அக்நிபுராணம்

உபயோஃ ப்ரதிபூர்க்ராஹ்யஃ ஸமர்தஃ கார்ய்யநிர்கயே । நிஹ்நவே பாவிதோ தத்யாத்தநம் ராஜ்ஞே து தத்ஸமம் ।। ௨௫௩.

இருவரிடமும் தகுதியுள்ள உத்தரவாதம் வாங்க வேண்டும்; ஏதேனும் மறைவு இருக்கிறது என சந்தேகம் வந்தால், அதற்குச் சமமான தொகையை அரசருக்கு செலுத்த வேண்டும்.

மித்யாபியோகாத் த்விகுணமபியோகாத்தநம் ஹரேத் । ஸாஹஸஸ்தேயபாருஷ்யேஷ்வபிஶாபாத்யயே ஸ்த்ரியாஃ ।। ௨௫௩.

பொய்யான குற்றச்சாட்டுக்கு, கோரிய தொகையின் இரட்டிப்பு வசூலிக்க வேண்டும்; வன்முறை, திருட்டு, அவமதிப்பு, சபம், பெண்கள் தொடர்பான குற்றங்களில் விதிப்படி தண்டனை வழங்க வேண்டும்.

விசாரயேத்யத்ய ஏவ காலோऽந்யத்ரேசயா ஸ்ம்ரு'தஃ । தேஶதேஶாந்தரம் யாதி ஸ்ரு'க்கணீ பரிலேடி ச ।। ௨௫௩.

“விசாரிக்க வேண்டும்” என்றால் உடனே நேரம் நிர்ணயிக்கப்படும்; இல்லையெனில், அவர் வேறு இடத்திற்கு சென்றால் அல்லது உதட்டை நக்கினால், அவன் விருப்பப்படி நேரம் கருதப்படும்.

லலாடம் ஸ்வித்யதே சாஸ்ய முகவைவர்ண்யமேவ ச । ஸ்வபாவாத்விக்ரு'தம் கச்சேந்மநோவாக்‌காயகர்மபிஃ ।। ௨௫௩.

அவரது நெற்றியில் வியர்வை தெரியும், முகத்தில் நிறம் குறையும்; இயல்பாகவே மனம், பேச்சு, உடல் செயல்களில் குழப்பம் ஏற்படும்.

அபியோகேऽத வா ஸாக்ஷ்யே வாக்துஷ்டம் பரிகீர்த்திதஃ । ஸந்திக்தார்தம் ஸ்வதந்த்ரோ யஃ ஸாதயேத்யஶ்ச நிஷ்பதேத் ।। ௨௫௩.

குற்றச்சாட்டோ சாட்சியிலோ, யாருடைய பேச்சு தவறாக இருக்கிறதோ அவர் அப்படியே அறிவிக்கப்படுவார்; சந்தேகமான விஷயத்தை சுயாதீனமாக தீர்க்கவோ விலகிக்கொள்வோ செய்பவர் அங்கீகரிக்கப்படுவார்.

ந சாஹூதோ வதேத் கிஞ்சித்தநீ தண்ட்யஶ்ச ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஸாக்ஷிஷூபயதஃ ஸத்ஸு ஸாக்ஷிணஃ பூர்வவாதிநஃ ।। ௨௫௩.

அழைக்கப்பட்ட கடனாளி எதுவும் பேசவில்லை என்றால், அவர் தண்டிக்கப்படவேண்டும்; இருபுறத்திலும் சாட்சிகள் இருந்தால், முதலில் புகார் அளித்தவரின் சாட்சிகள் பேச வேண்டும்.

பூர்வபக்ஷேऽதரீபூதே பவந்த்யுத்தரவாதிநஃ । ஸகணஶ்சேத்விவாதஃ ஸ்யாத்தத்ர ஹீநந்து தாபயேத் ।। ௨௫௩.

முதல் தரப்பின் வாதம் நிரூபிக்கப்படவில்லை என்றால், எதிர்ப்பார்வை தரப்பினர் பேச வேண்டும்; குழுவாக வாதம் இருந்தால் குறைவானவர் செலுத்த வேண்டும்.

