அக்நிபுராணம்

பஹவஃ ஸ்யுர்யதி ஸ்வாம்ஶைர்தத்யுஃ ப்ரதிபுவோ தநம் । ஏகச்சாயாஶ்ரிதேஷ்வேஷு தநிகஸ்ய யதாருசி ।। ௨௫௪.

பலர் உறுதி அளித்திருந்தால், தங்கள் பங்குக்கு ஏற்ப அவர்கள் பணம் செலுத்த வேண்டும்; ஒரே தலைமையின் கீழ் இருப்பவர்களிடம், கடன் கொடுத்தவர் விருப்பப்படி பணம் பெறலாம்.

ப்ரதிபூர்தாபிதோ யத்ர ப்ரகாஶம் தநிநே தநம் । த்விகுணம் ப்ரதிதாதவ்யம்ரு'ணிகைஸ்தஸ்ய தத்பவேத் ।। ௨௫௪.

உறுதி அளித்தவர் வெளிப்படையாக கடன் கொடுத்தவருக்கு பணம் செலுத்தினால், கடன் வாங்கியவர் அவருக்கு இரட்டிப்பு தொகை திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும்; இது அந்த நிலைக்கு விதியாகும்.

ஸ்வஸ்ந்ததிஸ்த்ரீபஶவ்யம் தாந்யம் த்விகுணமேவ ச । வஸ்த்ரம் சதுர்குணம் ப்ரோக்தம் ரஸஶ்சாஷ்டகுணஸ்ததா ।। ௨௫௪.

தன் பிள்ளை, பெண்கள், மாடு, தானியம் ஆகியவற்றுக்காக இரட்டிப்பு தொகை செலுத்த வேண்டும்; ஆடைக்கு நான்கு மடங்கு, திரவப் பொருளுக்கு எட்டு மடங்கு செலுத்த வேண்டும்.

ஆதிஃ ப்ரணஶ்யேத் த்விகுணே தநே யதி ந மோக்ஷ்யதே । காலே காலக்ரு'தம் நஶ்யேத் பலபோக்யோ ந நஶ்யதி ।। ௨௫௪.

இரட்டிப்பு தொகை செலுத்தப்படாவிட்டால் அடமானிடப்பட்ட பொருள் பறிபோகும்; காலம் அல்லது சூழ்நிலை காரணமாக இழந்தால் அது பறிபோகும், ஆனால் அதன் பயனை அனுபவித்திருந்தால் அது பறியாது.

கோப்யாதிபோக்யோ நாவ்ரு'த்திஃ ஸோபகாரேऽத பாவிதே । நஷ்டோ தேயோ விநஷ்டஶ்ச தைவராஜக்ரு'தாத்ரு'தே ।। ௨௫௪.

மறைத்து வைத்தோ, பயன்படுத்தியோ இருக்கும் அடமானுக்கு வட்டி வராது, பயன் இருந்தாலும் கூட; அது இழந்தால் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும், ஆனால் தெய்வத்தால் அல்லது அரசனால் இழந்தால் அவசியமில்லை.

ஆதேஃ ஸ்வீகரணாத்ஸித்தீரக்ஷமாணோப்யஸாரதாம் । யாதஶ்சேதந்ய ஆதேயோ தநபாக்‌ வா தநீ பவேத் ।। ௨௫௪.

அடமானை ஏற்றுக்கொண்ட பிறகு, அந்தப் பொருள் அழிந்தாலோ, பயனில்லாததாக ஆனாலோ, கடன் கொடுத்தவருக்கு அந்தப் பணியின் பங்கு அல்லது பணம் கிடைக்கும்.

சரித்ரம் பந்தகக்ரு'தம் ஸவ்ரு'த்தம் தாபயேத்வநம் । ஸத்யஹ்காரக்ரு'தம் த்ரவ்யம் த்விகுணம் ப்ரதிதாபயேத் ।। ௨௫௪.

நல்ல நடத்தை அல்லது பாதுகாப்புக்காக அடமானிடப்பட்ட பொருளை, வட்டியுடன் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்; உண்மை நிரூபிக்க அடமானிடப்பட்ட பொருளை இரட்டிப்பு தொகையுடன் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்.

உபஸ்திதஸ்ய மோக்தவ்ய ஆதிர்தண்டோऽந்யதா பவேத் । ப்ரயோஜகே ஸதி தநம் குலேந்யஸ்யாதிமாப்நுயாத் ।। ௨௫௪.

