அக்நிபுராணம்

கரௌ விம்ரு'திதவ்ரீஹேர்லக்ஷயித்வா ததோ ந்யஸேத் । ஸப்தாஶ்வத்தஸ்ய பத்ராணி தாவத் ஸூத்ரேண வேஷ்டயேத் ।। ௨௫௫.

கையில் அரிசி தைலை தடவி, அதன்மேல் ஏழு அஸ்வத்த மர இலைகளை வைத்து, நூலால் கட்ட வேண்டும்.

த்வமேவ ஸர்வபூதாநாமந்தஶ்சரஸி பாவக । ஸாக்ஷிவத் புண்யபாபேப்யோ ப்ரூஹி ஸத்யங்கரே மம ।। ௨௫௫.

அக்னியே, நீயே எல்லா உயிர்களிலும் உள்ளே நடமாடுகிறாய்; பாவம், புண்ணியம் இரண்டுக்கும் சாட்சி நீயே, எனக்காக உண்மையை தெரிவி.

தஸ்யேத்யுக்தவதோ லௌஹம் பஶ்சாஶத்‌பலிகம் ஸமம் । அக்நிவர்ணம் ந்யஸேத் பிண்டம் ஹஸ்தயோருபயோரபி ।। ௨௫௫.

இவ்வாறு கூறியபின், ஐம்பது பலம் எடையுள்ள இரும்பு துண்டை, அக்னிபோல் ஒளிரும் வகையில், இரு கைகளிலும் சமமாக வைக்க வேண்டும்.

ஸ தமாதாய ஸப்தைவ மண்டலாநி ஶநைர்வ்ரஜேத் । ஷோஃட²ஶங்குலகம் ஜ்ஞேயம் மண்டலம் தாவதந்தரம் ।। ௨௫௫.

அதை எடுத்துக்கொண்டு, ஏழு வட்டங்களை மெதுவாக கடக்க வேண்டும்; ஒவ்வொரு வட்டமும் பதினாறு விரல் அகலமாக இருக்க வேண்டும்.

முக்த்வாக்நிம் ம்ரு'திதவ்ரீஹிரதக்தஃ ஶுத்திமாப்நுயாத் । அந்தரா பதிதே பிண்டே ஸந்தேஹே வா புநர்ஹரேத் ।। ௨௫௫.

அக்னியை கடந்து போனபின், அரிசி எரியாமல் இருந்தால், தூய்மை கிடைக்கும்; இடையில் துண்டு விழுந்தால் அல்லது சந்தேகம் இருந்தால், மறுபடியும் செய்ய வேண்டும்.

பவித்ராணாம் பவித்ர த்வம் ஶோத்யம் ஶோதய பாவக। ஸத்யேந மாபிரக்ஷஸ்வ வருணேத்யபிஶஸ்தகம் ।। ௨௫௫.

பரிசுத்தமானவற்றில் நீயே மிகப் பரிசுத்தமானவன், அக்னியே, சுத்தம் செய்ய வேண்டியதை சுத்தம் செய்; உண்மையால் என்னை காப்பாற்று, வருணா — என்று சபதம் செய்யப்படுகிறது.

நாபிதக்நோதகஸ்தஸ்ய க்ரு'ஹீத்வோரூ ஜலம் விஶேத் । ஸமகாலமிஷும் முக்தமாநீயாத்யோ ஜவீ நரஃ ।। ௨௫௫.

நாபி வரையுள்ள நீரில் நின்று, தொடைகளை பிடித்து, நீரில் நுழைய வேண்டும்; அதே சமயம், ஒரு அம்பு விடப்படுகிறது, அதனை விரைவாக எடுத்து வர வேண்டும்.

யதி தஸ்மிந்நிமக்நாங்கம் பஶ்யேச்சேச்சுத்திமாப்நுயாத் । த்வம் விஷ ப்ரஹ்மணஃ புத்ர ஸத்யதர்மே வ்யவஸ்திதஃ ।। ௨௫௫.