தத்தம் பணம் வஸுஞ்சைவ தநிநோ தநமேவ ச। சலந்நிரஸ்ய தூதேந வ்யவஹாராந்நயேந்ந்ரு'பஃ ।। ௨௫௩.

கொடுக்கப்பட்ட பணம், பொருள், செல்வம் ஆகியவை மறுக்கப்பட்டால், அரசர் தூதர் மூலம் வழக்கில் அதை மீட்டெடுக்க வேண்டும்.

பூதமப்யர்தமப்யஸ்தம் ஹீயதே வ்யவஹாரதஃ । நிஹ்நதே நிகிலாநேகமேகதேஶவிபாவிதம் ।। ௨௫௩.

உண்மையில் உள்ள அல்லது கடந்த காரியமும் வழக்கில் முழுமையாக மறுக்கப்பட்டால், ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டால், அல்லது ஒரு பகுதி நிரூபிக்கப்பட்டால் கூட இழக்கப்படும்.

தாப்யஃ ஸர்வாந்ந்ரு'பேணார்தாந்ந க்ராஹ்யஸ்த்வநிவேதிதஃ । ஸ்ம்ரு'த்யோர்விரோதே ந்யாயஸ்து பலவாந் வ்யவஹாரதஃ ।। ௨௫௩.

அனைத்து விவகாரங்களுக்கும் அரசர் செலுத்தச் செய்ய வேண்டும்; அறிவிக்கப்படாதவை தவிர; மரபும் நியாயமும் முரண்பட்டால், வழக்குகளில் நியாயமே மேலோங்கும்.

ப்ரமாணம் லிகிதம் புக்திஃ ஸாக்ஷிணஶ்சேதி கீர்த்திதம் ।। ௨௫௩.

எழுத்து சான்று, உடமை, சாட்சிகள் ஆகியவை சான்றாக அறிவிக்கப்படுகின்றன.

ஏஷாமந்யதமாபாவே திவ்யாந்யதமமுச்யதே । ஸர்வேஷ்வேவ விவாதேஷு பலவத்யுத்தரா க்ரியா ।। ௨௫௩.

இவற்றில் எதுவும் இல்லையெனில், ஒரு பரிசோதனை செய்ய வேண்டும்; எல்லா வாதங்களிலும் பதிலளிப்பு மிகுந்த பலம் கொண்டது.

ஆதௌ ப்ரதிக்ரஹே க்ரீதே யூர்வா து பலவத்தரா । பஶ்யதோ ப்ருவதோ பூமேர்ஹாநிர்விம்ஶதிவார்ஷிகீ ।। ௨௫௩.

வைப்பு, ஏற்கல், வாங்குதல் ஆகியவற்றில் புதுமை அதிக பலம் கொண்டது; நிலம் தொடர்பாக, பார்த்தாலும் கூறினாலும் இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உரிமை இழக்கப்படும்.

பரேண புஜ்யமாநா யா தநஸ்ய தஶவார்ஷிகீ । ஆதிஸீமோபநிஃக்ஷேபஜடவாசலதநைர்விநா ।। ௨௫௩.

பிறர் பத்து ஆண்டுகள் பயன்படுத்திய சொத்துக்கு உரிமை உண்டாகும்; ஆனால் அடைவு, எல்லை, வைப்பு, அசையாத சொத்துக்கள் தவிர்க்கப்படுகின்றன.

ததோபநிதிராஜஸ்த்ரீஶ்ரோத்ரியாணாம் தநைரபி । ஆத்யாதீநாம் விஹர்தாரம் தநிநே தாபயேத்தநம் ।। ௨௫௩.

அதேபோல், அரசர், பெண்கள், வேதபடிப்போர் ஆகியோரின் வைப்பு மற்றும் அடைவு சொத்துகளையும், அடைவு போன்றவற்றையும் தவறாக பயன்படுத்தினால், உரிமையாளருக்கு பணம் செலுத்த வேண்டும்.