கடன் கொடுத்தவர் முன்னிலையில் இருப்பின், அடமானை விடுவிக்க வேண்டும்; இல்லையெனில் அபராதம் விதிக்கப்படும். நோக்கம் நிறைவேறினால், கடன் கொடுத்தவர் அடமானை மீண்டும் பெறலாம்.

தத்‌காலக்ரு'தமூல்யோ வா தத்ர திஷ்டேதவ்ரு'த்திகஃ । விநா தாரணகாத்வாபி விக்ரீணீதே ஸஸாக்ஷிகம் ।। ௨௫௪.

அந்த நேரத்தில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட மதிப்போ, பழைய விலை வட்டி இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்; இல்லையெனில், சாட்சிகளுடன் அதை விற்கலாம்.

யதா து த்விகுணீபூதம்ரு'ணமாதௌ ததா கலு । மோச்யஶ்சாதிஸ்ததுத்பாத்ய ப்ரவிஷ்டே த்விகுணே தணே ।। ௨௫௪.

அடமானில் உள்ள கடன் இரட்டிப்பு ஆனபோது, அந்த அடமானை விடுவிக்க வேண்டும்; இரட்டிப்பு தொகை கொடுத்த பிறகு, அடமானை மீட்டுக்கொள்ளலாம்.

வ்யஸநஸ்தமநாக்யாய ஹஸ்தேऽந்யஸ்ய யதர்பயேத் । த்ரவ்யம் ததௌபநிதிகம் ப்ரதிதேயம் ததைவ தத் ।। ௨௫௪.

ஒருவர் துன்பத்தில் இருந்தபோது, சொல்லாமல் மற்றொருவரிடம் பொருளை வைத்தால், அது வைப்பு பொருளாக கருதப்படும்; அதையே திரும்ப வழங்க வேண்டும்.

ந தாப்யோऽபஹ்ரு'தம் தத்து ராஜதைவகதஸ்கரைஃ । ப்ரேபஶ்சேந்மார்கிதே தத்தே தாப்யோ தண்டஶ்ச தத்ஸமம் ।। ௨௫௪.

அந்த சொத்தை அரசன், தேவர்கள் அல்லது திருடர்கள் எடுத்துச் சென்றிருந்தால், அதை மீண்டும் திரும்பக் கொடுக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஆனால், அதைத் தேடி கண்டுபிடித்து, பிறகு திருப்பிக் கொடுத்தால், அந்த நபர் அந்த சொத்தை மட்டும் அல்லாமல் அதற்குச் சமமான அபராதத்தையும் செலுத்த வேண்டும்.

ஆஜீவந் ஸ்வேச்சயா தண்ட்யோ தாப்யஸ்தச்சாபி ஸோதயம் । யாசிதாவாஹிதந்யாஸே நிக்ஷேபேஷ்வப்யயம் விதிஃ ।।௨௫௪.

யாராவது தன்னிச்சையாக பிறருடைய பொருளை எடுத்துக் கொண்டால், அவன் வாழ்நாளெல்லாம் தண்டனை பெற்றவராக இருப்பான்; அந்த பொருளை வட்டியுடன் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும். கேட்டோ, கேட்டதில்லையோ, ஒப்படைத்த பொருள்களுக்கும், நம்பிக்கையுடன் வைத்த பொருள்களுக்கும் இந்த விதி பொருந்தும்.

அக்நிருவாச தபஸ்விநோ தாநஶீலாஃ குலீநாஃ ஸத்யவாதிநஃ । தர்ம்மப்ரதாநா ரு'ஜவஃ புத்ரவவிதே தவீவிவுதீஃ ।। ௨௫௫.

அக்னி சொன்னார்: தவம் செய்பவர்கள், தானம் செய்யும் பழக்கமுள்ளவர்கள், நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்தவர்கள், உண்மை பேசுபவர்கள், தர்மத்தை முதன்மைப்படுத்துபவர்கள், நேர்மையுள்ளவர்கள், மகன்கள் மற்றும் பேரன்கள் உள்ளவர்கள்—

பஞ்சயஜ்ஞக்ரியாயுக்தாஃ ஸாக்ஷஇணஃ பஞ்ச வா த்ரயஃ । யதாஜாதி யதாவர்ண ஸர்வ்வே ஸர்வ்வேஷு வா ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௨௫௫.