அந்த நீரில் முழுகியபோது, உடல் தெரிந்தால், தூய்மை கிடைக்கும்; நீ விஷமே, பிரம்மாவின் மகனே, உண்மை தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கிறாய்.

த்ராயஸ்வாஸ்மாதபீஶாபாத் ஸத்யேந பவ மேऽம்ரு'தம் । ஏவமுக்த்வா விஷம் ஶார்ங்க பக்ஷயேத்திமஶைலஜம் ।। ௨௫௫.

இந்த சாபத்திலிருந்து என்னை காப்பாற்று; உண்மையால் நான் அமிர்தம் ஆகட்டும்; இவ்வாறு கூறி, ஹிமாலயத்தில் கிடைக்கும் புனித விஷத்தை சாப்பிட வேண்டும்.

யஸ்ய வேகைர்விநா ஜீர்ணம் ஶுத்திம் தஸ்ய விநிர்த்திஶேத் । தேவாநுக்ராந் ஸமப்யர்ச்ச்ய தத்ஸ்நாநோதகமாஹரேத் ।। ௨௫௫.

எந்தவிதமான தீங்கு இல்லாமல் அதை ஜீரணித்தால், அவன் தூயவன் என்று அறிவிக்க வேண்டும்; தேவர்களை வழிபட்டு, குளிக்க நீர் எடுத்து வர வேண்டும்.

ஸம்ஶ்ராவ்ய பாயயேத்தஸ்மாஜ்ஜலாத்து ப்ரஸ்ரு'தித்ரயம் । ஆசதுர்த்தஶமாதஹ்நோ யஸ்ய நோ ராஜதைவிகம் ।। ௨௫௫.

அதை அறிவித்தபின், அந்த நீரை மூன்று முறையும் குடிக்க வேண்டும்; பதினான்காவது நாள்வரை, அரசோ அல்லது தெய்வீகமான தீங்கு ஏற்படவில்லை என்றால்—

வ்யஸநம் ஜாயதே கோரம் ஸ ஶுத்தஃ ஸ்யாதஸம்ஶயம் । ஸத்யவாஹநஶஸ்த்ராணி கோபீஜகநகாநி ச ।। ௨௫௫.

பயங்கரமான இடர் எதுவும் வரவில்லை என்றால், அவன் உறுதியாக தூயவன்; உண்மை ஆயுதங்கள், பசுக்கள், விதைகள், பொன்—

தேவதாகுருபாதாஶ்ச இஷ்டாபூர்த்தக்ரு'தாநி ச । இத்யேதே ஸுகராஃ ப்ரோக்தாஃ ஶபதாஃ ஸ்வல்பஸம்ஶயே ।। ௨௫௫.

தெய்வங்களின் பாதங்கள், ஆசான்களின் பாதங்கள், யாகம், தானம் ஆகிய செயல்கள் — இவை எல்லாம் சிறிய சந்தேகத்தில் எளிதாக செய்யக்கூடிய சபதங்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளன.

அக்நிருவாச ஸீக்நோ விவாதே க்ஷேத்ரஸ்ய ஸாமந்தாஃ ஸ்தவிரா கணாஃ கோபாஃ ஸீமாக்ரு'ஷாணா யே ஸர்வே ச வநகோசராஃ ।। ௨௫௭.

அக்னி சொன்னான்: நிலம் குறித்த வாதத்தில், ஊரின் மூத்தோர், மாடு மேய்ப்பவர்கள், எல்லை வரையிட்டவர்கள், காடு மற்றும் வயலில் செல்வோர் — இவர்கள் அனைவரும்—

நயேயுரேதே ஸீமாநம் ஸ்தலாங்காரதுஷத்ருமைஃ । ஸேதுவல்மீகநிம்நாஸ்திசைத்யாத்யைருபலக்ஷிதாம் ।। ௨௫௭.

