஷ்மே து த்ரிபலா மதா ।। ௨௫௮.

கம்பளி மற்றும் பருத்தி பொருட்களுக்கு நூற்றுக்கு பத்து பாலம் அதிகரிப்பு; நடுத்தர வகைக்கு ஐந்து பாலம்; மிக நுண்ணிய வகைக்கு மூன்று பாலம் அதிகரிப்பாகக் கொள்ள வேண்டும்.

கார்ம்மிகே ரோமபத்தே ச த்ரிம்ஶத்பாகஃ க்ஷயோ மதஃ । ந க்ஷயோ ந ச வ்ரு'த்திஸ்து கௌஶேயே வல்கலேஷு ச ।। ௨௫௮.

தோல் அல்லது முடி கட்டிய பொருட்களுக்கு முப்பதிலொன்று பங்கு இழப்பாகக் கொள்ள வேண்டும்; பட்டு மற்றும் மரச்சீலைக்கு இழப்பும் அதிகரிப்பும் இல்லை.

தேஶம் காலஞ்ச போகஞ்ச ஜ்ஞாத்வா நஷ்டே பலாபலம் । த்ரவ்யாணஆம் குஶலா ப்ருயுர்யத்தாப்யமஸம்ஶயம் ।। ௨௫௮.

இடம், காலம், பயன்பாடு, இழப்பின் வலிமை, பலவீனம் ஆகியவற்றை அறிந்து, வல்லுநர்கள் எந்த பொருளுக்கு எவ்வளவு இழப்பீடு கொடுக்க வேண்டும் என்று சந்தேகமின்றி கூற வேண்டும்.

பலாத்தாஸீக்ரு'தஶ்சௌரைர்விக்ரீதஶ்சாபி முச்யதே । ஸ்வாமிப்ராணபதோ பக்தத்யாகாத்தந்நிஷ்க்ரயாதபி ।। ௨௫௮.

கொள்ளையர்கள் வலுக்கட்டாயமாக அடிமையாக்கியவரோ, விற்றவரோ விடுதலை செய்யப்பட வேண்டும்; உரிமையாளர் பக்தி, உண்ணாமை, அல்லது விலை செலுத்தி அவரை மீண்டும் பெறலாம்.

ப்ரவ்ரஜ்யாவஸிதோ ராஜ்ஞா தாஸ ஆமரணாந்திகஃ । வர்ணாநாமாநுலோப்யம்ந தாஸ்யம் ந ப்ரதிலோமதஃ ।। ௨௫௮.

விரத வாழ்க்கை ஏற்ற அடிமை அரசரால் மரணம்வரை அதிலேயே இருக்க வேண்டும்; சாதி முறைக்கு விரோதமாக அடிமை நிலை விதிக்கக் கூடாது; எதிர்சாதியிலும் இல்லை.

க்ரு'தஶில்போபி நிவஸேத் க்ரு'தகாலம் குரோர்க்ரு'ஹே । அந்தேவாஸீ குருப்ராப்தபோஜநஸ்தத்‌பலப்ரதஃ ।। ௨௫௮.

கலைகற்ற பிறகும், மாணவன் ஆசிரியரின் வீட்டில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலம் தங்க வேண்டும்; மாணவன் ஆசிரியரிடம் உணவு பெற்று, அதற்கான பலனை வழங்க வேண்டும்.

ராஜா க்ரு'த்வா புரே ஸ்தாநம் ப்ராஹ்மணந்ந்யஸ்ய தத்ர து । த்ரைவித்யம் வ்ரு'த்திமத்‌ப்ரூயாத் ஸ்வதர்ம்மஃ பால்யதாமிதி ।। ௨௫௮.

அரசர் நகரத்தில் ஒரு இடம் அமைத்து, அங்கு மூன்று வேதங்களும் அறிந்த, வாழ்வாதாரம் உள்ள பிராமணரை நியமித்து, அவர் தன் தர்மத்தை காப்பாற்ற வேண்டும் என்று அறிவுறுத்த வேண்டும்.