ஐந்து யாகங்களைச் செய்வோர், சாட்சி சொல்லும் நபர்கள்—ஐந்து பேரோ, மூன்று பேரோ, அவரவர் பிறப்பு, வகுப்புக்கு ஏற்ப—இவர்கள் எல்லோரும் எல்லா விஷயங்களிலும் ஏற்கத்தக்கவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

ஸ்த்ரீவ்ரு'த்தபாலகிதவமத்தோந்மத்தாபிஶஸ்தகாஃ । ரங்காவதாரிபாஷண்டிகூடக்ரு'த்விகலேந்த்ரியாஃ ।। ௨௫௫.

பெண்கள், முதியவர்கள், பிள்ளைகள், சூதாடுபவர்கள், மதுபானம் அருந்தியவர்கள், பைத்தியக்காரர்கள், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள், நாடக நடிகர்கள், மதத்தை ஒப்புக்கொள்ளாதவர்கள், போலி ஆவணங்கள் செய்வோர், உடல் உறுப்புகள் குறைந்தவர்கள்—

பதிதாப்தாந்நஸம்பந்திஸஹாயரிபுதஸ்கராஃ । அஸாக்ஷிணஃ ஸர்வ்வஸாக்ஷஈ சௌர்ய்யபாருஷ்யஸாஹஸே ।। ௨௫௫.

தப்பியவர்கள், புறக்கணிக்கப்பட்டவர்களுடன் உணவு உண்ணுபவர்கள், நண்பர்கள், துணைவர்கள், பகைவர்கள், திருடர்கள், சாட்சிகள் இல்லாதவர்கள், திருட்டு, அவமதிப்பு, வன்முறை போன்ற வழக்குகளில் உள்ள எல்லா சாட்சிகளும்—

உபயாநுமதஃ ஸாக்ஷஈ பவத்யேகோபி தர்ம்மவித । அப்ருவந் ஹிநரஃ ஸாக்ஷஅயம்ரு'ணம் ஸதஶபந்தகம் ।। ௨௫௫.

இருவரும் ஒப்புக்கொண்டால், ஒரே ஒரு தர்மத்தை அறிந்த நபரே சாட்சியாக இருக்கலாம்; ஆனால் யாராவது சாட்சி சொல்ல மறுத்தால், அவன் எப்போதும் அந்த மௌனத்தின் கடனில் கட்டுப்பட்டவனாக இருப்பான்.

ராஜ்ஞா ஸர்வம் ப்ரதாப்யஃ ஸ்யாத் ஷட்‌சத்வாரிம்ஶகேऽஹநி । ந ததாதி ஹி யஃ ஸாக்ஷஅயம் ஜாநந்நபி நராதமஃ ।। ௨௫௫.

நாற்பத்தாறு நாட்களில் அரசனுக்கு அனைத்தையும் செலுத்த வேண்டும்; யார் சத்தியமாக அறிந்தும் சாட்சி சொல்ல மறுப்பாரோ, அவர் தீயவன் எனக் கருதப்படுவான்.

ஸ கூடஸாக்ஷஇணஆம் பாபைஸ்துல்யோ தண்டேந சைவ ஹி । ஸாக்ஷிணஃ ஶ்ராவயேத்வாதிப்ரதிவாதிஸமீபகாந் ।। ௨௫௫.

அவன் பொய் சாட்சி சொல்வோருக்கு சமமான பாவமும் தண்டனையும் பெறுவான்; சாட்சிகள், வழக்குரைஞரும் எதிர்ப்பார்வாளரும் முன்னிலையில் சாட்சி சொல்ல வேண்டும்.

யே பாதகக்ரு'தாம் லோகா மஹாபாதகிநாம் ததா । அக்நிதாநாஞ்ச யே லோகா யே ச ஸ்த்ரீபாலகாதிநாம் ।। ௨௫௫.

பெரும் பாவம் செய்தவர்கள், தீ வைத்து எரிப்பவர்கள், பெண்கள் மற்றும் பிள்ளைகளை கொன்றவர்கள் அடையும் உலகங்களை—

தாந் ஸர்வ்வாந் ஸமவாப்நோதி யஃ ஸாக்ஷ்யமந்ரு'தம் வதேத் । ஸுக்ரு'தம் யத்த்வாயா கிஞஅசிஜ்ஜந்மாந்தரஶதைஃ க்ரு'தம் ।। ௨௫௫.