தண்ட்ய ச தத்ஸமம் ராஜ்ஞே ஶக்த்யபேக்ஷ்யமதாபி வா । ஆகமோப்யதிகோ புக்திம் விநா பூர்வக்ரமாகதாம் ।। ௨௫௩.

தண்டனைக்கு உரியவன் எடுத்த பொருளுக்கு சமமான தொகையை அரசனுக்கு செலுத்த வேண்டும்; அல்லது அவனால் முடிந்த அளவு கொடுக்க வேண்டும். முன்பே வைத்திராதபோது கூடுதல் லாபம் இருந்தால் அதையும் அரசனுக்கு வழங்க வேண்டும்.

ஆகமோபி பலந்நைவ புக்திஃ ஸ்தோகாபி யத்ர ந । ஆகமேந விஶுத்தேந போகோ யாதி ப்ரமாணதாம் ।। ௨௫௩.

சான்று இருந்தாலும், சிறிதும் உடைமையில்லாத இடத்தில் அது வலுவாகாது; தூய்மையான சான்று இருந்தால் மட்டுமே உடைமைக்கு உரிமை ஏற்படும்.

அவிஶுத்தாகமோ போகஃ ப்ராமாண்யம் நாதிகச்சதி। ஆகமஸ்து க்ரு'தோ யேந ஸோபியுக்தஸ்தமுத்தரேத் ।। ௨௫௩.

தூய்மையற்ற சான்றில் அடிப்படையிலான உடைமைக்கு உரிமை கிடையாது; ஆனால் யாராவது அந்த சான்றை உருவாக்கி, அதில் பங்கேற்றிருந்தால், அவன் அதை திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்.

ந தத்ஸுதஸ்தஃஸுதோ வா புக்திஸ்தத்ர கரீயஸீ । யோபியுக்தஃ பரேதஃ ஸ்யாத் தஸ்ய ரு'க்‌தாத்தமுத்தரேத் ।। ௨௫௩.

அந்த நிலையில், மகன் அல்லது பேரன் உடைமையில் அதிக உரிமை பெறமுடியாது; ஆனால் வேறு ஒருவர் பங்கேற்று இறந்திருந்தால், அவனது சொத்திலிருந்து அந்த பங்கு திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்.

ந தத்ர காரணம் புக்திராகமேந விநாக்ரு'தா । பலோபாதிவிநிர்வ்ரு'த்தாந் வ்யவஹாராந்நிவர்த்தயேத் ।। ௨௫௩.

சான்று இல்லாமல் ஏற்பட்ட உடைமை அங்கு செல்லாது; வற்புறுத்தல் அல்லது பலவந்தமாக நடந்த ஒப்பந்தங்களை ரத்து செய்ய வேண்டும்.

ஸ்த்ரீநக்தமந்தராகாரவஹிஃஶத்ருக்ரு'தஸ்ததா । மத்தோந்மத்தார்த்தவ்யஸநிபாலபீதப்ரயோஜிதஃ ।। ௨௫௩.

அதேபோல், பெண்கள், இரவு நேரம், தனி அறை, வெளியில், பகைவர், மதுபானம் அருந்தியவர், பைத்தியம், துன்பம் அடைந்தவர், குழந்தை, பயத்தில் செய்த ஒப்பந்தங்களும் செல்லாது.

அஸம்பத்தக்ரு'தஶ்சைவ வ்யவஹாரோ ந ஸித்த்யதி । ப்ரநஷ்டாதிஶதம் தேயம் ந்ரு'பேண தநிநே தநம் ।। ௨௫௩.

தொடர்பு இல்லாமல் செய்யப்பட்ட ஒப்பந்தம் செல்லாது; அடமானம் தொலைந்தால், அரசன் கடனாளிக்கு அந்த மதிப்பை செலுத்த வேண்டும்.

விபாவயேந்ந சேல்லிங்கைஸ்தத்ஸமம் தாதுமர்ஹதி । தேயஞ்சௌரஹ்ரு'தம் த்ரவ்யம் ராஜ்ஞா ஜநபதாய து ।। ௨௫௩.