இவர்கள், நில எல்லையை மண், நிலக்கரி, தானியத் தோட்டம், மரங்கள், தடைகள், எறும்பு மலை, பள்ளங்கள், கல்லுக்கூட்டங்கள் போன்றவற்றால் குறிக்க வேண்டும்.

ரக்தஸ்ரக்வஸநாஃ ஸீமாந்நயேயுஃ க்ஷிதிதாரிணஃ ।। ௨௫௮.

சிவப்புப் பூமாலை மற்றும் சிவப்பு vasthiram அணிந்தவர்கள் எல்லாம், நிலத்தின் எல்லை குறியீடுகளை முன்னிலைப்படுத்த வேண்டும், மன்னர்களே.

அந்ரு'தே து ப்ரு'தக்தண்ட்யா ராஜ்ஞா மத்யமஸாஹஸம் । அபாவே ஜ்ஞாத்ரு'சிஹ்நாநாம் ராஜா ஸீம்நஃ ப்ரவர்த்தகஃ ।। ௨௫௮.

பொய் கூறினால், குற்றவாளிகள் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக அரசனால் நடுத்தரத் தண்டனை பெற வேண்டும்; எல்லை அறியப்படாதபோது, எல்லையை நிறுவுவது அரசரின் பொறுப்பு.

ஆராமாயதநக்ராமநிபாநோத்யாநவேஶ்மஸு । ஏஷ ஏவ விதிர்ஜ்ஞேயோ வர்ஷாக்வுப்ரவஹேஷு ச ।। ௨௫௮.

தோட்டம், கோயில், கிராமம், நீர் குடிப்பிடம், பூங்கா, வீடு மற்றும் மழைநீர் ஓட்டம் ஆகியவற்றிலும் இதே விதி பொருந்தும் என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

மர்ய்யாதாயாஃ ப்ரபேதேஷு க்ஷேத்ரஸ்ய ஹரணே ததா । மர்ய்யாதாயாஶ்ச தண்ட்யாஃ ஸ்யுரதமோத்தமமத்யமாஃ ।। ௨௫௮.

எல்லை பிரிவும், நிலம் திருடப்படுவதும் நடந்தால், எல்லையை மீறுபவர்கள் குறைந்த, நடுத்தர, அதிகமான தண்டனைகளில் ஏதேனும் ஒன்றை பெற வேண்டும்.

ந நிஷேத்யோऽல்பபாதஸ்து ஸேதுஃ கல்யாணகாரகஃ । பரபூமிம் ஹரந் கூபஃ ஸ்வல்பக்ஷேத்ரோ பஹூதகஃ ।। ௨௫௮.

குறைவான தீங்கு விளைவித்து நன்மை தரும் அணையைத் தடை செய்ய வேண்டியதில்லை; ஆனால், மற்றவரின் நிலத்தை எடுத்துக் கொண்ட கிணறு, சிறியது என்றாலும், அதிக நீர் இருந்தால் அனுமதி இல்லை.

ஸ்வாமிநே யோऽநிவேத்யைவ க்ஷேத்ரே ஸேதும் ப்ரகல்பயேத் । உத்பந்நே ஸ்வாமிநோ போகஸ்ததபாவே மஹீபதேஃ ।। ௨௫௮.

நில உரிமையாளரிடம் சொல்லாமல் யாராவது ஒரு அணை அமைத்தால், உரிமையாளர் இருந்தால் அவருக்கே பயன்; இல்லையெனில் அரசருக்கே அது உரியது.

பாலாஹதமபி க்ஷேத்ரம் யோ ந குர்யாந்ந காரயேத் । ஸ ப்ரதாப்யோऽக்ரு'ஷ்டபலம் க்ஷேத்ரமந்யேந காரயேத் ।। ௨௫௮.

ஓர் நிலம் உழுதபின் அதைப் பயிரிடவோ, பயிரிடச் செய்யவோ யாரும் செய்யவில்லை என்றால், அவர் உழுதபயிர் அளவு இழப்பை ஈடு செய்ய வேண்டும்; பிறர் மூலம் நிலம் பயிரிடப்பட வேண்டும்.