பொய் சாட்சி சொல்வவன் அந்த உலகங்களை எல்லாம் அடைவான்; அவன் நூறு பிறவிகளில் செய்த நல்ல காரியங்கள் கூட—

தஸ்தர்வம் தஸ்ய ஜாநீஹி யம் பராஜயஸே ம்ரு'ஷா । த்வைதே பஹூநாம் வசநம் ஸமேஷு குணஇநாந்ததா ।। ௨௫௫.

யாராவது பொய் சொல்லி ஒருவரை தோற்கடித்தால், அவன் செய்த எல்லா புண்ணியமும் அழிந்துவிடும் என்பதை அறிந்து கொள்; பலர் கருத்து வேறுபடும்போது, அதிக நற்குணம் உள்ளவர்களின் கருத்தே மேலோங்கும்.

குணித்வைதே து வசநம் க்ராஹ்யம் யே குணவத்தராஃ । யஸ்யோசுஃ ஸாக்ஷஇணஃ ஸத்யாம் ப்ரதிஜ்ஞாம் ஸ ஜயீ பவேத் ।। ௨௫௫.

நற்குணத்தில் சமமானவர்கள் இருந்தால், அதிக நற்குணம் உள்ளவர்களின் சாட்சி ஏற்கப்பட வேண்டும்; யாருக்காக சாட்சிகள் உண்மையான சத்தியத்தை உறுதி செய்கிறார்களோ, அவனே வெற்றி பெறுவான்.

அந்யதா வாதிநோ யஸ்ய த்ருவஸ்தஸ்ய பராஜயஃ உக்தேபி ஸாக்ஷஇபிஃ ஸாக்ஷ்யே யத்யந்யே குணவத்தராஃ ।। ௨௫௫.

இல்லை என்றால், குறைவான நற்குணம் உள்ளவர்களின் சாட்சியால் அவர் நிச்சயம் தோற்கடிக்கப்படுவார்; சாட்சிகள் சொன்னாலும், பிறர் அதிக நற்குணம் கொண்டவர்களாக இருந்தால், அவர்களின் சொல் மேலோங்கும்.

த்விகுணாவாந்யதா ப்ரயுஃ கூடாஃ ஸ்யு பூர்வஸாக்ஷஇணஃ । ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்தண்டநீயாஃ கூடக்ரு'த்ஸாக்ஷஇணஸ்ததா ।। ௨௫௫.

பின்னர் வரும் சாட்சிகள் இரட்டிப்பு எண்ணிக்கையுடன் வேறுபட்டதாகச் சொன்னால், முன்பு சொன்னவர்கள் பொய் சாட்சியாளர்களாகக் கருதப்படுவார்கள்; போலி ஆவணங்கள் செய்வோரும், பொய் சாட்சி சொல்வோரும் தனித்தனியாகத் தண்டிக்கப்பட வேண்டும்.

விவாதாத் த்விகுணம் தண்டம் விவாஸ்யோ ப்ராஹ்மணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । யஃ ஸாக்ஷ்யம் ஶ்ராவிதோऽந்யேப்யோ நிஹ்நதே தத்தமோவ்ரு'தஃ ।। ௨௫௫.

விவாதத்தில் இரட்டிப்பு அபராதம் விதிக்கப்படுகிறது; சாட்சி சொல்ல அழைக்கப்பட்ட பிறகு உண்மையை மறைக்கும் பிராமணன் நாடு விட்டு அனுப்பப்பட வேண்டும்.

ஸ தாப்யோஷ்டகுணம் தண்டம் ப்ராஹ்மணந்து விவாஸயேத் । வர்ணிநாம் ஹி பதோ யத்ர தத்ர ஸாக்ஷ்யऽந்ரு'தம் வதேத் ।। ௨௫௫.

அவன் எட்டுமடங்கு அபராதம் செலுத்த வேண்டும்; பிராமணனை நாடு விட்டு அனுப்ப வேண்டும்; எந்த வகுப்பினரானாலும் பொய் சாட்சி சொன்னால் சிறை தண்டனை விதிக்கப்படுகிறது.

யஃ கஶ்சிதர்தோऽபிமதஃ ஸ்வருகச்யா து பரஸ்பரம் । லேக்யம் து ஸாக்ஷிமத் கார்ய்யம் தஸ்மிந் தநிகபூர்வகம் ।। ௨௫௫.

இருவரும் ஒப்புக்கொண்ட எந்த விஷயமாயினும், அது சாட்சிகளுடன் எழுத்தாகப் பதிவு செய்ய வேண்டும்; அதில் கடன் கொடுத்தவர் பெயர் முதலில் வர வேண்டும்.