அதை அடையாளங்களால் கண்டறிய முடியாவிட்டால், அதற்கு சமமானதை வழங்க வேண்டும்; திருடர்கள் எடுத்துச் சென்ற பொருளை அரசன் நாட்டினருக்கு வழங்க வேண்டும்.

அஶீதிபாகோ வ்ரு'த்திஃ ஸ்யாந்மாஸி மாஸி ஸபந்தகே । வர்ணக்ரமாச்சதம் த்வித்ரிசதுஷ்பஞ்சகமந்யதா ।। ௨௫௩.

உத்தரவாதம் இருந்தால் மாதம் ஒன்றுக்கு எண்பதில் ஒரு பங்கு வட்டி; இல்லையெனில், சாதி வரிசைப்படி நூற்றுக்கு ஒன்று, இரண்டு, மூன்று, நான்கு அல்லது ஐந்து பங்கு வட்டி.

ஸப்ததிஸ்து பஶுஸ்த்ரீணாம் ரஸஸ்யாஷ்டகுணா பரா । வஸ்த்ரதாந்யஹிரண்யாநாம் சதுஸ்த்ரித்விகுணா ததா ।। ௨௫௩.

மாடுகள் மீது எழுபது; பெண்களுக்கு அதிகபட்சம் எட்டுமடங்கு; திரவங்களுக்கு நான்கு, துணி, தானியம், பொன்னுக்கு முறையே நான்கு, மூன்று, இரண்டு மடங்கு.

க்ராமாந்தராத்து தஶகம் ஸாமுத்ராதபி விம்ஶதிம் । தத்யர்வா ஸ்வக்ரு'தாம் வ்ரு'த்திம் ஸர்வே ஸர்வாஸு ஜாதிஷு ।। ௨௫௩.

மற்ற கிராமத்திற்கு பத்து; கடல் கடந்தால் இருபது; எல்லா வகையிலும், எல்லா சாதிகளும் தாங்கள் ஒப்புக்கொண்ட வட்டியை செலுத்த வேண்டும்.

ப்ரபந்நம் ஸாதயந்நர்தம் ந வாச்யோ ந்ரு'பதிர்பவேத் । ஸாத்யமாநோ ந்ரு'பம் கச்சேத்தண்ட்யோ தாப்யஶ்ச தத்தநம் ।। ௨௫௩.

ஆணையை நிறைவேற்றும் அரசனை குறை கூற முடியாது; ஆனால் அரசனை எதிர்த்து வலியுறுத்தினால், அவன் தண்டனைக்கு உரியவன், அந்த பணத்தையும் செலுத்த வேண்டும்.

அக்நிருவாச க்ரு'ஹீதார்தஃ க்ரமாத்தாப்யோ தநிநாமதமர்ணிகஃ । தத்வா து ப்ராஹ்மணாயாதௌ ந்ரு'பதேஸ்ததநந்தரம் ।। ௨௫௪.

அக்னி சொன்னார்: கடன் பெற்றவன், பெற்ற வரிசைப்படி கடனாளிக்கு திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்; ஆனால் முதலில் பிராமணருக்கு கொடுத்தால், அதன் பிறகு அரசனுக்கு கொடுக்க வேண்டும்.

ராஜ்ஞாதமர்ணிகோ தாப்யஃ ஸாதிதாத்தஶகம் ஸ்ம்ரு'தம் । பஞ்சகந்து ஶதம் தாப்யஃ ப்ராப்தார்தோ ஹ்யுத்தமர்ணிகஃ ।। ௨௫௪.

அரசனால் வற்புறுத்தப்பட்ட கடனாளி, பெற்ற தொகையில் பத்து விழுக்காடு கொடுக்க வேண்டும்; முழு தொகை கிடைத்தால், சிறந்த கடனாளி நூற்றுக்கு ஐந்து விழுக்காடு கொடுக்க வேண்டும்.