மாஸாநஷ்டௌ து மஹிஷோ ஸஸ்யகாதம்த காரிணீ । தண்டநாயா ததர்த்தந்து கௌஸ்ததர்த்தநஜாவிகம் ।। ௨௫௮.

மாடு பயிரை நாசம் செய்தால், எட்டு மாத தண்டனை; பசுவுக்கு அதற்கு பாதி; ஆடு அல்லது செம்மறியாட்டுக்கு, பசுவுக்கான தண்டனையின் பாதி.

பக்ஷயித்வோபவிஷ்டாநாம் யதோக்தாத் த்விகுணோ தமஃ । ஸமமேஷாம் விவிதேபி கரேஷ்ட்ரம் மஹிஷீஸமம் ।। ௨௫௮.

மிருகங்கள் பயிரை உண்டு அமர்ந்திருந்தால், கூறப்பட்ட தண்டனை இரட்டிப்பு; தனி இடத்தில் இருந்தால், மாட்டுக்கும் பசுவுக்கும் சமமாக தண்டனை.

யாவத் ஸஸ்யம் விநஷ்டந்து தாவத் க்ஷேத்ரீ பலம் லபேத் । பாலஸ்தாட்யோऽத கோஸ்வாமீ பூர்வோக்தம் தண்டமர்ஹதி ।। ௨௫௮.

எவ்வளவு பயிர் அழிந்ததோ, அவ்வளவு பயிரை நில உரிமையாளர் பெற வேண்டும்; மேய்ச்சல் காப்பாளர் தண்டிக்கப்பட வேண்டும்; பசுவின் உரிமையாளர் முன்பு கூறிய தண்டனை பெற வேண்டும்.

பதி க்ராமவிவீதந்தே க்ஷேத்ரே தோஷோ ந வித்யதே । அகாமதஃ காமசாரே சௌரவத்தண்டமர்ஹதி ।। ௨௫௮.

கிராம எல்லையிலோ பாதையிலோ நிலத்தில் நுழைந்தால் குற்றமில்லை; ஆனால், விருப்பமுடன் செய்தால், திருட்டுக்கான தண்டனை வழங்க வேண்டும்.

மஹோக்ஷோத்ஸ்ரு'ஷ்டபஶவஃ ஸூதிகாகந்துகா ச கௌஃ । பாலோ யேஷாந்து தே மோச்யா தைவராஜபரிப்லுதாஃ ।। ௨௫௮.

பெரிய காளை விட்ட மாடுகள், பிரசவிக்கும் பசுக்கள், புதிதாக வந்த மாடுகள் ஆகியவற்றின் மேய்ச்சல் காப்பாளர்கள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும்; ஏனெனில் அவை விதி அல்லது அரசால் பாதிக்கப்பட்டவை.

யதார்பிதாந் பஶூந் கோபஃ ஸாயம் ப்ரத்யர்பயேத்ததா । ப்ரமாதம்ரு'தநஷ்டாம்ஶ்ச ப்ரதாப்யஃ க்ரு'தவேதநஃ ।। ௨௫௮.

காப்பாளர் 맡ிக்கப்பட்ட மாடுகளை மாலை நேரத்தில் அதேபோல் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்; கவனக்குறைவால் அல்லது இறப்பால் இழந்தவற்றுக்கு, சம்பளம் பெற்றிருந்தால், ஈடு செய்ய வேண்டும்.

பாலதோஷவிநாஶே து பாலே தண்டோ விதீயதே । அர்த்தத்ரயோதஶபணஃ ஸ்வாமிநோ த்ரவ்யமேவ ச ।। ௨௫௮.

மேய்ச்சல் காப்பாளரின் தவறால் இழப்பு ஏற்பட்டால், அவருக்கு பதின்மூன்று பானம் அரை தண்டனை விதிக்க வேண்டும்; உரிமையாளருக்கு சொத்து வழங்க வேண்டும்.